Αρχική » ΕΟΡΤΕΣ » Μαγιάτικο στεφάνι

Μαγιάτικο στεφάνι

CCC6E4DF692E30FDC8F1FDE4490BA35C

Στα παιδικά μου χρόνια , τον Μάη, τον είχα συνδέσει, την ημέρα με εκείνες τι μαργαρίτες του τραγουδιού.Αχ μαργαρίτα Μαγιοπούλα, αχ μαργαρίτα μαγισσα…
αχ μαργαρίτα μαγιοπούλα … αχ μαργαρίτα μάγισσα

με τα κίτρινα λουλούδια

με τους «Μάηδες» και με τα χαμομήλια!

Και τη νύχτα, με τις πυγολαμπίδες! Κωλοφωτιές τις λέγαμε στα παιδικά μας χρόνια!

Ο Μάης ο Κίτρινος, των λουλουδιών και των πυγολαμπίδων!

Στη πρώτη νιότη μου σε  χρόνια ταραγμένα και 8ολά η Πρωτομαγιά έγινε αργία

και μετά στα χρόνια της μεταπολίτευσης, έγινε Α π ε  ρ  γ ί  α.

… και όταν αργότερα στην πρώτη ωριμότητα τα όνειρα γκρεμίστηκαν, ξανάγινε μαγιόξυλο!

Από τότε, ένας ακήρυχτος πόλεμος μαίνεται μέσα μου.

Είναι ωρες που τη νιώθω σαν αργία , κι  άλλες φουντώνει μέσα μου η απεργία !

Πόλεμος και Ειρήνη!

και δυστυχώς για μας , οι Πρωτομαγιές αυτής της πατρίδας δεν κατόρθωσαν ποτέ να πείσουν για τις λουλουδιαστές προθέσεις τους!

Tο σκούρο κόκκινο του αίματος ξέβαφε τις εκρήξεις των χρωμάτων και τα τραγούδια τους έφερναν άλλοτε σε οργισμένους θούριους κι άλλοτε σε μοιρολόγια …

Σ΄ αυτό το ανοιξιάτικο κομμάτι της γής- που εύκολα ξεγελάει τον αμύητο με το ήπιο του τοπίου του, η ιστορία

( για τα γεγονότα, που 8αυμαστά έχουν κατά καιρούς αποδο8εί στη blogοσφαιρα και στα βιβλία )

το ΄χει να τρέφονται με σάρκες σφριγηλές οι ασφόδελοι και οι παρούνες .

Μόνο οι λέξεις προδίδουν ότι,  αργότερα   ψιθυριστά μαθεύτηκε.

Λέξεις που έγιναν ποιήματα και μετά μπήκαν τραγούδια σ΄ όλα τα στόματα.

Κάθε νεκρός και ένα τραγούδι.

… Μην ξεχαστεί η μάνα που μοιρολογάει τον ακριβό της γιό

«Γιέ μου,

σπλάχνο των σπλάχνων μου,

καρδούλα της καρδιάς μου,

πουλάκι της φτωχιάς αυλής,

ανθέ της ερημιάς μου,

πώς κλείσαν τα ματάκια σου

και δε θωρείς που κλαίω…»

απλωμένο σε μια πεσμένη πόρτα…

Μια ματωμένη Πρωτομαγιά οι γειτονιές της Καισαριανής,

κάηκαν σε ένα πρωινό από την κουκούλα και το τεντωμένο δάχτυλο,

και χρόνια αργότερα

ο Αλέκος ο Παναγούλης,

ο ήρωας των νεανικών μας χρόνων που δεν καταδεχόταν την υπεροψία του ονόματός του – που αφού ξεθέωσε στο κυνηγητό τον ψυχοπομπό του, απροσδόκητα τον ακολούθησε μέσα σ΄ έναν ορυμαγδό από λαμαρίνες, γυαλιά και λάστιχα, σ΄ ότι στα σβέλτα.

