Τσικνοπέφτη! Αυτή τη φορά δεν έχει ποστ! Σήμερα υποφέρω απο … ” spariliasis ” ! Sorry φίλοι μου αγαπημένοι αλλά μπορεί να συμβεί – συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες του μπλογκοχωριού! Σας έχω ανάρτηση γκουρμέ σερβιρισμένη ήδη στην τραπεζαρία. Σας το φύλαγα για έκπληξη. Δεν ακούσατε τον πυροβολισμό? I shot the chef!
Μετά, πρέπει και να ξεκουραστώ κι εγώ γιατί το βράδυ θα τσικνίσουμε σε σπίτι φίλων.
Δεν λένε ότι η φτώχια θέλει καλοπέραση? Ε απόψε λέω να ξεχάσω προγράμματα , διατροφολόγους, στυλίστες, π@π@ρολόγους κτλ κτλ και να το ρίξω έξω… αυτό που λέμε … ότι φάμε κι ότι πιούμε, κατά το παράδειγμα πάντα ενός καλού μου κι αγαπημένου φίλου .
Αντί να ψάχνω να βρω και να σας βάλω να ακούσετε το Greco Mascara,
σας αφιερώνω αυτούς τους λίγους στίχους:
” Mάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο,
μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την ομορφιά
και της σιωπής τον πλούτο .
Bάρα καλή, βάρα γερή, μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νοιώσει η …. γαλαρία,
του χαρτοπόλεμου τη βία !
Σκουπίδι η σκέψη, την πετώ,
τη λογική απαρνιέμαι
και μ’ ένα σαράκι αρμένικο
για δρόμους που δε θέλησα … στις χαραυγές ξεχνιέμαι !
Bάστα το νού, βάστα το νου
να μην γκρινιάξει του καιρού,
πού ‘φτιαξε με τον πόνο κλίκα και τσιγκουνεύεται στη γλύκα…”
Κaλησπέρα
και
Καλή Αποκριά …. χωρίς μάσκες!
Υγ. Εδώ σε θέλω! …Το στίχο ανέλυσε … Σιγά μην μπορέσεις .. !
Καλή βδομάδα
(…Από κάπου στη Αφρική …)
Ενα πρωινό στην Αφρική , ένας σοφός γέροντας μου είχε πει
“Κάθε πρωί στην Αφρική ξυπνάει μια γαζέλα.
Ξέρει ότι για να επιβιώσει,
πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα και από το πιο γρήγορο λιοντάρι
γιατί αλλιώς θα σκοτωθεί…!
Κάθε πρωί στην Αφρική ξυπνάει ένα λιοντάρι.
Ξέρει ότι για να επιβιώσει,
πρέπει να ξεπεράσει την πιο αργή γαζέλα
γιατί αλλιώς θα πεθάνει της πείνας …
Ασχέτως αν νιώθεις δυνατός σαν λιοντάρι
ή γρήγορος κι ευέλικτος σαν γαζέλα,
όταν ο ήλιος ανατέλει
…άρχισε να τρέχεις …!
…
Εύχομαι λοιπόν Καλή Εβδομάδα και Καλό Μήνα να έχουμε !!!
Φιλιά
O Howard Zinn ( 1922-2010) υπήρξε για τη χώρα του και την παγκόσμια κοινότητα μια μεγάλη μορφή , ένας «μεγάλος» , έντιμος και ιδιαιτέρα ευφυής δάσκαλος και είναι ο πολιτικός φιλοσοφος , ιστορικός και συγγραφέας του ” People’s History of the United States“.
Συνειδητός και ακούραστος ειρηνιστής και υπερασπιστής των δικαιωμάτων και της ελευθερίας για όλους.
Mόνιμος κάτοικος Auburndale. Mass., πέθανε σήμερα στα 87 του
από καρδιακή προσβολή, στην Santa Monica της πολιτείας California.
Βετεράνος του Β Παγκοσμίου πολέμου , υπηρέτησε τη στρατιωτικη του θητεία σαν αεροπόρος σε μαχητικά αεροσκάφη.
Σύμφωνα με διακεκριμένους ιστορικούς και ακαδημαικούς ο Howard Zinn είναι πιθανά ο μεγαλύτερος ιστορικός συγγραφέας που είχε ποτέ η χώρα του.
