Η επανάσταση θα γίνει από τους … “τολμηρούς”.


people

Είναι καιρός που ήθελα να σου γράψω για όλα αυτά. Ώρες ώρες αισθανόμουν πως έπρεπε να πιάσω την καθημερινότητα από τα μαλλιά και να αλιεύσω από τις εικόνες που θα μου έδινε, το από ποιους θα γίνει η επανάσταση και η αλλαγή στη ζωή μας.  Έτσι, καθε που έβγαινα στον δρόμο άρχισα να κοιτώ γύρω μου.. να παρατηρώ τους ανθρώπους της πόλης μας ..και  ψάχνω να ανιχνεύσω  στο βλέμμα του καθενός αν θα είναι ένας απο αυτούς.

Όσπου νομίζω πως κατέληξα. Η επανάσταση τελικά θα γίνει από τους  “τολμηρούς”.

Από εκείνους που παίρνουν τα love for ever από τα παγκάκια και τα κάνουν στίχους για ποιήματα!

Από τους αισιόδοξους -εκείνους που σηκώνονται κάθε πρωί, φτιάχνουν καφέ, ανάβουν τσιγάρο και χαμογελάνε στη ζωή παρότι έχουν απολυθεί εδώ και μήνες.

Από εκείνους που άλλαξαν το κανάλι βρίζοντας, την ώρα που κάποιος πληρωμένος βολεψάκιας, έπαιζε με την νοημοσύνη τους.

Από εκείνους που είχαν την ιδέα και την υλοποίησαν, ώστε αντίκρυσες εσύ αυτό το θέαμα στην Οδό Πιττάκη.

Από τους ονειροπόλους -εκείνους που κατάφεραν και ζωγράφισαν το οβάλ σχήμα της φλόγας του κεριού.

Από εκείνους που κοιμόνται στις χάρτινες κούτες με τις πολύχρωμες κουβέρτες και τα τσιμεντί  τα πόδια.

Από εκείνους που είδαν δυο φορές την ίδια μέρα ταινία του Τσιώλη και δεν χόρτασαν.

Από εκείνους που κέρασαν σουβλάκι με διπλή πίτα τον κύριο με τα γαλάζια ξεθωριασμένα μάτια στην Ζήνωνος.

Από εκείνους που καίγονται για βόλτες στα στενά της πόλης μας δρομάκια.

Από εκείνους που θέλουν να διαβάσουν όλα τα συνθήματα στους τοίχους της πόλης τουτης που μέρα τη μέρα αργοπεθαίνει

Από  εκείνους που γράφουν πάνω σε χαρτάκια και πληρώνουν τον μπάρμαν με τις σκέψεις τους..

Από τα παιδιά που ζωγραφίζουν τους τοίχους
DSC

Ίσως όμως, πάλι -δεν ξέρω- τελικά, η επανάσταση έρθει απλά από αυτόν που κάθεται δίπλα σου, δίπλα μου..

Που κρατάει σφιχτά την χειρολαβή στο τραμ, ίσως από τον μαθητή που ψηλαφίζει τις χαραγματιές στα θρανία, που φωτίζει με τον αναπτήρα του την κλειδαρότρυπα ότα γυρίζει αργά τα βράδυα από μια συναυλία, ίσως από κείνον που δόθηκε στα μεγάλα ιδανικά και μετά τα απαρνήθηκε και μετά ξαναδώθηκε, ακόμα πιο ασυγκράτητα και  που πιστεύει ότι η καταστροφή κρατάει λίγο, όσο το κλείσιμο μιας πόρτας –  που δεν πιστεύει σε κοινότοπες συνταγές, παρά στην ποίηση της ζωής!

Για να μην τα πολυλογώ, η επανάσταση θα έρθει απ’ όλους τους …τρελούς , που τρελαίνονται να ζήσουν, τρελαίνονται να μιλήσουν, τρελαίνονται να σωθούν, που ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτούς που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν μυθικά κίτρινα κεριά κάθε που βραδιάζει κι ο νους τους ανταριαζει …

Γιατί μας αποκαλούν Μπανανιστάν;


BABANALAND

 

Γιατροί σου λέει μετά! Επιστήμονες άνθρωποι που έχουν δώσει ΟΡΚΟ ΣΤΟΝ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ!

Μέρα  εργάσιμη κατά τα άλλα! Το ραντεβού είχε κλειστεί με την ευγενική μεσολάβηση ενός φίλου μου , συναδέλφου του στο ίδιο μεγάλο ιδιωτικό Νοσοκομείο από τα πιό παλιά και γνωστά της Αθήνας . Έφτασα στο νοσοκομείο με τη τσίμπλα στο μάτι ψάχνοντας επεγνοσμένα να παρκάρω σε κάποια γωνιά! Απηυδησμένη είπα να μην κάψω τα 10 ευρώ σε βενζίνη, έτσι το άφησα στο κοντινότερο πάρκινγκ.

Εισέβαλα βιαστική στο γραφείο της γραμματέως του.

Φάση πρώτη :

- Καλημέρα σας! Λέγομαι Τάδε! και έχω ένα ραντεβού με τον κ. Καθηγητή στις 9. Αργησα 5 λεπτά αλλά να, ξέρετε … η κίνηση …

- Δεν πειράζει .. . ! Ο κ. Καθηγητής δεν έχει έρθει ακόμα! ( μου απάντησε ατάραχη ρουφώντας ηχηρά την φραπεδιά της!) Καθίστε στον προθάλαμο, παρακαλώ, και θα σας φωνάξω εγώ..

