Αρχική » ΑΥΤΟΕΚΦΡΑΣΗ » Χρόνο το χρόνο, σε νιώθω να .. φεύγεις μαμά…

Χρόνο το χρόνο, σε νιώθω να .. φεύγεις μαμά…

Είναι δύσκολο να γράψει κάποιος για ένα θέμα για το οποίο έχουν γραφτεί χιλιάδες κείμενα. Κι εγώ το έχω ήδη κάνει εδώ κι εδώ κι εδώ στο παρελθόν. Το αξιοπερίεργο είναι ότι σαν θέμα ποτέ δεν εξαντλείται και πάντα υπάρχει και κάποια προσωπική νότα να προσθέσει κανείς… Κι εγώ όσο τη βλέπω να γερνάει τόσο περισσότερα έχω να πω …

Μια γιορτή ξεχωριστή. Είναι η γιορτή που μας θυμίζει αυτήν που πόνεσε για μας. Αυτή που έκλαψε για μας , αυτή που μας κανάκεψε, που μας νανούρισε! Είναι το σμίξιμο καρδιάς, αναμνήσεων και ζωής, σε ένα γλυκό χαμόγελο. Είναι τα θέλω και τα πρέπει μας. Το κλάμα και το γέλιο μας. Είναι όλα ότι είμαστε! Είναι η ΜΑΝΑ μας, είναι η γυναίκα που μας έφερε στον κόσμο ή η άλλη αυτή που σας χάρισε τα παιδιά σας! Μια αγάπη που δεν σε προδίδει ποτέ… ότι κι αν κάνεις ή δεν καταφέρεις να κάνεις στη ζωή σου απλά γιατί είσαι το σπλάχνο της!

Η αγάπη της έγινε μουσική, χορός, έργο τέχνης, έγινε άγαλμα, πίνακας, στίχος και τραγούδι. Κανείς όμως δε κατάφερε να αποδώσει το φόρο τιμής που θα έπρεπε στο πρόσωπο αυτό που η αγάπη και η προσφορά του στη ζωή μας είναι μοναδική. Κι όσοι είχαν την ατυχία ή να μη προλάβουν να τη γνωρίσουν ή να τη χάσουν πρόωρα, δεν ξέρουν πόσα έχασαν και ούτε ποτέ θα μάθουν…

Δεν ήμουν από τα τυχερά παιδιά, που είχαν μαμά που δεν δούλευε. Η μάνα δούλευε μαζί με τον πατέρα για να τα φέρουν βόλτα και εμάς μας πρόσεχε η θεία μαζί με τα παιδιά της . Από αυτή λοιπόν την άποψη ήμουν από τα πολύ τυχερά παιδιά που είχαν και δεύτερη μάνα! Δεύτερη μάνα, σε όλα! Σε υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα! Οπως καταλαβαίνεις οι παρατηρήσεις έπεφταν σύννεφο αλλά το ίδιο και οι αγάπη και τα χάδια ! Τετράδια πρώτης γραφής, ατελείωτα παραμύθια γύρω στο τζάκι, κι όταν μεγαλώσαμε λιγάκι, βιβλία κι επιτραπέζια .Έμαθα να γράφω και να διαβάζω τεσσάρων ετών.
Θυμάμαι τις ποιο χαρακτηριστικές ατάκες της δικής μου Μάνας ( έτσι τη φώναζα μικρή και έτσι την αποκαλώ συνήθως- μαμά τη λέω όταν θέλω να μου πλέξει κάτι δύσκολο ή όταν μου θυμώνει για κάτι) σε διάφορες φάσεις και ηλικίες μας :

« Σου έχω πει 1000 φορές , όταν τρώςν μη μιλάς ..!»

«Έτσι που τρέχεις, αν πέσεις και χτυπήσεις… και θα τις φας κι από πάνω!»

«Σταμάτα να κλαις δίχως λόγο, γιατί θα τις φας και τότε θα έχεις λόγο!»

«Πού τα έμαθες αυτά ; (και γυρνώντας στον πατέρα: – Από πού πήρε, αυτό το παιδί;»

«Καλά! Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις!»

«Ας μην είναι καλοί οι βαθμοί σου και θα τα πούμε! Όλο βόλτες μου ήσουν αυτό το τρίμηνο! »

«Δεν έχει γιατί! Γιατί το λέω εγώ! »

«Ίδια ο πατέρας σου είσαι! Τίποτα δεν του έχεις αφήσει!»

«Πάλι ξημερώματα γύρισες; Δεν πας καθόλου καλά! »

«Σταματήστε να τσακώνεστε! Θα με πεθάνετε πια!»

«Καλά θα κάνεις και εσύ παιδιά και θα δεις! Θα σου κάνουν αυτά που μου κάνεις εσύ, τώρα!»

Μιλάω για τη μάνα που η κόρη μου φώναζε μαμά ως που έγινε ενός χρονού!

Πέρασαν χρόνια από τότε!

» Μάνα! Δε βρίσκεται λέξη καμία

να ΄χει στον ήχο της τόση αρμονία.. »

Μάνα, τελικά είχες σχεδόν σε όλες τις ατάκες σου άδικο – εκτός από την τελευταία ! Για αυτό κι εγώ, προσπαθώ να μην επαναλαμβάνω τις ίδιες ατάκες στην κόρη μου … που όταν με.. αγαπάει με φωνάζει » Μαμ» γενικά κι αόριστα, «Μάμα» όταν θέλει να της μαγειρέψω κάτι, «Μανού « όταν είναι στις γλύκες της , και δεν μας παρατάτε «Μητέρα» όταν της … φορτώνομαι !

Η Μάνα ( μου) εξακολουθεί να μουρμουράει ακάθεκτη – ακόμα και για αστεία θέματα- κι εγώ συχνά της απaντώ στον ίδιο τόνο φωνής της κόρης μου : « Μάλιστα Μητέρα!» και χαμογελώ άλλες φορές περιπαιχτικά και άλλες εννοώντας το !

Είναι φορές που το ένα μέσα μου επαναστατεί με τις ιδέες της το άλλο όμως με φρενάρει ψιθυρίζοντας :Πόσο θα την έχεις κοντά σου ακόμα;;; Aφού μπορείς , γιατί να της χαλάσεις το χατήρι;; Σκέφτομαι τη μέρα που θα μας …»φύγει» και αναστατώνομαι προκαταβολικά. Εύχομαι να είναι στο πολύ μακρινή .. . Φτάνει που ο πατέρας μας… άφησε νωρίς.. .Τελικά , παρά τις … κόντρες μας μια ζωή την αγαπώ πολύ! Καμμιά σχέση με την αδυναμία που είχα στον πατέρα μου αλλά την αγαπώ!

Εξαιρετικά αφιερωμένο, σε όλες τις Μάνες, Μανούλες , Μαμάδες,

μαζί με κάτι που στις μέρες μας μπορεί να θεωρηθεί από κάθε άποψη σαν σχετικά ακριβό «δώρο» ! Είναι συγκεκριμένες ιατρικές εξετάσεις με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, στο Μητέρα)

Σας φιλώ!



Advertisements

One thought on “Χρόνο το χρόνο, σε νιώθω να .. φεύγεις μαμά…

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s