Αρχική » ΚΟΙΝΩΝΙΑ » Με παραμυθια και κουμαρα …

Με παραμυθια και κουμαρα …

Οι Άγγλοι τη λένε Strawberry Tree, οι Γερμανοί Der Westliche Erdbeerbaum  και   οι Γάλλοι L’Arbousier. Στη γλώσσα των βοτανολόγων  κυκλοφορεί ως    Arbutusunedo και στην καθομιλουμένη σαν κουμαριά...

Το Μαρουλιώ τότε που ήτανε μικρό και μεγάλωνε με παραμύθια και ιστοριούλες,  συχνά,  θαύμαζε τις κουμαριές  μέσα   από  τις φωτογραφίες του μοναδικού  εικονογραφημένου  βιβλίου που είχε μιας και δεν τις έβρισκε  πουθενά  τριγύρω στους βραχόκηπους της γειτονιάς.   Μεγάλωσε  βλέπεις σε ένα νησί που στη μεγαλύτερη έκταση του είχε ή πεύκα ή αλλιώς βράχο ! Κάτω από τα πεύκα κι ανάμεσα στου βράχου τις σχισμάδες φύτρωναν μόνο  αγριολούλουδα.

Τις κουμαριές  δεν μπορώ να πω πως τις ήξερε απέξω και ανακατωτά. Όμως, στα χρόνια της αθωότητας τα κόκκινα κούμαρα και τα είχε δει και τα είχε δοκιμάσει! Και τα κάθε που πλησίαζαν τα Χριστούγεννα κι έβαζε κρύο,  αυτή στηνόταν στην αυλόπορτα κι αγνάντευε. Περίμενε πως και πως τον παππούλη   να  ‘ρθει από το ορεινό χωριό και να φέρει πεσκέσι της εγγόνας του εκείνο το φοβερό κλαδί  που η μάνα το έχωνε επί τόπου με νερό στη μπρούτζινη ομπρελοθήκη (που να βρει η δόλια τόσο μεγάλο ανθοδοχείο). Το δεντράκι μου, όπως το αποκαλούσε το Μαρουλάκι την πρώτη μέρα πολύχρωμο στόλιζε το καθιστικό τους και  ως την Τρίτη το πολύ ήταν  » σκέτη  πρασινάδα» . Όχι,    δεν μεταλλασσόταν , το φυτό!  Όταν όλοι πήγαιναν για ύπνο  η Μαρουλιώ ψευτο-υπνοβατούσε κι  αποψίλωνε το κλαδί  από τους  παράξενους καρπούς του απολαμβάνοντας  σαν σε ιεροτελεστία  τη γεύση τους και την προετοιμασία για το Χριστουγεννιάτικο  δεντράκι της.  Την έκοφταν βέβαια καμμια φορά αλλά αυτή ,  σκασίλα της . Τα κούμαρα δεν είχαν τη γεύση  και τη μυρωδιά των εσπεριδοειδών με τα οποία τη χόρταιναν τον υπόλοιπο  χρόνο ! Ηταν το    «ε ξωτικό »  φρούτο των Χριστουγέννων!

Της έλεγε τα απόβραδα η μάνα:

–  Kι όταν ο  πόντικας  έρθει και πάρει όλα τα κούμαρα από τα κλαδιά του,  Μαρουλάκι μου,  θα το στολίσουμε με τις πολύχρωμες μπαλίτσες που φυλάξαμε από πέρυσι στο μπαούλο το δεντράκι σου, έτσι ;;;

Και η μικρή χoροπηδούσε  ευτυχισμένη με την ιδέα και κάθε  βράδυ υπνοβατούσε ώστε να ‘ναι πιο σύντομη η αναμονή!

Φτωχά ,δύσκολα χρόνια… Που λεφτά για στολίδια, φωτάκια και πολύχρωμες γιρλάντες.

Η Μαρούλα,  με τις ίδιες τις κουμαριές  και τα σχοίντα γνωρίστηκε καλά  όταν στην ηλικία των πρώτων τάξεων του δημοτικού  περνούσε τις γιορτές, μαζί με ένα τσούρμο από ξαδέρφια,  στου παππού και της γιαγιάς!

Κι ακόμα περισσότερο, χρόνια αργότερα, σε μια από τις πρώτες αναρριχήσεις της στον  Ταύγετο, όταν τις συνάντησε μαζεμένες εκεί στα χαμηλά, μαζί με τα πουρνάρια και τους κέδρους.

