Αρχική » ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ » Τόλμησε! Μην αφεθείς να γίνεις η τροφή τους….

Τόλμησε! Μην αφεθείς να γίνεις η τροφή τους….

1b

 

Πάει καιρός πολύς που, κι εγώ κι εσύ, δε συνομιλoύμε με τις μέρες μας .
Δεν βλέπουμε, πώς φεύγουν ανέκκλητα οι στιγμές … δεν θυμόμαστε το μικρό παιδί που κουρνιάζει στου κόσμου τη σκληρή παλάμη .

Πόσο γρήγορα έφυγε ο Μάης και μπήκαμε στον Ιούνη .
Ο θεριστής χρυσίζει τα στάχυα για ένα λόγο. Για να κοπούν .
Το πράσινο γίνεται παραλλαγή πριν να χλωμιάσει.
Το φως ακάθεκτο ξεγυμνώνει το σώμα για το παράφορο. Για την αυτοκρατορία της γης, για το καταμεσήμερο της ύπαρξης.

Στον ίδιο κύκλο τ΄ αηδόνια, καθώς διαλαλούν πριν το ξημέρωμα , την έλευση της μέρας που έρχεται με φόρα καταπάνω μας. Επιμένουν στο τελεσίδικο της κάθε τωρινής αναπνοής ομολογώντας το «πιστεύω» της ζωής , επιμένοντας να προδίδουν τις ασεβείς μας ματαιότητες.
Στο δάσος και την έρημο όταν δεν ακούς τα πουλιά μοιάζουν απολύτως όμοια.
Δε σε δροσίζουν τα φυλλώματα , δεν ονοματίζεις τα δέντρα . Το δάσος όταν δεν το βλέπεις, είναι έρημος . Ίδιο όπως κι όταν το καις και το γυρνάς σε στάχτη.

Γι αυτό , τόλμησε ,σα παιδί να στοχαστείς με την καρδιά , μονάχα.
Να κερδίσεις το ακατόρθωτο.
Να δεις το «μπορώ» να φτάνει το άπιαστο , την ώρα που επιθυμίες , με καρφιά να βυθίζονται σε αυτά που απαρνιέσαι. Με το συναίσθημα που άλλοι σε σένα , στίγμα το καταλόγισαν.

Απαρνήσου το γλιστερό είδωλο του καθρέφτη που έχεις πάνω απ το κρεβάτι σου στημένο . Απαρνήσου από τη σκέψη σου τα όνειρα που δεν πετούν . Τις τροχιές, που δεν είναι ηλιοτρόπια. Τις ώρες που κολυμπούν σε βλέμματα λιμνάζοντα . Τους προστάτες , τους δήθεν που σ αγαπάνε …που την ομορφιά σου κλέβουν !
Απαρνήσου! Απαρνήσου τα σκοτεινά ρήματα που απερίσκεπτα τα παιδιά, σου επιβάλουν.

Υπάρχεις για να ζεις τους τριγμούς της ανάγκης , τον τρόμο των θηρίων , τη πληγή σου στην ψυχή, που αιμορραγεί! Τα χρόνια σου, σου διδάσκουν σαν ανθρωποφάγους αριθμούς την ηλικία μιας ζωής. Αδιάκοπα θα σου προσφέρουν δώρα, με περιτύλιγμα λήθης . Θυμήσου, τους λωτούς και τους μύθους των λωτοφάγων.

Γράψε λέξεις στα κύματα, να διαβάσεις, πως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Γιατί όλα τα έπλασε η ζωή κι όλα τα άσχημα που υπάρχουν θα να χαθούν .

Τόλμησε,σα παιδί, απ΄ τις αρχαίες σιωπές να κρατηθείς και από το κόκκινο ποτάμι, που αναβλύζει απ τα σωθικά σου να δροσιστείς…

Κατά πρόσωπο τον ήλιο κοίτα! Να συνομιλείς των αστεριών …με το δάκρυ που μόλις κύλησε κι αυλάκωσε το πρόσωπό σου. Με του στεναγμού το λυτρωμό και τον ουρανό που σου αναλογεί, συντάξου. Ορατών κι αοράτων αγάπησε και την επίπλαστη αμνησία, απέφευγε.

Μέσα σου ο κόσμος ο ένας . Κι απέξω ο άλλος. Κι ανάμεσα Γλάροι που παλεύουν για το φαί τους …
Κάπου εκεί κι εσύ .
Μην αφεθείς να γίνεις η τροφή τους…

Advertisements

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s