Αρχική » ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ » 5 διάσημοι πίνακες του κόσμου και δυο λόγια για την ιστορία τους

5 διάσημοι πίνακες του κόσμου και δυο λόγια για την ιστορία τους

Προχτές με ρώτησε ένας φίλος πως ζει  μια παλιά του γνώριμη στη Φλωρεντία, με τι ασχολείται . Και εξεπλάγη όταν του  είπα πως κάνει επίσημα αντίγραφα του Μunch κυρίως   και τα πουλάει ! Αυτό ήταν το ένα ερέθισμα για τη σημερινή ανάρτηση . Το άλλο ήταν ένα  αντίγραφο  από  «το φιλί» του Κλιμτ  που διακοσμεί τον τοίχο αοέναντι μου και με προκαλεί και το τρίτο ότι ψάχνω  κάτι που να μας τραβήξει μακριά από την καθημερινότητα μας και  να  μας  ταξιδέψει  – για λίγο  έστω-    μέσα από την ομορφιά της  ζωγραφικής , ακόμα κι αν τελικά και πάλι μας προβληματίσει…

5 διάσημοι πίνακες ζωγραφικής λοιπόν, κι η η μικρή τους ιστορία.

1. Το Φιλί, του Gustav Klimt

fili

Ο πίνακας δημιουργήθηκε την περίοδο 1907-1908, ανήκει στην λεγόμενη χρυσή περίοδο του Κλιμτ και είναι ένα από τα διασημότερα έργα της Αρτ Νουβό. Ο πίνακας ανήκει σήμερα στην πινακοθήκη Μπελβεντέρε της Βιέννης, η οποία αγόρασε το έργο αμέσως μετά την πρώτη του εμφάνιση.

Ο πίνακας έχει σχήμα τετράγωνο, με μέγεθος 180 x 180 εκατοστά. Είναι μια ελαιογραφία σε καμβά ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί και φύλλα χρυσού. Στο κέντρο του πίνακα, αναπαριστάται ένα ζευγάρι που είναι έτοιμο να φιληθεί. Κατά κάποιους, τα μοντέλα στον πίνακα είναι ο ίδιος ο Κλιμτ και η αγαπημένη του, Emilie Flöge.

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Κλιμτ παρουσιάζει ένα ζευγάρι να φιλιέται. Ένα σχεδόν παρόμοιο ζευγάρι μπορεί κάποιος να παρατηρήσει και στην μεγάλη τοιχογραφία της έπαυλης Στόκλετ, όπου ένα ζευγάρι φιλιέται κάτω από το Δέντρο της Ζωής (η λεπτομέρεια αυτή είναι γνωστή με το όνομα «Εκπλήρωση»), αλλά και στη Ζωφόρο του Μπετόβεν όπου σε κάποιο μέρος της απεικονίζεται ένα γυμνό, αυτή τη φορά, ζευγάρι να φιλιέται (γνωστό σαν «Αγκαλιά για όλο τον κόσμο»).

fili2

2. Μόνα Λίζα, του Λεονάρντο Ντα Βιντσι

mona_lisa
Ο Λεονάρντο ξεκίνησε να ζωγραφίζει τη Μόνα Λίζα το έτος 1503 ή το 1504 στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Αφότου ασχολήθηκε επί τέσσερα χρόνια με το έργο, το άφησε ημιτελές. Είναι γνωστό πως αυτή ήταν μια συνήθης συμπεριφορά του Λεονάρντο ο οποίος, αργότερα, μετάνιωσε που «δεν ολοκλήρωσε ποτέ ούτε ένα έργο».

Θεωρείται πως συνέχισε να ασχολείται με τη Μόνα Λίζα για τρία χρόνια αφότου εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και πως την ‘τελείωσε’ λίγο πριν πεθάνει το 1519. Ο πίνακας πήρε το όνομά του από τη Λίζα ντελ Τζιοκόντο, μέλος της οικογένειας Γκεραρντίνι από τη Φλωρεντία και την Τοσκάνη και σύζυγος του εύπορου έμπορου μεταξιού Φρανσέσκο ντελ Τζιοκόντο. Ήταν παραγγελία για το καινούριο τους σπίτι και για να γιορτάσουν τη γέννηση του δεύτερου γιου τους, Αντρέα.

