Καθώς το αεροπλάνο έφτανε, αντίκρισα μια χώρα πλημμυρισμένη! Αυτή ήταν η πρώτη μου αίσθηση από την Ολλανδία!
Mόλις προσγειωθήκαμε κατευθυνθήκαμε προς το σταθμό των τρένων που βρίσκεται στο χώρο
του αεροδρομίου για να βγάλουμε εισιτήρια για Λάιντεν (Leiden), τη φοιτητούπολη που θα καταλύαμε και που θα παιξει καιτον πρωταγωνιστικο ρόλο αλλα και την αφετηρία για μικρές εξορμήσεις στα πέριξ.
Τα εισιτήρια εδώ μπορείς να τα αγοράσεις ή από τα αυτόματα μηχανάκια ή από το εκδοτήριο εισιτηρίων όχι όμως μέσα στο τρένο! Αν πιαστείς χωρίς εισιτηριάκι το πρόστιμο είναι 35 Ευρώ!
Η μικρή αυτή πόλη απέχει είκοσι λεπτά περίπου από το Amsterdam.
Η διαδρομή μου φάνηκε απίστευτη. Τεράστιες καταπράσινες εκτάσεις που χωριζόντουσαν μεταξύ τους από μικρά κανάλια, γεμάτες με μαλλιαρά πρόβατα, αγελάδες που έβοσκαν στην πρασινάδα, άλογα και ponies.
Φτάνοντας στο Leiden κουρασμένες και οι δυο από το ταξίδι ( παρόλο που η πτήση μας ήταν απευθείας, πολλά τραγελαφικά συνέβησαν) και κουβαλώντας η καθεμία το μισό σπιτικό μαζί της (το παραδέχομαι, ρούχα και παπούτσια ήταν..) δεινοπαθήσαμε μέχρι να βρούμε ελεύθερο ταξί να μας μεταφέρει ως το ξενοδοχείο μας. Στο μεταξύ διαπιστώνω ότι στη χώρα παντού σχεδόν καταλαβαίνουν αγγλικά ( παρόλο που η γλώσσα τους και η αγγλική προφορά τους είναι σαφώς επηρεασμένη από τα γερμανικά που μάλλον κι αυτά τα μιλάνε οι περισσότεροι ) και ότι οι χάρτες, οι ταμπέλες, το γραφείο πληροφοριών και το γραφείο τουριστών, ήταν στα ολλανδικά!
Φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας μέσα σε δέκα μόνο λεπτά και μετά από σύντομη αναμονή εγκατασταθήκαμε σε ένα ευρύχωρο δωμάτιο με θέα τα λιβάδια που πλαισιώνουν το μικρό καναλάκι δίπλα από το ξενοδοχείο και με το καζανάκι να τρέχει ασταμάτητα – πλέον λέω ότι είναι το φενγκ-σουι μας, αφού η συνεχής ροή νερού σε ένα χώρο λένε ότι φέρνει ευεξία..! Το αίτημά μας για αλλαγή δωματίου δεν έγινε δεκτό οπότε λέω να κάνω υπομονή για κάποιες ώρες μιας και υποσχέθηκαν ότι θα φτιαχτεί το συντομότερο.
Το πρωί της επόμενης μέρας βγήκαμε προς αναζήτηση ποδηλάτου. Οι παλαιότεροι μας συνέστησαν να πάμε σε μαγαζιά που πουλάνε μεταχειρισμένα ή κλεμμένα, για να βρούμε κάτι πιο οικονομικό, και έτσι έγινε. Ψάξαμε σε δυο τρία και βρήκε η καθεμία το ποδήλατο που ήθελε… οπότε να ‘σου οι κυράδες για την πρώτη ποδηλατάδα μας στο Leiden!
