Αρχική » ΕΛΛΑΔΑ » Τα καράβια που μιλάνε

Τα καράβια που μιλάνε

Κρεμασμένη ένιωθα -πάνω στον Σαρωνικό-   μια βραδιά, σαν και τόύτη εδω, κοιτώντας το ασημένιο του φεγγαριού που αντιφέγγιζε και γέμιζε τη θάλασσα.    Μικρά ή μεγαλύτερα καΐκια, κότερα και σκάφη, που  έμοιαζαν σιωπηλοί μάρτυρες του Φθινοπώρου τούτου,  λικνιζονταν στην αντανάκλαση των λαμπιονιών στα νερά.  Τελευταία βραδιά με μια  κούπα τσαγιού σφιχτά να μου ζεσταίνει την παλάμη μουρμούρισα  στον εαυτό μου  : τα βράδια, τα καράβια  ξυπνάνε και μιλάνε!

night_view

Δεκάδες γραφιάδες, φωτογράφοι  και καλλιτέχνες έχουν περιγράψει από κάθε του  οπτική γωνιά  έναν μικρό Οκτώβρη σε νησάκι.  Από την αξέχαστη εποχή των hot greek lovers και των τεσσάρων «S»  (Sea  –  Sun  –   Sand and   Sex)  που έφεραν τη χώρα στο κέντρο του παγκόσμιου χάρτη του σεξο-τουρισμού μέχρι την εποχή του  άσπρου  και του  μπλε του Ελύτη των Κυκλάδων, της απόλαυσης του ηλιοβασιλέματος στη  Οία και   την αναζήτηση του   Ροβινσώνα Κρούσου μέσα μας ,  σε νησιά που όσο πιο μικρά ήταν, τόσο πιο εντυπωσιακά ξεπρόβαλλε ο ερημίτης!

Είδα  μια άλλη γωνιά του αυτή τη φορά . Εικόνα μέσα μου χρόνια θαμένη και μισοξεχασμένη. Ειδα τα πλεούμενα σαν  γέφυρες  πλωτές, που φέρνουν όλα αυτά τα νησάκια στα πόδια μας για να ζήσει κανείς, όχι ακριβώς τον μύθο, της σχετικής διαφήμισης,  αλλά να περάσει κάποιες  μέρες, κοντά στη φύση και σε δικούς ανθρώπους  κι αγαπημενους και να τους στηρίξει στο ελάχιστο στην ανάγκη τους .

IMG_9012

Ξεκίνησα και μιλούσα για τα καράβια, λοιπόν.  Κάτι τέτοια χάζευα από το βεραντάκι μου και ξυπνούσαν να μου κρατούσαν  συντροφιά τις ώρες που εσύ κοιμόσουν ή που η υγρασία μου  τσάκιζε τον πονεμένο  μου «μηνίσκο». Δεν είχα ανάγκη από τσιγάρο ! Είχα τις βαρκούλες  που λικνίζονταν στο νερό … και τις σκέψεις μου γεμάτες …

και  τα καράβια ξυπνούσαν τα βράδια και μου μιλούσαν.

Τα επιβατηγά που ταλαιπωρούνται, ιδίως τέτοιες μέρες με τον πουνέντες * που λυσσομανούσε..

17102009834

Πιο πέρα δεμένες οι θαλαμηγοί πολυτελείας, που απολαμβάνουν τη διαχείριση έμπειρων επαγγελματιών του είδους. Συνήθως συνταξιούχων ναυτικών ή ψωνισμένων με τη θάλασσα που δεν έγιναν και δε θα γίνουν ποτέ τους πραγματικοί ναυτικοί ( θα παραμείνουν του γλυκού νερού που είπα στον εαυτό μου μονολογώντας σαρκαστικά…) ξέρουν αυτοί ποιους εννοώ.

Τα μικρότερα ταχύπλοα, τα φουσκωτά και τα ιστιοφόρα, που λίγο – πολύ έχουν να πουν όλα τους ιστορίες για καπεταναίους του γλυκού νερού, απ’ τους οποίους τράβηξαν των παθών τους τον τάραχο.

IMG_9024

Μικρότερες απο τις σημερινές, βάρκες της εφηβείας μας , που νοικιάστηκαν για μια βαρκάδα, με κουπιά ή μηχανή, κατά προτίμηση κάτω από ολόγιωμα Αυγουστιάτικα σεληνόφωτα  (και παίρνει μέρες να γιομίζει και να φέγγει το αναθεματισμένο αυτό φεγγάρι!)