Ανάσανα ανακουφισμένη. Μ αρέσει να είμαι συνεπής στα ραντεβού μου… Περίμενα … περίμενα .. περίμενα …

Φάση Δεύτερη : Κατά τις 10,30 σκάει μύτη ένας κύριος με κουτί γλυκάκια στο χέρι και ένα χαμόγελο ως τα αυτιά

- Εμένα περιμένετε? ρωτάει ανέμελα!

- ( ΄Οoχι το τρόλλευ!)

Εσάς κ. Καθηγητά … Είμαι η Τάδε … που σας είχε μιλήσει ο κύριος..Χ και μου έχετε δώσει ένα ραντεβού για τις 9!

- Αργησα ε? ( -Σώωωπα!)

Έχω τη γιορτή μου σήμερα! (- Κι είχα μια φαγούρα! )

Φάση Τρίτη : ( αφού διάβασε το πόρισμα των εξετάσεων μου ) Κυρία μου πάσχετε από … ” ——“

(Μα αυτό το ξέρω γιατρέ μου! Αν δεν είχα αυτό το πρόβλημα δεν θα ήμουν εδώ βρε βλάκα! )

και πρέπει να γίνει ένα μικρό χειρουργείο σύντομα!

… αφού μου ανέφερε τι ακριβώς θα γίνει κατά την επέμβαση φτάσαμε στο δια ταύτα!

- Πόσο θα μου κοστίσει αυτή η επέμβαση κ. Καθηγητά ?

- Τι ασφάλεια έχετε?

- Ταμείο Τάδε συν μια ιδιωτική ασφάλιση η οποία βάσει συμβολαίου μου καλύπτει τα έξοδα για νοσήλεια ( μέχρι ένα ποσόν) εκτός από παρακλινικές εξετάσεις !

- Ωραία! πάρτε ένα τηλέφωνο την γραμματέα μου την Δευτέρα κατά τις 12,30 να σας πει για την αμοιβή μου και το υπόλοιπο κόστος της επέμβασης!

Ντοινγκ! Αναυδη η Λιακάδα!

Φάση Τέταρτη : Οff the record (Συνομιλία με τον φίλο μου)

- Τον είδες τον Καθηγηταρά? Τι σου είπε? Πως σου φάνηκε?

-Τον είδα… μου είπε.. κτλ κτλ .. Όμως… όσον αφορά την αμοιβή του, δεν ήξερε πόσα θέλει? Θα σε ρωτήσει πρωτα τι ποσό δηλώνω στην εφορία και μετά θα υπολογίσει το πόσα πρέπει να μου πάρει?

- Μα δεν μπορούσε να σου πει! Την ώρα εκείνη ήταν πια κλειστό το λογιστήριο!

-Τι λες μωρέ Τι σχέση έχει το λογιστήριο με την αμοιβή του?

- Έχει! Που να ξέρει πόσο ακριβώς χρεώνει η κλινική το μονόκλινο ‘η το δίκλινο ‘η το τρίκλινο? !

Η αμοιβή του είναι ανάλογη με τη θέση δηλ το δωμάτιο που θα ζητήσεις!

Επίλογος: Αει στα Διάλα!

Κι εγώ νόμιζα πως η αμοιβή του είναι ανάλογη με τις ιατρικές του γνώσεις, το skill του και την ιατρική φροντίδα που θα μου προσφέρει!

Γιατί μας αποκαλούν Μπανανιστάν;;;

Δεν έχεις κατάθλιψη, Ελλάδα έχεις!!!!!!


καρνεαδου

 

Παράτησε σύξυλα, τη δουλειά του ,  έστιψε το πορτοφόλι του είχε δεν είχε και

- Γυναίκα  αύριο το πρωί πετάω για  Ρόδο, ανακοίνωσε στο σπίτι  του.

-Ετσι ξαφνικά?

- Έτσι ξαφνικά!  Εχω δικαστήριο πάλι…ελα τι το ρωτάς αφού ξέρεις, την ιστορία.Ειναι για κκείνο το ρημάδι το μπλοκ επιταγών που ΄μου κλέψανε μαζί με την τσάντα , χτυπώντας με πισώπλατα μια Παρασκευή  βράδυ πριν 8 χρόνια φεύγοντας  από το γραφείο. Αυτό  ντε που εσύ ευτυχώς πρόλαβες και δήλωσες στην τράπεζα ως κλεμμένο.

-Πάλι ; Aναρωτήθηκε εκείνη  αναστατωμένη  μετρώντας από μέσα της το πως θα βγει ο μήνας  . Αλλο έξοδο και τούτο σκέφτηκε . Και αν πάρει πάλι αναβολή?  ( ξεστόμισε ανήσυχη)

Πάλι. Θα δούμε.. Ελπίζω πως όχι . Είναι η όγδοη φορά .Θα πάω. Βασικός μαρτυρας κατηγόριας είμαι, δεν μπορώ να μην εμφανιστώ . Την περασμένη το ρισκάρισα δεν εμφανίστηκα  γιατί σκέφτηκα πως πάλι θα αναβληθεί  κι εγώ άδικα θα υποστώ την ταλαιπώρια και το έξοδο  και το έφαγα το πρόστιμο 600 ευρω στο κεφάλι. Θα πάω αύριο και ότι και να γίνει  θα ζητήσω τουλάχιστον να μου σβύσουν το πρόστιμο .

