Αρχική » ΔΙΑΦΟΡΑ » Γιορτή της Γυναίκας … Ποιάς γυναίκας;

Γιορτή της Γυναίκας … Ποιάς γυναίκας;

2016-03-08_120828

 

 

2016-03-08_120840
Σήμερα  φίλοι μου  θα μου επιτρέψετε να σας χαλάσω τη διάθεση και να σας πω κατάφτσα πως  δεν είναι μέρα γιορτής, λουλουδιών, δώρων, εξόδου παρεών από γυναίκες κλπ… είναι μέρα μνήμης και τιμής!

Ποιάς γυναίκας? Ακόμα και σήμερα υπάρχουν γυναίκες  που  στερούνται τη μόρφωση, αναγκάζονται να παντρεύονται μικρές
και να κάνουν παιδιά – θέλουν δεν θέλουν – δεν έχουν πρόσβαση σε αντισύλληψη, ούτε σε εκτρώσεις με ασφάλεια, υποφέρουν από καθεστώτα με θεσμοποιημένη καταπίεση ή από  τους «συζύγους» και τις ίδιες τις οικογένειες τους. Στην Αφρική συνεχίζεται η κλειτοριδεκτομή και οι γάμοι ανηλίκων είναι κανόνας σε πολλά μέρη. Το σώμα και το πρόσωπο των γυναικών, τα μαλλιά τους, ακόμα και τα μάτια τους, θεωρούνται ένοχα μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν.

Η μοιχεία, που για μας είναι πια λέξη ιστορικής αξίας, θεωρείται έγκλημα και τιμωρείται με απίστευτη αυστηρότητα. Φωτογραφίες λιθοβολισμών μοιχών δημοσιεύτηκαν χρόνια μετάτην κατάργηση του αδικήματος από τους ευρωπαϊκούς κώδικες.

Η Ημέρα της Γυναίκας είναι μία ευκαιρία να αναλογιστούμε όχι μόνο την ισότητα αντρών-γυναικών αλλά και την ισότητα μεταξύ των γυναικών. Η οικονομική εκμετάλλευση συγκεκριμένων ομάδων γυναικών είναι κάτι που δεν συμβαίνει μόνο από άντρες αλλά και από γυναίκες της μεσαίας και ανώτερης τάξης, με τρόπους που δε γίνονται πάντα αντιληπτοί.
Σκοπός της θεσμοθέτησης το 1975 από τον ΟΗΕ, της 8ης Μαρτίου ως “Ημέρα της Γυναίκας” ήταν να συμβάλει στην ισότητα μεταξύ των δύο φύλων γιορτάζοντας τα επιτεύγματα των γυναικών. Ποιες κατηγορίες γυναικών όμως αφορά ο εορτασμός
αυτός; Δεν είναι επικίνδυνο να αποφεύγουμε οποιαδήποτε διάκριση και να βάζουμε όλες τις γυναίκες “στο ίδιο τσουβάλι’”, χωρίς να εξετάσουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής τους; Μήπως με τον τρόπο αυτό αγνοούμε τις πιο ευάλωτες ομάδες, ακριβώς δηλαδή τις γυναίκες που ίσως δεν έχουν τίποτα να γιορτάσουν και χρειάζονται αντίθετα άμεση θεσμική και οικονομική υποστήριξη;

Όταν σκεφτόμαστε τα επιτεύγματα των γυναικών, πιστεύω ότι έχουμε κατά νου γυναίκες με κοινωνική και οικονομική δύναμη, στην πλειονότητά τους λευκές επαγγελματίες της μεσαίας και της ανώτερης τάξης που τις τελευταίες δεκαετίες μοιράζονται με τους άντρες τη διαχείριση των δυτικών κοινωνιών. Πρόκειται για γυναίκες με ίση (σχεδόν) πρόσβαση στην πανεπιστημιακή μόρφωση και στην αγορά εργασίας, που κατακτούν σταδιακά ρόλους παραδοσιακά “αντρικούς”, αποκτούν οικονομική, κοινωνική και πολιτική εξουσία και συνδιαμορφώνουν τους θεσμούς της κοινωνίας.

