Αρχική » ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ » 17 Νοέμβρη: Kάτι ξεθωριασμένες φωτογραφίες, μνήμες και απολογισμός…

17 Νοέμβρη: Kάτι ξεθωριασμένες φωτογραφίες, μνήμες και απολογισμός…

 

Ανέσυρα απο βραδύς  κάποιες ξεθωριασμένες φωτογραφίες από εκείνη την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου  Οι φωτογραφίες ξεθώρισασαν εκεί που τις είχα  καταχωνιασμένες στο συρτάρι,  όχι όμως  και οι μνήμες που έχω φυλαγμένες στο χρονοντούλαπο της ζωής μου.
Ο πρώτος κατάλογος των νεκρών, αναρτημένος στα κάγκελλα, όπου χιλιάδες κόσμου, τότε εναπόθεταν λουλούδια και καρφίτσωναν ποιήματα σαν και τούτα  δω  …

Σε σένα που χτύπησες γροθιά στο μαχαίρι
και ξάπλωσαν στο χώμα τα βόλια της σκλαβιάς
ο νους μου με δέος σού σφίγγει το χέρι
αξέχαστε μάρτυρα της λευτεριάς (Ν Παναγιωτούνης)

 

 

Εδώ Πολυτεχνείο

Τρείς νύχτες καίγανε οι φωτιές …

την τελευταία ακούστηκαν καμπάνες.

Κάπου αλλού θα παίζεται η ζωή μας σκέφτηκα

και τότε τον είδα

λαμπαδιασμένο απ’ τις ζητωκραυγές

να τρέχει προς το θάνατο.

                     Αλέξανδρε του φώναξα

                                   Αλέξανδρε

κι ύστερα πιο σπαραχτικά Αλέξανδρεεε,

 

πάλι και πάλι

Καθώς έσκυψα να τον σηκώσω από την άσφαλτο

δε βρήκα παρά στάχτη

Σ’ όλους τους δρόμους.

Οι στρατιώτες πυροβολούσαν το φόβο τους. (Γ Σαράντης )