…και πήγε.. Ξύπνησε στις 3,30  το ξημέρωμα σαν ίλωτας,  σήκωσε και τη γυναίκα του και βουρ μέσα στην άγρια νύχτα να τον “πετάξει ”   σαν ταρίφας  στο αεροδρόμιο για να προλαβει το “γαλατάδικο” στις 5.

Οταν έφτασε στο νησί έριξε κι ενα πρωινό  γρήγορο περπάτημα  για να φτάσει στα δικαστήρια εγκαιρα-  μες στη βροχή-  έτσι για να  σφίγγουν οι τετρακέφαλοι  !

Οταν πια ήρθε η σειρά να εκδικαστεί η υπόθεση του ε τι ‘αλλο! Η δίκη ανεβλήθη!  Η κατηγορούμενη είχε πάλι στομαχικούς ιλίγγους, εντερικές διαταραχές  κι όλα τα συμπαραμαρτούμενα με αποδεικτικό απαλλαγής της παρουσίας στο το δικαστήριο. Βεβαίωση ασθένειας που την είχε εκδώσει  ε ποιός άλλος , ο ίδιος γιατρός δημόσιου παρακαλώ νοσοκομείου που της είχε εκδώσει και τις  προηγούμενες 7 φορές!  ( Εσεις όταν έχετε τέτοιο σοβαρό(!)  πρόβλημα στο νοσοκομείο   δεν πάτε? Εμεις στην οικογένεια μας είμεθα βλάκες και πέμε στην παθολόγο της γειτονειάς μας!)

Εξεράγει ο άνθρωπος ! Διαμαρτυρήθηκε, στην ¨.. έδρα”.

- Τι θα γινει ?

-Πόσες φορές παρόλο που έχω ήδη καταθέσει στο Ειρηνοδικείο των Αθηνών, θα πρέπει να κουβαληθώ στη Ρόδο? 

-Ποιός θα με αποζημιώσει εμένα για τα διαφυγόντα κέρδη που κλειδαμπαρώνω το γραφείο μου και με τρέχετε κάθε φορά?

- Ποιός θα πληρώσει  όλα αυτά τα εισήτήρια, τις διαμονές , τις παραστάσεις του δικηγόρου μου που κουβαλιέται κι αυτός εκτός εδρας και με χρεώνει? 

-Απροπό , και αυτό ατο πρόστιμο που το σεβαστό  κατά τα άλλα δικαστήριο σας μου επέβαλλε την προηγούμενη φορά που δεν παρέστην! Μηπως να το επανεξεσετε  το  θέμα αυτό επι τη ευκαιρία και να μου το ” σβύσετε” ? 

- Δεν γίνεται κάθε  φορά η κ. αυτή  που είναι και  ντόπια να αρρωσταίνει , κι  εγώ να κουβαλιέμαι απο Αθήνα άδικα ..

 

Ο Εισαγγελέας ρίχνει μια λιγόλεπτη βλοσυρή ματιά στο φάκελλο με την υπόθεση, σηκώνει το βλέμμα μέσα απο το πρεσβυωπικό γυαλί του και  του απαντάει σοβαρός :

-Την επόμενη φορά μην μπείτε στον κόπο να κατεβείτε ως εδω! Στείλτε μας ενα χαρτί πως είστε  άρρωστος ! Δεν μπορεί  κάποιο παθολόγο  γνωστό σας θα έχετε!

 

Τα τρια τέταρτα της έδρας , η μισή  αίθουσα, παριστάμενοι για άλλες υποθέσεις δικηγόροι , άλλοι  σταυρωκοπήθηκαν  άλλοι έμειναν άφωνοι , και ο περι ου ο λόγος πολίτης παρ ολίγον να πάθει εγκεφαλικό!

 

Δικαιοσύνη ώρα μηδεν!

Εισαγγελέας πολίτης 2-0.

 

Σημειωτέον  πως ο συγκεκριμένος πολίτης είχε πατέρα που  όταν ζούσε ήταν διακεκριμένος και γνωστός  σαν άμεμπτος δικαστικός .

Αν ζούσε ο κυρ Πέτρος θα τον έστηνε στο σκαμνί για παράβαση καθήκοντος, τώρα θα τρίζουν απλά τα κόκκαλα του , είπε στη γυναίκα του σαν της τα διηγήθηκε από το τηλέφωνο , συμπληρώνοντας  ,

- Τέτοια μας κάνουν και μετά απορεί κανείς  γιατί η μισή Ελλάδα έχει κατάθλιψη!

 

Αυτή μου τα μετέφερε  συμπληρώνοντας :  Κακώς λένε  πως η δικαιοσύνη είναι τυφλή!  Ειναι και  κουφή  και προφανώς  πια και πουλημένη !

… για ευνόητους λόγους θυμωμένη μου πέταξε  και για  επίλογο , ένα γράψε  εκ μέρους μου ,  βρε Λιακάδα ! Εξηγησε  τους πως οτι

-Ελληνάκο μου ,  Δεν έχεις κατάθλιψη, Ελλάδα έχεις!!!!!!