Διάφορες εναλλακτικές απόψεις έχουν εκφραστεί σχετικά με το θέμα.

O Σίγκμουντ Φρόυντ πίστευε πως το περιώνυμο μειδίαμα της Μόνα Λίζα ήταν αποτέλεσμα ανάκλησης ανάμνησης της μητέρας του Λεονάρντο. Άλλoι πάλι  λένε  όσον αφορα την  ταυτότητα της εικονιζόμενης γυναίκας πως αυτή  είναι: η Isabella από τη Νάπολη, η Cecilia Gallerani, η Costanza d’Avalos, Η Δούκισσα της Francavilla‎, η Isabela Gualanda αλλά και ο ίδιος ο Λεονάρντο!

copy_mona_lisa

Το αντίγραφο του πίνακα Μόνα Λίζα που δημιουργήθηκε την ίδια χρονική περίοδο με το αυθεντικό έργο, όπως αποκαλύφθηκε μετά την συντήρηση.

Η φήμη του πίνακα αυξήθηκε όταν η Μόνα Λίζα κλάπηκε το 1911. Στις 22 Αυγούστου του 1911 ο ζωγράφος Λουί Μπερού, περπατώντας στο Λούβρο, πήγε στο Salon Carré όπου εκτιθόταν η Μόνα Λίζα επί πέντε χρόνια. Ωστόσο στο σημείο όπου έπρεπε να βρίσκεται ο πίνακας, υπήρχαν τέσσερις σιδερένιοι πάσσαλοι. Ο Μπερού ενημέρωσε τον υπεύθυνο της ασφάλειας εκείνου του τομέα, ο οποίος νόμιζε πως ο πίνακας φωτογραφιζόταν για εμπορικούς λόγους. Το Λούβρο έκλεισε για μια εβδομάδα για να διευκολυνθεί η έρευνα για την κλοπή.

Ο Γάλλος ποιητής Γκιγιώμ Απολλιναίρ, θεωρήθηκε ύποπτος, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο Απολλιναίρ προσπάθησε να εμπλέξει στην υπόθεση τον φίλο του, Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος επίσης ανακρίθηκε, αλλά αργότερα και οι δύο απαλλάχθηκαν των κατηγοριών.

Δύο χρόνια αργότερα ανακαλύφθηκε ο πραγματικός δράστης. Η Μόνα Λίζα είχε κλαπεί από τον Βιντσέντσο Περούτζια, υπάλληλο του Λούβρου, που κρύφτηκε σε μία ντουλάπα και βγήκε από το μουσείο αφού αυτό είχε κλείσει, κρύβοντας τον πίνακα κάτω από το παλτό του. Ο Περούτζια ήταν Ιταλός που πίστευε πως ο πίνακας του Λεονάρντο έπρεπε να επιστραφεί στην Ιταλία και να εκτίθεται σε ιταλικό μουσείο. Ένα από τα κίνητρα του Περούτζια πιθανόν να ήταν και το γεγονός ότι ένας φίλος του πουλούσε αντίγραφα του πίνακα, η αξία των οποίων θα αυξανόταν ραγδαία μετά την κλοπή του αυθεντικού. Αφού κράτησε τον πίνακα στο διαμέρισμά του για δύο χρόνια, τελικά συνελήφθη όταν προσπάθησε να τον πουλήσει στους διοικητές της πινακοθήκης Ουφίτσι στη Φλωρεντία.

 Ο πίνακας εκτέθηκε σε διάφορα μέρη σε όλη την Ιταλία και επέστρεψε  στο Μουσείο του Λούβρου το 1913. Ο Περούτζια επικροτήθηκε στην Ιταλία για τον πατριωτισμό του και εξέτισε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για το έγκλημα που διέπραξε…

 3. Η Κραυγή, του Edvard Munch

kravgi

«Υπάρχει ένα μεγάλο μπέρδεμα με την Κραυγή του Μουνκ», είπε η ξεναγός. «Θέλετε να σας το περιγράψω

«Το ξέρατε ότι όταν λέμε Κραυγή δεν εννοούμε κάποιον συγκεκριμένο πίνακα… αλλά μια σειρά από τους εξπρεσιονιστικούς πίνακες του Μουνκ;«

«Μια σειρά από πίνακες; Όχι έναν δηλαδή; Όχι αυτόν;»  ρωτησα ξαφνιασμένη.

