Αρχική » ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ » Μαμαδες βορείων προαστείων και καλάσνικοφ μπλουζ

Μαμαδες βορείων προαστείων και καλάσνικοφ μπλουζ

NASIOUTZIKPAVLINA

» Είμαι πολύ περήφανη για το γιό μου που αγωνίζεται ενάντια σε μια παράνομη και σάπια κοινωνία και άνομη και θα τον υπερασπιστώ μέχρι της τελευταίας ρανίδας του σώματός μου»  λέει η Παυλίνα Νάσιουτζικ.

Το στόμα της μιλάει σαν  αυτόματο πολυβόλο. Μετά παίρνει μια ανάσα που εμπεριέχει όλα τα ανείπωτα « αχχχχ» μιας πονεμένης μάνας. Μεταλλάσσεται σε καθαρή ράτσα… «Mάνα»!
«Τα παιδιά είναι χτυπημένα» καταγγέλει και  η φωνή της αλλάζει τόνους. Αναζητά εναγωνίως σχεδόν απαιτεί συμπαραστάτες στο οικογενειακό τους πρόβλημα. Ο τόνος στο «τα παιδιά» εμπεριέχει ολίγη προστασία και πολύ λίγωμα καρδιάς. Την έκφραση των συναισθημάτων στο «τα παιδιά» της κάθε μάνας,  την αναγνωρίζω  απόλυτα…  Όμως εδώ η  κ. Νάσιουζικ θαρρείς και πατάει το κουμπί «σμίκρυνση» στο παιδί της (ότι ηλικία και να έχει), το μικραίνει … το μικραίνει … το κάνει σπόρο και  το κρύβει πίσω στην κοιλιά της. Εκεί προσπαθεί να το φωλιάσει , να το προστατεύσει… το κρύβει.. !  Κρύβεται όμως ολόκληρο παιδί; Τα παιδιά είναι χτυπημένα. Όντως. Τα παιδιά, για να ακριβολογούμε, φαίνονται  «τουμπανιασμένα» στο ξύλο.

Τα «παιδιά»!  Παιδιά; Ήταν και η δική μου πρώτη αντίδραση…

Δεν θέλω να σπείρω τον τρόμο στην ψυχή σας κ. Νάσιουτζικ ( στην όποια κ. Νάσιουτζικ)  αλλά μάλλον «τα παιδιά» είναι ενήλικα! Και θα στηλιτεύσω λυσσαλέα κάθε χέρι που άσκησε βία εκπροσωπώντας το κράτος και τον νόμο αλλά θα κουνήσω με χίλια συναισθήματα το κεφάλι, για κάθε γονιό, που δεν έμαθε «στα παιδιά» ότι οι πράξεις τους όπως και οι πράξεις του καθενός μας έχουν και συνέπειες. Και δεν νομίζω πως είμαι η μόνη που  έχει αυτή την άποψη…

Θα της πω πως όταν παίζει κανείς  με τη φωτιά έχει πολλές πιθανότητες και να καεί.

Όταν μοιράζει «θάνατο» στην καλύτερη,   περίπτωση,  θα φάει   ξύλο.

Όταν καβαλά κανείς  το τρένο της βίας είναι τουλάχιστον αφελές να αναζητά « άγιους συνταξιδιώτες» .

Δεν είναι παρκάκι αναψυχής κυρία μου η «επανάσταση» με τα καλάσνικωφ.

Δεν μπορείς να απαιτείς όρια από το κράτος όταν τα έχεις καταπατήσει πρώτος εσύ ο ίδιος.

Το λιγότερο που θα πάθεις, θα είναι να συναπαντηθείς με τον «καθρέφτη » σου ανάποδα και να σου μπλαβίσει το ίδιο  το μούτρο σου.

Ο πόλεμος εμπεριέχει αγριάδα δεν σας το  είπε κανείς αυτό ως τώρα ;;;

.

.

Η σύγχρονη κοινωνία έχει χάσει θαρρώ  το μέτρο. Κάποιες οικογένειες έχασαν το μέτρο. Για την ακρίβεια το ξεπούλησαν όσο- όσο! Και έκαναν γαργάρα την έννοια «συνέπειες» …

Αγωνιζόμαστε ηρωικά και φιλότιμα να θυμηθούμε, να ξαναχτίσουμε, να ξαναστήσουμε τα όσα καταρρέουν γύρω μας ενώ εσείς δηλώνετε «περήφανη για το γιο σας».

Μη παίζετε μαζί μας!

Μη δοκιμάζετε ανοχές.

Αλλά, προ πάντων μην  το κάνετε αυτό στο παιδί σας.

