Μια βόλτα..
Μετά την πρόσφατη βροχή , που τα ξέπλυνε Ολα, ντύθηκε με ρούχα σπορ η Κυρά- Λιακάδα ,
και τσουπ το έσκασε από τις καθημερινές υποχρεώσεις .
Βγήκε βόλτα στο κοντινό δασάκι..
¨Όταν περπατάω βάζω καλύτερα σε τάξη τις σκέψεις μου!
Ίσως γιατί οξυγονώνεται καλύτερα ο εγκέφαλος.
Προχώρησα βαθιά μέσα στο δάσος
( ο θεός να το κάνει, έτσι που το έχουν αφήσει κι έχει ρημάξει!)
Σιγά μη με σταμάταγε η η νοτισμένη γη!
-Λιακάδα κάτσε καλά θα βραχείς και 8α σε πονάει η χαρακιά στο χέρι!
- Θα σκάσω σου λέω αν μείνω στα καθημερινά μου!
Δεν ξέρω πόση ώρα περπατούσα…
Περπάταγα και κοίταζα μέσα μου …
Σαν να μιλούσα με το Alter ego μου!
-Μπα έχεις κι εσύ alter ego Liakada?
- Ολοι έχουμε love, μου απάντησα !
Εβαλα μηχανικά στο στόμα μου μια τσίχλα Antinikot!
Να δούμε ως πότε 8α το παλεύω …
Παίρνω βαθιά ανάσα και κοιτάω γύρω μου …
Εγώ και η φύση! Οι δυο μας!
Κουβέντα με ένα λουλούδι
Κυκλάμινο κυκλάμινο,
στου βράχου τη σχισμάδα
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς
πού μίσχο και σαλεύεις
.
Μέσα στο βράχο σύναξα
το γαίμα στάλα στάλα
μαντήλι ρόδινο έπλεξα
κι ήλιο μαζεύω τώρα
(Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος )
Μικρό πουλί τριανταφυλλί
δεμένο με κλωστίτσα
με τα σγουρά φτεράκια του
στον ήλιο πεταρίζει
Κι αν το τηράξεις μια φορά
θα σου χαμογελάσει
κι αν το τηράξεις δυο και τρεις
θ’ αρχίσει το τραγούδι.
Λένε ότι το κυκλάμινο συμβολίζει την αντοχή ,
την αγνότητα της ζωής και
την άδολη σκέψη …
Εγώ λέω ότι από παιδί ήταν το αγαπημένο μου λουλούδι μετά τα τριαντάφυλλα,
τις φρέζιες και τη γαζία!
Οι στίχοι μου ήρθαν στο νου γιατί βρήκα κυκλάμινα πολλά φυτρωμένα γύρω !
Σκόρπια κάτω από τα πεύκα
Αλλόκοτη ομορφιά, άγρια, πρωτόγονη !
Καμιά σχέση με τα καλλιεργημένα που θρέφω στη γλάστρα!
Τα βρήκα φυτρωμένα ανάμεσα
σε ξερόφυλλα,
στέκονται αγέρωχα εκεί …
” αν το αντέχεις πλησίασε να δεις τι ομορφιές βγάζει η φύση ”
σαν να σου λένε !
Σε κοιτούν κατάματα, ψάχνοντας το φως του Ήλιου!
Μέσα από πέτρινες σχισμάδες βράχων
ανάκατα μαζεμένα σε παρέες ,
ή δυο δυο , το ένα δίπλα στ΄ άλλο ,
πρόβαλαν σαν φιγούρες που χαμογελούν αυθάδικα!
Πρόκληση για φωτογραφία!
Κλικάρω! ( ΜΗ ΚΑΓΧΑΣΕΙΣ ΑΥΤΗ ΈΤΥΧΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΘΑΜΠΉ!)
..και να τα αποτέλεσματα!
Εγκλωβισμένα έντεχνα στο μαγικό φακό μου, τα μετέφερα εδώ
Να τα μοιραστούμε!!
Όπου να ΄ναι ίσως έρθει χειμώνας ( πόσο γρήγορα περνούν οι μήνες …! )
- Που ξέρεις βρε Λιακάδα πως έρχεται Χειμώνας?
-Παιδί της φύσης είμαι! Το «Αλεξανδρινό» το βλέπεις ?
Φόρεσε ήδη κόκκινα!