 

 

 

 

 

Πολιτείες σαν πλοία καταβυθιζόμενα καταστρέφονται και καταστράφηκαν και θα καταστραφούν, εξαιτίας της αχρειότητας των λαών και των κυβερνητών τους


Η Αμφίπολη εχει εισβάλλει για τα καλά τοσο στην “εικονική”  , οσο και στην στην πραγματική καθημερινότητα μας.

Εδω θα ήθελα να παρατηρήσω οτι συχνά-πυκνά τωρα τελευταία αυτες οι δυο πραγματικότητες αλληλοσυγχέονται σε τέτοιο βαθμό, που δεν γνωρίζει κανεις μας πλέον ποιά είναι αυτή που βιώνει , η αληθινή η η εικονική .

Παντού υπάρχει ένα ενδιαφέρον απο απλούς ανθρώπους για την ανασκαφή στο λόφο Καστα .

Εντελώς ξαφνικά ενας λαός έχασε το ενδιαφέρον του για τα μνημόνια , την χρεωκοπία , την τρόικα που φεύγει, μένει και…. μας ξανάρχεται και άρχισε να ασχολείται με την δυναστεία των Τημενιδών ,την αρπαγή της Περσεφόνης απο τον Πλούτωνα , το ” Ελληνικό πόδι ” , τις Καρυάτιδες .

Τα ερωτήματα που προέκυψαν ξαφνικά ήταν πολλά και οι απαντήσεις αλληλοσυγκρουόμενες

- Είναι Μακεδονικός η Ρωμαικός ο τάφος ; μήπως “οι Καρυάτιδες ε’ιναι χοντροκομμένα αγάλματα ”   ; * 1

(Η μηπως είναι τελικά μαινάδες ) ; Είναι επιφανής η όχι ο νεκρός ;

- θα εχουμε success story, η ως χώρα θα κατεβάσουμε τα στόρια  (κοινώς ρολα) ;

- θα φύγουμε απο το Δ.Ν.Τ πρόωρα και θα εκτιναχθουν τα spreads στα ύψη η μήπως να περιμένουμε την Ολυμπιάδα , τον Νεαρχο ,τον Ηφαιστιωνα , η ακομα και τον ιδιο τον Μεγαλέξανδρο να βγει απο τον τυμβο και να κατατροπωσει ως αλλος El Cid την Μερκελ το Δ.Ν.Τ και τα μνημονια ;

- Η πολυποθητη αναπτυξη γιατι δεν ερχεται ; μηπως αργει η αρχαιολογικη σκαπανη ;

Καπως ετσι  εναλλάσσεται η πληροφόρηση  αναμεσα στο πρώτο και το δεύτερο θεμα του δελτίου ειδήσεων.

Καπως ετσι η ζοφερη μας πραγματικότητα εναλλάσσεται με το λαμπρό παρελθόν!

Και κάπως έτσι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας υπόσχονται ανάπτυξη που θα έρθει μέσα απο τον τουρισμό , με αιχμή του δόρατος τον πάλαι ποτέ πολιτισμό μας · αυτον που ξεθαβουμε κάθε φορά που σαν έθνος είμαστε στριμωγμένοι στην γωνία , αυτον πού θαυμάζουμε σαν διαφημιστικό τρέιλερ  μετα τις τουρκικές σαπουνόπερες και τα βραδινά δελτία ειδήσεων !

Οτιδήποτε θα μπορούσε να μας κάνει να αναρωτηθούμε , να προβληματιστούμε  , η και να εξοργιστουμε για την πολιτιστικό μαρασμό στον οποίο έχουμε περιέλθει εχει αποκηρυχθει μετά βδελυγμίας απο την δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση·οι ποιοτικές εκπομπές , αυτές που θα μπορούσαν δυνητικά και υποθετικά να προβληματίσουν όποιους και όσους θέλουν να προβληματιστούν έχουν θεση , στην καλύτερη των περιπτώσεων στην μεταμεσονύχτια ζώνη εκει γυρω στις τρείς που ολοι (όσοι εργάζονται ) , κοιμούνται……!

 

- Βέβαια ο ρόλος  της τηλεόρασης δεν ειναι εκπαιδευτικός αλλα ψυχαγωγικος, (θα μπορούσε καποιος να αντιτάξει )

Αυτόν τον παραπέμπω στην ετυμολογία της λέξης.

Ειδικά σε αυτόν τον τομέα η τηλεόραση εχει χρεοκοπήσει .Εκτος και αν οι μαραθώνιοι μαγειρικής  , το πρωινό κουτσομπολιό των επωνύμων για επώνυμους και η…… τουρκολαγνεια , διανθισμενα με μπόλικες διαφημίσεις μπορούν να ψυχαγωγησουν.

Έχουμε χρεοκοπήσει και η χρεοκοπία ειναι  οικονομική και πολιτική · κυρίως όμως είναι αποτυχία του εκπαιδευτικού μας συστήματος και της ίδιας της κοινωνίας να εκπαιδεύσουν,  πολίτες . Εδω και δεκαετιες εκπαιδευτικό συστημα και κοινωνία εκπαιδεύουν τους πολίτες ετσι ώστε να ειναι ουσιαστικά απαιδευτοι ! Και αυτο ηταν το ζητουμενο απο το μεταπολιτευτικό πολιτικοοικονομικό κατεστημένο.

