Ανάποδα ..
.. Σαν χτες μου φαίνεται που ήρ8α και σε πήρα από το πλοίο αχάραγα πριν 18 μέρες.
Γελούσαμε κι οι δυο ανέμελα λες κι ερχόσουν για να μείνεις οριστικά , όπως είπες χαρακτηριστικά, την ώρα που βιαστικά έχωνες το βαλιτσάκι σου στο πορτ- μπαγκάζ , γιατί από δίπλα σφύραγε μανιασμένα ο λιμενόμπατσος να ξεκουμπιστώ να φύγω ( γιατί έκλεινα την κυκλοφορία στο λιμάνι) !
Το σπίτι άνοιξε, τα τηλέφωνα κουδούνιζαν ασταμάτητα , φίλοι πηγαινοέρχονταν … τα τζάμια έτριζαν από τα μπιτάκια της μουσικής που άκουγες τις ώρες που ήσουν στο σπίτι ( όποιες ήσουν!) .
Κι εσύ πότε εξαφανιζόσουν , πότε γέλαγες, πότε χόρευες , πότε με πείραζες , πότε έκανε ς κατάληψη στο μπάνιο, ,πότε με βόηθαγες στις γιορτινές ετοιμασίες ,πότε μου έκλεβες το καινούριο Χριστουγεννιάτικο κατακόκινο κραγιόν μου, και πότε άνοιγες μαζί μου ατέρμονες συζητήσεις περί παντός θέματος…
¨Αλλοι ρυθμοί !
Σαν σίφουνας μια εδώ και μια εκεί .. κι εγώ πότε να παραπονιέμαι γιατί ή8ελες ζεστό φαγάκι της ώρας, όποτε, όοταν εμφανιζόσουν και πότε να σου φωνάζω να συμμαζέψεις το ασυμμάζευτο του δωματίου σου ! ( άφησες ένα χαμό πίσω σου «ανάστατη»! )
- Χάος η ζωή μας μανούλα (ήταν η απάντηση στις παρατηρήσεις μου) !
Πόσο γρήγορα περνούν οι μέρες…
Κι απόψε που συνειδητοποιώ ότι οι μέρες πέρασαν εύχομαι αυτό το ” γλυκό χάος” να ήταν κι άλλο !
Κλείνω φορτισμένη την πόρτα του δωματίου σου για να μην το βλέπω κενό γιατί μου θυμίζει την απουσία σου!
Τελικά μου φαίνεται δεν θα συνηθίσω ποτέ να σε έχω μακρυά μου …
Χαζομαμά?
- Μου λείπεις .. να το ξέρεις …
=====================
Δεν πρόλαβα να κλείσω το ποστ..χτυπάει το τηλέφωνο …
-Μαμάααα έχω οξεία αμυγδαλίτιδα , ανεβασμένη χολερυθρίνη,πεσμένο σίδηρο … ψηλό πυρετό ,ατονία …- και..νευράκιααααα
Ωπα! Οι αμυγδαλιές άνθισαν πρόωρα! σκέφτηκα προσπαθώντας να κρατήσω την ηρεμία μου..
- Η παθολόγος είπε πως είναι πυώδεις! Ψήνομαι στον πυρετό … παίρνω αντιβίωση … Μου συνέστησε σε πρώτη ευκαιρία να ” τις πετάξω” .. την Δευτέρα δίνω μάθημα.. αν δεν γίνει πάλι κατάληψη επ αόριστον …
( Κ@λόπαιδα! σκέφτομαι, πάλι εγώ θα τις πληρώσω τις μ@μ@κίες σας με τις καταλήψεις !) Σκασίλα μου κι αν χάσεις την εξεταστική λέω μετά.. Εσύ μετράς πιότερο για μένα, μωρό μου!