Και η γαζία
( Τα άνθη της αντέχουν ακόμα) …
Κι αυτό το λευκό κακτοειδές ( που δεν ξέρω το όνομά του)
Μόνιμη φιγούρα στο Χειμωνιάτικο παράθυρο μου .. προς τον έξω κόσμο,
παρέα με την περικοκλάδα του γείτονα, που σκεπάζει τα κάγκελα … που μας χωρίζουν …
Πράγματα απλά , κα8ημερινά κι ασήμαντα ..
που άλλες φορές κρύβονται στην ομορφιά της φύσης
σε μια γλυκιά κουβέντα… σε ένα λουλούδι
σε μια μυρωδιά… σε ένα χαμόγελο
σε μια φευγαλέα κίνηση …
μπορούν να μας ξεκουράσουν από τις έγνοιες της ζωής μας, τα προβλήματα της δουλειάς
και να μας κάνουν να δούμε τα πάντα διαφορετικά !
Θέλω να σου χαρίσω ένα κομμάτι από το απόθεμα της ομορφιάς που εισέπραξα …
Ελπίζω να κατάφερα να σας μεταδώσω ένα χαμόγελο !
Καλημέρα!
που μένεις λιακάδα και έχεις δάσος κοντά και πήρες τέτοιες εκπληκτικές φωτογραφίες???
Κάπου, έξω .. μέσα … στην Αθήνα … ή πιο έξω ..κάπου στο Λεκανοπέδιο …
Δεν έχει σημασία το που ακριβώς , νομίζω…
Σημασία έχει το τι βλέπει κανείς γύρω του.. το πως το βλέπει.. το αν τον αγγίζει…
Το τι εισπράττει από τον κόσμο γύρω του… και το αν μπορεί και αν θέλει να το μοιραστεί!
Αυτό που άλλοι λένε ψυχικό απόθεμα!
Αν σου άρεσαν τόσο μπορείς να κρατήσεις κάποιες από αυτές .Τις υπόλοιπες που δεν δημοσίευσα τις φυλάω για μια έκθεση φωτογραφίας στην οποία ελπίζω να λάβω μέρος κοντά στα Χριστούγεννα! ( Μην το πεις πουθενά! )
Φιλάκια Ρία μου !
Ειναι υπεροχα τα κυκλαμινα σου και ξυπνανε παιδικες αναμνησεις. Την φυση την ταλαιπωρουμε την καιμε και συνεχιζει να μας χαριζει τετοια ομορφα δωρα, καθε χρονο καθε εποχη. Σ’ ευχαριστω που μου ειπες ναρθω να τα δω, οσο για το χειμωνα δεν μας πτοει, ναναι καλα οι χειμωνιατικες λιακαδες. Φιλια!
Εκεινη η γαζια, σα να τη μυριζω ειναι ..
Nαι το κατάφερες να μας μεταδώσεις πολλά χαμόγελα…
Αυτές οι βόλτες με το alter ego μας…..
είναι βόλτες ουσίας….
Οι φωτο σου πολύ όμορφες….
Μπονσουαρ!
ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΟΙ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ!!!!!
))
Σ΄ευχαριστούμε που τα μοιράστηκες μαζί μας.
Τα κυκλάμινα τα λατρεύω!!!
Τα άνθη του γιούκα επίσης εξαιρετικά..Αν είχαν και άρωμα…..
Οι περίπατοι στη φύση αναζωογονητικοί. Το Γενάρη θα ανθίσουν και οι ανεμώνες… άλλο αριστούργημα από ‘κει..
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Despoinarion γλυκό,με μεγάλη μου χαρά σε βλέπω από τα μέρη μου!
. Σε μια τέτοια στιγμή ντύθηκα κι απέδρασα με προοορισμό το δασάκι!
Μην με ευχαριστείς! Χαίρομαι που μοιράστηκα την χαρά και την ομορφιά που ενέλπιστα ανακάλυψα μέσα στο Χειμώνα. Που είδα καθαρά μέσα από τα σκούρα γυαλιά ηλίου και τα εντόπισα…
Οσο για τη γαζία , ναι αμυδρά μεν αυτή την εποχή αλλά μυρίζει η άτιμη!
Γι αυτό όση ψύχρα κι αν κάνει σήμερα ( χειμώνιασε βλέπεις κι εδώ) κρατώ
όσο μπορώ ανοιχτό το φεγγίτη ώστε να φτάνουν ως εμένα οι μυρωδιές της!
Με βοηθάει στην προσπάθεια μου να απέχω από την κακιά συνήθεια του τσιγάρου ( που παρ όλο που μήνες τώρα δεν έχω ανάψει) δεν μπορώ να πω ότι δεν έρχονται στιγμές που δεν φτάνω στο τσάκ
Το νάναι καλά οι Λιακάδες μου ακούστηκε τόσο αληθινό που χαμογελώ πλατιά !