Το βιβλίο του “A People’s History of the United States” είναι ως τώρα ένα βιβλίο must, κάτι σαν βίβλος, για οποιονδήποτε σοβαρό προοδευτικό Αμερικανό ακαδημαϊκό δάσκαλο…
Σύμφωνα με την Washington Post αν δεν το έχετε διαβάσει κάντε το και μετά δεν θα νιώσετε ποτέ ο ίδιος με αυτό που είσαστε πριν!
Γιατί αυτό που κάνει Howard Zinn στο βιβλίο του, είναι να διηγείται τα ιστορικά γεγονότα όπως αυτά έγιναν και τα διηγείται τόσο καλά, απλά γιατί τα έζησε ο ίδιος!
Σας παραθέτω ατόφια μια πολύ δυνατή παράγραφο από το βιβλίο του ( σε αμετάφραστο κείμενο, για να μη χάσει ίχνος από τη δύναμη της γραφής του) :
“War continued his education. Eager to help wipe out the Nazis, Zinn joined the Army Air Corps in 1943 and even persuaded the local draft board to let him mail his own induction notice. He flew missions throughout Europe, receiving an Air Medal, but he found himself questioning what it all meant.
Back home, he gathered his medals and papers, put them in a folder and wrote on top: “Never again.”
Το “A People’s History of the United States” πρώτο –εκδόθηκε το 1980 και ξεκίνησε να κυκλοφορεί σε 5,000 αντίτυπα. Η φήμη του απλώθηκε στόμα με στόμα ώσπου κατέληξε να γίνει γνωστό σε ένα πολύ ευρύ κοινό και να γίνει best seller το 2003 φτάνοντας το ένα εκατομμύριο πωλήσεις ! Το βιβλίο αυτό διαβάστηκε ως τώρα από πολλούς μαθητές Λυκείων και φοιτητές προοδευτικών Κολλεγίων της Αμερικής επιρρεάζοντας την πολιτική σκέψη εκατομμύρια νέων .
Ο γλωσσολόγος και καρδιακός φίλος του, ακτιβιστής Noam Chomsky, είπε ότι « δεν μπορεί να φανταστεί κάποιον που με το συγγραφικό ιστορικό του έργο μπορούσε να επηρεάσει τόσο που να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι έβλεπαν το παρελθόν! »
Ήρθε τον προηγούμενο Μάϊο στην Αθήνα και καθήλωσε το κοινό που τον παρακολούθησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο να μιλάει για τη δράση των πολιτών ως προϋπόθεση για τη δημοκρατία. Το κείμενο αυτής της ομιλίας του εκδόθηκε πρόσφατα από την ΑΙΩΡΑ .
Aπό οσα είπε στη συνέντευξή του, κρατάω τη δήλωσή του : “αν πατριωτισμός σημαίνει να υποστηρίζεις στρατιωτικές επιχειρήσεις, δεν είμαι καθόλου πατριώτισα“.
Το βιβλίο κυκλοφορεί και στα Γαλλικά με τίτλο Une histoire populaire des Etats-Unis Στο διαδίκτυο μπορείτε να το βρείτε εδώ κι εδώ.
Πιστεύω πως αξίζει τον κόπο να το κατεβάσει κανείς και να τον μελετήσει !
Εκπτώσεις!
Ξεκίνησα να πάω μια βιαστική βόλτα από τα μαγαζιά για να ψωνίσω δυο ρούχα που μου έλειπαν και μετά να περάσω από τη λαϊκή για σαλάτες και φρούτα. Μη ξεχάσω φεύγοντας να σταματήσω στη μάντρα να παραγγείλω ξύλα για το τζάκι. Το κρύο έξω τσουχτερό. Ήρθε Χειμώνας κι ο κοσμάκης τα ΄χει χάσει…” ( και παλτουδιά καινούρια τρέχει ν’ αγοράσει ! Ποιά παλτουδιά αν λάβεις υπόψη την οικονομική κρίση… καλύτερα να το αφήσεις για του χρόνου, χρυσή μου ! Ετσι, λέτε …
Το εμπόριο ανθεί ! Ποιο εμπόριο? Το… παραεμπόριο! Μόνο! Το άλλο πάπαλα! Οι μαγαζάτορες χτυπάνε μύγες ! Εκτός αν βρείτε κάποια ευκαιρία … Δύσκολα όμως τα πράγματα.. Εκει χρειάζεται προσοχή, μην αποδειχτείς εσύ, η ευκαιρία του πλανόδιου πωλητή …
‘Εχοντας διάθεση εξερευνητική, παρά το τσουχτερό κρύο, αποφάσισα να κάνω μια …”δοκιμή” για να δω τι “παίζει”.