Μετά , αρχειοθετήθηκε σαν μοιραίο τροχαίο…

Τι περιμένεις, να του πλέξουν στεφάνια από λουλούδια;

Παράξενη πρωτομαγιά, με αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια!

* Παράξενη Πρωτομαγιά/ μ’ αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια/

ήρθ’ ο καιρός του γειά χαρά/ τι να την κάνεις πια την περηφάνεια/

στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά/ σκοτάδι πέφτει και συννεφιά/

ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές/ σε κουρασμένες νεκρές ψυχές/

Παράξενη Πρωτομαγιά/ ο ήλιος καίει το πέλαγο στη δύση/

μα της καρδιάς την πυρκαγιά/ που θα βρεθεί ποτάμι να τη σβήσει)

Ποιος άλλος,καλύτερα από τους ποιητές μας θα μπορούσε να περιγράψει τις Πρωτομαγιές της πατρίδας μας;

Διάλεξα κάποιους ακόμα στίχους από πρωτομαγιές που έγιναν τραγούδι και σας τους παρα8έτω :

Ανοίχτε τα παράθυρα της ψυχής να μπει το σύμπαν ανθισμένο με όλες τις

παπαρούνες του αίματος μας…


Μέρα Μαγιού μου μίσεψες

μέρα Μαγιού σε χάνω

άνοιξη γιε που αγάπαγες

κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες

και δίχως να χορταίνεις

άρμεγες με τα μάτια σου

το φως της οικουμένης

Και μου ιστορούσες με φωνή

γλυκιά ζεστή κι αντρίκεια

τόσα όσα μήτε του γιαλού

δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου ‘λεγες πως όλ’ αυτά

τα ωραία θα είν’ δικά μας

και τώρα εσβήστης κι έσβησε

το φέγγος κι η φωτιά μας

( Γ. Ρίτσος)

* Στη ζήση αυτή που τη μισούμε, στη γης αυτή που μας μισεί, κι όσο να

πιούμε δε σε σβηούμε πόνε πικρέ και πόνε αψύ, που μας κρατάς και σε

κρατούμε. ( Κ. Βάρναλης)»

* Κίνησε Μάης για να ‘ρθει κι έχει μεγάλη στράτα, τι να του πάρω πρώτα μου,

τον ήλιο ή τα μαντάτα! Τέτοιο Μάη, μάνα μου, άλλο να μη μου στείλεις, να

λέει, πως στην Ελλάδα μας σκοτώθηκε ο Απρίλης.( Φ. Λάδης)»

* Στα περβόλια, μες στους ανθισμένους κήπους σαν άλλοτε θα στήσουμε

χορό και τον Χάρο θα καλέσουμε να πιούμε αντάμα και να τραγουδήσουμε μαζί»

( Μ. Θεοδωράκης)

* Στου πικραμένου την αυλή ήλιος δεν ανατέλλει
Mόνο σκουλήκια βγαίνουνε να κοροϊδέψουν τ» άστρα
Mόνο φυτρώνουν άλογα στις μυρμηγκοφωλιές
Kαι νυχτερίδες τρων πουλιά και κατουράνε σπέρμα.

Στου πικραμένου την αυλή δε βασιλεύει η νύχτα
Mόνο ξερνάν οι φυλλωσιές ένα ποτάμι δάκρυα
Όταν περνάει ο διάβολος να καβαλήσει τα σκυλιά
Kαι τα κοράκια κολυμπάν σ’ ένα πηγάδι μ’ αίμα.

Στου πικραμένου την αυλή το μάτι έχει στερέψει
Έχει παγώσει το μυαλό κι έχει η καρδιά πετρώσει
Kρέμονται σάρκες βατραχιών στα δόντια της αράχνης
Σκούζουν ακρίδες νηστικές σε βρυκολάκων πόδια.

Στου πικραμένου την αυλή βγαίνει χορτάρι μαύρο
Mόνο ένα βράδυ του Mαγιού πέρασε ένας αγέρας
Ένα περπάτημα ελαφρύ σα σκίρτημα του κάμπου
Ένα φιλί της θάλασσας της αφροστολισμένης.