Για φανταστείτε την εξής  σκηνή:  Είσαστε σε έναν τόσο δα επαρχιακό δρόμο ή σε ένα Mall. Αλλάξτε οπτική γωνιά. Ελάτε από απέναντι και δείτε το σκηνικό. Βάλτε τους μηχανισμούς να εκραγούν. Βάλτε όπλα. Παίξτε με το «τσακ» της τύχης ή της ατυχίας. Αιματοκυλίστε την οθόνη μας. Βάλτε γυναίκες να κρατάνε αγκαλιά πτώματα και να φωνάζουν «το παιδί μου!». Αποδώστε στον βωμό της βίας τους, αθώα θύματα να τα θυσιάσουν χωρίς ενδοιασμό! Πόσα περιθώρια θα είχατε τότε να μιλήσουμε για τα «παιδιά» σας που έφαγαν (ναι!) ξύλο;

Αυτό που με τρομάζει πιο πολύ από τη βία είναι η άρνηση της ενηλικίωσης …
Η δομή της ελληνικής κοινωνίας, σήμερα, των πολιτικών μας και της ελληνικής οικογένειας ως φυτώριο αιωνίως ανήλικων, ανευθυνουπεύθυνων παιδιών(;)
Κι αυτό βία είναι. Ευθύβολη μπουνιά -από όλους όσους σκέφτονται σαν εσένα κυρά μου- στα μάτια των παιδιών, για να μη βλέπουν ξεκάθαρα, να μη διακρίνουν τις «ευθύνες» που προκύπτουν από πράξεις τους και έμμεσα να εφησυχάζουν ότι θα χωθούν στην αγκαλιά σας (εξίσου ενηλικο-ανήλικη) που σπεύδει στο πλευρό τους να φωνάξει «Είμαι περήφανη για το γιό μου» και αυτόματα να μας ζητήσει συμπαράσταση καθώς «τα παιδιά είναι χτυπημένα». Ακολουθούν βέβαια οι καλύτεροι δικηγόροι υπεράσπισης αλλά αυτό είναι ελάχιστης σημασίας .

Τώρα που κοιτώ τη φωτογραφία θυμάμαι την Παυλίνα Νάσιουτζικ. Τα μελαγχολικά μάτια της στοίχειωσαν μια ολόκληρη γενιά μέσα από τεράστιους τίτλους εφημερίδων. Τη θυμάμαι λυσσαλέα να επιμένει στην αθωότητα του πατέρα της, να μπαίνει ασπίδα προστασίας, να προτάσσει το στήθος της, να εξοικειώνεται με φυλακές, βία, αίμα, δάκτυλα προτεταμένα που «τους» έδειχναν οικογενειακώς. Ζόρικος αγώνας! Δύσκολος, δεν λέω. Ήταν «παιδί»… η ίδια τότε.  Μετά από πολλά χρόνια όμως , διάβασα το βιβλίο της «Μαμάδες βορείων Προαστείων « και ¨Μυκονος Μπλούζ» και  προβληματίστηκα πολύ.

Προχθές είδα τον γιό της μαζί με άλλους «επαναστάτες». Πιστεύω πως καμιά φορά η δική μας πληγή, ο δικός μας θυμός παραδίδετε σαν βόλι στα χέρια του παιδιού μας να το παίξει και να «καθαρίσει» μια «παράνομη, σάπια και άνομη κοινωνία» όπως του την «συστήσαμε»…

Μέτρα και σταθμά να .. «παίζουν». Ηθικές αξίες «ζέρσευ» πολύ ελαστικό…«Τα παιδιά, τα παιδιά»…
κ. Νάσιουτζικ ειλικρινά λυπάμαι για πολλά. Δεν  σας γνωρίζω προσωπικά και δεν έχω και τίποτα εναντίον σας.  Εκλάβετε το κείμενό μου σαν την αγωνία ενός γονιου μήπως πράξουμε και αντίστοιχα  λάθη. Μήπως παραδώσουμε τελικά στα παιδιά μας βόλι θυμού, με επαναστατική επικάλυψη , αποκρύπτοντας και από τους εαυτούς μας ακόμα το ενδεχόμενο του θανάτου …
Η βία γεννάει βία… Γεννάει Πόνο… Κρίμα!…

Κρίμα για «Τα παιδιά» όλων… όμως! Μην το ξεχνάμε αυτό το τελευταίο!!!!!

