Αρχική » ΑΓ. ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ » Για τον Έρωτα… ( τρεις μικρές αυτοτελείς ιστορίες)

Για τον Έρωτα… ( τρεις μικρές αυτοτελείς ιστορίες)

“Πάνω στην πόρτα της καρδιάς μου έγραψα:
Απαγορεύεται η είσοδος.
Αλλά ο έρωτας ήρθε γελώντας και φώναξε:
Εγώ μπαίνω παντού!”

Έφηβη σαν ήμουνα ακόμα , ανάμεσα σε ιστορίες και χωρατά ένα βράδυ του χειμώνα γύρω από το τζάκι , εκεί στο σπίτι στο νησί, ρώτησα μια πιο μεγάλη γυναίκα:

«Τι είναι ο έρωτας; «


» – Δεν είμαι παιδί μου αρμόδια να σου απαντήσω γιατί δεν τόνε γνώρισα αλλά κατά πως ακούω να λένε, ένας διάβολος είναι π΄ αλίμονο σ’ αυτήν που θα τον συναντήσει και αλίμονο σ’ αυτήν που δεν θα τον συναντήσει! «


Ο πατέρας μου που μας άκουσε, γύρισε και της απάντησε βλοσυρός:

» – Άμα δεν κατέχεις να μη μιλάς ! Ο έρωτας άλλοτε είναι ένας Θεός που σε σέρνει άλλοτε μ’ αγκαλιές στον Παράδεισο , κι άλλοτε με αλυσίδες στη Κόλαση! Είν’ ένας Διάολος κοκκινοφορεμένος κι’ άμα ριζώσει στην καρδιά, αναθεματισμένος !

Κι ο έρωτας κι ο θάνατος κι οι δυο με κυνηγούσαν κάποτε! Του θάνατου εξέφυγα! Τον έρωτα ακόμα τον φοβούμαι! Κι όταν δεν ξέρεις την απάντηση αγαπητή μου , οφείλεις να προστατεύεις την ερώτηση! ».

Και επειδή φοβούμαι πως , με σιγουριά κι εγώ δεν ξέρω την απάντηση, θα προστατεύσω από σένα την ερώτηση !


Ποιοι Βαλεντίνοι βρε? Ο έρωτας δεν έχει ετικέτες, δε φτιάχνεται με καλούπια σαν σοκολατάκι σε σχήμα καρδιάς! Κι εγώ κι εσύ το ξέρουμε καλά πως αυτά που λένε είναι αηδίες … και σοβαροί -σοβαροί γελάμε κατά βάθος με του μάρκετινγ τα κόλπα!

Ο Ερωτας είναι κάτι που το βιώνουμε , το ζούμε την κάθε μέρα κι όχι τα λουλούδια και τα σοκολατάκια που μας πουλάνε οι ανθοπώληδες και οι ζαχαροπλάστες ! Ας είναι όμως κι έτσι απόψε … βράδυ Σαββάτου! Το θέμα με ιντριγκάρει, κι έτσι γι αυτό παρόλο που έχουμε πει πολλά… πάλι γι αυτό θα πούμε εδώ και τώρα

» Ποιός είναι που μπορεί να δει :

πότε το σύννεφο γεννιέται πότε τα άνθη ανοίγουνε

και πότε η νύχτα με τη μέρα συναντιέται;

Πότε ο ύπνος έρχεται , πότε το μίσος κι η αγάπη

πώς κρύβει μέσα του το ξύλο τη φωτιά που θα το κάμει κάρβουνο και στάχτη!

Και με ρωτάς και με ρωτάς ο Eρωτας, ο Eρωτας πώς έρχεται,

πώς φεύγει, κι αν ξανάρθει !

Εγώ θα κάψω τον καιρό με κάρβουνο αναμμένο

κι αφού το σβήσω στο νερό πάνω σε τοίχο καθαρό θα γράψω περιμένω! «


Έρωτας μάτια μου δεν είναι γιορτή της μιας ή της συγκεκριμένης μέρας κατά τη θεώρηση των πολλών, που μάταια κι επιφανειακά τη γιορτάζουν, αλλά αυτό που ζεις και εισπράττεις καθημερινά, σαν στη σκέψη ο ένας του άλλου τριγυρνάει ! *

Θα μου πείτε : Γιατί γράφω σήμερα για τον έρωτα; Γιατί μόνο σήμερα σας γράφω για τέτοιο θέμα? Καθημερινά (σχεδόν!) παραφυλάει πίσω από τις συζητήσεις μας, είναι μες τη ζωή μας!

Σε όσους γιορτάζουνσέμερα ειδικά εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ -για μας τους υπόλοιπους τι να πω.. εμεις γιορτάζουμε τον έρωτα κάθε μέρα.

Σας αγαπώ πολύ και σας φιλώ κατάφατσα! ;-)*

Advertisements

5 thoughts on “Για τον Έρωτα… ( τρεις μικρές αυτοτελείς ιστορίες)

  1. Παράθεμα: Για τις 14 Φλεβάρη μας έχετε πρήξει……. | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

  2. Παράθεμα: Για τις 14 Φλεβάρη μας έχετε πρήξει……. | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

  3. Παράθεμα: Για τις 14 Φλεβάρη μας έχετε πρήξει……. | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

  4. Παράθεμα: Για τις 14 Φλεβάρη μας έχετε πρήξει……. | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

  5. Παράθεμα: Για τις 14 Φλεβάρη μας έχετε πρήξει……. | Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s