Αρχική » ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ » Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα

Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα

Oλοι στο σπίτι ησυχάζουν, μου γράφει  η  Αλίκη.

Ο ήλιος όπου νάναι πέφτει στα ήσυχα νερά του καναλιού  πέρα στη αγκαλιά της Κοιμωμένης . Κι εγώ μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο μια γράφω και μια κλέβω ματιές απο τον έξω κόσμο και η ματιά μου χάνεται  από την Κολώνα  ως  πέρα  ψηλά στο  Μύλο .

poros mylos

Αργές οι καμπάνες της Μ. Παρασκευής και αραιά και που ο απόηχος από το ξύλινο κωδωνοστάσι του Προφήτη  Ηλία.  Η θέα μου από τούτο το παράθυρο είναι  δυο κυπαρρίσια που λικνίζονται παράλληλα σε κάθε φύσημα του  ανέμου…

8272571944_4fc9552cf6_c

ένα κομμάτι θάλασσα, στο βάθος ο ανατολικός κάβος κομμένος στον αυχένα από το δρόμο που πάει κατά τις Μυλόπετρες. Εκτός από τις πένθιμες καμπάνες, μεγάλη ησυχία. Από παιδί μελαγχολούσα τις Παρασκευές ετούτες. Μεγάλες ναι! Μακρόσυρτες και μωβ.. Απόψε μου λείπει ο πατέρας. Φέτος δεν μπόρεσα να τον επισκεφτώ. Μάλλον δεν θέλησα σήμερα. Δεν έχει νόημα πια… Και τι να του πω;; Πως φέτος θα λείπουν  την Ανάσταση και οι δυο μικρές; Aνταριάζομαι μόνο που το σκέφτομαι. Ισως κάποιος μου πει πως  «έπρεπε να το περιμένεις.. θα γινόταν κάποια μέρα. Ναι αλλά εγώ δεν θέλω που έφτασε αυτή η μέρα , απλά γιατί με πονάει συναισθηματικά!

Εξάλλου  δεν θέλω να στενοχωρήσω και τη μάνα. Γερνάει μέρα τη μέρα φέτος. Της λείπουν τα παιδιά μα πιότερο τα εγγόνια της  -μου εξομολογήθηκε τις προάλλες. Εγώ όμως λέω πως  φταίει το συσσωρευμένο  ..»βάρος  της ζωής»… Ο χρόνος που αδυσώπητα  κύλησε και τη βαραίνει. Τα πόδια της  έχουν αρχίσει και την προδίδουν πια.. Η μάνα αυτή που πέταγε στο χορό τώρα τα σέρνει βαρειά και κουρασμένα. Μα πιο πολύ την τσακίζει η μοναξιά και οι σκέψεις. Σκέφτεται όλο, τον μικρό που δεν ξανάφτιαξε οικογένεια.

-Δεν με νοιάζει διάρα που θα φύγω , ολο μου λέει. Με κόφτει που θα τον αφήσω πίσω μόνο. Γκριζάρησε και τούτος.. Το κορίτσι του μεγάλωσε , τον τσάκισαν η δουλειά, οι οικονομικές υποχρεώσεις και οι φόροι. Ζει πια μόνο για τις «διακοπές» – τότε που έρχεται και   «ζει» το παιδί του ! Τον υπόλοιπο χρόνο τον τρώει το σαράκι. Το κορίτσι του μεγαλώνει και αυτός δεν το χαίρεται .. Φταίει ο χωρισμός , το διαζύγιο. ..

-Μάνα τα παραλές . Ολα τα παιδιά κάποτε μεγαλώνουμε και φεύγουμε ..

– Η δική του ιστορία είναι αλλιώς, εσύ δεν καταλαβαίνεις .. μου πετάει θυμωμένη και φεύγει .

Καταλαβαίνω μα τι να πω .. ( πως έχεις δίκιο; Θα κάνει τον πόνο σου ελαφρύ ή θα σου προσθέσει κι άλλη σκοτούρα; )

[….] Πέρασε η ώρα κι έβαλε ψύχρα.  ¨Εκλεισα πια το ανοιχτό τζάμι. Είναι πολύ ήσυχα. Οι καμπάνες πήραν ξαφνικά ένα γρηγορώτερο ρυθμό και σώπασαν κάθε μια με τη σειρά της. Σε λίγο θα πρέπει ν’ ανάψουμε το φως. Θυμούμαι αυτή τη στιγμή το αδέρφι μου, προχτές. Μου διηγιότανε τις σκοτούρες της ζωής του, απελπισμένος. Ξαφνικά ανοίγει μια παρένθεση: «Ξέρεις, εκεί που μιλούσα μ’ αυτόν τον γελοίο, το παράθυρο ήταν ανοιχτό και μια πεταλούδα μπήκε και ήρθε να καθίσει πάνω στο μανίκι μου.»

spring hd (8)

Έδειξε το μανίκι του με πολλή στοργή, προσθέτοντας: «Τι να σημαίνει άραγε;»

– «Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα, που, όταν την κυνηγάς, πάντα

σου ξεφεύγει, αλλά που, αν καθίσεις ήρεμα κάτω,

ίσως προσγειωθεί επάνω σου…. »

έτσι έλεγε πάντα ο πατέρας, θυμάσαι;;   του αποκρίθηκα και τον αγγάλιασα για να μη δει το δάκρυ άρχισε να λαμπυρίζει στα βλέφαρά μου . Μέσα σε όλα αυτά ξεπρόβαλες ευτυχώς κι εσύ στη σκέψη μου και μου χαμογελάς!