(Πηγη)

Advertisements

22 thoughts on “Μαμαδες βορείων προαστείων και καλάσνικοφ μπλουζ

    • 🙂 Nαι γιατι αποδεδειγμενα η βια φερνει βια και πόνο ..!Τι κλαιει τωρα? Η συγκεκριμενη μαμα λόγω προσωπικων βιωματων θα έπρεπε να το εχει συνειδητοποιήσει καλα αυτό ..νομιζω..Δεν παριστάνω των κριτη αλλα ειναι θεμα κοινης λογικης ..

  1. «… Σαν γύρισα άγριο ξημέρωμα στο σπίτι , η μάνα μου , απλά με αγκάλιασε , χωρίς να με ρωτήσει τίποτα , μου έπλυνε το πρόσωπο , με βοήθησε να βγάλω τα ρούχα μου , και … με κοίμισε στην αγκαλιά της …
    Όχι πως δεν με νοιάζονταν και δεν με αγαπούσε η μάνα μου … Η μάνα μου , με λάτρευε αλλά …» (το διάβασες , το ξέρω , αλλά ήθελα να το ξαναπώ)
    —————————————————-
    Αχ , βρε Λιακάδα μου …
    Ό, τι πιο όμορφο διάβασα στο Διαδίκτυο , τις τελευταίες ημέρες , η ανάρτηση σου αυτή …
    Να είσαι καλά .

    • Σίλια μου, ναι το διάβασα μόλις το δημοσίευσες αλλά πολύ βιαστικά γι αυτό και επανήλθα για να το απολαυσω με την ανεση μου .. Η εμπειρία σου ήταν τόσο αληθινή μα και τοσο ανθρώπινα δοσμένη που δεν γινόταν να μην αγγίξει τον αναγνώστη σου .
      Οσο για το παραπανω κείμενο δεν εκφραζει νομίζω τίποτα περισσότερο απο τους φόβους μιας άλλης μάνας και ας μην της κακοφανεί της κ Νασιουτζικ αλλα υπάρχει και η αντίπερα όχθη του ποταμού που μπροστά στο πρόβλημα της φαίνεται πως ή φοράει παρωπίδες και μάλλον δεν βλέπει την πραγματικότητα. Ή πιθανα και να μην την δεχεται γιατί την εμποδίζουν τα προσωπικά της θέματα, βιώματα και θεωρηση ζωής και πραγμάτων.Δεν είναι κακό να σκεφτεί ότι στη ζωή αυτή δεν υπάρχει μόνο το δικό της παιδί ή να μάθει και η ίδια πως οι ενηλικοι είναι υπευθυνοι για καθε τους πράξη.
      Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι περισσότερες συμπεριφορές των παιδιών, παραβατικές και μη, συνήθως είναι απόρροια απόρριψής τους από κάποιον γονέα! Αυτό σκεψου το αποψε ! Λεει πολλα η τελευταια φράση.

      • Δεν το έκανα (έγραψα) ούτε για να αγγίξω ή να συγκινήσω , ή να εντυπωσιάσω κάποιον αναγνώστη ή όποιον άλλο και θα σου ομολογήσω και κάτι ακόμα . Ντρέπομαι που τό’γραψα . Ντρέπομαι στην ιδέα , ότι μπορεί έστω και ένας να νομίσει ότι «εξαργυρώνω» αγώνες ή ιδέες . Έζησα μια ζωή πιστή στο νάμα που λέει “Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου” (με την ευρεία του έννοια) . Σιχαίνομαι το πλασάρισμα του ηρωισμού , της θυματοποίησης , του «είμαι κάποιος» , σε εποχές και συνθήκες «εύκολες» (συγκριτικά , πάντοτε το «εύκολες» ) .
        Το έκανα με μόνο σκοπό , να συγκρίνω το πως εκφράζουν δυο μάνες τον Πόνο για την κακοποίηση του παιδιού τους …
        Κάθε μάνα , όποιο κι αν είναι και ό,τι κι αν έχει κάνει το παιδί της , πονάει όταν το βλέπει να βλάπτεται έστω και μια τρίχα της κεφαλής του . Κάθε μάνα γίνεται θηρίο μαινόμενο για να μην βλαφθεί το παιδί της , αλλά … στα λόγια πρέπει να προσέχει μην και φθάσει στην θέση εκείνης της μάνας της λαϊκής μας παράδοσης , που ο καταδικασμένος σε θάνατο φονιάς γιος της , ζήτησε σαν τελευταία χάρη να φιλήσει την μάνα του που πάντα τούδινε δίκιο απ’ τα μικράτα του , και αντί για φιλί , της έκοψε την γλώσσα …
        ———————————-
        Καλό μας ξημέρωμα Λιακάδα μου .