Ο απαιδευτος προσκολλάται αμέσως στην εξουσία του πιο δυνατού, ο απαιδευτος ξέρει να υποτάσσεται η κατόπιν εντολής να μην υποτάσσεται ετσι ωστε να ειναι ενα απο τα πιο αποτελεσματικά “εργαλεία ” του κατεστημένου.Ο απαιδευτος ανταλλάσσει την υποταγή του και την σιωπή του  για ενα πρόσκαιρο όφελος,  δεχεται την αθλιότητα ,την παρανομία , την διαφθορά ,την δωροδοκία και αλλάζει γρήγορα στρατόπεδο οταν ο εξουσιαστής του δεν έχει πια καμία  πολιτική η οικονομική δύναμη· γίνεται μάλιστα αμείλικτος  πολέμιος του προηγούμενου  καθεστώτος συντηρώντας ετσι τον φαύλο κύκλο εναλλαγής της πιο διεφθαρμένης εξουσίας.Ο απαιδευτος παει στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο , διδάσκει -ενίοτε αλλα… παραμενει …απαιδευτος διοτι δεν επιδέχεται εκπαίδευση, ειναι……..ξερολας!

Ο απαιδευτος δεν υπακούει σε κανένα σύστημα αξιών κανένα ηθικό νόμο -έννοιες οπως ισονομία , δημοκρατία , δικαιοσύνη , αξιοκρατία , αλήθεια ,τιμή ,αξιοπρέπεια ,ντροπή , φιλότιμο δεν εχουν κανένα απολύτως νόημα γι’αυτόν γιατι πάνω απο ολα ειναι ωφελιμιστης …….

- “αυτά είναι για τα κορόιδα ρεε” ! ( φωνάζει με υφάκι )

Ο απαιδευτος όπως και ο βλάκας εχει γνώμη (για πράγματα που ουσιαστικά δεν τον ενδιαφέρουν) και την λέει οταν κανείς  δεν του την ζητά .                     Αυτο ομως που τον κάνει πραγματικά πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των εξουσιαστων του , ειναι οτι δεν εχει μέτρο ·γινεται άπληστος σαν γουρούνι οταν  πλουτίζει η αποκτηνωνεται σαν λύκος οταν φτωχαίνει…

 

Ανοίγω παρένθεση:

( Θα σας παραθέσω μια ιστορία που μου διηγήθηκε ενας φίλος σήμερα. Για ευνόητους λόγους οι χαρακτήρες και η τοποθεσία εχουν αλλάξει έτσι ώστε να μην προσβάλλω κάποιον.

Ενας κύριος βγήκε για τα πρωινά ψώνια στον μπακάλη αφου προηγουμένως είχε περάσει απο τον φούρνο.Παίρνοντας τις σακούλες με τα ψωνια, του επεσε η σακούλα με το κουλούρι πράγμα που – δυστυχώς για αυτόν –  του έγινε αντιληπτό αφού  απομακρύνθηκε .Όταν γύρισε είδε απο μακριά κάποιον να σηκώνει την σακούλα. Πλησίασε, αντελήφθη οτι ηταν γνωστός ,  και του είπε διακριτικά οτι η σακούλα και το περιεχόμενο της του ανήκαν.

- “Τι λες “τον κεραυνοβολησε ο άλλος  δαγκωνοντας – για να επιβεβαιώσει του λογου το αληθές- το κουλούρι, ” μολις το αγόρασα απο τον τάδε φούρνο”.

-Εγώ τι λέω ή εσύ ;; Αφού το κουλούρι το αγόρασες απότον μπακάλη γιατί η σακούλα είναι από το φούρνο;;;  εδώ σε θέλω κάβουρα να  απαντήσεις!  )

Κλείνει η παρένθεση .

 

Η αλήθεια είναι οτι η πείνα δεν έχει μάτια , ούτε ξέρει απο ντροπή , αλλα δυστυχώς για εμάς η παραπάνω ιστορία είναι ενα μικρό δείγμα του τι πρόκειται να ακολουθήσει τα χρόνια που θα έρθουν.

Καιρός να κάνουμε  επιτέλους την αυτοκριτική μας, να  κοιτάξουμε ο καθένας απο μας ξεχωριστά να δούμε τι πρέπει να αλλάξει για να σώσουμε – έστω την ύστατη στιγμή – οτιδήποτε , αν σώζεται!

 

Διάβασα κάπου οτι ο Αλέξανδρος πριν αναχωρηση για την εκστρατεία του,  δώρισε ολα τα υπάρχοντα του και κράτησε για τον εαυτό του μονάχα  την….. ….ελπιδα.

Βλέπω ηδη καποιους απο τους πολιτικούς μας άνδρες να ιδρώνουν στην ιδέα και μόνο να πράξουν κάτι ανάλογο .

Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε την εκστρατεία του με την ελπίδα να εκπολιτισει , να απελευθερώσει , να εκδημοκρατίσει . Είναι Μέγας οχι γιατι ειναι” δικός μας ”  αλλα γιατι ετσι ονομάστηκε απο αυτούς που απελευθέρωσε “iskender el uakbar”   -ο μεγάλος  κατακτητής – μεγάλος , κατ’αντιδιαστολή του… κατακτητής.

