Αρχική » ΒΙΝΤΕΟ » Χαρταετοί στον αέρα

Χαρταετοί στον αέρα

χαρταετοί πάνω απ' την πόλη

 … ήμουν πλασμένη για χαρταετός
τα ύψη μου άρεσαν ακόμη
και όταν έμενα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα
τιμωρημένη ώρες και ώρες…

Γλασέ ήταν  πάντα , θυμάμαι, το χαρτί. Κόλλες μεγάλες που αγοράζαμε σε φύλλα από το βιβλιοπωλείο του Μαστροπέτρου. Το απλώναμε στο πάτωμα, και πέφταμε με τα γόνατα  να κόψουμε όμορφα σχήματα και να τα κολλήσουμε προσεκτικά να μη βρει χαραμάδες ο άνεμος. Ξυλαράκια  κλέβαμε από το μαραγκούδικο του μπαρμπα Αριστείδη του Γκορύτσα.  Μας κυνηγούσε δήθεν,   γελώντας κάτω από τα σκονισμένα μουστάκια του. Σπάγκο ελαφρύ για τα ζύγια. Αυτόν τον αγοράζαμε πάντα! Δεν χαριζόταν σε τίποτα η  τσιγκούνα η Ασημίνα! Εφημερίδες ψαλιδισμένες στην ουρά. Κι η καλούμπα στεριωμένη στο κέντρο.
Μέρες παλεύαμε να τον … αναστήσουμε. Μπλεγμένα στη φαντασία μας με τα σύνεργα. Ψαλίδια, ξυλοκοπτική, χαρτοκοπτική. Οι τέμπερες  του έδιναν μορφές και  το ξεχωριστό του χρώμα. Κι η ψυχή  μας έτρεμε να φτερουγάει μη βρέξει και ξεβάψει. Να είναι ο ουρανός του,  καλοτάξιδος  ήταν η προσευχή μας. Να πάει ψηλά. Να δει και να μας φέρει … κόσμους.

Μα κι ο Θεός των ανέμων δεν είχε πάντα κατανόηση στα ντέρτια μας. Μας κρυφοκοίταζε στο δασάκι που πασχίζαμε. Κι άλλοτε γέλαγε κρατώντας την κοιλιά του με τις τρεχάλες μας. Κι άλλοτε έπαιζε μαζί μας κι αυτός, φυσώντας τις ελπίδες μας. Και τότε η καλούμπα ξέκοβε, ανασαίνοντας ελευθερία. Μέναμε να τον κοιτάμε να μακραίνει, το ίδιο λεύτερα κουρασμένοι.

Επιστροφή. Έψαχνα τη γαλάζια  του νησιού μας  σκέπη με το βλέμμα ( νΝα τον εντοπίσω. Να βρω πόσο αλλάργεψε και που σιμώνει. Και μόλις βράδυαζε ρωτούσα: «Φτάνει τώρα στη Σαλονίκη; Αύριο θα ‘ναι στην Αγγλία; Πόσο θέλει για Αμερική;»   Άσχετη στους παγκόσμιους χάρτες από τότε! Όπου δεν έφτανε το μάτι μου, όλα ξενητειά, μέρη μακρινά και αταξίδευτα .
Έκλεινα τα μάτια και τον έβλεπα να πετά ακούραστος. Ένα τοσοδούλικο φτεράκι στον άνεμο. Η κουκίδα που στειλα στα πέρατα. Τότε πίστευα πως μια μέρα θα τον ξαναβρω. θα λύσω τα ξυλίκια και θα μάθω όσα είδε. Σαν εικόνες να δίπλωνε για χάρη μου στα ζύγια.
Παιδιάστικες σκέψεις …

Μέρες στεκόμουν στην αυλή με τα μάτια τεντωμένα στην ανίχνευση. Μάταια.

– Έγραψα πάνω τ’ όνομά μου. Θα τον βρουν και θα τον στείλουν πίσω» ; κλαψούριζα κρατώντας σφικτά ό,τι απέμεινε από την καλούμπα. O παπούς χαμογέλαγε:

– «θα επιστρέψει, μα ίσως του πάρει  χρόνπο. Είναι μεγάλο το ταξίδι του. Εσύ όμως να περιμένεις. Έχει πάνω του χαραγμένο τ’ όνομά σου και θα γυρίσει σε σένα» , μου έλεγε πάντα.