Επίσης πολύ αργότερα , παντρεμένη πια, τις συναντούσε συχνά  στις Κυριακάτικες εκδρομές στα κοντινά βουνά της Πάρνηθαςκαι της Πεντέλης. Ήταν  την εποχή που οι κουμαριές   -ντόπια  όσο και χαρακτηριστική χλωρίδα-   σε συνδυασμό  με σχίνα,  πεύκα, πουρνάρια και  φιλίκια,  κέδρους  και  πικροδάφνες, πλατάνια και κουμαριές  ήταν  πολύ πιο εμφανείς σαν  παρουσίες!  Μιλάω για τότε, πριν ξεφυτρώσουν διάσπαρτες σαν ανεμώνες οι εξοχικές μεζονέτες! Ειδικά δε τις  κουμαριές με τους κόκκινους ώριμους καρπού τους, τις ξεχώριζε πάντα από  τ΄  άλλα!

Τις είχε συνδυάσει  αποκλειστικά  με το πνεύμα των Χριστουγέννων, την αγάπη και τη ζεστασιά και τη φροντίδα και τη σπιτική θαλπωρή. Και ακομα και τωρα που μεγάλωσε μια χούφτα κούμαρα είναι ικανά να την κάνουν να νιώσει πως έρχονται  Χριστούγεννα!

Οταν λοιπόν  χτες το απόβραδο επέστρεψε  κουρασμένη από την κίνηση  και το ξεχείλισμα της Αττικής Οδού, απο το Leroy Merlin που πηγε να αγοράσει κάποιο ανταλλακτικό εργαλείου του κήπου,  αναρωτιοταν τι στο καλό θα γιορτάσουν τις μερες που θα έρθουν όλοι αυτοί που μεσούσης της κρίσης έχουν από τώρα ξεχυθεί στα μαγαζιά  σε μια αλλόφρονη κατάσταση  ; Αυτή η μανία είναι μήπως ένδειξη ότι έχουμε χάσει το νόημα αυτών των ημερών  ;  Είναι  μια κοσμική ειρωνία ή μια παθογένεια της κουλτούρας  που τα τελευταία χρόνια εισάγαμε και υιοθετήσαμε στα πλαίσια του δήθεν εξευρωπαϊσμού μας ;;;

Advertisements

15 thoughts on “Με παραμυθια και κουμαρα …

  1. Δεν χρειάζονται αγορές για αυτές τις γιορτές.. αρκεί όπως είπες να είμαστε στο πνεύμα..
    Ωραία ιστορία.. :):):)

    • Δεν ειναι ιστορια… ειναι τα Χριστουγεννα της μικρης Μαρουλας! Δυστυχως πολλοι εχουν μπερδεψει το νοημα των ημερων που ερχονται με την υπερκαταναλωση , τις εξοδους και χιλια δυο ξενοφερτα εθιμα.Χανονται σε ατελειωτες εξοδους και μανιωδη υπερκατανάλωση υλικων …
      Μια χουφτα κουμαρα δεν θα τους ελεγε τιποτα νομιζω …

  2. Ότι το έχουμε χάσει το νόημα να είσαι σίγουρη.
    Όλα στο δήθεν… λιακάδα.

  3. Οχι μήπως!!!!! Αυτή η μανία, EINAI ένδειξη ότι έχουμε χάσει το νόημα αυτών των ημερών. Αν και πολύ φοβαμαι οτι αυτό δεν εγινε τωρα….. Εχει ξεκινήσει εδώ και πολλα χρονάκια, (στο ονομα του δήθεν εξευρωπαϊσμού μας -όπως λες) με σκοπό να μν ξέρουμε πλεον τι και γιατί γιορτάζουμε… (βλ. π.χ. ανάρτησή σου με την «πασαρέλα» της παρέλασης)!!! Κάποιοι δουλευουν, υποχθόνια, πολύ σκληρα, για το αποτέλεσμα αυτού του αποπροσανατολισμού…. «ο νοών, νοείτω…» 😉

    Οσο για τα κούμαρα, εχω φάει παρα πολλά… (το Αγ. Ορος, που πηγαίνω, ειναι γεμάτο από δαυτα…) και κάποιοι βγαζουν και μελι από κουμαριές….

    Φιλιά «Μαρουλιώ»…. (κάποια συγγένεια με τα μαρούλια;;;; ;χιχιχι 🙂

    • Ναι εχει ξεκινησει εδω και πολλα χρονια αυτη η παθογενεια! Τα τελευταια ομως χρονια εχει φτασει στο ζενιθ με αποτελεσμα το τι ουσιαστικο απολαμβανουμε να φτανει στο ναδιρ! Δεν μας φταινε ομως πιστευω οπι αλλοι, οι Ευρωπαίοι ή οι Αμερικανοι και οι κουλτουρες τους ουτε κανενας αλλος το μεθοδευει..Εμεις δεν επερεπε να ειμαστε αυτοι που κανουν τις επιλογες για τον εαυτο μας? Ε λοιπον φταινε οι αλλοι που καποιοι απο μας ή δεν εχουν τα κριτηρια ή απλα τα εχουν αλλα ασυνειδητα επιλεγουν εναν τροπο αντιμετωπισης των εορτων! Μην τα ριχνουμε ολα στον ..ξενο δαχτυλο! Ειναι απλο να ριχνουμε παντα τα λαθη μας στους αλλους!
      Κι αν ακομα υποθεσουμε πως μας κατευθυνουν, στο χερι μας δεν ειναι να μην αφησουμε να γινεται?
      Οσο για τα κουμαρα… μιλουσε λιγο και κυριολεκτικα αλλα πιο πολυ τα ανεφερα μεταφορικα..!

