Αρχική » ΒΙΒΛΙΑ » Μια φωτογραφία και ένα βιβλίο – δυο συγκλονιστικά ιστορικά ντοκουμέντα του Β΄ παγκ. πολέμου.

Μια φωτογραφία και ένα βιβλίο – δυο συγκλονιστικά ιστορικά ντοκουμέντα του Β΄ παγκ. πολέμου.

17 Clip_13

1.    Photographer: Unknown Source: USHMM
Η φωτογραφία αυτή ειναι από το προσωπικό λεύκωμα ενός στρατιώτη Einsatzgruppen,(ειδικές δυνάμεις των SS) που έγραφε στο οπισθόφυλλο του « ο τελευταίος Εβραίος,  της Vinnitsa,»
παρουσιάζει ένα μέλος Einsatzgruppen ενώ είναι έτοιμο να πυροβολήσει ένα εβραϊκης καταγωγής άτομο που είναι γονατίζμένο μπροστά από έναν μαζικό τάφο στη Vinnitsa, της Ουκρανίας το 1941.
Οι 28.000 Εβραίοι από τη Vinnitsa και τις γύρω περιοχές κατασφάχτηκαν εκείνη τη χρονιά .

Αποτελεί μια από τις συγκλονιστικότερες φωτογραφίες του 2ου παγκ. πολέμου.

zw-evraioi

2.   «Οι Εβραίοι κάποτε» :  Με την ιστορία των Εβραίων της Ελλάδας ,τους διωγμούς που υπέστησαν στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και το Γολγοθά του  Άουσβιτς  καταπιάνεται στο βιβλίο ( free download from Scribd )  αυτό η  Λιλή  Ζωγράφου.

 Σε αυτό το δημοσιογραφικής υφής κείμενο,από το οποίο δε  λείπουν  βέβαια και οι  λογοτεχνικές εξάρσεις, η συγγραφέας παρακολουθεί  βήμα  βήμα την πορεία των ελλήνων εβραίων στη διάρκεια του πολέμου;
Τις  μετακινήσεις τους, τις αλλαγές ταυτοτήτων ,tην αποφασιστικότητά τους να επιβιώσουν  με κάθε
 μέσο ,αλλά και τις προδοσίες που τους οδήγησαν στη σκλαβιά,κι ακόμη στο θάνατο.
Μιλά ακόμη για την παλληκαριά: “  Αν είμαι μεγάλος για να με σκοτώσουν , γιατί  είμαι  μικρός για να τους πολεμήσω…και να σωθώ ίσως”,
για την  Ελπίδα: “ Κάθε αυγή ο ουρανός είναι  μια αιώνια καινούρια υπόσχεση «
και για: “…την ανθρώπινη ουσία  που  δεν την καταργεί αμετάκλητα παρά  μόνον ο θάνατος”.
Με  πολύ πάθος η συγγραφέας ακολουθεί  την πορεία των εβραίων προς το θάνατο, τον αγώνα τους για
επιβίωση, τη  χτηνωδία των θυτών τους και τις  μικρές αναλαμπές ανθρωπίνου φωτός , που τους κρατούσαν
αναμμένη τη φλόγα ενός καλύτερου αύριο.
 Σε ένα κόσμο,μια εποχή , που: “…δεν υπάρχουν  πια παιδιά, (επειδή), αυτό είναι μιαπολυτέλεια που
δεν ταιριάζει  στον πόλεμο”, πως να επιζήσει κανείς; από που να αντλήσει δυνάμεις για να αντέξει τον καθημερινό πόνο, τους δίχως τέλος εξευτελισμούς?
Η  συγγραφέας θρηνεί για τη  μοίρα των εβραίων, αλλά  ταυτόχρονα  κραυγάζει επίσης σπαραχτικά για την ανημποριά  των ανθρώπων  να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους:
–  “Γεννηθήκαμε φορτωμένοι τη μωρία αιώνων αμορφωσιάς και καταστάσεων ολότελα άσχετων, και  την ιστορία των Εβραίων της Ελλάδας, τους διωγμούς που υπέστησαν στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και τον Γολογοθά του ¨Αουσβιτς» .
Advertisements

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s