Πλησίασα από περιέργεια, διάλεξα μια σοκολά κασμίρ παλτουδιά , σούπερ! … και άρχισα να παζαρεύω, σαν Ανατολίτισα , την τιμή του! Από τα 100 έπεσε τελικά στα 35 – αν το πιστεύεις! – Ευρώ.
Χαμογελώντας αινιγματικά και ζήτησα απόδειξη κι εγώ σαν νομοταγής πολίτης από την πλανόδια σκουρόχρωμη πωλήτρια προφανώς λαθραίων (δήθεν επώνυμων) ρούχων! Και τι λέτε μου απάντησε?
“Εντάξει καρDιά μου, θα σου φέρω απόντειξη αλλά σε πειράζει να είναι από … κομμωτήριο;”
Χαμός δηλαδή! Γελάκι αμήχανο αλλά και προβληματισμός. Τωρα τι κάνεις Λιακαδίτσα? Για μένα το παιχνίδι είχε τέλειωσε εδώ. Το πράγμα είχε αρχίσει να σοβαρεύει κι εγώ είχα ήδη βαρεθεί να … παριστάνω τον αγοραστή!
- ” Θέλω να το ξανασκεφτώ! Θα περάσω πάλι αν είναι “ … μουρμούρισα βιαστικά σαν δικαιολογία , φόρεσα τα γάντια , το καπελάκι μου στραβά , έκανα μεταβολή και προχώρησα προς το σημείο που είχα παρκάρει το αυτοκίνητό μου.
Παιχνιδάκια κυρία μου? Τώρα και θα δεις! Να ,για να μάθεις! ! !
Σκωτσέζικο ντους για μένα! Δες τη χαχανούλα από μέσα , γελάει! Βρυχήθηκα ένα αει σιχτίρ μ@υλ@κιστήρι@! δεν α΄ξίζετε ούτε για φτύσιμο, καταλύσατε το Σύμπαν πια , και … άρχισα να μετράω ένα δυο τρια.. .. ενενήντα εννέα .. για να κρατήσω ( όσο μπορούσα) την ψυχραιμία μου ! Μετά μπήκα στο αυτοκίνητό μου, σημείωσα μηχανικά τον αριθμό της πινακίδας του και γύρισα τσαντισμένη το κλειδί στη μηχανή μου.
Οι μισοφαγομένοι υαλοκαθαριστήρες – του σαράβαλου που ακόμα κυκλοφορώ περιμένοντας την ευκαιρία να το αλλάξω – ανοιγόκλειναν τρίζοντας και έδιωχναν τις αραιές χιονονιφάδες, αλλά όχι και τις σκέψεις μου!
Θυμήθηκα τα περυσινά.
Πάλι τα ίδια! (είπα μέσα μου και χαμογέλασα πικρά) .
Με τις πρώτες νιφάδες χιονιού που ίσα που άσπρισε κάποιες στέγες στη γειτονιά μου, μια γειτόνισσα πιο ξανθιά και από μένα, με είχε ρωτήσει:
- “Μήπως να φορέσω αλυσίδες;”.
- “Ναι” της είχα απαντήσει , αφηρημένα …
“Αλλά όχι στο αυτοκίνητο ! ”
Eσείς , τώρα, τι συμπέρασμα βγάζετε?
Δεν το έχω κάνει ποτέ ως τώρα , αλλά σήμερα σας παραθέτω κάτι που έλαβα στο προσωπικό μου e mail !
Μην πανικοβάλεσαι! Δεν αφορά εσένα!
Μανούλα μου , γυρω μας συμβαίνουν πολλά! Δεν ξέρω αν το έχεις αντιληφθεί αλλά το καθημερινό μας λεξιλόγιο στιγματίζεται καθημερινά από τον συγχρονισμό με τα γεγονότα που ζούμε και διανθίζεται με νέες εκφράσεις ! Εκφράσεις από την επικαιρότητα. Η πιο επίκαιρη αλλά και πιο ζωτική για μένα αυτή τη στιγμή :
- “ Μάνα , σου γράφω , γιατί ξέμεινα από λεφτά !