..Ολα τα άλλα θα βρεθούν …
- Κάλεσε επειγόντως γιατρό στο σπίτι και πάρε με τηλέφωνο να του μιλήσω ..ήταν το μόνο που κατάφερα να ψελλίσω …
Αντε τώρα να της πεις τον πόνο σου …
Αντε να της πεις .. κορίτσι μου δεν μπορώ να έρθω…
θέλωωωω αλλά δεν γίνεται … ΄-( ( σνιφφφφφφφφ)
Τσιμουδιά η Λιακάδα !
Μπάμ!
¨Εσκασε..
Σκάει …
…Επειδή κλασικά ό,τι θυμάμαι χαίρομαι….κι επειδή με στενοχωρούν όσα στον κόσμο αλλά και γύρω μου συμβαίνουν, είπα να σας δείξω το…
… “ δέντρο μου “…
Το στόλισα!Ανάποδα …
Φτού! μην μου το ματιάσετε …
Τώρα που το καλοσκέφτομαι , μάλλον μήπως έτσι έπρεπε να το στολίσω?
Δεν θέλω γελάκια …μόνο σχόλια .. θετικά!
Λίγο ακόμα να τσιτωθώ και … θα εκραγώ !
δεν είναι τίποτα, ας πάρει αντιβίοση και σε τρεις μέρες θα είναι περδίκι.
αν δεν έχει τέσσερις κρίσεις πυώδους αμυγδαλίτιδας σε μια σεζόν, δε χρειάζεται να αφαιρέσει τις αμυγδαλές της. είναι η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού. καλό είναι να παίρνει αντιβίοση μια δυο φορές παρά να χειρουργηθεί…
ωραίο το δένδρο! πρωτότυπο…
καθησυχαστικά φιλιά!
Κακόμαθα τόσες μέρες ! Δεν μ ανησυχεί τόσο η αμυγδαλίτιδα όσο τα άλλα και το ότι μου λείπει! Οι συμβουλές σου πολύτιμες . Πάντα έτσι γίνεται κάθε που την αποχωρίζομαι … αλλά αυτή τη φορά είναι σαφώς πιο έντονο! Τα 20 πρώτα χρόνια λένε είναι δύσκολα! Μετά συνηθίζει κανείς!
Χαίρομαι που σου άρεσε το .. πρωτότυπο!
Αντε τώρα να δούμε πότε θα το ξεστολίσω ! Με βλέπω να το βρίσκουν Απόκριες!
Ευχαριστώ για τα καθησυχαστικά φιλάκια . Ευχαριστώ για τη ζεστή ιντερνετική σου αγκαλιά
Φιλάκια κι από μένα !
Αυτή και αυτά να είναι καλά και όλα τ’ άλλα παίρνουν το δρόμο και το χρόνο τους…
Πρωτοτυπία και εξαιρετικό γούστο βλέπω….
ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΧΡΟΝΙΑ!!!!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Ευχαριστώ , τις αγκαλιές και τα ζεστά σου λόγια Γλαρένια μου!
Τις δικές μου στις άφησα στο κονάκι σου ! Μέρες πριν στολίσω το ..ανάποδο δεντράκι! χεχεχε
Υγ. Μ αρέσει να έχω όμορφο περιβάλλον γύρω μου. Προσπαθώ…
Λιακάδα μου
Περαστικά στη κόρη σου άν κατάλαβα ε; Έχω πάθει μια φορά και γω αμυγδαλίτιδα πριν 6-7 χρόνια και ήταν απαίσιο το να μην μπορώ να καταπιώ ούτε τοπ σάλιο μου…περαστικά θα είναι πάντως, τώρα που γράφω είμαι σίγουρος ότι ο πυρετός έπεσε.
Πάντως και γω εδώ και 2 μέρες είμαι χωρίς σχεδόν φωνή, τώρα δειλά δειλά μπορώ και μιλάω…
Την ώρα που διάβαζε την ανάρτησή σου, συγκινήθηκα. Σκέφτηκα την μητέρα μου. Και αυτό που γράφεις ότι μόλις τα παιδιά φεύγουν, βλέπεις τα κενά παιδικά δωμάτια του πατρικού σπιτιού.