«Όχι. Αυτή εδώ είναι απλώς μία από τις Κραυγές. Ο Μουνκ δημιούργησε διάφορες εκδοχές της Κραυγής με διάφορα μέσα. Το Μουσείο Μουνκ έχει μια από τις δύο ζωγραφικές εκδοχές, αυτήν του 1910, και ένα παστέλ. Η Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας έχει την άλλη ζωγραφική εκδοχή την αυθεντική, ας πούμε, την παλιότερη, απ’ το 1893. Μια τέταρτη εκδοχή, σε παστέλ, είναι στην ιδιοκτησία του Νορβηγού δισεκατομμυριούχου Πέττερ Όλσεν. Και τέλος, ο Μουνκ δημιούργησε και μια λιθογραφία της εικόνας

 «Δηλαδή έκανε ένα σουξέ και μετά το ζωγράφιζε ξανά και ξανά για να βγάλει λεφτά;» ρώτησα.

«Δεν θα το διατύπωνα τόσο άκομψα...» απάντησε διπλωματικά η ξεναγός αλλά δεν συνέχισε. Προσπάθησε να αλλάξει το θέμα: «Ο αρχικός Γερμανικός τίτλος που δόθηκε στον πίνακα από τον Μουνκ ήταν «Ο Λυγμός της Φύσης».

Σε μια σελίδα στο ημερολόγιό του με την επικεφαλίδα Νίκαια 22.01.1892, ο Μουνκ περιγράφει την έμπνευσή του για τον αρχικό πίνακα: ‘Περπατούσα σ’ ένα μονοπάτι με δυο φίλους – ο ήλιος έπεφτε – ξαφνικά ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν αίμα – σταμάτησα, νιώθοντας εξαντλημένος, και στηρίχτηκα στο φράχτη – αίμα και γλώσσες φωτιάς πάνω από το μαύρο-μπλε φιόρδ και την πόλη – οι φίλοι μου προχώρησαν, κι εγώ έμεινα εκεί τρέμοντας από την αγωνία – κι ένιωσα ένα ατέλειωτο ουρλιαχτό να διαπερνά τη φύση‘.»

 Εβλεπα το στόμα της ξεναγού να ανοιγοκλείνει, όμως δεν άκουγα τίποτα. Σήκωσα  κλείστρο ,  έγειρα στη σωστή γωνία, ζούμαρα και πίεσα μαλακά το κόκκινο κουμπάκι. Προώθησα με η μέιλ τη φωτογραφία στο λογαριασμό μου και  ξέροντας πως η απάντηση για τη γνησιότητα του πίνακα θα αργούσε, αφέθηκα επιτέλους στο εδώ και το τώρα και άρχισα να απολαμβάνω την επίσκεψη στην Πινακοθήκη…

4. Έναστρη Νύχτα, του Vincent Van Gogh

508011_Screenshot_16_48

Στο έργο του αυτό (1889) ο Βαν Γκογκ έχει απεικονίσει χαοτικές δίνες που ακολουθούν την κλιμάκωση Κολμογκόροφ, όπως προκύπτει από μαθηματική ανάλυση της εικόνας. Ο Βαν Γκογκ αναπαράγει σε αρκετούς πίνακές του, επακριβώς, νόμους της φύσης.

Η «Έναστρη Νύχτα» (The Starry Night) ζωγραφίστηκε ενώ ήταν στο άσυλο του Saint-Remy.

Τα πάντα μοιάζουν χαμένα στην απεραντοσύνη, στην κίνηση του σύμπαντος που τυλίγεται και ρέει. Αυτό που συνδέει γη και ουρανό είναι το φλογόσχημο κυπαρίσσι, ένα δέντρο που συνδέεται παραδοσιακά με τα νεκροταφεία και το πένθος.

