Αρχική » ΕΚΠΟΙΗΣΕΙΣ » Οχι άλλα Η&Μ και ZARA

Οχι άλλα Η&Μ και ZARA

Elena-Kalis-21

Βαρέθηκα α βλέπω όλς τις κοπελιές τριγύρω να ψωνίζουν στα H&M και στα ZARA. Βαρέθηκα να περπατάω στο δρόμο και να βλέπω διάφορα από τα ρούχα τους σε κάθε γωνιά της Αθήνας. Ψηλές, κοντές, κουτσές, στραβές όλες με τα ίδια πουκάμισα, τις ίδιες τσάντες, τα ίδια ψεύτικα κοσμήματα και το ίδιο ψεύτικο ύφος. Εκπτώσεις στην ποιότητα, στη φαντασία, στη διαφορετικότητα. Πλύση ρούχων και εγκεφάλων σε απόλυτο συγχρονισμό και με στύψιμο, με αποτέλεσμα ένα εισιτήριο-δώρο προς την πολυπόθητη «κανονικότητα».

Και αυτό που με απογοητεύει πιο πολύ δεν είναι τόσο αυτή η ομοιογένεια της ενδυμασίας όσο η ομοιογένεια της σκέψης~

Οι αγοραστικές μας συνήθειες αντανακλούν ασυνείδητα τον τρόπο σκέψης μας ακόμη και πτυχές του ψυχικού μας κόσμου.

 

zara

Όπως ακριβώς ψάχνουμε μανιωδώς στα καταστήματα ρούχων και στα σουπερμάρκετ το φθηνό και εξωτερικά ελκυστικό -παρότι ξέρουμε ότι η ποιότητά του μόνο προσωρινή αξία μπορεί να του/ μας χαρίσει- έτσι ακριβώς αναζητούμε στην καθημερινότητά μας γρήγορες λύσεις «να κάνουμε τη δουλειά μας», εύκολους ανθρώπους «να λέμε καμιά κουβέντα να περάσει η ώρα», ρηχές σχέσεις «για να μην είμαστε μόνοι μας».

Βασικό επιχείρημα υπέρ όλων αυτών των παραπάνω επιλογών και προτιμήσεων είναι το «σιγά, όλοι αυτό κάνουν». Και όντως, αυτό κάνουν.

Η μαζικότητα μιας επιλογής, ωστόσο, δεν αποτελεί αναγκαία και επαρκή συνθήκη για την ορθότητά της (με όσο υποκειμενισμό και αν χωράει η αξιολογική κρίση περί ορθού). Και αυτός ο χαρακτήρας του προσωρινού που έχει συνεπάρει την «ασυγκράτητη» τάση μας για μαζικοποίηση αποτελεί μαζί της ένα οξύμωρο ποσοτικά σχήμα, που αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει σε τέλμα.

Η πάλαι ποτέ κλασική αντίληψη του «να πάρουμε κάτι καλό να κρατήσει» αντηχεί πια στα αυτιά μας σαν μια παλιομοδίτικη αρχή που σε τίποτα δεν ταιριάζει με την τόσο ευχάριστη σύγχρονη συνήθειά μας να αλλάζουμε με αστραπιαίους ρυθμούς ρούχα, κινητά, παρέες, «έτερα ήμισυ». Εξάλλου μπορούμε να τα βρούμε όλα πλέον τόσο φθηνά που δεν υπάρχει λόγος να το ψάχνουμε και πολύ.

Θα μου πείτε ότι για όλα αυτά υπάρχει εξήγηση και μάλιστα πολύ πειστική: η οικονομική κρίση, αυτή φταίει για όλα! χαχ … Αλλιώς θα αγοράζαμε και Burberry, θα αγοράζαμε και Louis Vuitton και στiλ θα είχαμε και από τον σωρό θα ξεφεύγαμε. Θα σας πω ότι εδώ διαφωνώ.Η οικονομική κρίση δεν μπορεί να έχει πάντα το χαρακτήρα του δαχτύλου, πίσω από το οποίο θα κρυβόμαστε. Και φυσικά τα Burberry και τα Louis Vuitton δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν κάποιον από τον «σωρό» (τουναντίον μπορούν να τον βουλιάξουν όλο και πιο μέσα).

Η αναζήτηση, αντίθετα, επικεντρώνεται πολύ βαθύτερα από τη «μάρκα» των ρούχων που φοράμε και τα χρήματα που διαθέτουμε. Εντοπίζεται στον τρόπο που μεγαλώνουμε, στο σύστημα που μας εκ-παιδεύει, στο ίντερνετ (όχι πια στην τηλεόραση) που μας μονοπωλεί, στα βιβλία που δεν διαβάζουμε και στις προσωπικές ανάγκες που αχόρταγα επινοούμε.

Δεν επιλέγω την αποκλειστικη λύση της δημοφιλούς στροφής στην ποιότητα, ούτε της αγιοποίησης μας με την απομάκρυνση από τα πάθη και τους πειρασμούς που εκ των πραγμάτων επιβάλλει η «τυφλή» κανονικότητα. Λέω, απλώς, το εξής: καλό και το πλατσούρισμα στα βοτσαλάκια αλλά τη μαγεία την ανακαλύπτει κανείς μόνο όταν κολυμπήσει στον βυθό.

Advertisements

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s