Με λένε εξέγερση


Με λένε εξέγερση.
Η ηλικία μου απροσδιόριστη. Πρέπει να γεννήθηκα τότε που φύτρωσε το παράπονο στο στήθος ενος  σκλάβου και η αδικία έγινε το καθημερινό ψωμί στου απλου του κόσμου το τραπεζι. Το σώμα μου τράφηκε με ποτάμια αίματος, με αλυσίδες, με θυσίες και μ’  ανισότητες.

Με λένε εξέγερση.
Απόκτησα χίλια πρόσωπα.Πότε γροθιά, πότε κραυγή, πότε παράπονο, πότε οδόφραγμα, πότε ντουφέκι, πότε πλακάτ και πύρινος λόγος, μα πάντα παρούσα και καλπάζουσα της ιστορίας τα σταυροδρόμια.
Με λένε εξέγερση.
Έγινα τραγούδι στα χείλη των κυνηγημένων, σημαία στους ιστούς των καταπιεσμένων, συνείδηση των θυμάτων και υποσυνείδητο των θυτών. Έθνος μου όλα τα έθνη της γης και χώμα μου το σώμα των μυριάδων σκοτωμένων στο όνομά μου.
Με λένε εξέγερση.
Αφουγκράστηκα τους μύχιους πόθους της ανθρώπινης δυστυχίας και έγινα αποκούμπι, λυτρωτής και φωτοδότης σε καθημερινούς Γολγοθάδες που γίνονταν Αναστάσεις και Λυτρώσεις. Έγινα αμέτρητες φορές το καθαρτήριο της ανθρώπινης συνείδησης, η νέα αυγή σ’ έναν κόσμο σκοτεινό κι απάνθρωπο.
Με λένε εξέγερση.
Γύρισα όλα τα μέρη του κόσμου. Άλλοτε στη Ναζαρέτ, άλλοτε στην Αγία Πετρούπολη κι άλλοτε στην Τιεν Αν Μεν.                          Έγινα έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα, κατάληψη στο κάστρο της Βαστίλης. Μάης του Παρισιού και άνοιξη της Πράγας, ως και  ροβόλημα στους δρόμους της Αβάνας.                                                    Έγινα πότε σπαθί στα χέρια του Σπάρτακου, πότε βόλι στο καριοφίλι του Καραΐσκάκη, πότε λόγος θεϊκός στα τείχη της Ιερουσαλήμ, πότε αντάριασμα στου Βιετνάμ τους ορυζώνες, πότε σφεντόνα παιδική στης Παλαιστίνης την Ιντιφάντα και πότε ανοιγμένο κεφάλι στου Σιάτλ το μετερίζι.
Με λένε εξέγερση.
Αδίκησα και αδικήθηκα.Εμπιστεύτηκα και απογοητεύτηκα, ξεκίνησα μα δεν τερμάτισα, κοιλοπόνεσα μα δεν γέννησα, γονάτισα μα σηκώθηκα, γιατί ταυτίστηκα με τους ανθρώπους, σαν είμαι  δικό τους έργο.
Με λένε εξέγερση.
Κι ήμουνα πάντα κοντά σας, έγινα σύντροφός και ιδρώτας στην πονεμένη πορεία σας στο χρόνο. Ήμουν   τα πύρινα λόγια Βελεστινλήδων στα Βαλκάνια, τα ματωμένα στάρια στα Κιλελέρ, τα νεκρά κορμιά των καπνεργατών στη Σαλονίκη του ’36. Κι έπειτα έγινα ΟΧΙ βροντερό στα χείλη τους και αντάρτικο τραγούδι στα θρυλικά βουνά μας.                                                   Αργότερα πυρπόλησα  καρδιές στη Λευκωσία και την Κερύνεια, κι έγινα αγώνας ανένδοτος και βήμα γοργό στα πόδια του Λαμπράκη και 1-1-4 στις διαδηλώσεις της εποχής.
Με λένε εξέγερση.
Με φυγάδευσαν στη σιωπή και στο βόλεμα τα σκοτεινά χρόνια των αμερικανών πρακτόρων. Χώθηκα και πλαδάρεψα εφτά χρόνια μαζί με τους Έλληνες στις πολυθρόνες της ντροπής και της υποταγής. Μου ρούφηξε το αίμα η αντιπαροχή, το θαλασσοδάνειο, ο άγνωστος πόλεμος του Φώσκολου και η αποβλάκωση των γηπέδων. Έκανα πως δεν άκουγα τις κραυγές αυτών των λίγων που σάπιζαν στη Γυάρο, τη  Μακρόνησο και τον Αη Στράτη.…
Με λένε εξέγερση.
Και ξανάνιωσα στις φλογισμένες ψυχές των φοιτητών. Ξανάδα τον ήλιο στην ταράτσα της Νομικής, ξαναγεννήθηκα στα αμφιθέατρα και στους δρόμους του Πολυτεχνείου το ’73.
Με λένε εξέγερση, με λένε «Εδώ πολυτεχνείο – εδώ πολυτεχνείο, σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων».
Τρεις μέρες γιόρτασα την άνοιξη μου και ήταν Νοέμβρης.
Έκλεισα τις τηλεοράσεις, έκλεισα τα ραδιόφωνα, άνοιξα τις πόρτες και  βγήκα  άοπλος στους δρόμους. Έγινα πλακάτ, φέιγ βολάν, γραμμένο σύνθημα με μαρκαδόρο στους τοίχους της ιστορίας. «Κάτω η χούντα», «Έξω οι Αμερικάνοι», «Θάνατος στον φασισμό». Έγινα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».
Με λένε εξέγερση.
Δεν μ’ έλιωσε η ερπύστρια του τανκ. Δεν μ’ έσβησε η σιωπή των κρατητηρίων. Κάθε σπίτι έγινε κι ένα μου κρησφύγετο, κάθε ψυχή κι ένα μου εικονοστάσι.
Με λένε εξέγερση.
Έσφιξα τα δόντια και χαμογέλασα στην μεταπολίτευση μα πριν προλάβω να ξαποστάσω είδα φίλους χθεσινούς να με εξαργυρώνουν, πολιτικάντηδες να μου κάνουν στριπτίζ στα μπαλκόνια, χθεσινούς εραστές να μ’ απατούν στην αγκαλιά της Δαμανάκη. Έγινα εμπόρευμα και φανφάρες, κόκκινα παχιά χαλιά επισήμων, λόγοι δεκαρικοί  σε καλοταϊσμένα στόματα ψευτοαγωνιστών. Ασέλγησαν στο κορμί μου.Με έκαναν γιορτή καθεστωτική , πανηγυράκι ‘εξω από το Μετσόβειο στην Πατησίων και με αποστέωσαν αυτοί που στην ουσία,  ποτέ δεν μύρισαν το άρωμά μου.
Με λένε εξέγερση.
Λένε πως τώρα πια δεν έχω χώρο ζωτικό στα όνειρά σας.
Τώρα η ζωή σας έγινε εικονική πραγματικότητα, fast food, κινητή ψευδαιμονία, τζόγος χρηματιστηριακός και πασαρέλα μιας ομορφιάς επίπλαστης, ντυμένης με τα σινιέ ρούχα της μοναξιάς σας.