Αλλά ο θάνατος δεν ήταν δυσοίωνος για τον Van Gogh. Είχε πει: «Το να κοιτάζω τα αστέρια με κάνει πάντα να ονειρεύομαι… Γιατί, αναρωτιέμαι, να μην είναι τα λαμπερά σημεία του ουρανού τόσο προσιτά όσο τα μαύρα σημεία στο χάρτη της Γαλλίας; Ακριβώς όπως παίρνουμε το τραίνο για να φτάσουμε στην Tarascon ή την Rouen, έτσι να παίρνουμε το θάνατο για να φθάσουμε σ’ ένα αστέρι…»

5.  Η 3η Μαΐου 1808: Η Επανάσταση των υπερασπιστών της Μαδρίτης, Francisco Goya (Φρανθίσκο Γκόγια), 1814

Francisco Goya (Φρανθίσκο Γκόγια), 1814 Η 3η Μαΐου 1808: Η Επανάσταση των υπερασπιστών της Μαδρίτης Ελαιογραφία σε μουσαμά, 268 x 347 εκ. Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη

Francisco Goya (Φρανθίσκο Γκόγια), 1814
Η 3η Μαΐου 1808: Η Επανάσταση των υπερασπιστών της Μαδρίτης
Ελαιογραφία σε μουσαμά, 268 x 347 εκ.
Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη

Η σκηνή παρουσιάζει ένα περιστατικό των θηριωδών αντιποίνων των γαλλικών στρατευμάτων της ναπολεόντειας κατοχής, την εκτέλεση των εξεγερμένων κατοίκων της Μαδρίτης. Το επετειακό θέμα, το οποίο φιλοτεχνήθηκε έξι χρόνια αργότερα από το Γκόγια, ζωγραφίζετε με εντελώς αντιρητορικό τρόπο, ενώ μοναδικός σκοπός του καλλιτέχνη είναι να σφραγίσει την ιστορική μνήμη της ανθρωπότητας με την ηρωική αντίσταση των κατοίκων της Μαδρίτης. Μέσα στο αίμα τρία πτώματα στη γη, ένας μοναχός προσευχόμενος και μερικοί λαϊκοί ετοιμάζονται να δεχθούν την ομοβροντία, ενώ δίπλα τους καταφθάνει μια άλλη σειρά καταδικασμένων σε θάνατο διά τουφεκισμού.
The Third of May, 1808 (detail)

Είναι νύχτα, πάνω στο σκοτεινό ουρανό διακρίνονται οι στέγες της Μαδρίτης, και στο πρώτο επίπεδο που βρίθει από φώτα και σκιές που δημιουργεί πάνω στον ένα φανάρι, βρίσκεται σε εξέλιξη η αποτρόπαιη πράξη

. Ο πρωταγωνιστής του πίνακα, ο άνδρας με το λευκό πουκάμισο και με τα υψωμένα χέρια, προκαλεί τους στρατιώτες, σκυφτούς και χωρίς πρόσωπο. Ο τόπος της εκτέλεσης ήταν έξω από την πόλη, το σημείο που ονομάζεται σήμερα Μονκλόα. Οι υπόλοιποι καταδικασμένοι δεν παρουσιάζουν την ίδια αποφασιστικότητα, αλλά στα πρόσωπα του ο Γκόγια έχει δώσει την έκφραση της απελπισίας.

Ο καθένας αντιμετωπίζει το θάνατο με διαφορετικό τρόπο, σε μια ατμόσφαιρα ψυχρή και κατακόκκινη από το αίμα των νεκρών. Τα πτώματα σωριάζονται το ένα πάνω στο άλλο σε μια λίμνη αίματος. Από τις πληγές που άνοιξαν οι σφαίρες βγαίνει και πήζει η ζωγραφική ύλη του Γκόγια σε παχύρρευστο κόκκινο χρώμα ή τα υγρά ίχνη του πινέλου, όπως συμπεριφέρεται το αίμα σε επαφή με τον αέρα.

Blood

Advertisements

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s