Αναζητώντας τον ιδανικό Θεό…

Απομεσήμερο Κυριακής. Η βροχή χτυπάει ασύστολα τα τζάμια …

Τις τελευταίες μέρες σαν να μη μου έφταναν τα άλλα ήρθε καπάκι και μια ίωση να με ταλαιπωρήσει στο λαιμό και το στήθος. Αλλά ενώ έδειχνε να υποχωρεί  μετά τη χτεσινοβραδινή ασυλλόγιστη έξοδο σήμερα  ο πυρετός πήρε πάλι την ανιούσα!

… Δεν το βάζω κάτω όμως! Κι εγώ, πεισματικά χαμογελώ και  μαζεύω τις δυνάμεις μου για τις Αλκυονίδες μέρες! Δεν διαμαρτύρομαι … δεν κλαίγομαι .. ξαναθυμάμαι πόσο μου  άρεσε το cocooning,  όταν επικρατεί τέτοια μουντάδα στην ατμόσφαιρα, και το επαναφέρω στη ζωή μου…!

Πέρασαν μέρες από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ … και έχουν συσσωρευτεί πολλά μέσα μου. Σκεφτόμουν, σήμερα να αναφερθώ σε άλλα , όμως η επικαιρότητα … τα επισκίασε …  δεν μ άφησε ..

…Όπου σε αυτόν τον πλανήτη υπήρχε ρεύμα και τηλεόραση , οι άνθρωποι είδαν «ορκωμοσία Ομπάμα» .

Σε τηλεθέαση ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ έγραψε ιστορία!

Για να μείνει όμως στην ιστορία χρειάζονται και άλλα!

Ανάμεσα στις εκατοντάδες εκατομμύρια άτομα που προ ημερών καρφώθηκαν στην τηλεόραση να δουν την ορκωμοσία ήμουν κι εγώ. Στην αρχή από live streaming στο internet. Το σύστημα τα έπαιξε μετά από λίγο και  νόμισα ότι ο υπολογιστής μου έκανε πάλι τα τρελά του. Αλλά όχι! Ήταν τα 21,3 εκατομμύρια τηλεθεατές που  έβλεπαν μέσω internet και μπλόκαρε το σύμπαν!

Ο καθένας μας εντυπωσιάστηκε από διαφορετικά πράγματα και τα είδε από διαφορετική οπτική  γωνία :

Μια εικόνα , σίγουρα ευχάριστη για όλους, φαντάζομαι ήταν η ώρα που ο Bush   μπήκε στο ελικόπτερο κι έφυγε από τη ζωή μας! Στα τσακίδια .. ψιθύρισα με ανακούφιση μαζί με εκατομμύρια άλλο κόσμο – Αμερικάνους και μη . .. Δεν είδα όμως πουθενά σε τηλεοπτικό κανάλι πλακάτ να λέει «Bush go  home», ή «no more Bush» !

Και μετά η τελετή των Όσκαρ ! Εμένα μια τέτοια  μου έφερε στο νου!

Και σταχυολόγησα  κάποια σημεία … τα οποία με διάθεση Mafalda’s και μεταξύ σοβαρού και αστείου παραθέτω αυτή τη βροχερή βραδιά με διάθεση  όσο το θέμα επιτρέπει  χιουμοριστική   τα παρακάτω ,  που με γράμματα βιαστικά είχα σημειώσει σε μικρά  κίτρινα χαρτάκια, χειρόγραφα

O Barrack- Ηusein Obama ανέβηκε, με τρακ,  στη σκηνή,  σαν  γερουσιαστής και κατέβηκε Πλανητάρχης! Δεν είναι απλά συμπαθέστατος, δεν είναι απλά ελκυστικός, δεν έχει απλά αστραφτερό  χαμόγελο της Colgate , έχει ένα σταριλίκι επάνω του, ο άνθρωπος ! Θα μπορούσε να γίνει σταρ του Hollywood αλλά προτίμησε τη δόξα της πολιτικής και μακάρι να μας βγει σε καλό!

Βιάστηκε να πει   «Εγώ, ο Barack Ηusein Obama..» πριν ο ανώτατος δικαστής Roberts

( που κι εκείνος μπέρδεψε τα λόγια του )  ολοκληρώσει το «ορκίζομαι»!