17-noembrh

‘Oμως εγώ είμαι πάντα εδώ! Kρυμμένη σε κάποια σκοτεινή γωνιά σας της  αποχαυνωμένης σας συνείδησης. Όταν θα τελειώσετε με τα «limit up» σας, όταν θα σας λιώσει το ελαστικό ωράριό σας, όταν θα σας πνίξει πια η μπόχα των απόβλητων του τεχνητού πολιτισμού σας, όταν χτυπήσει και τη δικιά σας πόρτα η ανεργεία, ο άδικος σε βάρος πλουτισμός, όταν θα γίνεται και σεις θύματα τούτης της παγκοσμιοποίησης που τώρα θεοποιείτε, όταν συνειδητοποιήσετε ότι είστε τα αναλώσιμα υλικά στην κρεατομηχανή των πολυεθνικών, τότε θα με θυμηθείτε.
Με λένε εξέγερση και είμαι η συνείδησή κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου.
Ηρθα κοντά ας σήμερα , στην επέτειο του Πολυτεχνείου για να φλογίσω τις ψυχές σας με τα λόγια του Τσε:
» Μας φαίνονται μεγάλοι γιατί είμαστε γονατιστοί…»

 

ΥΓ  Εγραψε ό Ν.Π τις μέρες εκείνες τις φλογισμένες από το όνειρο…

Λίγες εικόνες από τη σημερινή μαθητική παρέλαση ( 25/3/2016) & κάποιες σκέψεις ..