Η πόλη είναι τυπική Ολλανδική, κανάλια, ποδηλατόδρομοι, σπίτια κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο με κεραμιδένιες σκεπές. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται το δημαρχείο, που το τεράστιο ρολόι του χτυπάει παίζοντας Μπαχ κάθε φορά που η ώρα δείχνει ακριβώς. Αριστερά και δεξιά του δημαρχείου, μέσα στα στενά βρίσκονται δύο πελώριες εκκλησίες,
η Hoogladsche Kerk, χτισμένη το 15ο αιώνα και η Pieterskerk του 14ου αιώνα. Αφήσαμε τα ποδήλατά μας στο ποδηλατο-πάρκινγκ, και ανεβήκαμε στο Burcht, ένα φρούριο από το οποίο έχεις πανοραμική θέα της πόλης. Κατά μήκος του κεντρικού καναλιού είχαν στήσει τη λαϊκή αγορά, απ’ όπου αγοράσαμε τηγανητό ψάρι με κάτι σαν σάλτσα σκόρδου, ένα από τα “γρήγορα φαγητά” των Ολλανδών, και λουλούδια. Διασχίσαμε την “Ερμού” του Leiden, τον δρόμο με όλα τα μαγαζιά και σταθήκαμε για καφέ σε μία από τις πολλές καφετέριες που έχουν πλωτές εξέδρες στο κανάλι.
Συμπληρώνοντας σχεδόν εικοσιτέσσερις ώρες , διαπιστώνω δύο πράγματα. Ότι το Λάιντεν είναι κατά βάση μία ήρεμη φοιτητούπολη, με πάρα μα πάρα πολλούς Έλληνες!
Το Πανεπιστήμιο του Leiden που είναι ένα από τα παλαιότερα στην Ευρώπη και φημίζεται για την ακαδημαϊκή του εξοχότητα από την εποχή της ίδρυσης του. Σπουδαίες προσωπικότητες της Ολλανδίας όπως o Spinoza και ο Rembrandt ξεχωρίζουν στην ιστορία του Πανεπιστημίου, όπως και διεθνώς διάσημοι ακαδημαϊκοί σαν τον Descartes .
Από εδώ καταγόταν ο ζωγράφος Rembrant, και για τους λάτρεις της ηλεκτονικής μουσικής σας λέω ότι από εδώ κατάγεται και ο Armin van Buuren.
Οι ντόπιοι περηφανεύονται για το πανεπιστήμιό τους, που θεωρείται το πρώτο της Ολλανδίας και στο οποίο είχε διδάξει και ο Einstein. Ιδρύθηκε το 1575, σαν δώρο του William of Orange στους πολίτες του Leiden οι οποίοι αντιστάθηκαν σε πολιορκία 2 χρόνων και έσωσαν έτσι ολόκληρη την περιοχή από την Ισπανική κατοχή, γεγονός που ακόμη γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Οκτωβρίου. Αυτές τις δύο μέρες μας είπαν ότι η πόλη αλλάζει πρόσωπο και ένα διήμερο πανηγύρι -χωρίς ενδιάμεσο σταματημό- ξεκινάει…
Ένα τεράστιο λούνα-παρκ στήνεται και όλα τα μαγαζιά βάζουν κιόσκια στην είσοδό τους πουλώντας το καθένα την πραμάτεια του. Μπύρες, κρασί, φαγητό και γλυκά παραδοσιακά και μη, ξεπετάγονται από παντού. Μουσικές σκηνές στήνονται στις γωνίες της πόλης, στους κεντρικούς δρόμους και πάνω στα κανάλια. Ξημερώματα της 4ης Οκτωβρίου οι αδελφότητες του πανεπιστημίου κανονίζουν διάφορες εκδηλώσεις και όταν ο ήλιος βγει για τα καλά γίνεται η παρέλαση, με άρματα και τους συμμετέχοντες να φοράνε παραδοσιακές στολές ή να είναι ντυμένοι- τι άλλο- λουλούδια!
