Αρχική » ΔΙΑΦΟΡΑ » ‘Ενας κατακόκκινος Ιβισκος!

‘Ενας κατακόκκινος Ιβισκος!

Πριν πολλά χρόνια   δεν ασχολιόμουν και πολύ με το μικρό μου   βεραντάκι στην Αθήνα  ! Να τα  κάνω τι, τα λουλούδια, έλεγα! Ποιός από τους δυό μας   είναι  διατεθιμένος νωρίς τα πρωινά ή αργά σαν πέσει ο ήλιος τα απογεύματα κι ακόμα περισσότερο  τα βραδάκια να τα ποτίσει?

Την βαριόμουν την  κηπουρική! Την θεωρούσα μάλλον απασχόληση για … “ώριμους σε ηλικία ”  και      “αργόσχολους”  στο επάγγελμα.

Σήμερα όμως τη βλέπω  αλλιώς. Το να φροντίζεις τα φυτά  σου, σου αδειάζει το μυαλό από τα σημαντικά! Σε διδάσκει μεθοδικότητα αλλά  και κάποια μυστικά της ζωής  μας .  Τους κύκλους της, τον θάνατο, τη γέννηση, το νέο. Σου μαθαίνει  το να παίρνεις αποφάσεις,  το ότι πρέπει κάποτε  να κόβεις τα κλαδιά που ξεράθηκαν και βαραίνουν το φυτό  αν θες αυτό να σου δώσει  νέα ανθάκια και να καρποφορήσει! Σου μαθαίνει να κάνεις  υπομονή! Σου μαθαίνει  την ανταμοιβή της φροντίδας και το άμεσο αποτέλεσμα της αγάπης.                     Απλές αρχές  που έχουμε  αρχίσει να ξεχνάμε στην  περίπλοκη και άναρχα βομβαρισμένη από την ανθρώπινη παρανόηση, ζωή μας.

Πάμε σαν το σαλιγκάρι λοιπόν κι εμείς  μια βόλτα ανάμεσα στα.. γλαστρόνια μου…

Σε μια γωνιά του κήπου μου υπήρχε ένα μεγαλούτσικο γυμνό δέντρο που  βδομάδες  δυο ( τρόπος του λέγειν ),  το πότιζα και το φρόντιζα αλλά αυτό …  ίχνος ζωής!  Δεν σάλευε! Όσπου  κάποια στιγμή  … ιδού η έκπληξη.  Πέταξε το πρώτο φύλλο , σιγά σιγά πρασίνισε και  μετά από μέρες συνέθεσε  ένα υπέροχο   σκηνικό μπροστά  στο παραθύρι μου!

Σύντομα όμως μου  γύρισε περιπαιχτικά την πλάτη. Εγειρε  τις άκρες των κλωναριών του κυνηγώντας αμφίβολες ηλιαχτίδες και εμένα μ  άφησε σύξυλη να αγωνιώ κοιτώντας κάθε μέρα πρωί βράδυ τα  ερμητικά κλειστά  μπουμπούκια  του!

Βδομάδες… μήνες  περίμενα  να δω τι στο καλό ανθό θα βγάλει!  Κάθε πρωί και απόγευμα από πάνω, εγώ!  Εκεί να ποτίζω για να ανθίσει , να το κοιτώ σαν να το ξορκίζω με το βλέμμα! Και  χτες το απόβραδο,  με ξάφνιασε όμορφα … ! Κοίτα τι μου χάρισε!

Έναν κατακκόκινο ιβίσκο !

Η έκπληξη που λέγαμε !