IMG_3392

Ψαροκάικα, που τώρα ξεπληρώνουν φουρτούνες του χειμώνα, σκισμένα δίχτυα, αναδουλειές, δάνεια και απειλές κατάσχεσης.

Και τo κρουαζιερόπλοιο παραδίπλα , που είναι κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και δάκρυ , πόλη ολάκαιρη από μόνο του, να επιπλέει και να γυρνάει σαν την άδικη κατάρα, – προσφυγάκι, λίγο εδ ώ και   λίγο παραπέρα, και αυτό ακόμη βρίσκει τα βράδια λίγες ώρες να μιλάει.

17102009835

Ουτε οι ναυτικοί των επτά θαλασσών, σε παγκόσμιο ναυτιλιακό συνέδριο, δεν θα είχαν να διηγηθούν όσα  λένε αυτά , αραγμένα στο μουράγιο ενός λιμανιού,δεμένα στο ντόκο,  ή αραγμένα σε ενα ορμίσκο για να προφυλαχτούν  από  το φθινοπωρινό μπουρίνι που έφερε ο πουνέντες-        ή όσα σου είπα απόψε .

Εδώ οι κατηγορίες των ανθρώπων δεν μετράνε. Η υδροφόρα φλερτάρει χωρίς κόμπλεξ το διπλανό φερυ μποτάκι που τριγυρνάει ακάματα στο στενό.Το καίκι κουτσομπολεύει με τα φουσκωτά και τα ιστιοφόρα με ένα βαρκάκι και ένα παλιό ξύλινο κρις – κραφτ. Χρηματιστήρια και δείκτες, ναύλοι , αγορές και υπεραξίες ισοπεδώνοναι στη  δημοκρατία της θάλασσας!

Η ανοικτή αυτή συνέλευση των καταρτιών όλων των θαλασσών, δεν ξέρει από μήκη, βυθίσματα, φορτία, ταχύτητες και κόστος  μετακίνησης. Στη καθημερινή διάταξη της συζήτησης, θέση κατέχουν  μονάχα τα θέματα     που αφορούν καιρούς,   δύσκολα περάσματα,    φουρτούνες , απόκρυφα ακρογιάλια, μυστικές σπηλιές και περιπέτειες της ζωής.

Ώρες – ώρες μιλάνε όλα τα  πλοία μαζί, αλλά η αποκωδικοποίηση του σαματά   είναι απλή σαν τη συνταγή του κρασάτου χταποδιού .

Υπαρχουν στιγμές που  στέκονται ήσυχα και σιωπηλά. Είναι τότε που περνούν από μακριά φίλοι που κάνουν νυχτερινό απόπλου.  Μικρά φωτάκια που διασχίζουν τον αγαπημένο  γραφικό  δίαυλο -κάτι τέτοιες νυχτιές –  κόντρα τον φωτισμένο απ’ το φεγγάρι ορίζοντα, και πάνε.

Ίσως μόνο τότε είναι, μέσα σε ολόκληρη τη νύχτα, λίγες, ελάχιστες στιγμές που τα βράδια τα καράβια ξυπνάνε μα δεν μιλάνε.  Μόνο  περιμένουν την καταιγίδα να περάσει … κι εγώ σφίγγω την κούπα στην παλάμη και πίνω αργές μικρές γουλιές…

Advertisements

22 thoughts on “Τα καράβια που μιλάνε

  1. Ειδες τι μαθαινεις σαν με διαβάζεις? χεεχε Τα 4s ! Κάποτε σε πολύ νεανική ηλικία υπήρχε και πέμπτο! Ηταν ένα όνομα του τυχερού νεαρού που άρχιζε απο S! Kατεληξε σε καποια φαση η φραση «dum Spiro , spero» που δόλια καθηγητρια πασχιζε να με μαθει λατνικα να μεταφράζεται σε «Οσο ζει ο Σπυρος.. ελπίζω»!
    Χαιρομαι ιδιαιτερα που ακούω από το στόμα σου οτι γραφω ωραία γιατί ξέρω ότι δεν χαιδεύεις κανενός τ αυτιά! Θέλω να μιλήσουμε για το θέμα με τις φωτογραφίες …
    Σε φιλώ

  2. δε βγάζεις μόνο ωραίες φωτογραφίες φιλενάδα, γράφεις και ωραία!
    παρεπιπτόντως, τα 4 s δεν τα είχα ξανακούσει!

