Αρχική » ΕΟΡΤΕΣ » Ιστορίες με Πασχαλίτσες

Ιστορίες με Πασχαλίτσες

Μεγάλο Σάββατο πρωί , μου χάλασαν το χουζούρι !

–  Σήκω να πάμε να φέρουμε το αρνί  από τον τσοπάνη!

–  Τι  αμαρτίες έχω ρε μάνα και με βασανίζεις έτσι ?

– Σήκω σου λέω …  Κάποιος πρέπει να  οδηγήσει! ( βρήκε τον άνθρωπο  για..οδηγό!)

Από δίπλα η μικρή η ανιψιά μου  να μουρμουράει  πανικόβλητη κραδαίνοντας στο χέρι τη λαμπάδα της »  Are you gonna eat your pet» ? …  »  I refuse even to taste it! » Κι άντε τωρα, με μισάνοιχτο  το μάτι να της εξηγώ  ότι ο οβελίας δεν είναι  pet  αλλά παράδοση … Οτι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι που το είχαν φιλοσοφήσει το θέμα  κάνανε θυσίες  αμνών στους Θεούς του Ολύμπου … αφήνανε σε αυτούς να ευφραίνονται με τσίκνα  και οι  ίδιοι, τρώγανε τα κοψίδια , που περίσσευαν! Και στο κάτω κάτω της γραφής ότι δεν θα τον σουβλίσουμε να τον βλέπει και να τον λυπάται αλλά  το ριφάκι μας θα γίνει, Πασχαλινό σύμφωνα με νησιωτική  παράδοση  –  σε  ξυλόφουρνο  πάνω στις κλιματόβεργες και θα μοσχομυρίσει η γειτονιά!

Φάε πουλάκι μου λίγο  από το  τσουρεκάκι που σου  έφτιαξε η θεία και  άσε  να τελειώνουμε με το μαρτύριο πρωί- πρωί!  Εμένα νομίζεις μ αρέσει που θα μεταφέρω  το «πτώμα »  μέσα στο αυτοκίνητό  μου που  μετά θα μυρίζει   αρνίλα?

Σηκώθηκα ράθυμα , απέφυγα να πλύνω το πρόσωπό μου μην ξυπνήσω  για τα καλά  και ανάψω κανα καντήλι πρωινιάτικο ! Νάμαστε λοιπόν στην εξοχή  και στο χλωρό χορτάρι!

Οσο να φέρουν το θύμα τυλιγμένο σαν τον Ιησού στο τουλουπάνι , εγώ βρήκα την ευκαιρία να φωτογραφήσω  τη ζωή και τη φύση γύρω μου και …

Η φύση όμως τσαντίστηκε ..  θύμωσε γιατί..δεν ξέρω … ακριβώς …

Μάλλον  που την κοίταζα κλείνοντας της  φανερά το ματάκι  και με εκδικήθηκε …

Κι εκει στην επιστροφή  … έριξε  και άφησε  καταμεσίς του δρόμου μου   κάτι …       » κατσίκες»

Αλλο τοπίο!

.

.

.

Κι άντε μετά  ο ποιητής να βρει  την έμπνευση να γράψει!

Advertisements

17 thoughts on “Ιστορίες με Πασχαλίτσες

  1. μεγάλο σάββατο πρωί,

    τι πίνεις και δε μας δίνεις;

    τελικά το ζουζούνι έφαγε αρνί;

    εμένα, η φωτό με τις κατσίκες μου άρεσε!… δες χρώματα, δες το ανθισμένο δενδράκι, τη θάλασσα στο βάθος να λαμπυρίζει…

    πολύ ωραία φωτογραφία!

    • Τι έπινα Ρια? Θα σου έλεγα.. αλλά …
      Η ζουζούνα τελικά δοκίασε μόνο μαγειρίτσα ( 2 πιατα) made by Liakada η οποία είχε μετονομαστεί σε » Πασχαλινή σουπίτσα» ! Pet noway! Αρνήθηκε και μου παραχώρησε το πιάτο της! Κι εγώ δεν είπα όχι μην τη στενοχωρήσω! !Μου έδωσε όμως μια μεγάλη χαρά! Μου την εκανε την έκπληξη το μεσημέρι της Κυριακής όπου κουλουριασμένη στα πόδια μου στον καναπέ μου διάβασε ολόκληρο το παραμύθι της Αλεπούς με τον Κόρακα!
      Σου άρεσε η φωτογραφία ε? χμμ αφού όλες μου οι φωτο έχουν θέμα! ( συνήθως!)
      ¨Εβγαλα πολλές! Λες να κάνω έκθεση?