Εκτός από το λουλούδι του  μου χάρισε  και λίγες σκέψεις γύρω απο την αξία του κλαδέματος  Θυμήθηκα  μια φορά που είχα βάλει τις φωνές στη μάνα μου  γιατί κουτσούρεψε όπως της είπα χαρακτηριστικά  τις τριανταφυλλιές μου!)  Τώρα όμως έμαθα !  και …  σόρρυ για τις γρατζουνιές κατά το κλάδεμα  δεντράκι μου  γλυκό …

Επρεπε να γίνει …ήταν καιρός πια … η αναμονή είχε αρχίσει να με γεμίζει αμφίβολες σκέψεις  για το αν θα ανθίσει   . ..

... Κοίτα να δεις σε τι στοχασμό  -με πήρε απ’ το χέρι-   και με ξέβρασε αυτή  η ιστορία !

Στοχάζομαι  αν σε τελική  ανάλυση  υπάρχει αντιστοιχία  στον “εαυτό”   μας … Σκέφτομαι το πώς πρέπει να κλαδεύουμε άγονες  σκέψεις   – δικά μας  κλαράκια –  για να  πετάξει νέα  βλαστάρια  η  ζωή μας. Μάλλον πρέπει   απλά  να το κάνουμε, έτσι…΄Οπως το κλάδεμα του φυτού μας, λες;

About these ads

7 thoughts on “‘Ενας κατακόκκινος Ιβισκος!

  1. Πανέμορφο! Ασχολούμαι από μικρός με τα λουλούδια!!! χεχεχεχε!
    Αυτό το χέρι μοιάζει με το δικό μου!!! χαχαχαχα!
    Καλό ΣΚ!

    • Αν καταφερες να κανεις καποια να ανθισουν , χαλαλι η ενασχόληση! Αν οχι ριξε το στη μεγειρικη Ηφακο …
      Τι δουλεια εχει βρε το χερι σου με το δεντρακι μου? :D

  2. Πως … “κλαδεύεις” μια σκέψη-κλαδάκι ?…
    Η απορία μου είναι απόλυτα ειλικρινής και αυθόρμητη .
    Φιλί πρωινό .

    • Μιλαμε οι δυο μας τοσο καιρο και πιστευω πως σε γνωριζω τοσο που δεν χρειαζοταν η διευκρινιση Σιλια μου! Δυσκολη η απαντησω που μου γυρευεις Σιλια μου! Οπως ειδες και εγω με ερωτηματικο εκελισα το στοχασμο μου.. Το μονο που μπορω να πω ειναι πως παρατηρωντς συστηματικα τον εαυτο μας καποια στιγμη πιθανα να εντοπισουμε αυτα τα ξερα κλαδακιακα.Τωρα το πως πιανεις το ψαλιδι και ποτε και πως κλαδευει κανεις μια σκεψη που εινα σαν ξερο κλαδακι ο καθενας μαλλον πρεπει να βρισκει μοναχος του τον τροπο.. Υπαρχουν βρε συνταγες σε αυτα? Τι ειναι? Ομελετα?
      Φιλι μεσημεριανο νοτισμενο με υγρασια και Φθινοπωρινη αυρα..

  3. φιλενάδα, το κλάδεμα στο σωστό χρόνο και με το σωστό τρόπο, πάντα κάνει καλό. είτε είναι σε φυτά, είτε είναι σε μυαλά.

    φιλιά και συγχαρητήρια, με την υπομονή σου και την επιμονή σου, κατάφερες και άνθισες τον ιβίσκο!

    • Ρια(κι) βιαστικουλα μου! Βρε νομιζεις φτανει να υπαρχει μοναχα υπομονη ή η επιμονη για να ανθισει κατι? Πρεπει να εχεις και χερι! :D

      Κατα τα άλλα… όλα πιστευω ειναι θεμα παρατηρησης , ωριμανσης και συνειδητοποιησης και να εχει ερθει ο χρονος για να γινουν …
      Σωστο timing το λένε? Αν δεν εχει ερθει ο καιρος και δεν εχει ωριμασει η σκεψη μεσα μας δεν γινεται τιποτα όσα ξερα κλαδακια-σκεψεις κι αν κοψεις και πεταξεις …

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s