Παπαρούνες και ίριδες

Λίγο πριν τη Μεγάλη Βδομάδα…

Περιμένεις σοβαρή ανάρτηση ; Κουρασμένη από  διάφορα τρέχοντα θέματα και δουλειές, σήμερα νιώθω σαν το σαλιγκάρι της φωτογραφίας , μετά το χτεσινό ξενύχτι.

Στο σπίτι εγώ κι ο εαυτός μου ( όλοι λείπουν …)   Βράδυ Παρασκευής σε slow motion…

Οι παπαρούνες είναι από το γειτονικό δασάκι που

βγήκα για το καθημερινό μου περπάτημα.                   

Κόκκινες   και  φλογερές σαν τα φιλιά που δίνουν οι εραστές  …
Οι πρώτες παπαρούνες που Απρίλη ραμφίζουνε μέσα μου τα αναπάντητα …

και η Μεγάλη Βδομάδα ,έρχεται  !   Ετοιμασίες!
σκέφτομαι ότι πρέπει  να κοκκινήσω αβγά , ( ή να τα πάρω έτοιμα? ) δεν ξέρω…

Το ριζάρι και το κιννάβαρι έρχονται ξανά στην… «επικαιρότητα». Κι αν για τους περισσότερους είναι απλά άγνωστες λέξεις, για τις γιαγιάδες και τις προγιαγιάδες μας ήταν πολύτιμα «εργαλεία» το Πάσχα, αφού με αυτά και άλλα φυσικά υλικά έβαφαν τα πασχαλινά αβγά.

Άνθη, λαχανικά, μπαχαρικά, ακόμη και… έντομα «επιστρατεύονταν» από τις νοικοκυρές τη Μεγάλη Πέμπτη, τη λεγόμενη Κοκκινοπέμπτη, για τη βαφή των αβγών.

Παντζάρια και παπαρούνες ( νάτες πάλι οι παπαρούνες, με κυνηγάει η μορφή τους θαρρείς στη σκέψη σήμερα!)  για βαθύ κόκκινο χρώμα,

τσουκνίδες και μαϊντανός για πράσινα αβγά και φλούδες ξερών κρεμμυδιών για κίτρινα ήταν αρκετά διαδεδομένα συστατικά για σπιτική βαφή πριν από κάποιες δεκαετίες.

.

.

.

«Και ήρχισε να βάφη εν χύτρα τα αυγά, με ριζάρι, κιννάβαρι και όξος», γράφει σε κάποιο διήγημά του ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, δίνοντάς μας στοιχεία για τις συνήθειες της εποχής.

.

Κι εγώ φευγάτη  χάνομαι γιατί ρεμβάζω …

Στην υπαίθρια αγορά που πετάχτηκα βιαστικά να ψωνίσω ένας πλανόδιος πωλητής πούλαγε ακριβά,

κουνελάκια σε κάποιες  ανόητες μαμάδες

που τα ψώνιζαν αντί για παιχνιδάκι στα κακομαθημένα τους παιδιά

.
.
.
.

.

.

Πιό κάτω  μια μετανάστρια πουλούσε  τις   “Ίριδες ” του Van Gogh τυπωμένες σε  γνήσιο μετάξι, (εκεί υπέκυψα στον πειρασμό κι ακριβοπλήρωσα ένα, που μάλιστα σκοπεύω να το φορέσω απόψε κιόλας  ;- ) Αλλη αίσθηση  !

.
.
.
.
.

.

Σε παρένθεση , απομιμήσεις  Φαμπερζέ ( πλούσια διακοσμημένα αβγά) -που έχουν τις ρίζες τους στη λαϊκή ρωσική παράδοση των «Πιτάνσκι» – και οι Ρώσοι ανταλλάσσουν σαν δώρα το Πάσχα.

Αβγά ζωγραφισμένα και βαμμένα με τέτοια χρώματα που δεν σου κάνει η καρδιά να τα τσουγκρίσεις και να τα σπάσεις , ούτε γι αστείο! ( φράση δανεική που δεν άντεξα να μην τη επαναλάβω )

Πιο πέρα παραδοσιακά δικά τους αβγά , από αυτά που αγόρασα μια δωδεκάδα να στολίσω το τραπέζι  του σπιτιού μας σε περίπτωση που μείνουμε εδώ για Ανάσταση

Στον απέναντι πάγκο, Πασχαλινά διακοσμητικά   για το τραπέζι        ριγμένα άναρχα , ανάμεσα στα σοκολατένια  λαγουδάκια  και τα δυο ψεύτικα κλωσόπουλα στημένα  κολλητά   με φόντο ένα κλαδί

από τον ανθισμένο   Ι ο ύ  δ α!

.
.
.
Απ τη μια η κουτσουπιά κι απ την άλλη οι πασχαλινές γλυτσίνες.

.
.
.

Για την ώρα το πιο μοσχομυριστό είναι το τσουρέκι με κουμ κουάτ που μόλις βγήκε από στην κουζίνα μου για να υποδεχτώ τα  δυο λουλούδια της ζωής μου  που περιμένω να έρθουν  αύριο…

Από τα άλλα από τα χρώματα τα … Πασχαλινά ,  από όσο θόρυβο γίνεται γύρω

τίποτα δεν είδα ,τίποτα δεν άκουσα …