17ggggg

Τα πρώτα στεφάνια, στη μνήμη αυτών που χάθηκαν και που κανείς δεν ήξερε αν ήταν διάσημοι ή  άνθρωποι της διπλανής τους πόρτας…Δεν ξέρω, αλλά κάθε χρόνο τέτοια μέρα  κάτι  βαραίνει τη σκέψη μου. Κάτι δεν μ’ αφήνει να γράψω  και  να εκφράσω όλα όσα ένοιωσα στα νιάτα μου τις εμέρες εκείνες  και όλα όσα νοιώθω σήμερα…
Ίσως γιατί σήμερα νοιώθω προδομένη… ίσως γιατί σήμερα κατάλαβα ότι και αυτοί που[‘αλαιψαν και αυτοί που  τότε θυσιάστηκαν προδόθηκαν αργότερα ,  ακόμα και  από κάποιους     ( από πολλούς)  συναγωνιστές τους..
DSCN1592
Κάποιοι λένε ότι το «Πολυτεχνείο» ήταν ένα ακόμη στημένο παιχνίδι του συστήματος και της Αμερικής, για τους δικούς τους σκοπούς, για την εγκαθίδρυση του καθεστώτος Ιωαννίδη και την εφαρμογή του σχέδιου Αttila 1 και Attila 2, που δεν το αποκλείεται  πλέον σήμερα.
…17 ΝΟέμβρη κι εγώ η ονειροπόλα,  κάθε τέτοια μέρα  τιμώ  και θα τιμώ αυτούς τους ονειροπόλους, που ακόμη κι αν παρασύρθηκαν σ’ ένα ανίερο  παιχνίδι, πίστεψαν στο όραμα της δημοκρατίας και στην κατάλυση του πλέον χουντικού και αιμοσταγούς δικτατορικού καθεστώτος στην Ελλάδα κι  έτρεξαν, χωρίς να σκεφτούν τον κίνδυνο,  να ενωθούν με τις φωνές που απαιτούσαν τότε δημοκρατία!
Όπως και να γίνει, μπορεί να ήμουν  έφηβη  ή νεαρά δεσποινίδα τότε, όμως θυμάμαι πολύ καλά  πως ξυπνήσαμε ένα πρωί με εμβατήρια στο ραδιόφωνο και στη συνέχεια πως βίωσαν οι γονείς μας και εμείς την επταετία αυτή με την ασφάλεια να έρχεται και να πέρνει νύχτα τον γείτονα τον αριστερό για τη Μακρόνησο και τον αστυνόμο να φακελώνει τον φίλο μας φοιτητή και να του «κόβουν» την αναβολή απο το στρατό.. διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις ..
Τους αγώνες αυτών τιμώ εγώ σήμερα, και θα το τιμώ για πάντα!
Χωρίς να αρνούμαι ότι πολλοί … αρχιαριστεροί , κυρίως ανάμεσα απο τα αρχηγόπουλα του Πολυτεχνείου  τότε,   εξαγόρασαν τους αγώνες και τη θυσία των άλλων, με τις χρυσές σημερινές καρέκλες τους!!
DSCN1591
Κοντά σαράντα χρόνια πέρασαν από τότε κι εγώ κάθε που ξημερώνει  η μέρα τούτη τόυτη  αναλογίζομαι: Υπάρχει σήμερα δημοκρατία ή μας έχει μείνει απλά η  λέξη? Μια  δίχως έννοια και περιεχόμενο;Φοβάμαι ότι το πανίσχυρο, σύγχρονο κατεστημένο σύστημα, μόνο δημοκράτες δεν εκκολάπτει και δεν ανέχεται. Ελέγχει τον κοινωνικό κορμό και κατευθύνει τους νέους ανθρώπους στο συμβιβασμό, στην υποταγήκαι  στην εξουθένωση. Δεν ανέχεται αντιστάσεις και ελεύθερα φρονήματα.
Μας θέλει όλους γονατιστούς-προσκυνητές της εξουσίας του.
Πολλοί είναι αυτοί που έχουν πια  αρχίσει να καταλαβαίνουν  τις πολυμήχανες αυτές μεθοδεύσεις του συστήματος, που σφίγγει τις δαγκάνες του, γύρω από την ιδέα μιας «νέας τάξης πραγμάτων», με στόχο την αναγκαστική καθιέρωση μιας παγκόσμιας εξουσίας, όπως αυτής που διέλυσε πρόσφατα την περιοχή των Βαλκανίων, προσπαθώντας να επιβάλει μια αναδιάταξη στο χώρο αυτό. Να επιβάλλει μια ουδέτερη και άχρωμη θρησκεία . Τη  θρησκεία του χρήματος . Μια  θρησκεία  κράμα όλων άλλων γνωστών  μας μέχρι τώρα θρησκειών με  μοναδικό  της Θεό  το Χρήμα , δια μέσου της λεγόμενης «παγκοσμιοποίησης  της οικονομίας» , όπου όλοι και όλα θα εξαρτώνται από  κάποιους κεντρικούς μηχανισμούς και κατευθυνόμενες διαδικασίες!!!!!!!
DSCN1589
Κοιτάζω γύρω μου .. Τίποτα δεν είναι  όπως παλιά . Τίποτα μου φαίνεται δεν  έχει  μείνει όρθιο.  Ούτε ήθος, ούτε δημοκρατία υπάρχει πια σήμερα, στο σύγχρονο κόσμο και ειδικά  στη δόλια τούτη χώρα. Μόνο μια ψεύτικη βιτρίνα, διαφημιστική όπου με έναν  αισχρό τρόπο και μια  (δήθεν)  δημοκρατία, ο οικονομικά ισχυρός επιβάλλει τη θέλησή του στην κατανάλωση και ο καταναλωτής πληρώνει τα έξοδα της δουλείας του!
Ας μη ξεγελιώμαστε από κάποια μεμονωμένα φαινόμενα δημοκρατικής λειτουργίας ή και ελεύθερης έκφρασης που επίτηδες επιτρέπουν και ανέχονται οι μεγάλοι εξουσιαστές για να παραπείθουν… ¨Οπως  π.χ κάποιες διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στους δρόμους, κάποιες ελεγχόμενες ίσως κινητοποιήσεις από εγκάθετους εργατοπατέρες ή ακόμη κάποια «ελεύθερη έκφραση» που μπορεί να παραποιεί κι αυτή τα γεγονότα και να μεθοδεύει το «πελατειακό σύστημα» σχέσεων, μεταξύ ψηφοφόρων και κομμάτων, ώστε η συναλλαγή να συντηρεί μια δημοκρατική επίφαση.
Αν βρεθεί ποτέ μια φόρμουλα αληθινής δημοκρατίας και  αν οι πολίτες γίνουν αληθινοί δημοκράτες,  τότε το πολιτικό ήθος θα αναγεννηθεί  από μόνο του.
Για να συμβεί όμως αυτό  Ελληνάκο μου ας προσπαθήσουμε όλοι να γίνουμε λίγο περισσότερο  δημοκράτες από όσο  νιώθουμε, αρχίζοντας  από τον εαυτό  του ο καθένας  και   σεβόμενος  και εαυτόν  και αλλήλους…
Το χρωστάμε στη μνήμη αυτών που χάθηκαν τότε…
το χρωστάμε στον εαυτό μας, που τότε πιστέψε στο όραμα…
το χρωστάμε στα παιδιά μας που αφήσαμε να τους κλέψουν τα όνειρα και σε αντάλλαγμα τους επιφυλάξαμε ένα σκοτεινό και αβέβαιο μέλλον…
Οσο  για  το σήμερα
Ετούτος ο Νοέμβρης να μείνει καρφωμένος μέσα στο χρόνο,
με τις ατέλειωτες του νύχτες,
με το βοριά στα στηλωμένα μάτια μας,
με τους τριγμούς κλαριών ή πατημάτων,
κρωγμούς ή συνθηματικές κραυγές συνωμοτών και ξεπουλητάδων ,,,,,,

Τα όνειρα μας δεν ευωδόθηκαν και  οι αιτίες είναι πολλές . Φταίνε αυτοί, φταίμε κι εμείς ( φταίει ως κι ο Χατζηπετρής ) !