Είχα πάει 9 μέρες στην πόλη που μεγάλωσα, στη Β. Ελλάδα. Και κάποια στιγμή μου λειψε το σπίτι μου, μου λειψε η Αθήνα. Περίεργα συναισθήματα, από τη μια το μέρος που μεγάλωσες με τους γονείς, τους φίλους, την ξενοιασιά, από την άλλη τα πρέπει της Αθήνας.
Είμαι αρκετά μπερδεμένος μερικές φορές. Μερικές φορές ευχομαι να έμεναν οι γονείς μου στην Αθήνα για να μην αναγκάζομαι να ταξιδεύω διαρκώς, από την άλλη μου αρέσει που δεν είμαι κολλημένος στην Αθήνα συνέχεια.
Θα σε ζαλίσω άν συνεχίσω όμως με την γκρίνια μου γιατί η αλήθεια είναι πως έχω διάθεση για γκρίνια σήμερα που είμαι σπίτι για να μην χειροτερεψω…
Καλημέρα
Λιακαδούλα μου,
Μην ανησυχείς, με λίγη αντιβίωση θα περάσει.. Εμενα με ταλαιπωρούν χρόνια, αλλά επειδή έχω μία φοβία με τους γιατρούς δεν έχω πάει να τις βγάλω (εδώ δεν κάθομαι να μου πάρουν αίμα, θα πάω οικειοθελώς για εγχείρηση??)
Περαστικούλια στο κοριτσάκι σου…
Σαν να ακούω τη μαμά μου.. Εδώ και ενάμιση χρόνο που έχω μετακομίσει αλλού, της λείπω (αν και πηγαίνω συχνα από το σπίτι!) και με παίρνει και τηλέφωνα να με ρωτήσει αν εφαγα και αν ντύνομαι καλά για να μην αρρωστήσω!!
Φιλάκια πολλά!
Όλγα
Ααααχ, όλες οι μανάδες ίδιες ειστε!
Αλλά ξέρεις κάτι; η ζωή μας θα ‘ταν ένα τίποτα χωρίς τη γκρίνια και την έννοια σας! Καλή χρονιά, περαστικά στο βλασταράκι σου και ψυχραιμία, μανούλα!
αχ βρε Λιακάδα….
όσο μακριά και να είναι ένα είναι το σίγουρο..οι ψυχές σας και τα συναισθήματά σας είναι κοντά!
Η ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΖΕΒΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
ΤΗΝ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΜΟΥ
Kαλέ μου Indie, ευχαριστώ για τα περαστικά !
Δεν με ζάλισες με τη “γκρίνια σου”!Θέλω να ξέρεις ότι εδώ μπορείς να αφήνεις ελεύθερα τις σκέψεις σου όποιες κι αν είναι αυτές. Δεν είναι γκρίνια αυτά που άφησες, αλλά αποτύπωμα σου … Άλλωστε έτσι είναι οι φίλοι.
Εύχομαι αυτή τη στιγμή που σου γράφω να μην είσαι ακόμα άφωνος και η διάθεση σου να έχει φτιάξει!
Οσο για την “επαρχία σου” ( ποιά? πες μου στ’ αυτάκι…!) μου φαίνεται ότι την αγαπάς , όσο και τους γονείς σου! και καλά κάνεις! Οι γκάγκαροι Αθηναίοι “χάνουν” που δεν έχουν αυτό που οι υπόλοιποι λέμε “χωριό μου , χωριουδάκι μου”! Κι εγώ δεν είμαι βέρα Αθηναία και πολύ χαίρομαι κάθε φορά που φεύγω. Και μεταξύ μας , προσπαθώ όποτε μου δίνεται η ευκαιρία να φεύγω από την καυσαεριούπολη που έχει γίνει πια αφόρητη !