Οι λαοι της Ανατολής μιλούσαν την ελληνική γλώσσα αρκετούς αιώνες μετά το πέρασμα του. Αν ο τύμβος Καστα ειναι ασυλητος και αν βρεθεί κάποιο πρόσωπο που να σχετίζεται άμεσα με τον Μεγαλέξανδρο θα ειναι μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη τα επιστημονικά  αποτελέσματα της οποίας θα συζητηθούν τις επόμενες δεκαετίες.

Ας μην σπεύσουν λοιπόν οι πατριδοκαπηλοι να εκμεταλλευτούν πολιτικά  την ανακάλυψη , γιατι οποιαδήποτε προσπάθεια τους θα πέσει στο κενό·πολύ δε φοβούμαι οτι κατι τέτοιο θα γινει αφετηρία για περαιτέρω γελοιοποίηση της χωρας.

Οδεύουμε δυστυχώς προς την καταστροφη προσμένοντας να σωθούμε ως εκ θαύματος με την επέμβαση κάποιας ξένης δύναμης , καποιου τυχαίου γεγονότος , συνένοχοι σαν λαος μαζι με τους εκάστοτε κυβερν- ώντες ,αλλά με καθαρή συνείδηση γιατί πάντα φταίει κάποιος άλλος ,  τα σκοτεινά ξένα κεντρα που απεργάζονται δολια σχέδια εναντιον μας , οι Αμερικάνοι που μας ψεκάζουν  ! η Μερκελ !!! οι Εβραιωσιωνιστες !!!!!!!

-  ” Ποιός φταιει ; ποιος φταιει;;;

 κανενα στομα   δεν το’βρε και δεν το’πε ακόμα ” * 2

Εγω πάντως συντάσσομαι με την παρακατω άποψη που ειναι δοκιμασμένη σε βάθος χρόνου .

Πολλές πολιτείες σαν  πλοία καταβυθιζόμενα  καταστρέφονται,  καταστράφηκαν και θα καταστραφούν,  εξαιτίας της αχρειότητας των λαών και των κυβερνητών τους .“(Πολλαί πόλεις καθάπερ πλοία καταδυόμεναι διόλλυνται και διολώλασι και έτι διολούνται δια την των κυβερνητών και ναυτών μοχθηρίαν)”  *3

 

 

Εγραψε ο Α.Μ.

 

———————————

Παραπομπες:

 *1 Θανος Τζημερος

*2 Κωστας Βαρναλης

*3 Πλατων

graffiti του Banksy αγόρασε για το σπίτι της η Γιάννα Αγγελοπούλου


Ο περίφημος  ανατρεπτικός   “Flower Bomber”   του αντάρτη της Street Art, κοσμεί εδώ και λίγα 24ωρα, τον εξωτερικό τοίχο της βίλας της Γιάννας Αγγελοπούλου στη Φιλοθέη, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο αντισυστημικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.

gianna_banksy-thumb-large

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά  έργα του περίφημου Banksy, του «καταζητούμενου» καλλιτέχνη της street art,                                                    απέκτησε πρόσφατα η Γιάννα Αγγελοπούλου, δείχνοντας με αυτή την  κίνηση  την πρόθεσή της να ενταχθεί στην …  εναλλακτική, κουλτούρα.

Ο βρετανός καλλιτέχνης  λέγεται ότι,  προκειμένου να «βανδαλίσει» ο ίδιος προσωπικά τον εξωτερικό τοίχο της βίλας στη Φιλοθέη, ήρθε και έφυγε αυθημερόν από την Ελλάδα, με το ιδιωτικό αεροπλάνο της οικογένειας των βιομηχάνων.

Μάλιστα, όπως διέρρευσε στους καλλιτεχνικούς κύκλους, η κυρία Αγγελοπούλου έγινε επίσημος χορηγός του βρετανού καλλιτέχνη του δρόμου, ο οποίος με τα βαθιά πολιτικά έργα του, σαρκάζει τον Καπιταλισμό και τον Καταναλωτισμό. Σε αντάλλαγμα θα φτιάξει μια σειρά -παράνομων- έργων και στη βίλλα τους στο Gstaad.

Αυτο θα πει αντισυστημικός!

Κυρία Γιάννα μας , είμαστε μαζί σας !