 

mantila-parelasi-708

Η μαθήτρια με μαντήλα, που βλέπετε στη φωτογραφία- παρέλασε σήμερα στην μεγάλη μαθητική παρέλαση του Συντάγματος και αποτελεί νομιζω, κλασσικό παράδειγμα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας που επιβλήθηκε. Υποθέτουμε πως είναι αριστούχους στις επιδόσεις της, αφού ήταν παραστάτρια και στεκόταν δίπλα στο σημαιοφόρο με το έτσι θέλω στη σύγχρονη Ελλάδα.

Αρκετοί ήταν αυτοί που παραξενεύτηκαν όταν είδαν το κορίτσι, το οποίο διέφερε ενδυματολογικά από όλες τις υπόλοιπες  συμμαθήτριές της π. χ τη μινιφορούσα  συμμαθήτρια της στα δεξιά. Η περί ης ο λόγος εκτός  από τη μαντήλα, φορούσε μακριά φούστα, και σακάκι, κρύβοντας κάθε σημείο του σώματος της. ( Την ίδια ώρα οι συμμαθήτριες της έκαναν παρέλαση με πιο κοντές ή και  πολύ κοντές φούστες και πουκάμισα)

Η μαθήτρια δεν ευθύνεται για απολύτως τίποτα, η ευθύνη είναι ατόφια,  του πολιτικού μας συστήματος που διαχρονικά ασύστολα και ανεξέλεγκτα επέτρεψε την αθρόα και σχεδόν πλήρη πια αλλοίωση της κοινωνίας μας.

Μπορεί κάποιος να μου πει πως η αφομοιωτική δύναμη της Ελλάδας κάποιες φορές μπορεί να κάνει θαύματα. Ο Θεός να βάλει το χέρι του θα απαντήσω επιφυλακτικά. Μετά τον ρου των γεγονότων ποιός  πλέον μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν μιλάμε για οργανωμένη διείσδυση του ισλαμισμού και προσπάθεια (εκ των έσω)  και για πλήρη ομογενοποίηση και υποταγή;

 

̡觴骞 𡱝롳砣顠�娭骞 尝� �25粠̡񴟯��ᠴ筠Н찴砲4 ̡񴟯�16. (EUROKINISSI/ÉM͇ӠЁ́ÏЏՋϓ)

Διάβασα κάπου :

–  θα την βγάλει  ..μόλις μπει σε σχολή…….τώρα βρίσκεται << υπό δουλεία και εξάρτηση >>.Το θηλυκό μην το φοβάσαι ,θα βρεί τον δρόμο του όταν μορφώνεται

Στις σχολές γίνεσαι εγγράμματος, δεν μορφώνεσαι.Μας αρέσει δεν μας αρέσει η αρχική και καθοριστική μόρφωση δίδεται από την οικογένεια. Όταν γαλουχούνται να κάνουν τα στραβά μάτια στους βιασμούς των παιδιών τους ,από συζύγους και πατεράδες περιμένουμε να τις αλλάξει μία σχολή; (Tης απαντά η άλλη)

… και πιο κάτω:

–  Η σχολή δεν θα αλλάξει στην κουλτούρα και τη νοοτροπία της μουσουλμάνας . Τα εχω δει στην πράξη.  Οσο ζούσαν στην Ελλάδα ( 8 χρόνια) όλα τα παιδιά της οικογένειας φορούσαν lacoste και Jeans . Oταν επέστρεψαν στη χώρα τους, παρ΄ όλο που μορφώθηκαν ( δικηγόρος η μια και γιατρός η άλλη γύρισαν στη μαντίλα οι μεν Κι έκαναν κι από πέντε παιδιά η καθεμιά και  στην κελεμπία, στο ένα τσούρμο παιδιά, (τη γυναίκα μας κλειδωμένη στο σπίτι κι εμεις ξενοκοιτάμε ) και τον αυταρχισμό ο δε  (παρά τις σπουδές  και την Ευρωπαία γκομενίτσα στο City του Λονδίνου ! )

