Αρχική » ΕΛΛΑΔΑ » Το κελάιδισμα του σπίνου

Το κελάιδισμα του σπίνου

Τον λένε Χειμωνόσπινο ή   χιονίτσι.

Fringilla montifringilla ,το επίσημο όνομά του  στα λατινικά    και  είναι από τα πιο κοινά πουλιά της πατρίδας μας .

f spinos

Φλερτάριζε μαζί μου  μαζί μου όλο το σούρουπο χτες.  Πετούσε ανάλαφρα και κρυβόταν τη  μια ανάμεσα στο φύλωμα του  φυτού που αγκαλιασμένο στο σκάρωμα της πέργκολας  σκιάζει το παραθύρι μου και την άλλη μου φανερωνόταν στα γυμνά ξερά κλαδιά  του διπλανού δέντρου κάνοντας τις σταγόνες της βροχής να τρεμοπαίζουν στο φως του φανοστάτη.

Τον  σπίνο, τον  πρωτογνώρισα στα μικρά μου χρόνια στο χωριό που συνήθως μας άφηνε η μάνα -στο σπίτι του παππού. Πάντα με εντυπωσίαζε το σπασμένο κανάτι εκεί ψηλά στη διχάλα της αμυγδαλιάς. Αυτό είναι αυτό το σπίτι του τσόνου μου είχε διευκρινίσει τότε  ο μπάρμπα- Πήλιος. Θέλησα να σκαρφαλώσω να το περιεργαστώ , μα δεν με άφησε.

Οχι, έχει νεοσσούς μέσα .. μην τα ενοχλήσεις .. να κοίτα έρχεται ο τσόνος να τα ταίσει στο στόμα. Δεν τη μαρτυράμε – όταν βρούμε μια φωλιά από πουλιά στη φωτιά, στο νερό και στο γάλα γιατί είναι σίγουρο πως αυτή δεν θα μείνει και πολύ καιρό ζωντανή…

Τσόνος  τι όνομα είναι αυτό; (είχα ρωτήσει γεμάτη περιέργεια). Με δουλεύεις ; Η γιαγιά προχτές ,  μου είπε πως τον λένε σπίνο.

spinos (1)

–   Τον φωνάζουν έτσι απο το κελάηδημα του. Λένε ότι  με τα αδιάκοπα «Chion-chion» , αναγγέλει τον ερχομό του χιονιού . Στη Βόρεια  Ελλάδα για παράδειγμα είναι γνωστός  σαν  τσιώνα  , γιατί λέγεται ότι με το επίμονό του κελάηδημα    προαναγγέλλει τον ερχομό του χιονιού.

Τον  αποκαλούν και  σπουργίτι του δάσους,

Fringilla_coelebs_(Zieba)_male(Spinos o Kinos)

ενώ αλλoύ τον αποκαλούν και » Λιαρά »

λιαρας

λόγω των αποχρώσεων στα φτερά του.

αρσενικος σπινος

Είναι εύκολα αναγνωρίσιμος μιας και έχει το μέγεθος σπουργιτιού, αλλά είναι ελαφρώς λεπτότερος και με πιο μακριά και ψαλιδωτή ουρά. Το μέγεθός του φτάνει τα 14-16 εκατοστά. Έχει κομψό παράστημα, πολύ όμορφο φτέρωμα με λαμπερά χρώματα. Το ενήλικο αρσενικό έχει γκριζογάλανη κορώνα και σβέρκο και  καστανοκόκκινο μανδύα,  ενώ τα πλαϊνά του κεφαλιού και το στήθος έχουν ένα ροδινο- κανελλί χρώμα. Οι φτερούγες του έχουν διπλή λευκή ρίγα και  λευκά πλαϊνά ουράς . Το θυληκό έχει ελαφρώς θαμπότερα χρώματα. Είναι γκριζοπράσινο από πάνω με ελαφριά καφετιά απόχρωση, έχει πιο στενές ρίγες στις φτερούγες, ενώ η κοιλιά του έχει ωχρό, γκριζόλευκο, φτέρωμα χωρίς σημάδια .

Ο σπίνος είναι πολύ έξυπνο και κοινωνικό πουλί και συνήθως σχηματίζει χαλαρά σμήνη με πουλιά του είδους του αλλά και μικτά. Κινείται με άνεση και ευκολία τόσο στο έδαφος ψάχνοντας για τροφή, όσο και πετώντας με δυνατό και κυματοειδές πέταγμα, όπως όλες οι  σπίζες , ενώ προσγειώνεται με ακανόνιστους ελιγμούς.

φωλια σπινου

Χτίζει τη φωλιά  του σε σχήµα κούπας µε  ξερά χόρτα και καλαμάκια. Επιλέγει και τη  χτίζει  σε διχάλες δέντρων σε τέτοιο σημείο που να μην εύκολα ορατό από τους εχθρούς του. Για τον λόγο αυτό προσπαθεί να καμουφλάρει την ανοιχτή καλαθόσχημη φωλιά του εξωτερικά με βρύα και λειχήνες προκειμένου να αποφύγει τη επίθεση από τα ιπτάμενα αρπαχτικά όπως γεράκια, αλλά και από ζώα όπως γάτες, φίδια και ποντίκια. Αναπαράγεται συνήθως κατά τους ανοιξιάτικους μήνες γεννώντας 2 φορές τον χρόνο από 3-5 αυγά τα οποία και επωάζει για 12-14 ημέρες. Οι νεοσσοί απογαλακτίζονται σε  ένα περίπου μήνα .
Η διατροφή του περιλαμβάνει σπόρους, διάφορα έντομα, αλλά δείχνει ιδιαίτερη και σαφή προτίμηση σε φρούτα και λαχανικά.

Fringilla montifringilla(Himonospinos)

Η παρουσία του ξύπνησε μέσα μου τα παιδικά μου χρόνια  , μνήμες από  τον παπού και τη γιαγιά και  διακοπές χειμωνιάτικες στο σπίτι στο χωριό αντάμα με ολη την ξαδερφο – πιτσιρικαρία! Τσούρμο ολάκαιρο και να μας κάνουν οι παπούδες ζάφτι!  Άπειρες γλυκιές  αναμνήσεις  μιας ανεπίστρεπτης ηλικίας.

Θα πιώ απ’ το καθάριο το ποτάμι,

και το κελάιδισμα του σπίνου θα ακούσω,

κι’ εκεί θα πέσω να ξαπλώσω

και να ονειρευτώ ολάκερη τη μέρα!

Κι όταν θα πέσει η μαύρη νύχτα, 

τότε θα φύγω,

σε τόπους ταιριαστούς στη λύπη.

Διασχίζοντας τη σκοτεινή κοιλάδα,

Σιωπηλά και μελαγχολικά  …

..  Έπειτα η φωνή  του … που αφουγκράστηκα το απομεσήμερο …  που ήρθε και μου τραγούδησε ήχους ανήμερους …

Πως να μη γράψω   εγώ τώρα για τον σπίνο;;;;

Advertisements

2 thoughts on “Το κελάιδισμα του σπίνου

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s