- Δεν λες στον πατέρα να μου κάνει επειγόντως …μια γονική παροχή ” ;
…έλεγε το τηλεγράφημα , μάνα – SOS που έλαβα πρωί- πρωί!
Μεταξύ σοβαρού κι αστείου , το. .. εννοούσε!
Τι να κάνω? Μάνα είναι μόνο μια ! Το αντιμετώπισα κι αυτό !
Και παράλληλα θύμισα στον εαυτό μου την παλιά ρήση που λέει «θυμήσου τα δικά σου και συγχώρα τα παιδιά σου!» Το πήρα λοιπόν κι εγώ το θέμα ξώφαλτσα . Mου θύμισα και την υπόσχεση – όρκο που έδωσα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στον εαυτό μου να μη ξεχνάω ότι :
Κι αυτή τη στενοχώρια εγώ θα την περάσω;
Ο γιατρός έχει πει να μη στενοχωριέμαι γιατί πρήσκεται ο θυροειδής μου..
Εκει που θα σκάσω εγώ καλύτερα να στενοχωρηθείς εσύ! ( εσύ δεν έχεις ανάγκη !) κτλ.. κτλ )
και σας αναδημοσιεύω τη λίστα με τις εκφράσεις που ακολουθούσαν , αφού προσέθεσα βεβαίως στον πίνακα και κάποιες δικές μου πινελιές :
- « Μη χe… την αγορά μου μέσα! » ή
- « Σε ποια αγορά πιστεύεις ; »
- « Σιγά θα σκίσεις καμιά απόδειξη ! ”
- « … της Moody’s το κάγκελο κι εσύ μας πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες! »
- « Ρεεε , είσαι και τελείως stage; »
- Ο κουκουλοφόρος ληστής με μία μεγάλη σακούλα στην τράπεζα , πλέον δεν λέει «ψηλά τα χέρια και ακίνητοι όλοι γιατί σας την άναψα!» Φωνάζει στους πελάτες : « Δεν ζητώ την ανοχή, αλλά τη συμμετοχή σας” !
-
- Tι spread έχεις ; »
- “ Θα σου κλείσω τον Προμαχώνα! ”
- « Που ήσουν μέχρι τώρα Mήτσο μου; »
«– Έπεσα σε μπλόκο βρε γυναίκα! »
- “ Ναι στα μπλόκα της αστυνομίας κατά των hooligans ! ”
- “ Καλός ο Μπάμπης , αλλά δεν άντεχα άλλο. Έκανα… εθελούσια έξοδο”.
- “Τα έχω τρία χρόνια με την «Κική» , αλλά πρόσφατα με πίεσε να κάνω αναθεωρημένο πρόγραμμα σταθερότητας , κι εγώ την έκανα προς τα έξω με ελαφρά πηδηματάκια ! ! Όχι δεν είμαι καθίκι & βολεψάκιας ! Πήρα μετάθεση !
- Για το καλό της καριέρας μου .. μωρό μου! Σιγά σιγά θα μας πει για τη μανούλα μου το κάνω ρε g@m;Wto !
- « Δεν πας να διαβουλευτείς ! » ή
- « Μη μου ζαλίζεις τη διαβούλευση ! »
- « Μαμά , εισηγήσου στον μπαμπά : ‘ θέλω αύξηση στο χαρτζιλίκι μου’ ! »
- Κομμένα αυτά, μωρό μου! !! Από δω και μπρος λέω να δέχομαι μόνο… θεσμικά αιτήματα !!!
Υ.Γ. Αν ποτέ αλλάξω το όνομα της στήλης, θα της δώσω ένα σοβαρό στιβαρό και trendy
όνομα: “ Συμμετοχική διαβούλευση ”.
Προς το παρόν αγαπημένοι μου φίλοι, αναγνώστες μου, και λοιποί και απευθύνομαι σε όλους όσους με διβάζεται , τα σχόλια είναι ανοιχτά για διαβούλευση…
Ποια /ες φράσεις θα υιοθετούσατε?
Δεν ζητώ την ανοχή, αλλά τη συμμετοχή σας ! Αλλοιώς μη διανοηθείτε να μου ξαναπείτε για τα θέματα που καταπιάνομαι κι αν τα βλέπω ή όχι σοβαρα! Μη κλείσω το μπλόγκ!
Ναι το ομολογώ! Κάτι τέτοια σκέφτομαι όταν θέλω αλλά δεν μου έρχεται έμπνευση να σας γράφω , πιο συχνά …