γμ την τρέλλα μου γμ με τις θυσίες του Ελληνικού λαού που μας κοπανάτε


«Να θυσιαστεί και κάνας άλλος, λεβέντες μου;
Γαμώ την τρέλα μου με τις ‘θυσίες του ελληνικού λαού’ που μας κοπανάτε 5 χρόνια τώρα. Ποιες θυσίες, ρε σεις; Ποιες θυσίες που ούτε τον ορισμό της λέξης δεν ξέρετε; Ανοίξτε κάνα λεξικό, κλικάρετε κάναν Μπαμπινιώτη, ρωτήστε καμιά Ιφιγένεια μπας και ξεστραβωθείτε.
Η ‘θυσία’, πουλάκια μου αναλφάβητα, είναι οικειοθελής. Οι-κει-ο-θε-λής! Δηλαδή, θέλω – ΘΕΛΩ, λέμε – να προσφέρω κάτι: Κάτι που θα μου λείψει, κάτι που χρειάζομαι, κάτι που αγαπώ, κάτι που το πονάω. Το θυσιάζω με πόνο ψυχής – κι αυτό είναι επιλογή μου: ΜΟΥ. Όχι. ΣΟΥ. Θυσία με το πιστόλι στον κρόταφο δεν υφίσταται.
Οι αρχαίοι ημών σφάζανε στο βωμό μοσχάρι, γιατί θέλανε να το σφάξουνε. Θα μου πεις δεν ήθελε το μοσχάρι. Σωστό κι αυτό – αφού ως μοσχάρια μας αντιμετωπίζουν.
Να σας το κάνω λιανά – που έχετε κάνει την ελληνική γλώσσα σφουγγαρόπανο. Για να μιλήσετε για την δική μου τη θυσία – πρέπει πρώτα να έχετε πάρει την άδεια μου. Πρέπει πρώτα να με έχετε ρωτήσει αν θέλω κι εγώ να δεχτώ. Τότε και μόνον τότε είναι θυσία. Αλλιώς είναι βία κι εξαναγκασμός.
Για να είναι θυσία, πρέπει να έχει διεξαχθεί ο έξης διάλογος ανάμεσα σε κυβέρνηση και πολίτη:
– Τούλα, δεν πάμε καλά.
– Το πρόσεξα.
– Δε βγαίνω μάναμ. Θα το κλείσω το μαγαζί.
– Μπαίνετε μέσα, ε;
– Τι το’ θελες κι εσύ το 4Χ4 το 2005, ρε Τούλα;
– Δεν ήξερα…
– Δεν ήξερες, δεν ρώταγες;
– Ρώταγα η καψερή αλλά μου λέγατε ψέματα.
– Ψέματα εμείς;
– Οι πρωθυπουργοί. Ο κυρ Κώστας εκείθε στα πευκάκια κι ο κυρ Γιώργος ολούθε κατά τη ρεματιά. Με φλομώσαν τα μανάρια μου.
– Ε καλά, κι αν καταστρέψαμε μια χώρα μην το κάνεις ζήτημα, νερό κι αλάτι μωρέ.
– Αλίμονο!
– Εσύ όμως, τώρα πρέπει να κάνεις μια θυσία.
– Μόνο μια;
– Κατ’ αρχάς, θα σου φορολογήσουμε το διαμέρισμα δέκα φορές πάνω απ’ την αξία του.
– Με κακομαθαίνετε!
– Η οποία αξία του θα πέσει στα Τάρταρα.
– Εμ, μισές δουλειές θα κάνουμε;
– Δεύτερον, θα πρέπει να σε απολύσουμε.
– Ουάου!
– Σόρι ρε Τούλα.
– Μην το ξαναπείς. Ευκαιρία να επιβλέπω προσωπικά το pool boy γιατί μου ‘χει κάνει την ολυμπιακών διαστάσεων σύσκατη.
– Το γεγονός ότι θα είσαι απολυμένη δεν σημαίνει πως θα σκαπουλάρεις τους φόρους. Διπλά θα μας τα σκάσεις!
– Τι καλά, και νόμιζα πως δεν θα μου το ζητήσετε ποτέ!
– Πάμε τώρα στην επόμενη θυσία…
– Αχ, ωραία ίσα που ζεσταθήκαμε.
– Σε πειράζει το παιδί σου να είναι άνεργο;
– Αλίμονο, γιατί το σπούδασα τόσα χρόνια; Για να κάνει πλούσιους τους εσπρεσάδες και τους καπουτσινάδες της γειτονιάς.
– Αν έχει διδακτορικό, να στον βάλω ντελιβερά στα γυρόπιτα;
– Μη σας βάζω σε κόπο.
– Και τη κόρη η βιολόγος, με κονσομασιόν βολεύεται;
– Μας σκλαβώνετε!
– Τώρα αν δεν μπορέσεις να πληρώσεις και σου πάρουμε το σπίτι, μην το πάρεις προσωπικά!
– Είμ’ εγώ τέτοιος άνθρωπος;
– Θα σου αφήσουμε μια κουβέρτα για να κοιμάσαι στο παγκάκι.
– Σας βάζω σε έξοδα.
– Δίνουμε παροχές εμείς, όχι αστεία!
– Βασίλισσα μ’ έχετε!
– Κι ό,τι άλλο χρειαστείτε, μη διστάσετε.
– Γεια σου, ρε Τούλα λεβεντιά!
– Καμιά χρεοκοπία, καμιά απελπισία, καμιά αυτοκτονία – εδώ είμαι εγώ!
– Λοιπόν, παίρνω τη θυσία σου και να πηγαίνω σιγά σιγά…
– Να σας δανείσω και για το ταξί…
– Νοου πρόμπλεμ.
– Μα πως θα φύγετε;
– Νύχτα, Τούλα μου! Θα φύγουμε νύχτα!
(ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ)

Εκθεση : “Γκίκας – Fermor – Craxton: 3 τόποι, 3 δημιουργοί”


Το 2014 συμπληρώνονται 20 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου έλληνα ζωγράφου Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα. Το Μουσείο Μπενάκη τιμά τη μνήμη του οργανώνοντας ημερίδα και έκθεση στην Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, στο κτήριο της οδού Κριεζώτου, δωρεά του ζωγράφου στο Μουσείο Μπενάκη, ένα σπίτι – σημείο αναφοράς για τον Γκίκα και τόπο κατοικίας του για περισσότερο από 40 χρόνια.

nxg1

 

NXG

 

 

CCF

Νίκος και Barbara Γκίκα, John Craxton, Patrick Leigh Fermor και Joan Fermor (Ύδρα 1958) Φωτογραφία του Beny Roloff Φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη-Πινακοθήκης Γκίκα

http://www.stokokkino.gr/mp3.php?id=podcast/gkikas14-10-2014.mp3&w=460&h=23&a=0
Η έκθεση Γκίκας – Fermor – Craxton: 3 τόποι, 3 δημιουργοίΗ έκθεση φιλοξενείται  στον εκθεσιακό χώρο που έχει διαμορφωθεί στο ισόγειο της Πινακοθήκης Ν. Χ’’Κυριάκου-Γκίκα . Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν, την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014, στις 20:00, μετά το τέλος της Ημερίδας και η έκθεση θα διαρκέσει έως 10 Ιανουαρίου 2015.