την βιαστική μου καλημέρα και χαμόγελο
Καλώς σε Ολγάκι μου!
Μισό-πέρασε ήδη .. αλλά η μανούλα …είναι ακόμα ανήσυχη !
Ανησυχώ γιατί κι αυτή σαν κι εσένα είναι…!
Δεν κάθεται να της πάρουν αίμα!Λιποθυμάει στην όψη του, ενώ γενικά κατά τα άλλα είναι θαρραλέο και ριψοκίνδυνο θα έλεγα άτομο!
Δεν ανησύχησα τόσο για τον πυρετό όσο με προβλημάτησε το γεγονός ότι δεν θα μπορούσε με αυτή την κατάσταση να διαβάζει και να δώσει τις εξετάσεις της , πράγμα που την απασχολεί πολύ , προσωπικά.
Είναι καλό νομίζω που μένεις μόνη σου! Βοηθάει αφάνταστα στο να γίνει κανείς αυτόνομος χαρακτήρας και να πάρει τα ηνία της ζωής του στα χέρια του!
Οσο για τη μανούλα σου , πάρε το από τώρα απόφαση! Μια ζωή το ίδιο θα αντιδρά! Η αγάπη ΄και το ενδιαφέρον της μάνας δεν αλλάζει!
Πολλά Φιλιά, Κοριτσάκι.
@ Κοπτοραπτού μου, δεν ξέρεις τι όμορφα π ακούστηκαν τα λόγια σου στ΄αυτιά μου! είναι τόσο γλυκιά η “γκρίνια και η έννοια της μαμά” !
Το συναίσθημα ήταν τόσο έντονο σήμερα , όταν η δικιά μου μανούλα με ξύπνησε με το τηλέφωνο! Τελικά είναι πολύ ωραίο να έχεις μάνα! Ίσως πιο όμορφο κι από το να είσαι μάνα! χεχεχε Κάποια που στα σίγουρα, βρέξει χιονίσει σε νοιάζεται!
Σου εύχομαι ολόψυχα κάποια στιγμή να το βιώσεις!
Φιλιά
Πολύ κοντά glaykiyou μου !
Αυτοκολλητάκια όπως μου λέει πειράζοντας με! Κι είναι όμορφα έτσι σε διαβεβαιώ!
να είσαι καλά και να χαίρεσαι τη δική σου μανούλα .. και πάντα με Λιακάδα , ποτέ με στενοχώριες !
@spyros1000 Stressed to the top! Τη βρήκα τυχαία τη φωτό αλλά κι εμένα μου άρεσε τόσο πολύ , εξέφρασε τόσο τη διάθεση της στιγμής που δεν δίστασα λεπτό να αντικαταστήσω αυτή που αρχικά συνόδευε το κείμενο( και αν κατηγορηθώ για κυκλοθυμία θα απαντήσω ότι ναι!, όταν είμαι στρεσαρισμένη εύκολα η διάθεση μου αλλάζει! Το θέμα είναι μην από Λιακάδα γίνει Μπουρίνι ) !
Καλό σαββατοκύριακο να έχουμε..
…δυστυχώς έχασα τους γονείς μου στα 12….
για να είμαι ειλικρινής 23 χρόνια τωρα τη μάνα μου δεν την έχω ξεπεράσει..
Αυτό που είμαι επειδή είχαμε απίστευτη σχέση..το δημιουργησα..για πάρτη της..περίεργο ε??
ό,τι κάνω το κάνω πρώτα για αυτη…Φιλιά
Δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργο Γλαυκη μου! Λυπάμαι που τους έχασες τόσο νωρίς… Το κενό τους όταν χάνονται δύσκολα αναπληρώνεται .. έτσι όμως είναι η ζωή! Ευχομαι το δικό σου παιδί να σε έχει κοντά του όσο πεισσότερα χρόνια γίνεται! Και σαν φυσική παρουσία και ψυχικά!