Στο πρόγραμμα μας έχουμε να επισκεφτούμε το Εθνολογικό Μουσείο και το Μουσείο του Μύλου, που στεγάζεται στον μεγαλύτερο από τους δύο κεντρικούς μύλους της πόλης. Όταν βρούμε λιακάδα λέμε να κάνουμε μια μεγάλη βόλτα στον βοτανικό κήπο….
Επίσης λέμε καθημερινά να χανόμαστε στα στενάκια της πόλης όπου μπορεί κανείς να θαυμάσει κάποια υπέροχα κτίσματα που χρονολογούνται μεταξύ 14ου και 18ου αιώνα. Πολλά από αυτά στεγάζουν πλέον μπυραρίες και εστιατόρια, προσδίδοντάς τους ένα ιδιαίτερο στυλ. Η νυχτερινή ζωή εδώ μάλλον δεν είναι πολύ έντονη, αλλά μπορείς τουλάχιστον να βγεις μεσοβδόμαδα για μια μπύρα… ( από όσο λένε οι πληροφορίες μας τις Τετάρτες μπορεί κανείς να την απολαύσει με υπόκρουση μουσικούλας τζαζ!)
Διαβάζω ότι «το Leiden σήμερα, με τους 117.000 κατοίκους του, έχει πρωταγωνιστικό πια ρόλο στην πολιτική, πολιτιστική και οικονομική καρδιά της Ολλανδίας. Το Άμστερνταμ, το Ρότερνταμ και η Ουτρέχτη απέχουν μόλις μίση ώρα με το τρένο, ενώ η Χάγη βρίσκεται σε απόσταση δεκαπέντε λεπτών.
Οι περίπου 17.000 φοιτητές, το ένα δέκατο των οποίων προέρχεται από το εξωτερικό και τα 4.000 μέλη του προσωπικού του Πανεπιστημίου κάνουν το Leiden ένα ζωντανό και ευχάριστο μέρος και μια πραγματική φοιτητούπολη.»
Βλέπω πως είναι μια όμορφη ιστορική πόλη με πολλά σπίτια του 17ου αιώνα, το κέντρο της πόλης διασχίζεται από πλωτά κανάλια που ορίζουν οι στρωμένοι με κόκκινα τούβλα δρόμοι. Με λίγα λόγια το Leiden μοιάζει να είναι μία μικρή και φιλική πόλη αλλά με όλες τις ανέσεις μίας μεγαλούπολης.
Για όσους ζητάνε κάτι πιο έντονο, η Χάγη και το Άμστερνταμ βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής, μας είπαν .Εμείς όμως δεν στοχεύουμε να τις επισκεφτούμε βράδυ για ξεφάντωμα αλλά ημέρα μεσημέρι για να απολαύσουμε το τοπίο και τις ομορφιές τους..
Μέσα Γενάρη ο χειμώνας εδώ μου φαίνεται ότι όχι απλά έχει μπει για τα καλά αλλά είναι στ ο φόρτε του με σχεδόν μόνιμες θερμοκρασίες τους -1με +3 βαθμούς τα πρωινά και τα βραδάκια και λίγο ψηλότερα όταν κατά τη διάρκεια της μέρας έχει ηλιοφάνεια. Οι ξαφνικές βροχούλες είναι typical Nτουσάκια τις λέμε μεταξύ μας μιας και τα υποδεχτήκαμε απροετοίμαστες ήδη δυο φορές… Σε μουσκεύουν ως το κόκκαλο αν τυχόν και δεν έχεις προνοήσει να ντυθείς σωστά εδώ είναι ένα must! Παρόλα αυτά η ατμόσφαιρα είναι τέλεια και εγώ απολαμβάνω τον καφέ μου χαζεύοντας μια το παγωμένο κανάλι από την τζαμαρία και μια στον καθρέφτη το φριζαρισμένο στο έπακρο από την υγρασία κατσαρό μαλλί μου !