Στο ανταποδίδω στα κλεφτά και  σου λέω από εδώ μέσα πόσο θα ήθελα να σε ακούσω να μου  τραγουδάς …

«ω γλυκύ μου Έαρ » !

Κλείνω από εδώ ..

Ο  παπα-Γιάννης έβγαλε ήδη τον επιτάφιο της γειτονιάς μας κι όχι τίποτα άλλο τον πάει τρέχοντας και πως θα ακολουθήσω.. ;

epitafios

Ελπίζω οι ντόπιοι  «κάφροι» να μην αρχίσουν να πετούν  από  απόψε βεγγαλικά , να ανάβουν χρωματιστούς καπνούς και να χαζογελούν που τρομαριάζουν τους πιστούς και  πιότερο τον παπά! Τον άκουσα το πρωί στον καφενέ που είπε θυμωμένος σε ένα νεαρό : εσένα αμα μου ξαναπείς   »   – «Ψιτ εσύ η εύσωμη με το λαμέ το ριχτό , πήρε φωτιά το τσαντάκι σου :)p  γιατί  μα το Θεό θα στο φέρω στη κεφάλα το θυμιατό»!

Έφυγα πριν με κατηγορήσει κάποιος για πολυλογία!  😀

Advertisements

9 thoughts on “Η ευτυχία είναι σαν μια πεταλούδα

  1. μου αρέσουν τέτοια κείμενα που αποτυπώνουν στιγμές καθημερινότητας….

    αλλά πιο πολύ μου άρεσε το τραγούδι σου…κόλλησα μαζί του και είναι συνέχεια στο ριπιτ!:–)

  2. Χρόνια πολλά !
    Θα συμφωνήσω με την Αντριάννα στο πόσο ωραίες είναι οι αναρτήσεις για καθημερινά πράγματα και συναισθήματα. Πολύ τρυφερή η ανάρτησή σου πιο πάνω…
    Εύχομαι στον γκριζομάλλη κύριο τα καλύτερα, που είμαι σίγουρη πως αν το πιστέψει θα έρθουν. Πέρυσι, η πεθερά μου πάντρεψε την καλύτερη της φίλη για δεύτερη φορά μετά από…30 και βάλε χρόνια! (και ναι, είναι γάμος από έρωτα, και η κυρία αν και πατημένα 60 παραμένει πανέμορφη, και το καλύτερο, αν και της έχουν συμβεί πολλά και άσχημα στη ζωή, δεν χάνει την αισιοδοξία και το χαμόγελό της, κάτι που λειτουργεί σαν μαγνήτης βέβαια για τους γύρω της…)
    Όσο για τις πεταλούδες, πόσο όμορφο αυτό που έλεγε ο πατέρας σου για την Ευτυχία…Για μένα αντιπροσωπεύουν το εφήμερα όμορφο που γρήγορα χάνεται (το Παρόν δλδ) και μια ερμηνεία που τους δίνω ακόμα, και πιστεύω βαθιά σε αυτήν (όπως και οι παλιότεροι) είναι πως συμβολίζουν την ανθρώπινη Ψυχή…και ενίοτε τη φέρνουν από τον άλλο κόσμο κοντά μας σαν την έχουμε ανάγκη…Μην γελάσεις λοιπόν σαν σου πω, πως αφού τη ρήση που μας επανέλαβες για την ευτυχία την έλεγε ο πατέρας σας, μπορεί μια συγκεκριμένη πεταλούδα να αποφάσισε να κάνει επίσκεψη στον γκριζομάλλη κύριο, για να του υπενθυμίσει πως πάντα θα είναι στο πλευρό του, και ας είναι μακρυά και πως ποτέ δεν είναι αργά να ανοίξει εκ νέου τα φτερά του… 🙂
    ΥΓ: Τα έφεραν τελικά έτσι οι συνθήκες, που το Πάσχα βρέθηκα τυχαία και γω στον Eκει! Ήταν μαγευτικά Λιακάδα μου!

  3. Χαρηκα πραγματικα το σχολιο σου , μα πιο πολύ χαρηκα σαν διαβασα που βρεθηκες το Πάσχα! Αν το ηξερα θα σου ερχομουν με αυγο στο χέρι να σας βρω και την Αλικη κι εσενα! χιχιχιι

  4. Ηταν απόφαση τελευταίας στιγμής, αλλά πραγματικά το απόλαυσα! Σαν βρω χρόνο θα αφιερώσω αναρτησούλα. Χαίρομαι που και συ το ευχαριστήθηκες το Πάσχα, έστω και μακρυά από τα βλαστάρια σου!

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s