Η έκθεση είναι αφιερωμένη σε τρεις δημιουργούς που οι ζωές τους συνδέθηκαν μέσα από κοινούς τόπους έμπνευσης: Ύδρα, Καρδαμύλη, Κέρκυρα. Τρία σπίτια-καταφύγια, αποτέλεσαν πηγή καλλιτεχνικής δημιουργίας και στέγασαν μια φιλία που διήρκεσε περισσότερα από 40 χρόνια.

Ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας γνωρίστηκε με τον Sir Patrick Leigh Fermor, άγγλο περιηγητή και συγγραφέα αλλά και με τον John Craxton, άγγλο ζωγράφο, από τα μέσα της  δεκαετίας του ’40 και έκτοτε διατήρησε στενή σχέση μαζί τους, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και η εκτενής μεταξύ τους αλληλογραφία.

Το σπίτι του Γκίκα στην Ύδρα αποτέλεσε την κατοικία του Fermor για δύο χρόνια, από το 1954 μέχρι το 1955, στο απομονωμένο εργαστήριο του οποίου, ο Fermor έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου του «Μάνη».  Σε επιστολή του προς τον Γκίκα αναφέρει: «Είμαι σίγουρος ότι χωρίς την Ύδρα το βιβλίο δεν θα είχε ποτέ γραφτεί και γι’αυτό το λόγο καμία ευχαριστία δεν είναι αρκετή!».
Αλλά και ο John Craxton έζησε εκεί για κάποιο διάστημα το 1959, απεικονίζοντας το τοπίο της Ύδρας στα έργα του, ενώ η βοήθειά του υπήρξε πολύτιμη τις μέρες μετά την καταστροφή του υδραίικου αρχοντικού από πυρκαγιά, το 1961. Σταλμένος από τον Γκίκα εκεί για να συγκεντρώσει ό,τι είχε σωθεί από τις φλόγες, γράφει σε επιστολή του: «…Ίσως όμως κατά ένα περίεργο τρόπο είναι ένα σημάδι από το Θεό για να πάτε σε άλλα μέρη. Άλλωστε υπάρχει κάτι το αισιόδοξο σε σχέση με αυτά που διασώθηκαν: κενοί καμβάδες, μια λάμπα για το ατελιέ, ρολά από καμβάδες, μπογιές, μελάνια, φωτογραφίες…»

Η Καρδαμύλη, το σπίτι που έχτισε ο Fermor και το οποίο αργότερα κληροδότησε στο Μουσείο Μπενάκη, αποτέλεσε μαζί με το σπίτι των Γκίκα στην Κέρκυρα, τον τόπο συνάντησης από τη δεκαετία του 1960 και έκτοτε.

 

ν ΧΑΤΧΗΚΥΡΙΑΚΟς ΓΚΙΚΑς

 

ΥΔΡΑ

Πάνω, Ύδρα με χαρταετούς, 1980. Βλ. Res-Picta. Κάτω, Καίκια (via paletaart) και Η Βαρβάρα στην Ύδρα (viaMuseumPlus).

Σχέδια και προτάσεις του Fermor σχετικά με τη διαμόρφωση των εξωτερικών χώρων της Κέρκυρας, συνοδεύονται από έργα του Γκίκα για τη διακόσμηση της οικίας στην Καρδαμύλη. Επιστολές, χειρόγραφα, εκδόσεις και φωτογραφίες αποτελούν το κεντρικό θέμα της έκθεσης και πλαισιώνονται από σχέδια του Ν. Χ’’Κυριάκου-Γκίκα και του John Craxton.

Ξεχωριστή ενότητα αποτελούν τα έργα των δύο παραπάνω ζωγράφων που προέρχονται από την οικία του Fermor στην Καρδαμύλη. Οι επισκέπτες θα μπορούν επίσης σε ένα ειδικά διαμορφωμένο γραφείο να διαβάσουν αντίγραφα των επιστολών και να εισχωρήσουν έστω και για λίγο στη ζωή των τριών αυτών δημιουργών.

 

 

Τοποθεσία: Μουσείο Μπενάκη – Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα, Κριεζώτου 3, Αθήνα

Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου 2014 – 10 Ιανουαρίου 2015
Ωράριο Λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή Σάββατο: 10:00-19:00, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη: Κλειστά

Τιμή εισιτηρίου: € 3, Μειωμένο: € 1,5 – Τιμή εισιτηρίου Πινακοθήκης: € 7 I Μειωμένο: € 5

Πληροφορίες: Τηλ.: 210 361 5702 & 210 363 0818
http://www.benaki.gr