Η θεία μου η  Ιουλία άκουσε για πρώτη φορά το «δεύτερο» όνομα  του  Obama

- Ηusein – και σοκαρίστηκε! Μουσουλμανικής καταγωγής? Σταυροκοπήθηκε! Τώρα φταίει η θείτσα μου που δεν είχε ακούσει από πριν ή τα ελληνικά δελτία ειδήσεων που παρακολουθεί?

Τον λόγο του Προέδρου τον βρήκα λιγότερο ξεσηκωτικό ( και μη με ρωτήσεις με πονηρό χαμογελάκι το  γιατί) από τον αναμενόμενο! Ήταν ωστόσο μπορώ να πω αρκούντως «Προεδρικός» ! Κατάφερε με μαεστρία να συμπεριλάβει από λέξεις που στα αυτιά του κόσμου ήχησαν θετικές για τους «εχθρούς» , τους στρατιώτες, τους άθεους, την εναλλακτική ενέργεια, την καταδίκη των βασανιστηρίων, «τις σφαγές αμάχων» τον υπέρ καταναλωτισμό! Παραδέχτηκε προβλήματα και χάρισε σε πολλούς ελπίδα!

Κι έπειτα φόρεσε κουστουμάκι μαύρο και παπιγιόν λευκό και  πήγε σε 10 παρακαλώ δεξιώσεις, όπου άνοιξε το χορό με την γυναίκα του , τη Μισέλ !  Aτ last! Ήταν το μεγάλο σουξέ τραγουδάκι της ιστορικής βραδιάς!

Αστειεύτηκε, ευχαρίστησε και ανέπνευσε βαθιά  αποχωρώντας με τη φράση “let’s get to work” ! (Mάλλον το εννοούσε αν σκεφτούμε ότι την ώρα εκείνη είχαν αρχίσει ήδη  οι διαδικασίες για το  Guadanamo…)

Και τα …”περιφερειακά” ?  της φιέστας!  :

Ο σχολιασμός για τα ρούχα της Mishelle Barack, το συνολάκι από κίτρινη δαντέλα και η τουαλέτα ( που μεταξύ μας δεν της  πήγαινε και πολύ – θέμα προσωπικού γούστου! ) Το σχόλιο της κουβανο -αμερικανίδας Toledo για τα οικονομικά  ρούχα που φορούσαν τα χαριτωμένα καλότροπα κοριτσάκια του, μου χτύπησε σαν καμπανάκι στα αυτιά και τα νεύρα! Τι περίμενε να φορούσαν  τα παιδάκια? Channel ! Εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης?   Δεν ξέρω εσάς αλλά εμένα μου θύμισε κουτσομπολίστικη εκπομπή ! και ψιλοαγανάκτησα με τη τόση γκλαμουριά μέσα στην οικονομική κρίση …

Μετά, τα ευχαριστώ του Προέδρου! Στην οικογένεια μας , όποτε θέλουμε να πούμε κάτι ο ένας στον άλλο το  λέμε δια ζώσης! Όταν δε οι συγκυρίες μας κρατούν χώρια , τηλεφωνιόμαστε! Έτσι νομίζω επικοινωνούν όλες οι οικογένειες που συγκατοικούν!

Ωσπου ακούσαμε για τις επιστολές που έγραψε κι έστειλε στις κόρες του για να

τις ευχαριστήσει που του συμπαραστάθηκαν! ( Πλανητάρχης θα γινόταν! Γιατί να

κάνουν  αλλιώς)!

-        Μένει χώρια από τα παιδάκια  του?  ( απόρησε η θεια Ιουλία)

-        -Μαζί μένουν καλέ !

-        Τότε γιατί άνοιξε μαζί τους αλληλογραφία? Δεν μπορούσε το πρωί που θα τις έβλεπε να τις ευχαριστήσει?

( ξανά απόρησε!)

-        Βρε θεία! Κι εμείς πως θα το μαθαίναμε? ( δεν είχες φαγούρα?)

-        Και ποιος νοιάζεται? ( Σήκωσε αδιάφορη τους ώμους!)

-        Όλοι βρε θεία! Ολοι εμείς οι  «υπήκοοι» Αμερικανοί και  μη , που καθημερινά ζητάμε αποδείξεις της

ευαισθησίας του! Τα γραπτά μένουν, ενώ οι  κουβέντες που γίνονται στα όρθια μπροστά στο  νεροχύτη  της

κουζίνας πέφτουν στο σιφόνι!

-        Λες να επικοινωνούμε κι  εμείς γραπτώς? ( πέταξε ενθουσιασμένη η θεία Ιουλία!)