  3. Τώρα το δικό μου τσάϊ πάγωσε περιμένοντας εμένα, που απορροφημένη από τη θαυμάσια περιγραφή της αποβροχάδας στο νησί, έμεινα να λικνίζομαι με τις βαρκούλες της εφηβείας
    ΄Οταν πιάνεις τεσπα μολύβι…συγγνώμη πληκτρολόγιο, ΓΡΑΦΕΙΣ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    • Eναι κατι αποβροχάδες που δεν σου κανει η καρδιά να μη γράψεις Γλαρένια μου , με όση κούραση κι αν βαραίνει το κορμί ή το μυαλό! Και τότε μπορείς να πεις ελάφρωσα κάπως παρόλο που το βάρος μπορεί να μη σου έχει φύγει …γιατί κάτι τέτοια δεν φεύγουν εύκολα
      Φιλάκια και μια αγκαλιά

  4. Ποσες και ποσες ιστορίες δεν κρύβει καθ’ ενα απο δαύτα τα σκαριά… είτε μικρο ειτε μεγάλο σαν «πόλη ολάκαιρη από μόνο του» οπως λες..
    Καθε τους σπιθαμή ειναι ποτισμένη με ιδρώτα και πόνο … ονειρα μα και βάσανα χιλιάδων ναυτικών…

    Ενα κομμάτι της ψυχης καθε ναυτικου ειναι αφημένο μεσα σε καθ ενα απο τα καράβια που πέρασε… κομματια της ζωης μας ειναι… για να μην πω ΟΛΗ μας η ζωή !!!!
    Πως λοιπόν να μην μιλάνε ;;;

    «Στην πλώρη αυτή κατάστρεψα τον ήρεμον εαυτό μου
    και σκότωσα την τρυφερή παιδιάτικη ψυχή.
    Όμως ποτέ δε μ’ άφησε το επίμονο όνειρό μου
    και πάντα η θάλασσα πολλά μου λέει, όταν αχεί.»

    Καββαδίας

    • Δεν μου λες Αρη, δεν θα διαφωνησουμε? Το ποίημα του Καββαδία μου άρεσε πολύ! Γι αυτό σου αφήνω κι εγώ σαν απάντηση τα παρακάτω που είναι από τα αγαπημένα μου και που «μιλάνε»

      Ξάγναντο στο Αιγαίο

      Σαν έχτισε ο πατέρας μου
      το σπίτι στο νησί μου
      αυτό που απ’ όλα πιότερο αγάπησα
      ήταν τα δύο παράθυρα
      που αγνάντευαν τη θάλασσα
      και χάιδευαν το κύμα
      κι άλλοτε στη γαλήνη της
      ν’ αργολικνίζω μ’ άφηναν
      την παιδική θωριά μου
      και να ονειροπολώ.

      Σαν έφτιαξε ο πατέρας μου
      ‘κείνα τα παραθύρια
      που μου ‘φερναν το μήνυμα
      πως πέρ’ απ’ το Βενετικό
      προβάλλει σαν γλαρόπουλο
      το πλοίο της γραμμής
      εγώ φιγούρα σάρκινη
      μέσα σε πλαίσιο ξύλινο
      καθάριο πέλαγο ξεχνιόμουν
      μαγεμένη να κοιτώ.

      Εκείνα τα παράθυρα τ’ απλά
      που ο χρόνος αδυσώπητος τα σφράγισε
      πάντα, μ’ αγάπη μου ‘ρχονται στο νου
      κάθε που απ’ τα υαμπά μου τζάμια σήμερα
      πίσω από αιθάλης σύννεφο
      μου γνέφει θλιβερά ο Λυκαβηττός
      κι εδώ μπροστά στην πόρτα μου
      δύο βήματα πιο πέρα
      σωρός σκουπίδια ξέμειναν
      στον ήλιο να σαπίζουν
      θύμα κι αυτά του τραγικού πολιτισμού
      που ταριχεύει τα όνειρα
      και τις καρδιές κουρσεύει.

      Κι ακόμα ψάχνω στα συντρίμμια των καιρών να ξαναβρώ
      το κρυσταλλένιο ξάγναντο
      καταντίκρυ, στο Αιγαίο.

      Μαρία Βασιλειάδου

      …..@…..@…..

      Ο έρωτας.
      Το αρχιπέλαγος
      Κι η πρώρα των αφρών του
      Κι οι γλάροι των ονείρων του
      Στο πιο ψηλό κατάρτι του ο ναύτης ανεμίζει
      Ένα τραγούδι.

