Αρχική » ΙΣΤΟΡΙΑ » Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας ΓΙΑΤΡΟΣ …

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας ΓΙΑΤΡΟΣ …

Το Σταύρο τον γνώρισα πριν 29 χρόνια . Μόλις είχε επιστρέψει από την Αμερική .Μπήκε στη ζωή μας σαν κομήτης από το πουθενά , γίναμε φίλοι, μοιραστήκαμε ώρες, σκέψεις εκδρομές, συζητήσεις και προβληματισμούς , άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του και έφυγε το ίδιο ξαφνικά μια Κυριακή πρωί μετά την εκκλησία σκύβοντας έξω από την πόρτα του να φυτέψει ένα γιασεμί.

Έρχεται μια μέρα η κόρη μου από το σχολείο και μου λέει : Mαμά σήμερα έκανα καινούρια φίλη – ένα κοριτσάκι που λέει πως δεν με γνωρίζει αλλά εγώ από κάπου τη θυμάμαι ! Τη Νικόλ τη Βουτσινά. Ρωτήσαμε και τη δασκάλα και πλέον θα καθόμαστε δίπλα- δίπλα στο θρανίο.

΄Ετσι άρχισε το ατέλειωτο πέρα δώθε από το σπίτι μας στο σπίτι τους και το ανάποδο. Έτσι γνωριστήκαμε και οι μεγάλοι.

Δεν θα σας πω για τη Bev ούτε για τα παιδιά του, γιατί η μέρα σήμερα είναι αφιερωμένη στο Σταύρο.

 

 

 

κυκλαμινα

Στο Σταύρο τον ΑΝΘΡΩΠΟ, ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ , ΤΟΝ ΦΙΛΟ . Από τον πρώτο κιόλας καιρό ο Σταύρος έγινε για μας αδερφός.

Κατι χρόνια μετά ένα απόγευμα περνάει από το σπίτι να γιατροπορέψει το πόδι μου που είχε πάθει διάστρεμμα. Φεύγοντας κοντοστέκεται στην αυλόπορτα και μου σφυρίζει

-Ψιτ μικρή εγώ θα ρθώ ένα απόβραδο και θα στο κλέψω αυτό το γιασεμί που ‘ χεις στην πέργκολα!

– Σιγά ! Σιγά το γιασεμί ! Δεν είναι γιασεμί! Είναι ριχόσπερμα του αποκρίνομαι και άμα σ αρέσει τόσο να βγάλω δυο ριζούλες και την Κυριακή πρωί να σου το αφήσω μαζί με το παιδί.

Δεν πρόλαβα … Όταν πήρα τηλέφωνο για να πάμε από κει μου είπε σας περιμένουμε , ελάτε!


……..

Και όταν φτάσαμε μετά από μισή ώρα ο Σταύρος είχε «φύγει» Τον πρόδωσε η καρδούλα του. Ο Σταύρος που είχε παλέψει τον καρκίνο σαν παλικάρι και τον είχε νικήσει , ο Σταύρος που είχε γιατρέψει τόσους έπαθε καρδιακή ανακοπή εκεί που έσκυψε μετά τον πρωινό καφέ του για να προετοιμάσει τη γη να δεχτεί το γιασεμάκι που του πήγαινα ..

Το σπίτι κατάμεστο όλη τη νύχτα … Το ίδιο και ο κήπος

«Εκλαιγαν με λυγμούς εκείνη τη νύχτα στο σπίτι η Μπεβ και τα δυο μικρά παιδιά του που τα άφησε ορφανά , έκλαιγαν οι συνάδελφοι του από το ΚΑΤ που έχασαν ένα εξαιρετικό γιατρό, ένα δάσκαλο για πολλούς από αυτούς .Εκλαιγαν στη παγωμένη αυλή και οι Κεφαλλονίτες που είχε κατ εξακολούθηση βοηθήσει .

Εγώ δεν έκλαιγα. Κουλουρισμένη σε μια πλαστική πολυθρόνα σκεφτόμουν την τελευταία μας κουβέντα και τον αποχαιρετούσα σιωπηλά με μάτια κατακόκκινα που είχαν στερέψει από συντριβή.

Προσπάθησα να ανάψω τσιγάρο μα ο καταραμένος αναπτήρας δεν βοηθούσε μέσα στο ξεροβόρι . ¨Ένα χέρι απλώθηκε και μου έδωσε τη φωτιά του.

-Τον ήξερες το Σταύρο, με ρώτησε με βραχνή φωνή .
-Ναι είμαστε πολύ φίλοι
– Εγώ είμαι Κεφαλλονίτης αυτοπροσδιορίζεται ο τύπος ..
– Είσαστε συγγενής? ρωτάω
– Υπέροχος άνθρωπος ( μ αποκρίνεται) Όχι συνεχίζει

– Τον γνώρισα στο νοσοκομείο.. ασθενής του ήμουν ..

– Α απάντησα αφηρημένα … ( άλλος ένας που τον πλήρωσε με..πορτοκάλια σκέφτηκα ).

(- Δεν κάνει τίποτα! Δυο φρέσκα πορτοκάλια από το χτήμα σου φέρε μου βρε αδερφέ και μου ξεπλήρωσες -έλεγε κάθε φορά που κάποιος ρωτούσε πώς να βγάλει την υποχρέωση )

-Με έφερε εδώ από το νησί, στη διπλανή του κλινική. Όταν τελείωσα με τα ιατρικά και έμαθε πως δεν είχα λεφτά να πληρώσω το νοσοκομείο , αλλά ούτε καν τα εισιτήρια επιστροφής μου αγόρασε τα φάρμακα, με φιλοξένησε εδώ στο σπίτι του και το πρωί με κατέβασε ο ίδιος στο πλοίο… Την ώρα που με αγκάλιασε για να με αποχαιρετήσει μου έβαλε και χαρτζιλίκι στην τσέπη..

Αυτός ήταν ο Σταύρος!

Βούρκωσα .. μπούκωσα .. σώπασα… Μετά την ταφή του δεν ξαναμίλησα ποτέ για τον Σταύρο ( χρόνια τώρα..) Πονάω μόνο που σκεφτομαι τι φίλο χασαμε.. τι γιατρο .. τι ανθρωπο …Μου φτάνει τόσο.

………………

Στα Φάρσα της Κεφαλονιάς του έχουν στήσει προτομή.
Πρόσφατα έμαθα πως ο γιός του ο Στέλιος γίνεται γιατρός … Με το καλο Στελάκι .. και να του μοιάσεις ..Ο κόσμος έχει ανάγκη από τέτοια άτομα… είναι πάμφτωχος τελευταία ..

Advertisements

2 thoughts on “Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας ΓΙΑΤΡΟΣ …

  1. Παράθεμα: Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας ΓΙΑΤΡΟΣ … « απέραντο γαλάζιο

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s