Συχνά μάλιστα μιμούνται ανδρικές συμπεριφορές που όχι μόνο δε βελτιώνουν τη ζωή πιο αδύναμων γυναικών αλλά συμβάλλουν στην οικονομική τους εξαθλίωση και στην εργασιακή τους εκμετάλλευση. Και θα αναφέρω δύο απλά παράδειγμα του πώς οικονομικά ανεξάρτητες γυναίκες μπορεί να χρησιμοποιούν πιο ευάλωτες γυναίκες. Το πρώτο αφορά τις ανασφάλιστες μετανάστριες που καθαρίζουν τα σπίτια μας, φροντίζουν τους
υπερήλικες, μεγαλώνουν τα παιδιά. Το δεύτερο αφορά τις εργαζόμενες στη βιομηχανία του σεξ, της οποίας τελευταίος καταναλωτικός στόχος είναι γυναίκες επαγγελματίες που
αγοράζουν πορνοπεριοδικά και πορνοταινίες, παρακολουθούν στριπτίζ και πληρώνουν για σεξ. Με τον τρόπο αυτό ο ακτιβισμός ενάντια στη σεξουαλική εκμετάλλευση αποδυναμώνεται και το καθεστώς εκμετάλλευσης των εκατομμυρίων εργατριών της
βιομηχανίας του σεξ νομιμοποιείται και ιδεολογικά, καθώς υποστηρίζεται οικονομικά και από τις γυναίκες.

Η στάση τους μπορεί να είναι κατακριτέα, αλλά σίγουρα δεν είναι ακατανόητη. Είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει από τις γυναίκες ένα σύστημα που η δόμησή του έχει εδώ και αιώνες στηριχθεί στον αντρικό τρόπο σκέψης και δράσης. Είναι πιο εύκολο για τις
γυναίκες να ενταχθούν στο σύστημα αντί να το ανατρέψουν. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η πετυχημένη αντιγραφή των ανδρικών συμπεριφορών είναι αυτό ακριβώς που χάρισε σε αρκετές γυναίκες την καταξίωση σε επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι να χάσουν τα διακαιώματά τους οι γυναίκες της μεσαίας τάξης, αλλά η ευαισθητοποίηση όλων μας, απέναντι στα εκατομμύρια γυναικών που εξακολουθούν να διαβιώνουν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, ενώ παριστάνουμε ότι δεν τις βλέπουμε.

Δε θα γιορτάσω την Ημέρα της Γυναίκας γιατί σαν γυναίκα της μεσαίας τάξης αποτελώ το καλύτερο άλλοθι όσων υποστηρίζουν ότι η ισότητα έχει επιτευχθεί.

Ε λοιπόν εγώ δεν θα γιορτάσω την Ημέρα της Γυναίκας αν δεν καταλάβω για ποιες ακριβώς γυναίκες μιλάμε. Αναφερόμαστε στην Αλβανίδα  που φροντίζει ηλικιωμένους, ή για την
κοπέλα από τη Βουλγαρία που καθαρίζει σπίτια, ή για τη γυναίκα που μεγαλώνει τα παιδιά της, μαγειρεύει, καθαρίζει και παράλληλα δουλεύει σ’ εργοστάσιο; για την παραμελημένη
από την πολιτεία Ρομά που επαιτεί, ή για τις γυναίκες κάθε χρώματος και εθνικότητας που γεμίζουν τους οίκους ανοχής αυτής της χώρας; Για τις χιλιάδες γυναίκες που γίνονται  σάκοι του μποξ για τους συζύγους τους, υπομένοντας σιωπηλά την ενδοοικογενειακή βία ή για τις γυναίκες που εργάζονται σκληρά εκτός και εντός σπιτιού και τώρα με την οικονομική κρίση αποτελούν τη μοναδική πηγή εσόδων για τα νοικοκυριά τους, λόγω απολύσης του συζύγου τους;

Για αυτούς και άλλους πολλούς λόγους δε γιορτάζω αυτή την ημέρα με τον τρόπο που εσείς θέλετε να γιορτάσω, γιατί αρνούμαι να συμβάλλω στη γελοιοποίηση της παγκόσμιας ημέρας για τη γυναίκα. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας…

12790831_10153520366508403_8141161666384435193_n

 

 

Καλημέρα σας…

Advertisements

One thought on “Γιορτή της Γυναίκας … Ποιάς γυναίκας;

Δακτυλικά αποτυπώματα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s