      Ο έρωτας
      Το τραγούδι του
      Κι οι ορίζοντες του ταξιδιού του
      Κι η ηχώ της νοσταλγίας του
      Στον πιο βρεμένο βράχο της η αρραβωνιαστικιά προσμένει
      Ένα καράβι.

      Ο έρωτας
      Το καράβι του
      Κι η αμεριμνησιά των μελτεμιών του
      Κι ο φλόκος της ελπίδας του
      Στον πιο ελαφρό κυματισμό του ενα νησί λικνίζει
      Τον ερχομό.

      Οδυσσέας Ελύτης – Προσανατολισμοί

      Κι επειδή δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιό από τ δυο μ αρέσει πιο πολύ στα χαρίζω και τα δυο!
      Καλό μάζεμα… ΄-)
      Καλημέρα !

  5. Ευχαριστώ, Στρατή μου. Mαθαίνω να γράφω .. Ξέρεις το άγχος που μας δημιουργεί καμμιά φορά κάποιο πρόβλημα μας ή στενοχωρια μας είναι δημιουργικό! (λένε) Ουδέν κακό αμιγές καλού!
    Ετσι κι εγώ ένα βραδάκι τυλιγμένη με το αδιαβροχάκι μου , κουλουρισμένη στο απαγκιο της μικρής μου βεραντούλας ,με την υγρασία να περωνιάζει το κόκκαλο και να σγουραίνει το μαλλί, σε ένα φύλο παλιού τετραδίου, σκάλισα με μολυβι τούτε εδω τις σειρές στην προσπάθεια μου να εκτονωθω.
    Προσπαθώ να εκφραστώ μεσα από τις λέξεις, τους στίχους , τις παύσεις .. ακόμα και από τις φωτογραφίες* … Τις καλύτερες ( κατ εμέ ) τις φυλάω ζηλότυπα κλεισμένες για δικούς μου λόγους…
    Με κάποιους φίλους θα μπορέσω σύντομα ελπίζω να τις μοιραστώ κι αφού πρώτα εκτεθούν δημόσια ακόμα και να τους τις χαρίσω.
    Και μη μου λές μπράβο γιατί κι εσύ δεν πας πίσω! Για να μην πω και για τον Πυλαρινό που θέλω ξανά να τον ευχαριστήσω για τα πανέμορφα κείμενα που μου χάρισε και με σκλάβωσε πιο πολύ ακόμα κι από τα κείμενα με τη χειρονομία του.
    Καλη ημέρα εύχομαι και στους δυο σας 🙂

    ΥΓ Καλά και μου το θύμισες.. Πρέπει να επικοινωνήσω με την ομάδα φωτογραφίας και να γραφτώ και πάλι! Καιρός να το δώ πιο σοβαρά το θέμα

  6. Kαλησπέρα Φάρε! Η φύση ,τα καράβια και η θάλασσα όταν έχεις μεγαλώσει κοντά τους μιλάνε στη σκέψη μας .. μας συνεπέρνουν ή μας «ταξιδεύουν » στα «ανοιχτά» .. αυτός ο τριγμός που κάνουν τα άλμπουρα κάτι τέτοιες Φθινοπωρινες βραδιές είναι που δεν σε αφήνει να ησυχάσεις … Συχνά σε αποπέρνει από τα δικά σου προβλήματα και σε παρασύρει σε αυτά που βιώνουν άλλοι … σε βάζει και τα μετρας .. τα ζυγίζεις ( και τα δικά τους και τα δικά σου)
    Δεν είναι τόσο ρομαντισμός όσο βιώματα… κι εικόνες ζωής ..
    Ε και για να μην λέμε και ψέματα λίγος ρομαντισμός δεν θα έβλαπτε, μέσα στη σκληρή αυτή καθημερινότητα μας ? Μας έφαγε πια ο ορθολογισμός .. σαν μηχανούλες αντιδρούμε.. Και ο καιρός κυλάει ..

  7. Τι να πει κανείς …
    Μάλλον πρέπει να αισθάνεσαι πανυετυχής που σου μιλάνε τα καράβια …

    Για μένα βγάζεις πολύ Ρομαντισμό – είναι το πρώτο κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο συναίσθημα !

    Εύχομαι τα καλύτερα !

    Χαιρετισμούς θερμούς !