  2. Διάβασα πολλές απόψεις στο διαδίκτυο, η δικιά σου είναι αρκετά κοντά με την δική μου. Κι εγώ απορώ πως η τρομοκρατία, η αναρχία και το οτιδήποτε άλλο μπορεί να είναι συνυφασμένο με την καλοπέραση και την ζωή στα βόρεια προάστια.. Δεν το θεωρώ γελοίο αυτό, το θεωρώ προκλητικό. Εμπαιγμό προς ολόκληρη την κοινωνία. Είμαι παγωμένη ακόμη, ψάχνω έναν τρόπο να δικαιολογήσω στον εαυτό μου τα αδικαιολόγητα… Χαιρετισμούς από την μακρινή Αυστραλία

  3. Αγριμιω μου,στη συγκεκριμενη περιπτωση αυτό που με τρομάζει πιο πολύ και από τη βία είναι η άρνηση της ενηλικίωσης …η δομη μιας ελληνικής οικογένειας που λειτουργει ως φυτώριο αιωνίως ανήλικων, ανευθυνουπεύθυνων παιδιών!ΟΙ εκπαιδευτικοι και οι ψυχολογοι το φωναζουν καθημερινα πως οι περισσότερες «αντιδραστικές» συμπεριφορές των παιδιών, παραβατικές και μη, συνήθως είναι απόρροια απόρριψής τους από κάποιον γονέα! Αυτό σκεψου ! Λεει πολλα …
    Σε ευχαριστω που με διαβασες και που σχολιασες με τοση προσοχη και σου στελνω την αγαπη μου εκει που εισαι με ενα χαμογελο απο πατριδα 🙂

    • Αυτός ακριβώς είναι κι ο δικός μου προβληματισμός – ότι είτε θα φταίει πάντα το ίδιο το άτομο, είτε η κοινωνία. Πότε θα καταλάβουμε ότι είναι συνδυασμός πολλών παραγόντων; Δεν μπορείς να απομακρύνεις την προσωπική ευθύνη και να επιρρίπτεις ευθύνες μοναχά στο Σύστημα – ειδικά όταν είσαι ένα άτομο που δεν σου έχει λείψει τίποτα.

      Δεν θα γράψω παιδί, μπορεί να έχω να έχω αμφιβολίες ως προς την κοινωνική και συναισθηματική ωριμότητα των δραστών, αλλά όχι προς την βιολογική ή πνευματική. Όταν σχεδίαζαν και υλοποιούσαν την ληστεία, συγκέντρωση πόρων κι όπλων, ήταν σίγουρα αρκετά μεθοδικοί κι ενήμεροι. Ένα παιδί δεν θα μπορούσε να έχει τέτοιο προγραμματισμό.

      Σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, ανταποδίδω 🙂

  4. Το διάβασα, πριν λίγες μέρες, και σκέπτομαι ότι είναι απόλυτα θεμιτό και λογικό, η κ. Νάσιουτζικ, να συμπαρασταθεί στο παιδί της, αλλά παράλογο να επικροτεί και να επιβραβεύει τις πράξεις του…

    • Η καθε μανα δεν θα κατηγορουσε το παιδι της οτι και αν ειχε κανει .. Λογικο το βρισκω σαν ανθρωπινη και γονεικη αντιδραση αλλα στο τελος μη μας πει οτι εχει και δικιο ή οτι επραξε και σωστα? Ποιο παιδι? Παιδι με καλασνικωφ στο χερι? Τοτε τα άλλα δεν ειναι παιδια!Ειναι αγγελουδια!

      • Mανούλα δεν είμαι αλλά θυμάμαι που η γιαγιά μου έλεγε πως η μάνα είναι το πάπλωμα που σκεπάζει το παιδί. Ισως οι άντρες δεν μπορούν να καταλάβουν αυτή τη σχέση και βάζοντας την κάτω απ’τον μεγεθυντικό φακό της λογικής να τη βρίσκουν μέχρι και παράλογη. Ομως η ζωή δεν τρέχει μόνο πάνω στις ράγες τις λογικής αλλά και του συναισθήματος. Καλημέρα και στους 2 σας.

  5. Are you Stratos Doukakis? πάλι με ρωτάει, βρε Λιακάδα. Πόσες φορές θα με αναγκάζει ακόμη να του δείχνω την ταυτότητά μου; Μάλλον θα χρειαστεί η φωτογραφία μου για να με αναγνωρίζει.