Φιλιά
Μακάρι να το καταφέρνω πάντα Glayki μου! Οι βόλτες με το alter Ego μου
( τον εαυτό μας ) , μας λένε πολλά τελικά!
το κυριότερο ότι πρέπει να μάθουμε να παίρνουμε χαρά μέσα από τη χαρά που δίνουμε στους γύρω μας!
Καλό βραδάκι
Γλαρένια μου! Χμμ κι εγώ τα λατρεύω από ότι κατάλαβες! Ξυπνάνε μέσα μου παιδικές μνήμες και στιγμές στοργής και ανεμελιάς! Κάποιοι μπορεί να τα θεωρούν ταπεινά λουλουδάκια του αγρού! Αλλά είναι πανέμορφα και το γεγονός και μόνο ότι στέκονται και επιζούν εκεί στο ξεροβόρι τους δίνει ξεχωριστό συμβολισμό ανάμεσα σε άλλα λουλουδάκια, ” της γλάστρας” ! Ασε που το χρώμα τους εκπέμπει μια ζεστασιά αλλόκοτη σε συνδιασμό με την μορφή τους!
Οσο για τις ανθισμένες μυγδαλιές είναι νωρίς πολύ νωρίς ακόμα για να ανθίσουν ..
φιλια! Και χάρηκα που πέρασες από εδώ!
Aα ξέχασα να σε ρωτήσω! Εμένα ένα Γιούκα που μου είχαν φέρει δώρο δεν έβγαζε άνθη.. Μόνο το μάτι κόντευε να μου βγάλει μια φορά καθώς έσκυψα να το σκαλίσω! Νευρίασα τόσο που το μεταφύτεψα σε μια γωνιά του κήπου . Εκεί ψήλωσε πολύ, γύρω στα 5 μ , αλλά χωρίς να βγάζει άνθη! Τελικά μετά από χρόνια παιδευτήκαμε πολύ να το ξεριζώσουμε γιατί είχε απλώσει πολύ και έπνιγε τα γύρω δέντρα..
Αυτό εδώ βρε Γλαρένια μου, δεν είναι τόσο ψηλό και βγάζει στην κορυφή του αυτό το πανέμορφο μπουκέτο! Είναι σίγουρα γιούκα?
θα κρατήσω το μυστικό μόνο άν μου υποσχεθείς ότι θα με καλέσεις στην έκθεση!
Ok! Αφου το επιθυμεις! Με εναν ορο! Δεν θα φορεσεις πολυ ψηλα τακουνια! Οχι ψηλοτερα απο τα δικα μου τουλαχιστον! Κατσε να προλαβουμε να την ετοιμασουμε ομως γιατι ακομα ειμαστε στη διαπραγματευση της αιθουσας! ΑΧ τι τραβαμε κι εμεις οι ερασιτεχνες φωτογραφοι! χεχεεχ
Ωραίες βόλτες. Μέ μικρές ομορφιές. Μα τα βουνά από πετραδάκια δεν γίνονται???
Ξανανιόνουν τον νού αυτές οι βόλτες
Καλημέρα
ναι γιούκα είναι. αν βλέπω καλά και από τα φύλλα. αυτά που γίνονται σαν δέντρα αργούν να βγάλουν λουλούδια. ένα εδώ έβγαλε μετά από 7-8 χρόνια. και έχει φτάσει τα 6 μέτρα περίπου.
πολλά χαμόγελα μετάδωσες. είναι απίστευτη η δύναμη της φύσης. εμείς ώρες ώρες την ξεχνάμε.
Ναι Αλεξάκο! Απο τα πετραδάκια! Χρειάζονται κι αυτές γιατί όπως είπαμε ο εγκέφαλος οξυγονώνεται καλύτερα, το σώμα κινείται σε αβίαστους ρυθμούς και τα νεύρα χαλαρώνουν κι ο νους αφήνεται να λειτουργήσει μακρυά από παρεμβολές!
Ασε που είναι ένας έμμεσος τρόπος να ξεσκουριάζουμε αυτοί που βαριούνται το γυμναστήριο !
Περπάτημα λοιπόν!
Την καλησπέρα μου φίλε Αλέξη και να έχεις ένα όμορφο Σ/Κ !
Χαίρομαι που μετέδωσα τόσα χαμόγελα με τις εικόνες από τις φυσικές ομορφιές που απόλαυσα στον μικρό μου περίπατο!
Την καλησπέρα μου και καλό Σ/Κ.