  8. μια καλη καλησπερα θα πω….. και ασε με να ρεμβασω τις ομορφες φοτο… και να ξαδιαβασω τα λογια σου….!!! Υπεροχα !!!
    Καλο Σ/Κ Λιακαδα…. εμεινα πολυ ωρα εδω και κοιταγα….. θαυμα ολα !!!!

    τα λεμε παλι !!!!

  9. Α δεν ξανα-ανεβάζω φωτογραφίες! Ρεμβάζετε με τα σύννεφα και ξεχνάτε να σχολιάσετε σε βάθος! Ισσαλε εχεις κουβεντιάσει ποτέ με τη θάλασσα?

    • Αν εχω λεει ? Καθε μερα…καθε φορα και καθε στιγμη….!!! Θα σχολιασω σε βαθος λλα σκεφτομαι οτι εδωσα πολυ μασημενη τροφη τωρα τελευταια και μου την φτυσανε στα μουτρα……!!! Και οσο να ναι θα παρει λιγο χρονο μεχρι να καθαρισω…. τα μουτρα μου !!!!
      Δεν ακολουθω την πεπατημενη αλλα ειδα το header σου και το avatar….απ οτι καταλαβες μονο βλεπω και διαβαζω απο μεσα μου…χαχαχαχαχα !!!
      Καλη σου μερα και καλ Σ/Κ !!!

    • @habilis habilis ty 🙂
      Eρχομαι απο κει να σε διαβάσω. Ολο και κάτι καλο θα έχεις βάλει για την επέτειο της 28ης υποθέτω! Να είσαι καλά και πάντα να μας κάνεις να χαμογελάμε με τα καυστικά σου ποστς !

    • Kάτι τέτοιες βροχούλες καλές είναι Kostalogh μου . Μας δίνουν την ευκαιρία για περισυλλογή. Και ξεκούραση κάποιες ώρες όταν μας φέρνουν κοντά σε δικούς μας ανθρώπους ή και σε φίλους και εικόνες που πάντα για μας ήταν «εκει» .
      Κι εσύ να είσαι καλά 🙂 . Εύχομαι καλό Σ/Κ !

  10. Issalos3 , Mην δίνεις σημασία σε άτομα κολλημένα και με κόμπλεξ ! Δεν αξίζουν τον κόπο να ασχοληθείς… Τα είπαμε αυτά! Φτύστα απλά! Και μη μασας . Τα κουκούτσια φτύστα στα μούτρα τους, σκούπισε το προσωπό σου με πετσετούλα καθαρή και απλά γύρνα τη πλάτη.. Μόνο πρόσεχε.. Καλού κακού φόρα τσίγκινο σωβρακάκι! ΄)
    Και να θυμάσαι ο καθένας ότι δίνει, εισπράττει …σε αυτή τη ζωή! Εισέπραξαν ήδη μάλλον από ότι φαίνεται κάτι ‘ολίγα’ !
    Να μου πεις τι νοοτροπία είναι αυτή? Είναι η νοοτροπία που λέει μη δίνεις θάρρος στο χωριάτη θα θελήσει να σ ανέβει στο κρεβάτι και με τις αρβύλες λασπωμένες και τις κάλτσες φορεμένες!

    Καλο Σ/Κ και καλή 28η Οκτωβρίου εύχομαι! Κλείνω τώρα γιατί έχω παρέλαση στο σπίτι! »
    Υγ Καλές ζωγραφικές 🙂

  11. Όταν κάποιοι δουλεύουν κάποιοι κάνουν βόλτες στα νησάκια και… ακούνε φωνές (από την θάλασσα..τώρα για γενικότερα δεν γνωρίζω…αλλά δεν το αποκλείω κιόλας) Σ:@Ρ

    Και όχι μόνο αυτό αλλά βγάζουν και φωτογραφίες για να ζηλεύουν οι υπόλοιποι…

    Άσπλαχνη!

  12. Carolos Key , δεν ήταν ακριβώς βόλτα αλλά αφού έτσι θέλησες να το δεις έτσι δες το! Μετά μην λες για μένα ότι ακούω φωνές …
    Δες το σε… «βάθος»
    Ε λοιπόν και ναι!Να ζηλεύετε ! Η ζήλια δεν είναι κακό συναίσθημα αρκεί να μην είναι αδικαιολόγητη και παθολογική. Γιατί το τοπίο με την βροχή και την ομίχλη που κατέβαινε ως τα παράθυρα δεν ήταν και τόσο άσχημο αν σκεφτείς ότι μετά έβγαινε και η Λιακάδα 🙂

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s