Kι αν θα διψάσεις για νερό θα στίψουμε ένα σύννεφο
Kι αν θα πεινάσεις για ψωμί θα σφάξουμε ένα αηδόνι
Mόνο καρτέρει μια στιγμή ν’ ανοίξει ο πικραπήγανος
N‘ αστράψει ο μαύρος ουρανός να λουλουδίσει ο φλόμος.

Mα είταν αγέρας κι έφυγε κορυδαλλός κι εχάθη
Eίταν του Mάη το πρόσωπο του φεγγαριού η ασπράδα
Ένα περπάτημα ελαφρύ σα σκίρτημα του κάμπου
Ένα φιλί της θάλασσας της αφροστολισμένης.

Ήταν του Μάη το πρόσωπο του φεγγαριού η ασπράδα ένα περπάτημα

ελαφρύσαν σκίρτημα του κάμπου ( Ν. Γκάτσος)

* Πρωτομαγιά με το σουγιά χάραξαν το φεγγίτη και μια βραδιά σαν τα θεριά

σε πήραν απ’ το σπίτι ( Ν. Γκάτσος)

Έτσι τραγουδάμε τις πρωτομαγιές στην πατρίδα μας!

Και πως αλήθεια:


«Όλου του κόσμου τα μπουκέτα φτάνουν να κρύψουν τ΄ αγκάθια της μνήμης κι όλα των νερών τα κελαρύσματα μπορούν να σβήνουν την αλμύρα των δακρύων;»

«Εδώ πέσαμε.

Παιδιά του λαού.

Γνωρίζετε γιατί

Γυμνοί κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες

η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο

Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα

Είδατε τα πουλιά που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες

αγγίζοντας με τα φτερά τους τον ανατέλλοντα πυρφόρου

Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ ανοίγουν στο μέλλον.

Εμείς μερτικό δε ζητήσαμε.

Τίποτα.

Μόνον

θυμηθείτε το αν η ελευθερία

δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας

εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα.

Γεια σας».

( Γ .  Ρίτσος).

goran-bregovic-bella-ciao«]


bar

4 σχόλια του 2008 στο  “Μαγιάτικο στεφάνι”

1. monahikoslikos λέει:

Μάιος 1, 2008 at 7:39 π.μ. e

Κυρία μου υποκλίνομαι!

Είναι ότι πιο υπέροχο διάβασα σήμερα το πρωί, μια έκπληξη για μένα που πραγματικά με συγκίνησε κι ένα δάκρυ – δεν θα στο κρύψω- μούσκεψε τα ματοτσίνορα.

Λιακάδα μου σε ευχαριστώ για το μαγιάτικο στεφάνι που έπλεξες απόψε και μας το πρόσφερες με όλων των ειδών τις θύμησες, για άνθη και ποτισμένο με τα μύρα τ΄Απρίλη και του αίματος που ανυστερόβουλα πότισε αλλοτινές πρωτομαγιές για να ανθίσει η ζωή.

2. liakada λέει:

Μάιος 1, 2008 at 8:07 π.μ. e

Nα ‘σαι καλά Μοναχικέ μου  Λύκε ..

‘εβαλες το χεράκι σου ,  διεκολύνοντάς με το Ιστορικό των ημερών

( οφείλω να ομολόγήσω πως μ έπιασες αδιάβαστη ! )

Αλλά ίσως να μου έκανε καλό γιατί στην προσπά8ειά μου να μην σε επαναλάβω μου έδωσες αλλού είδους έμπνευση!

Καλό μήνα να έχουμε ολοι ! Αν8ισμένο και γεμάτο ζωή και χαρές!

Σε φιλώ

3. ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ λέει:

Μάιος 2, 2008 at 12:28 π.μ.

Πολύ καλό το Μαγιάτικο αφιέρωμα σου Λιακάδα.