 

Πόσο μ’ αρέσει κάθε φορά που βγαίνω πρωί Καθαρής Δευτέρας απ’ το σπίτι κι αρχίζω να βλέπω χαρταετούς στον αέρα! Χαμογελάω τότε γιατί κάθε αετός σημαίνει πως κάπου στην πόλη χαίρεται ένα πιτσιρίκι. Ένα παιδί, μικρό, μεγαλύτερο ή και ενήλικο! Tι πιο ωραίο απ’ το να ξυπνάς σε μια ήσυχη πόλη που έχει ανέβει στις ανοιξιάτικες πλαγιές για να γιορτάσει τα κούλουμα, να πετάξει τους αετούς της, να δοκιμάσει τους νηστίσιμους μεζέδες της, να πιει κρασάκι, να τραγουδήσει ή και να χορέψει ακόμα;

Γουστάρω τους χαρταετούς!
Έχουν χάρη και φινέτσα. Είναι στολίδια τ’ ουρανού που ομορφαίνουν σιωπηλά την πόλη. Αιωρούνται, προσφέροντας χαρά όχι μόνο σ’ όσους κρατούν το σχοινί, αλλά ακόμα και σ΄ εκείνους που, χιλιόμετρα μακριά, σηκώνουν το βλέμμα κατά πάνω.
Κι όταν μιλάω για χαρταετούς δε σκέφτομαι τους αγοραστούς χαρταετούς εγώ, τους πλαστικούς. Λέω για τους άλλους, τους χειροποίητους.

Θεωρώ μεγάλο βλάψιμο του νου και κρίμα να αγοράζει κανείς έτοιμο το χαρταετό του
Η κατασκευή του χαρταετού είναι διασκεδαστική και το μόνο που θέλει είναι μεράκι.
Τα υπόλοιπα υλικά είναι πολύ απλά και πάμφθηνα.
Πηχάκια ή καλάμια, χαρτί, σπάγκος, λίγο σύρμα και κολλητική ταινία και ολίγη φαντασία για το χρωματισμό και τη διακόσμησή του. Εντάξει, θέλει και λίγο αέρα , τύχη αλλά και τεχνική για να σηκωθεί έπειτα ο χαρταετός. Με το τίποτα σχεδόν όμως οι επίδοξοι αεροναυπηγοί μπορούν ύστερα να απολαύσουν το δημιούργημά τους να σχίζει τους αιθέρες, όπως γίνεται χρόνια και χρόνια κάθε τέτοια μέρα στη χώρα μας.

…Όποιος δεν … πέταξε ποτέ του χαρταετό , δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά…
…Όποιος δεν ένιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγκου, δεν κατάλαβε τη δύναμη του αέρα !
Όποιος δεν αντέδρασε στη ζωή με αυθορμητισμό και ενθουσιασμό ( παιδιού σχεδόν ) που βλέπει να κινδυνεύει στο ψηλό το μετεώρισμά ο… ” αετός του” , δεν ένιωσε τη χαρά του να τα βγάζει μόνος πέρα με την ίδια του τη φύση …

σου γράφω π‘ανω στα ζύγια του και στον χαρίζω !

xartaetos3

Ο χαρταετός που έφτιαξα για σήμερα είναι έτοιμος!

Ένας χαρταετός και αυτός με παραλήπτη !
Λένε πως αν στην ουρά του κρεμάσεις ένα σημείωμα με τα πράγματα που σε στενοχωρούν και πετάξεις ψηλά τότε ο ουρανός θα τα πάρει μακριά !
Αν πάλι βάλεις σημείωμα με όλες σου τις επιθυμίες αλλά και τους φόβους , οι μεν θα βγουν αληθινές , οι δε θα πετάξουν και θα χαθούν!
Τι σημείωμα να βάλω εγώ στον χαρταετό, σήμερα?
Το είπα νομίζω ήδη ΄-)

Αμόλα λοιπόν καλούμπα!
Καλά κούλουμα σου εύχομαι ,

Φιλια κατάφατσα !!

Υ.Γ . Μια και μιλάμε για χαρταετούς,  αντί για κούλουμα λέω να …  κεράσω κάτι άλλο σήμερα  :  εργάκι  αν μείνεις μέσα λόγω  καιρικών συνθηκών .
the ΚΙΤΕ RUNNER

 

Advertisements

3 thoughts on “Χαρταετοί στον αέρα

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s