Αρχική » ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ » …ένας ΦΙΛΟΣ έφυγε χτες το απομεσήμερο.

…ένας ΦΙΛΟΣ έφυγε χτες το απομεσήμερο.

angel-crying_unknown

Πόσα να άντεχε πια αυτή η καρδούλα του? Λαβωμένη απο χρόνια…
Παρόλα αυτά στα δέκα ( ίσως και παραπάνω χρόνια ) που τον γνωρίζω δεν είχε παραπονεθεί για άνθρωπο ποτέ του!
Δεν είχε όμως και κακοκαρδίσει άνθρωπο.
Πάντα διακριτικός και εχέμυθος, ήταν εκεί για όλους ..πρόθυμος να τρέξει να βοηθήσει σε ότι πέρναγε από το χέρι του , να εξυπηρετήσει.

ΦΙΛΟΣ με όλη τη σημασία της λέξης…

Απολλωνάκο θα μας λείψεις.

Ξέρεις, δεν με νοιάζει που οταν μου χαλάει ο υπολογιστής που βίδα – βίδα είχες συναρμολογίσει με τα χέρια σου δεν θα είσαι εκεί να μου τον επιδιορθώσεις… ή να μου πεις  «πάρε mpeg4 για να πιάνει  τα ψηφιακά πια  κανάλια η παλιοτηλεόραση σου» !

Μικρό το κακό.

Με νοιάζει που δεν θα είσαι εκεί να μου απαντήσεις  όπως όταν μεσημεριάτικα σε καλούσα στο τηλέφωνο, με την κλασσική σου πια, ατάκα :

– Έλα Μανινάκι μου! Πάλι του τα έβγαλες τα μάτια του υπολογιστή; (και γέλαγες τέρας) Eγω δεν στον ξαναφτιάχνω!
Να καθίσεις να σου μάθω να τον επισκευάζεις μόνη σου! ( και μου πήρες δώρο ένα ηλεκτρολογικό κατσαβιδάκι με μωβ χερούλι)
Ελα λέγε τι ακριβως του έκανες .. και θα δούμε πότε θα περάσω να τον φτιάξω, αλλιώς γλυκειά μου τι σκας! Εχεις το laptop!

Κι ύστερα πιανόμαστε με κουβέντες περί παντός επιστητού, περί ανέμων και υδάτων .. περί ..περί ..Ξεχνιόμαστε ώρα ατέλειωτη καμμιά φορά τόσο που κάποια στιγμή
– «Kλείσε γιατί με καλούν επειγώντως στο κινητό ή έχω κλήση από τη Σουδία» ! (έλεγες εσύ)
– » Ωχ με καλούν από το γραφείο ή σε αφήηνω ! Η μικρή μου μου μιλάει στο σκάιπ «! (έλεγα εγώ)
Ξέραμε και οι δυο πως ήταν πρόφαση.Μα δεν μας ένοιαζε διόλου. Έτσι είναι οι φίλοι…

Αυτός ήταν ο Απόλλωνας .. Ψυχάρα! Με ένα πρόσωπο και επίσης  ένα χαμόγελο το πρόσωπο όπως και η ψυχή.

Τεχνικός άλλος,  αργά ή γρήγορα σαν χρειαστεί θα εντοπιστεί, φιλαράκι όμως σαν κι εσένα, δύσκολο.

Το κατσαβιδάκι θα παραμείνει στη κούπα με τα στυλό μου, δίπλα σ αυτή τη ρημάδα την οθόνη που χαλαγε και χαλάει τα μάτια μας όπως λέγαμε περιπαιχτικά ..

Απο σήμερα η οθόνη αυτή δεν θα είναι πια μέσο επικοινωνίας μας .. . Δεν θα απαντήσεις πια κανένα τηλέφωνο … Ούτε το σταθερό αλλά ούτε και το κινητό.
.

.
.

Κάποιος άλλος/η  σήμερα στη θέση μου ίσως σου έγραφε

–  «θα σε συναντήσω καλέ μου φίλε κάπου κάποια στιγμή εκεί που είσαι εσύ θα ρθω κι εγώ και θα σε βρω..»

Δεν πολυ είμαι σίγουρη πως έτσι είναι αυτά . Eπιπλέον είναι καιρός που έχω σταματήσει να τα ψάχνω όχι γιατί δεν με ενδιαφέρουν αλλά γιατί συνειδητοποίησα αφ ενός πως δεν είμαι πια παιδούλα (και τα μισώ όσο και τις αμαρτίες μου αλλα επίσης άλλο τόσο τα φοβάμαι ) αφ εταίρου πως δεν βγαίνει με δαύτα άκρη.

Γι αυτό λοιπόν   σου λέω πως  :    «κάπου θα είσαι πάντα στις  σκέψεις μου ..
Εκεί, θα σε κρατήσω «Ονλαιν»,  όπως θα έλεγες  στη γλώσσα  που μιλούσες …»

Λυπάμαι, καλέ μου φίλε,   που  ανάμεσα σε όλα αυτά που συζητούσαμε , δεν σου εστίασα στο κοίτα  να  :  –  «μη φύγεις .. μη φύγεις νωρίς.Οχι  τώρα που έχεις βρει την  πραγματική ουσία και   το νόημα της ζωής..» ,  αλλά  εγώ τουλάχιστον σήμερα είχα την ευκαιρία να την αντιληφθώ.

 

kyklamino_stou_vraxou_ti_sxismada

Advertisements

One thought on “…ένας ΦΙΛΟΣ έφυγε χτες το απομεσήμερο.

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s