Εμένα πάντα αυτή μέρα μετά το μεσημέρι με μελαγχολεί. Είναι γιατί απόγευμα, γυρνώντας απ την εξοχή, μάθαμε από το ραδιόφωνο το θλιβερό μαντάτο για τον Αλέκο. Από τότε κανένα Πρωτομαγιάτικο απόγευμα δε μπορώ να χαρώ. Κάθε χρόνο τα ίδια.

Σαν πολλά να τά  ’πα.

Καλό μήνα.

ΥΓ: Για λινκ τραγουδιών προτείνω το fileden Είναι πολύ ποιο εύχρηστο και κομψό από το e-snipes. Για λεπτομέρειες στείλε μου mail.

4. liakada λέει:

Μάιος 2, 2008 at 10:40 π.μ. e

Ανένηψες, Αμετανόητε? Τι λέξη κι αυτή 8εέ μου! βγάζεις σπυράκια ε? Μας τρόμαξες πανα8εμά σε..

Εύχομαι νάναι περαστικά τα όποια προβλήματα και γρήγορα..και ποτέ ξανά τέτοια …

Advertisements

8 thoughts on “Μαγιάτικο στεφάνι

  1. Καλό μήνα!
    Σαν να έχουμε μπει στη μηχανή του χρόνου και να έχουμε επιστρέψει στ0 1886. Εκεί γυρίζουμε σιγά σιγά και ύπουλα…

    • Kαλό μήνα να έχουμε Ζalmoxis …
      Εκεί λες επιστρέφουμε .. ή μήπως ουσιαστικά δεν φύγαμε ποτέ απο κεί?
      Αυτά τα..σιγανά και τα ύπουλα είναι που με σκιάζουν …
      Καλό μήνα λοιπόν και καλα μυαλά να έχουμε…
      Πλησιάζουν εκλογές …

  2. Ηταν ολα αυτά που ηθελα να πω,καθώς πρεπει οι μνήμες να ειναι κοινές,δεν τραγουδάγαμε μόνο πιστεύαμε πως »φθάνουν οι καλιτερες μέρες’.
    Και σήμερα ,τίποτε ,μέρες του 60 και ακόμη χειρότερες και κανείς δεν καταλαβαίνει.πως το μετά θα ειναι χειρότερο αν δεν αφυπνισθούμε.

  3. Tο πιστεύαμε Taspa …
    Kαι ήρθαν κάποιες λιγοστέ μέρες που ήταν καλές αλλά σπάνιες..
    Οι περισσότερες καιές κι άλλες ακόμα χειρότερες …
    Απλά άλλαξαν μορφή . Αλλά στην ουσία είναι μάλλον ίδιες και θα είναι χειρότερες κι ακόμα ποιο δύσκολες αν δεν αφυπνισθούμε …

  4. Εγω Ηφαιστιωνα στα παιδικά μου χρόνια , τον Μάη τον είχα συνδέσει ημέρα με εκείνες τις μαργαρίτες του τραγουδιού:»Αχ μαργαρίτα Μαγιοπούλα, αχ μαργαρίτα μαγισσα…» ,με τα κίτρινα λουλούδια και με τους «Μάηδες» και με τα χαμομήλια! Και τη νύχτα, με τις πυγολαμπίδες! Κωλοφωτιές τις λέγαμε! Ο Μάης ο Κίτρινος, των λουλουδιών και των πυγολαμπίδων!

    Στη πρώτη νιότη μου σε χρόνια ταραγμένα και 8ολά η Πρωτομαγιά έγινε αργία,
    επαναστατημένα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, έγινε Α π ε ρ γ ί ααααα!

    … και όταν αργότερα στην πρώτη ωριμότητα τα όνειρα γκρεμίστηκαν, ξανάγινε μαγιόξυλο!

    Από τότε, ένας ακήρυχτος πόλεμος μαίνεται μέσα μου.

    Είναι ωρες που τη νιώθω σαν αργία , κι άλλες φουντώνει μέσα μου η απεργία !
    Καλησπέρα!

  5. Παράθεμα: Μαγιάτικο στεφάνι (2013) | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

  6. Παράθεμα: Παράξενη Πρωτομαγιά | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s