Το μόνο που μας έχει μείνει από εκείνη τη νύχτα είναι  η δύναμη της ελεύθερης σκέψης, το θάρρος να εκφράζουμε τη γνώμη μας -με όποιο κόστος-  οι μνήμες,  μια πίκρα  για όσους αντάλλαξαν τις αγνές ιδέεςκαι τα ιδανικά που φώτιζαν το βλέμμα μας τότε.  Στα αυτιά μου σήμερα παίζει ένα λυπημένο τραγούδι του αγαπημένου της  επαναστατημένης νιότης μας- του   Μάνου του  Λοίζου..

Αυτή δυστυχώς είναι  παιδί μου,  η θλιβερή της ζωής μας και της γενιάς μας  η αλήθεια και η ιστορία  και όποιος έχει τα κότσια  την αποδέχεται όποιος δεν τα έχει, αυτοπαραμυθιάζεται!
Τι θα γιόρτασουν όλοι αυτοί  οι πουλημένοι στο Πολυτεχνείο σήμερα ;;  Μόνο τη πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών!!!
Mα εμένα ( και όλων όσων πέρασαν ή ήταν εκεί μέσα) τα μάτια  δεν δάκρυσαν τη νύχτα εκείνη μόνο για να φύγουν οι Συνταγμαρχαίοι … Έτσουζαν από τα δακρυγόνα και έκλαψαν από το χαστούκι που  άστραψε  ο αλητήριος  ασφαλίτης  γιατί διαδηλώναμε  για  μια  ζωή με αξιοπρέπεια και με ιδανικά . Αυτή τη ζωή μου/μας  την  πήραν και τη σέρνουν δεξιά και αριστερά στην Ευρώπη να ζητιανεύει και να  διαπραγματεύεται τα αδιαπραγμάτευτα!   Την πληγώνουν,  τη βιάζουν,  την εξευτιλίζουν  καθημερινά ( την έκαναν σαν τα μούτρα τους τα καθάρματα).

Μαζί της  όμως έκλεψαν  όχι μόνο τα όνειρά μας αλλά  και  τα δικά σου. Και αυτό είναι το χειρότερο. Τα όνειρα, τα σακάτεψαν-τα χτύπησαν ύπουλα  στα πόδια. Μην όμως προς Θεού, εσύ μην  τους αφήσεις να σου κλέψουν τα ιδανικά ούτε την δύναμη της  σκέψης σου, παιδί μου!

Τα ιδανικά  αγάπη μου,  δεν είναι κάτι που θυμάσαι μόνο στις εκλογές και όταν αγοράζεις εφημερίδα την Κυριακή. Είναι τρόπος ζωής  και σκέψης και συμπεριφοράς…  Mπορεί  κάποια όνειρα σου  να τα  έβαλαν,  λάθρα,   υποθήκη…  αλλά το να συλλογιέσαι  ελεύθερα   δεν μπορεί  κανείς  να στο  απαγορεύσει ή να στο κλέψει ! Μόνο αν  του παραχωρήσεις εσύ η ίδια αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα σου.

Τέτοιες μέρες ήταν θυμάμαι  που  κάποιος μου χάρισε τις σκέψεις του με τους παράτω στίχους του Μπρέχτ .

Εκείνος που μένει στο σπίτι όταν αρχίζει η πάλη
κι αφήνει άλλους να αγωνίζονται για τη δική του υπόθεση
αυτός πρέπει να προσέχει: διότι όποιος δεν μοιράστηκε την πάλη
θα μοιραστεί την ήττα.
Ούτε καν την ήττα αποφεύγει
όποιος θέλει να αποφύγει την πάλη: διότι
παλεύει για την υπόθεση του εχθρού
εκείνος που δεν πάλεψε για τη δική του υπόθεση

Έτσι για να μορφωθείς κορίτσι μου  – όπως μου είχε πει  ο φίλος

 

 

Σχετικές  Παλαιότερες Αναρτήσεις  μου :

H φωνη του Πολυτεχνείου είσαι,  εσύ κυρά μου? 

 

 

και ένα REBLOG :  Πολυτεχνείο 1973. Μια μαρτυρία ενός μαθητή…

Advertisements

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s