Δεν με συνέφερε η ιδέα – μου ξεφεύγουν ορθογραφικά λάθη- και την καταψήφισα!

Ενώ τον Οbama τον συνέφερε και με το παραπάνω! Παρουσιάστηκε ως ο ιδεαλιστής , ο τρυφερός πατέρας που όλοι μας θα θέλαμε να έχουμε! Το όνειρο για μια υπέροχη υπερ-οικογένεια, τα μέλη της οποίας τρώνε kentacky Fried Ckicken  και ανταλλάσσουν διαβεβαιώσεις αγάπης « Mama I love You” , ” Papa I Love |You” ” my Boy, I love you too!”

Λες  κι εμείς που δεν το στέλνουμε εγγράφως  δεν τους  love τους δικούς μας! Ή κι να κάποτε μας το έδωσε κάποιος εγγράφως έτσι και πάψει ή έπαψε να μας αγαπάει θα τον μηνύσουμε και θα μας χρησιμέψει για απόδειξη!

Κόλπα των image makers  ?  Άλλα ήθη και έθιμα .. ?   Τόσο άλλα,  που ενίοτε δεν τα καταλαβαίνω! όπως και πολλά άλλωστε… βλέπεις είμαι ένα συνηθισμένο άτομο!

Κάπως έτσι δεν καταλαβαίνω και πως είναι δυνατόν., όταν όλα γύρω μας δείχνουν να καταρρέουν, πως ο Obama, ο από μηχανής , Νέος Θεός , δέχεται την οργάνωση αυτής της φωτοφανούς πανάκριβης φιέστας για την ορκωμοσία του!

Μήπως τον αδικώ?

Μήπως σαν άπιστος -θηλυκός -Θωμάς προκατειλημμένη, ή μικρόνους  δεν έχω καταλάβει το μέγεθος της οντότητας  του πολιτικού  αντρός?

Βρισκόμαστε ήδη στις «μετά τη φιέστα μέρες»! Θα δείξει! Σύντομα!.. Ας περιμένω λοιπόν!

Και όσο περιμένω, μετράω πτώματα στα δελτία ειδήσεων, Εικόνες αιμόφυρτων παιδιών …

Θε’ε μου για τίποτα πια δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ! Τι χάος ! (αναφωνεί η θεία Ιουλία) Κι επειδή δεν μπορεί να είναι σίγουρη για τίποτα, για να φτιάξουν τα πράγματα ,  δοκιμάζει λίγο απ όλα! Από το εμπλουτισμένο με φρέσκα φρούτα  ζελέ που έσιαξα το πρωί ( ναι παρ όλα αυτά δεν έχω χάσει  τη διάθεσή μου για δημιουργική κουζίνα) ,  ως και την προσευχή!

Η απουσία του Θεού σχεδόν βεβαιότητα! Απαντάω εγώ με σκωπτική διάθεση!

- Θα με συνοδεύσεις ως το κοντινό εκκλησάκι, γιατί με πονάνε τα πόδια?   με ρώτησε το πρωί.

.. χμμ σε ξέρω καλά! Το κάνεις σκόπιμα , .. για να με βάλεις μέσα στο ναό , ελπίζοντας ότι μια επίσκεψη μου μπορεί να κάνει τον Θεό ( αν υπάρχει, γιατί ούτε κι  εκείνη είναι σίγουρη) να κοιτάξει με μεγαλύτερη συμπάθεια  την περίπτωσή μου! Δεν της χαλάω χατίρι , γιατί τη λατρεύω!

Την συνόδευσα λοιπόν! Το εκκλησάκι κατάμεστο! Άσχετα με το τι ( θέλω να) πιστεύω με συγκινεί η πίστη των ανθρώπων  η κατάνυξη, οι θρησκείες ( χωρίς φανατισμό και σε μικρές δόσεις ) όταν γεννάνε καλοσύνη!    Ίσως τελικά , και να θέλω να υπάρχει Θεός .. Ένας καλός Θεός .. Λες?  Χιχιχι

Όσο είμαι απορροφημένη στις παραπάνω σκέψεις η λειτουργία τελειώνει! >Ο νεαρός παπάς λέει κάτι κοινότοπα για την Χριστιανική ανατροφή των παιδιών μας ..

