Μια ημερομηνία-μια ιστορία-ένας λαός …
25 Μαρτίου - Mια ημερομηνία .. μια ιστορία .. ένας λαός …
“ Στο Σουλιώτικο βράχο
προς της Πάργας το χώμα
γενεά σιδερένια ως τα σήμερα είναι
που από μάνες Δωρίδες
λες και βγαίνει ακόμα… “
( έγραψε ο φιλέλληνας λόρδος Βύρων, για το ΣΟΥΛΙ , σκιαγραφώντας ιδανικά , την ψυχή τη Σουλιώτικη)
Του βράχου λιγοστό νερό, απ’ τη σιωπή αγιασμένο,
απ’ το καρτέρι του πουλιού, τη σκιά της πικροδάφνης,
Κρυφά το πίνει η κλεφτουριά και το λαιμό σηκώνει
σαν το σπουργίτι και βλογά τη φτωχομάνα Ελλάδα.”
Βουνά πετρώδη, γη κακοτράχαλη η γη του Σουλίου. Τοπίο λιτό, απέριττο, δωρικό. Τοπίο που αγκαλιάζει τον άνθρωπο. Και αυτός ριζωμένος πάνω του, το αντιγράφει. Σε μια ζωή λιτή, αυστηρή ατίθαση και αδάμαστη. Όπως των Σουλιωτών. ..
Σ’ αυτή την περιοχή κατοικούσαν οι Σουλιώτες. Μικρός λαός, ήρθε και ρίζωσε σ’ αυτή τη γη, που αγάπησε με πάθος, έχοντας πάντα μέσα του τη φλόγα για τη λευτεριά. Ζούσε, μεγάλωνε πολεμούσε και πέθαινε γι’ αυτήν. Αυτό τον ελεύθερο λαό, προσπάθησαν κατά καιρούς να υποδουλώσουν πολλοί Πασάδες … αλλά οι Σουλιώτες έκαναν λάβαρο το
” Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή”
Κι έδωσαν και τη ζωή τους ακόμα για τη Λευτεριά !
Ταπεινά αφιερώνω τούτη την ανάρτηση σαν ένα ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη αυτών των προγόνων …
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει …
Βούρκωσαν τα μάτια χτες
και ο νους δεν βρίσκει λόγια να εκφράσει ότι την ψυχή κατέκλυσε
Μόνο : Ενα μεγάλο ευχαριστώ για την “πνοή ζωής” που δώσατε στις γεννιές σας..
και το όραμα που τους αφήσατε μοναδική κληρονομιά …
«Μικρός λαός και πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια
για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι.
Κάτω απ’ τη γλώσσα του κρατεί τους βόγγους και τα ζήτω
κι αν κάνει πως τα τραγουδεί ραγίζουν τα λιθάρια !!! »
( Γιάννης Ρίτσος )
Ας χαρούμε λοιπόν την Ελευθερία που μας χάρισαν , αλλά παράλληλα σε όλους τους νεκρούς του αγώνα του ‘21 ,και όλων των αγώνων τους έθνους υπόσχεση ας δώσουμε :
Πάντα θα αγωνιζόμαστε για το δίκιο και τη λευτεριά! Για την Ειρήνη !
ΥΓ. Γιατί αυτή η ιδαίτερη αναφορά στο Σούλι βρε Λιακάδα?
Αδυναμίες είναι αυτές! Ετσι μου λέει, βρε, η μικρή φωνούλα μέσα μου !
Όλοι τους και όλες διαλεχτοί, τολμηροί και ανδρείοι, γενναίοι αλλά και ριψοκίνδυνοι.
Με εμπνέουν, με το πείσμα και το ατίθασο πνεύμα τους!
Το Σούλι κυριεύτηκε τελικά , αλλά όχι οι Σουλιώτες, οι Μποτσαραίοι, οι Τζαβελαίοι, οι Κουτσονικαίοι, οι Δαγκλαίοι , οι Κοσσυβάκηδες ... κ.α.