      Και κατι αλλο που προσωπικα δεν κατλαβαινω: γιατι απο τους ευρωπαιους να ξεσηκωνουμε μονο τα αρνητικα στοιχεια? Μην μου πεις οτι σαν λαοι ο καθενας απο αυτους δεν εχει καποια θετικα!!! Μηπως ο Νεοέλληνας εχει γινει » μαιμου» ? ( γιατι δεν μπορω να δεχτω οτι οσοι και οποιοι εμμενουμε στα παραδοσιακα ειμαστε απλα γραφικοι … )
      Φιλια Σκου…

      Υγ Το Μαρουλιω δηλωνει οτι ουδεμια αλλη σχεση εχει με τα μαρουλια και τα ζαρζαβατικα περαν της μαρουλοσαλατας που προτιμα σε συγκριση με τη μαπο-σαλατα!

  4. για τον καθένα, οι γιορτές είναι και κάτι διαφορετικό. για άλλους μια μάζωξη γύρω από το γιορτινό τραπέζι, για άλλους μυρωδιές κουραμπιέδων που ψήνονται, για άλλους τζάκι αναμένο και τα λαμπάκια στο δέντρο που αναβοσβήνουν. για το μαρουλάκι, ήταν τα κούμαρα.

    έτσι θα έπρεπε να είναι οι γιορτές, τώρα όλοι προσβλέπουν στα ρεβεγιόν!

    • Γι αυτην, φαινεται πως Χριστουγεννα ηταν και ειναι μονο οταν προυπαρχει ενας συνδιασμος ολων οσων προανεφερες!
      Αλλιως την πιανει μια μελαγχολια και απλα κλεινεται στον εαυτο της ή χανεται στη γωνια της αποζητωντας τα κουμαρα των ονειρων μας.. Αυτο που λεμε παρουσα- απουσα. Κι αυτες δεν ειναι γιορτες…
      Τα ρεβεγιον μαλλον τα αποφευγει συστηματικα και φετος ενας λογος παραπανω να τα γλυτωσει λογω μουργας.. χιχιχι
      Σε φιλω και σε καλω να ερθεις να σπασουμε τα απειρα λάμπιονια της γειτονιας μου … χιιχι
      Αρχισαν απο χτες οι Βαρβαροι!

  5. Κάποιοι αναζητούν το πνεύμα των Χριστουγέννων σε πολυκαταστήματα, αστραφτερά στολίδια και ακριβά περιτυλίγματα. Άδικος κόπος. Το πνεύμα των Χριστουγέννων βρίσκεται πλάι στη Μαρούλα..εκεί..στο παραμύθι της διπλανής πόρτας. Πάντα εκεί θα κατοικεί. Όση χρυσόσκονη κι αν του τάξουν…

  6. Δεν έχει χαθεί μόνο το νόημα των ημερών αλλά γενικά έχουμε χάσει τ αυγά και τα πασχάλια. Με όλα αυτά που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό πρέπει να πάρουμε ένα καλό μάθημα και να μάθουμε πάνω απ όλα ότι η ζωή μας δεν είναι μόνο υλικά αγαθά και φράγκα αλλά κυρίως ανθρωπιά και αξίες. Μας χρειάζεται ένας επαναπροσανατολισμός αλλιώς τελειώσαμε….
    Καλησπέρα Λιακάδα μου

  7. Δεν τα εχουμε χασει ολα ακομα..Οχι οσο μπορουμε να σκεφτομαστε..Παντα υπαρχει καιρος να αναθεωρησουμε και το καθε τι να μπει στη θεση που του αξιζει και να αφησουμε πισω μας οσα κι αυτα που δεν αξιξουν πραγματικα ..Που ειναι απλα γυαλιστερα αλλα δεν ειναι χρυσος!
    Καλησπερα Χαρουλη! Παω να διαβασω για τα ..ξηροκαρπια … Δεν προλαβα να τ απολαυσω προηγουμενως που περασα βιαστικα, παλιο..συναδελφε χεχεχε!

  8. Παλι καλα΄! Γιατι μερικοι ψαχνουν να βρουν το πνευμα των Χριστουγεννων στην Ανταρκτικη! Τους καημενους! Μαζι λεει τα φαγαμε! χαχ! Δεν ειναι πρόκληση? ( το να εκδραμουν στην Ανταρκτικη μεσουσης τετοιας κρισης? )

  9. Υπεροχο Ηλιαχτιδα μου !!!
    Μας θυμησες τα χρονια που δεν ημασταν μια καταναλωτικη κοινωνια !

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s