    • Δεν ξερω τι γινεται… Θα το δω και θα τα πουμε παλι .. Δεν θελω να ταλαιπωρει τους σχολιαστες μου! Ε οχι και φωτογραφια! χχιχι

  6. Μαίρη μου η μάνα είναι το πάπλωμα που σκεπάζει το παιδί.Συμφωνω μαζί σου απ΄΄ολυτα σε αυτό… Ισως οι άντρες δεν μπορούν να καταλάβουν αυτή τη σχέση και βάζοντας την κάτω απ’τον μεγεθυντικό φακό της λογικής να τη βρίσκουν μέχρι και παράλογη! Συμφωνω επίσης στο οτι η ζωή δεν τρέχει μόνο πάνω στις ράγες τις λογικής αλλά και του συναισθήματος….Θα σε παραπέμψω όμως πάνω από όλα αυτα να διαβάσεις και αυτή την μικρη ιστορία που ανέφερε πιο πανω η Σιλια στο σχόλιο της και που το παράδειγμα της λεει πολλα!Πολυ περισσοτερα από οσα εχω ωρα να σου γραψω εδω και τωρα εγω …Αυτο νομιζω μας φοβιζει και σωστά κανει ολους μας οσους καυτηριαζουμε τη σταση της συγκεκριμενης μανας .. Παπλωμα μεν για το παιδι μας .. αλλα σε τι? Σε τετοιο βαθμό ωστε να επικροτουμε ακόμα και παραβατικές και εγκληματικές συμπεριφορές? Φοβαμαι πως τότε το βλέπουμε πολυ εγωιστικα το θέμα! Το μόνο παιδι στον κόσμο δεν είναι το δικό μας αλλά και το παιδί των άλλων! Μην το ξεχνάμε αυτό! Πως μπορουμε λοιπον να γινουμε παπλωμα που σκεπάζει το παιδι μας οταν αυτο το ιδιο το παιδι μας με το καλάσνικοφ στο χερι ααφιαρει τη ζωή ενός άλλου παιδιου ? ( σκεψου οτι και το άλλο παιδι θα μπορουσε να ειναι το άλλο μας παιδάκι..) Τοτε?

  7. «Ο Νίκος κρατούσε το φέρετρο, ο Αλέξανδρος ξεψύχησε στα χέρια του, από εκεί ξεκίνησαν όλα, δεν θέλω να προσθέσω τίποτα άλλο» είπε αυτή η μάνα.
    «ήταν τότε 15 χρονών» λέω εγώ… και συμπληρώνω «δικό μας δημιούργημα είναι αυτός ο… τρομοκράτης; «

  8. » Όποιος ποθεί το μέγα, ας πειθαρχεί·τα ΟΡΙΑ κάνουν πρώτα τον τεχνίτη,
    και μόνο ο νόμος μάς ελευθερώνει….»!
    Αυτο πιστευω εγω .. ειναι το πρωτο που διδασκουμε στα παιδια μας ..πριν φτασουν εκει .. πριν γινουν δημιουργηματα του οποιουδηποτε! Χιλιαδες παιδια μεγαλωνουν σε τουτη τη χωρα.. Γιατι δεν πιασαν τα καλασνικοφ? δεν ειναι πολιτικοποιημενα ή ειναι δειλα?

    Oταν λες δικο μας ποιους ακριβως εννοεις με το μας ? Οι περισσότερες συμπεριφορές των παιδιών, παραβατικές και μη, συνήθως είναι απόρροια απόρριψής τους από ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥς ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ .. ΜΗΝ ΤΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ! ΕΤΣΙ ΕΛΑΦΡΑ ΤΗ ΚΑΡΔΊΑ!

    • Hρωες ! οι ηρωες θυσιάζονται δε θυσιάζουν! Δινουν τη ζωή τους δεν πέρνουν ζωες αμαχων .. ( ετσι για να σου θυμίσω και τον ταξιτζή στην Πάρο) Ξερεις κι αυτός είχε μανα..

  9. Με πληροφόρησαν από το αιέν αριστεύειν πως σου άρεσε η λογοτεχνική γωνιά που γράφω καιρό τώρα. Μπήκα να δω ποιος είναι αυτός που του αρέσουν τα γραπτά μου… και κόλλησα. Να ‘σαι καλά. Νομίζω πως διαβάζω αυτά που θα ήθελα να είχα γράψει εγώ.
    Ρένα Ραψομανίκη

    • Πραγματι μου άρεσαν ιδαίτερα τα κείμενα σου.:D
      Σε ευχαριστω γισ το κολακευτικο σχολιο σου! Να ερχεσαι συχνα! Εισαι ευπροσδεκτη! Ψιτ και που εισαι .. δεν ειμαι αυτός!Μην μου αλλάζεις φύλο σε παρακαλω ! 🙂
      Να έρχεσαι και να μου σχολιαζεις ( ακομα και οταν διαφωνεις!)
      Απο το διάλογο απορρέουν ιδέες και συμπεράσματα!

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s