Αρχική » ΕΟΡΤΕΣ » Μάνα , μητέρα, μαμά, γιαγιά!

Μάνα , μητέρα, μαμά, γιαγιά!

γιαγιου                                                               (φωτό Βούλα Παπαϊωάννου)

Στις μανάδες της περασμένης γενιάς , αυτές που έχουν φύγει  ή και που γερασμενες πια ειναι ακόμα κοντά μας μετρωντας τις μέρες τους  λέω να σου  μιλήσω σήμερα εγώ. Για τη μάνα σου, τη μάνα μου,  τη γιαγια μου.. Για  εκείνη την μικρόσωμη αλλά δυνατή  τραχιά  γυναίκα  της υπαίθρου που  γέννησε τα επτά παιδιά της  μέσα στο αυλάκι . Για τη γυναίκα που  ανάστησε  παιδιά, πολλά παιδιά μέσα στον πόλεμο στην κατοχή στο φόβο του εμφυλίου και στα δύσκολα χρόνια του ’50, τότε που ήταν το ψωμί πικρό και δούλευε στα κτήματα ήλιο με ήλιο σαν  και τους άντρες. Γι αυτήν που στα παιδικά μου χρόνια τη θυμάμαι  πότε να πιάνει την αξίνα και να «κόβει»  το νερό   στο αυλάκι , πότε να  σκάλίζει το αμπέλι, πότε  να τρυγάει , πότε να μαζεύει  ελιές και πότε θερίζει με δρεπάνι στο λιοπύρι. Τη θυμάμαι  να  σηκώνεται πριν  φέξει  να ζυμώνει και να ψήνει ένα φούρνο καρβέλια στον πετρόχτιστο ξυλόφουρνο. τη θυμάμαι να φτιάχνει τηγανόψωμα για τα εγγόνια , ν’ αρμέγει  τις γίδες,  να  πήζει κατσικίσιο τυρί ,  να φτιάχνει  χυλοπίτες και τραχανά . Η ίδια ξεβοτάνιζε το περιβόλι  αλλά έσπερνε και λουλούδια σε μια βραγιά  μπροστσά στο κατώφλι της!  Τη θυμάμαι με μια γκρίζα ποδιά στη μέση να σπέρνει   τα σπαρτά , να φτιάχνει χειροποίητο πράσινο σαπούνι με ποτάσα , πάστα απ’ τη ντομάτα και παστό από το χοιρινό, να κάνει  νήμα το λινάρι,  και να υφαίνει  τα βράδια στον αργαλειό κουβέρτες και σαΐσματα,  κιλίμια και μπατανίες, να κοπανάει με τον κόπανο στη βρύση τα χοντρά και τ’ άλλα να τα τρίβει  μες στη  σκάφη με τα χέρια, να ράβει, να μπαλώνει , να βάζει  κομπρέσες  και βεντούζες στα παιδιά. Και στις γιορτές όλες μαζί να  ασπρίζουν  τα σπίτια τις αυλές, να φτιάχνουν κουραμπιέδες δίπλες και γαλόπιτες, να τραγουδάνε με ζυγές σε γάμους κ’ αρραβώνες «όλα τα πουλάκια κι’ αμάν αμάν…» και να χορεύουν με το βλέμμα χαμηλά, να μη γνωρίζουν από κοκκινάδια και από ξύρισμα ποδιών, να μη φιλιούνται με τον άντρα τους στο στόμα, να μη χαϊδεύονται και σεξ μόνο να κάνουνε μέσα στη νύχτα στα μουγκά, να μην ξυπνήσουν τα παιδιά . Μετά  από τα σαράντα τους να βάζουνε τσεμπέρι ρόμπα και ποδιά και όταν μεγάλωναν να φεύγουν τα βλαστάρια ένα-ένα, να παίρνουνε τα τρένα και τα πλοία, για μπάρκα και ταξίδια μακρινά σε Γερμανία, Καναδά, Αμερική και Αυστραλία και στα ραδιόφωνα τα λιγοστά της εποχής σαν μαχαιριά η σπαρακτική φωνή του Καζαντζίδη «μανούλα θα φύγω μην κλάψεις για μένα….» και αυτές να κλαίνε νύχτα μέρα και να έρχονται εκείνα τα γράμματα απ’ την ξενιτιά με τα μπλέ και κόκκινα σημαδάκια με περιγραφές μιας άλλης άγνωστης ζωής και τις φωτογραφίες με πόζες με χαμόγελα δίπλα σε αυτοκίνητα σε πάρκα και πλατείες, που ήταν αυτό μια απαντοχή για το κενό της απουσίας και να κυλάνε εδώ οι εποχές να φεύγουνε τα χρόνια, να έρχονται νωρίς τα  αρθριτικά μα οι δουλειές δουλείες . Κι όταν κάπου εκεί που γέρνει η ζωή και το κορμί, ήρθαν οι νύφες και οι γαμπροί ήρθαν και οι ανέσεις του πολιτισμού ήρθανε τα πλυντήρια οι κουζίνες και τα ψυγεία, τις άκουγες καθώς επλέκαν στις αυλές και συζητούσανε, να λένε με παράπονο η μια στην άλλη: « νύχτα περάσαμε εμείς απ’ τη ζωή!»

Νύχτα πέρασες από τη ζωή, αλλά  ήσουν φάρος φωτεινός και κρίκος συνδετικός για τα παιδιά και τα εγγόνια σου που πάντα μάζευες γύρω σου σαν κλωσσόπουλα . Ησουν για όλους μας , μικρούς και  μεγάλους η ζωογόνος  ΜΑΝΑ!

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=sYCNnswglC8

ΟΙ ΜΗΤΕΡΕΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ,
ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!!!!!

Χρόνια Πολλά σε όλες τις μαμάδες και τις γιαγιάδες που είναι δυο φορές μαμάδες!

 

 

 

Παλαιότερα άρθρα με θέμα τη Μάνα:

http://wp.me/pcdHo-6EU

http://wp.me/pcdHo-40n

http://wp.me/pcdHo-1G0

http://wp.me/pcdHo-ay

http://wp.me/pcdHo-xz

Advertisements

2 thoughts on “Μάνα , μητέρα, μαμά, γιαγιά!

  1. Με συγκίνησες, κορίτσι μου. Χρόνια σου πολλά και απ’αυτό το ποστ. Αχ, αυτές οι διπλομάνες…Τυχερές όσοι είχαμε στη ζωή μας και από μια…
    Πως τα καταφέρνανε τα κτήματα και τα χωράφια και τα παιδιά και τα κεντήματα και τα πλεξίματα και όλα, μου λες;;
    Τηγανόψωμα, ε;! Τι μου θύμισες τώρα! Αχ, και τις σπιτικές χυλοπίττες απλωμένες για να στεγνώσουν, να ξεραθούν, στον ήλιο του μεσημεριού…

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s