  2. Χρόνια Πολλά σε σένα και την οικογένειά σου !

    Άντε και στην Ανάσταση του Λαού μας !

    Οι φωτό σου δεν παίζονται !

    • Χρόνια πολλά Faros! Ευχαριστώ για τις ευχές!
      Ανάσταση! Μια κουβέντα είναι! Και αν πιστεύεις σε αυτήν! Προσωπικά την ευχή την εκφράζω από συνήθεια μάλλον.. και εννοώντας ψυχική ανάταση ! Αλλά συχνά μου ξεφεύγει και το «σ » ανάμεσα!
      Οσο για τις φωτογραφίες ότι μπορεί ο καθένας μας κάνει … Δεν είμαι επαγγελματίας …
      Το κατά δύναμην που λένε! Είναι χαρά μου να παίζω με τον φακό!

  3. Χρόνια πολλά Λιακάδα μας! Κατανοώ τα πασχαλινά πάθη σου…

  4. Απο έμπνευση, όμως, δεν είχες πρόβλημα… απ΄ότι βλέπω!
    Μια χαρά οι κατσικούλες μπήκανε στις ρίμες σου….!
    Γυρίζω για λίγο τις γειτονιές….. τις άλλες….
    Φιλιά…..καλή δύναμη στην επάνοδο….

    • Ούτε εσύ από σύνδεση νετ, απ΄ότι βλέπω Γιωτούλα μου! χεχεχε
      Καλή βόλτα εκεί στις γειτονιές τις άλλες! Ασε και η χτεσινοβραδινή η βόλτα εκει εξω στο αεράκι μάλλον με φίλεψε άγριο σιναχάκι! Το χάρηκα όμως , δεν λέω!
      Πολλά φιλιά!

  5. Καλίτερα, πολύ καλίτερα σε βρίσκω λιακάδα μου σε σχέση με τη δική μου ΜεγαλοΣαββατοβραδο-κατάσταση. Να ξενυχτάω μέχρι τις 2 το πρωί της Κυριακής κι όχι απ’την λαχτάρα μου να φάω την μεταμεσονύκτια μαγειρίτσα, πού ούτως ή άλλως έφτιαξα νοστιμότατη, αφού κατάφερα βέβαια να πίσω πρώτα απ’όλα τον Μαγιάρο χασάπη να μου βρεί και να μου παραδώσει «αλυσοδεμένη» τη συκωταριά και κόντρα σ όλες τις αντιρρήσεις του ότι τα εντόσθια των αρνιών δεν τρώγονται (!!!) — που να έβλεπες πόσο άνοιξε τα μάτια του όταν του εξέφρασα την επιθυμία μου– αλλά απ’ το μεράκι που μου εμφύτευσε η ξαδέλφη μου να φτιάξω κοκορέτσι. Εγώ η Αθηνογεννημένη, που δεν είχα δει στη ζωή μου άνθρωπο να το ετοιμάζει, με τις ελάχιστες προφορικές τις οδηγίες βάλθηκα Μεγαλο-Σαββατοβραδιάτικα να πλένω εντεράκια….. Να μη σου πω βέβαια σε τι κατάσταση μου παράδωσε τα εντόσθια ο Μαγιάρος….. ολα χύμα και όπως τα έβγαλε απ’το καημένο το θύμα. Μέχρι ενός σημείου όμως είμαι περήφανη που τα κατάφερα. Αλλά θα χρειαστούν πολλών ετών επαναλλήψεις μέχρι να μάθουμε να το ψήνουμε κι όλας. Και του Χρόνου παιδιά!

    • @ Flouflis οι Θεοι του Ολυμπου δεν υπάρχουν πια! Ετσι μιμηθηκαμε ελαφρως τους κοινους θνητους και αρκεστηκαμε με συνεση στα κοψιδακια!
      Σημειωτεον οτι το πτωμα δεν το ψησαμε αυτοπροσωπως εμεις αλλά η ψησταρια της γειτονιας μας γιατι εμεις κοιμομαστε ολο το πρωι καθοτι απο βραδυς είχαμε Αναστησει οικογενειακως !
      Επικονιαση κανουν τα εντομα! λολ

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s