Μετά αναφέρεται στους ..πεθαμένους μας ! « Να έρχεστε οι συγγενείς και να προσεύχεστε για τις ψυχές των πεθαμένων σας! Όχι ότι θα αλλάξει τίποτα γιατί ο  Θεός τους έχει ήδη κατατάξει! Αλλά… να έρχεστε!

Για να ακουμπάμε τον οβολό μας! Πολύ παρήγορα λόγια βρήκε να του πει! (σκέφτομαι αγριεμένη και σκουντάω τη θεία Ιουλία. )

-        Εγώ φεύγω !Θα έρθεις?  της λέω χαμηλόφωνα οργισμένη!

= = = = = == = = = == = = == = = = = ==

Πίσω στο σπίτι μετά τον αποτυχημένο εκκλησιασμό !

Η τηλεόραση ακόμα παίζει  …

Χιλιάδες Αμερικανοί, πιασμένοι χέρι-χέρι ,  προσεύχονται με τα μάτια κλειστά στον δικό τους Θεό, σε μια εκδήλωση σχετική πάλι με τον Μεσσία Ομπάμα!

Στο δίπλα κανάλι  Παλαιστίνιοι γονατισμένοι προσεύχονται μπροστά σε ένα ειπωμένο από τους βομβαρδισμούς τζαμί!

Στο BBC νομίζω , Ισραηλινοί , ανάβουν κεράκια σε μια γωνιά του Τελ Αβιβ  όπου ‘έγινε μια βομβιστική επίθεση με θύματα …

και στο παραδίπλα κανάλι Ταϊλανδοί ρίχνουν βαρκάκια με μικρές φωτίτσες , στα ποτάμια προσπαθώντας έτσι να γαληνέψουν τα πνεύματα των επουράνιων δυνάμεων που ορίζουν τις ζωές τους!

Το βλέπεις καθημερινά μπροστά σου! Είναι κάτι σαν δεδομένο. Ο καθένας σε αυτό τον κόσμο ψάχνει τον Θεό του!

Άλλος  μέσα από τις εκκλησίες, άλλος ανάμεσα στους πολιτικούς, άλλος μέσα από την κοινωνία , άλλος στα πεδία των μαχών κι άλλοι στα πεδία της επιστήμης και της γνώσης!

….

Το θέμα είναι να τον βρεις και να σε οδηγήσει σωστά!

Γιατί συχνά κατά τη διάρκεια της αναζήτησης μπορεί και να τον χάσεις εντελώς! Ή και να πέσεις σε χέρα ψεύτικων Θεών ..

Και ενώ σκέφτομαι διάφορες  φιλοσοφίες και … «αμπελοφιλοσοφίες» , χτυπάει το κινητό μου!

-        Έλα,  ( ακούω τη φωνή της Αλίκης) Θέλεις να πάμε σινεμαδάκι απόψε να δούμε το «θεός για μια βδομάδα» , με τον Τζιμ Κάρευ?

-        Εχεις βάλει κοριούς στη σκέψη μου και με παρακολουθείς? Της απαντάω τσιτωμένη!

-        Δεν έχω διάθεση βρε Αλικάκι μου.. Ισως αύριο …Σκόπευα εξάλλου να αρχίσω να διαβάζω το βιβλίο της Αρουντάτι Ροϋ -. Τον  «Θεό των μικρών πραγμάτων»-  για το  οποίο έχω ακούσει πολύ καλά λόγια …

( Θυμήσου τι λέγαμε χτες … . περί γνώσης …περί   ευτυχίας… μέσα από πράγματα απλά και αυτονόητα … )

Σύμπτωση?  Η θεϊκό σινιάλο στις μέρες που βιώνουμε?

Για όσα σας  έγραψα δεν ξέρω αν φταίει πιο πολύ ο πυρετός …η έλλειψη τσιγάρου ,  ή   τα γεγονότα γύρω  !

Κι εγώ που δεν έχω το Θεό μου χαμογελώ ασύστολα και συνεχίζω να υπάρχω προκαλώντας τη γκρίνια της θείας Ιουλίας που με κανακεύει  … και που αγανακτησμένη με απειλεί να σταματήσω να γράφω στον υπολογιστή μου γιατί θα μου σπάσει  το χέρι, αν δεν το ξεκουράσω  ! Τελικά η ζωή είναι ωραία ακόμα και με τη συννεφιά, αρκει να μπορείς να  βλέπεις και τα  θετικά  της ! Πάω να κουλουριαστώ στη σόφα κόντρα στο τζάκι και να πιάσω το βιβλίο μου, αν με αφήσουν …