Κάνουν θανάσιμο λάθος οι όποιοι «δυτικοί» , και όποιοι από εμάς, νομίζουν ότι το Ισλάμ είναι μια απλή θρησκεία, σαν όλες τις άλλες, η οποία δεν έχει θέση στην πολιτική, στην οργάνωση του κράτους ή την οργάνωση της κοινωνίας.

Κάνουν λάθος αν νομίζουν ότι υπάρχει ποτέ περίπτωση να ενσωματωθούν οι ισλαμιστές στο δυτικό μοντέλο κοινωνίας.
Το Ισλάμ είναι τα πάντα για έναν μουσουλμάνο. Δεν είναι κάτι ξέχωρο σαν μοντέλο. Είναι ένα ολοκληρο  σύστημα δικαίου-διοικησης και θρησκείας , με την τελευταία να δεσπόζει.Τη δε Τζιχάντ οι ισλαμιστές τη βλέπουν σαν ένα  μηχανισμό προστασίας τωνόσων ανέφερα πριν .

Το Ισλάμ είναι γι αυτούς ταυτόχρονα πολιτική, ( πρώτα από όλα)  θρησκεία, αστικό δίκαιο, κληρονομικό δίκαιοκαι  επίσης και  διοικητικό σύστημα. Στο ισλαμ ισχύουν δικοί τους νόμοι στις σχέσεις μεταξύ των συζύγων, στις σχέσεις μεταξύ γονιών και  παιδιών, ενηλίκων και ανηλίκων. Οι ισλαμιστές έχουν  δικούς του κανόνες μεταξύ εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων. Κατά συνέπεια ο ισλαμιστής δεν μπορεί να ενταχθεί ποτέ σε μια κοινωνία δυτικού μοντέλου. Όπου και να βρεθεί θα αισθάνεται καταπιεσμένος, και θα θέλει πάντα να εφαρμόζει το δικό του σύστημα αξιών.

Τα πιο πάνω, καλά θα κάνουν να τα λάβουν σοβαρά  υπόψη τους διάφοροι τάχα μου και δήθεν  διεθνιστές στην πατρίδα μας, που νομίζουν ότι υπάρχει ενδεχόμενο να συνυπάρξουν ομαλά και ωραία Έλληνες με ισλαμιστές. Δεν είναι θέμα ρατσισμού, είναι θέμα διαφορετικών συστημάτων αξιών.Εδώ αν δεν το έχουν αντιληφθεί έχουμε  σύγκρουση πολιτισμών.

Η «μαντίλα»  που παρελαύνει και μάλιστα σαν παραστάτης της σημαίας μας  δεν είναι απλώς λίγο προκλητική αλλά ΠΟΛΥ προκλητική σαν γεγονός.Η  εθνική εορτή είναι η επέτειος απελευθέρωσης της Ελλάδας από τους Τούρκους και τον μουσουλμανικό ζυγό γενικότερα.H ελληνική σημαία εκτός από σύμβολο της Ελλάδας είναι άμεσα συνυφασμένη και με την χριστιανική ορθοδοξη θρησκεία γιατί φέρει το σταυρό.Είναι αδιανόητο να παρελαύνει λοιπόν η μουσουλμανική μαντήλα για να τιμήσει αυτή την γιορτή.Οι επιδόσεις στο σχολείο δεν έχουν καμμία σχέση με το πατριωτικό συναίσθημα.Υπάρχουν άλλοι τρόποι να τιμήσουμε τους άριστους μαθητές!

Το ζήτημα που τίθεται λοιπόν είναι:  αυτό το κορίτσι έχει γαλουχηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην βλέπει τον Σταυρό και τη  Σημαία μας   προσβλητικά για την κουλτούρα της; Αν τεθεί θέμα επιλογής με ποιόν θα είναι μεθαύριο?Με τους χριστιανούς ή τους Τζιχαντ;

 

φύλλα δάφνης

 

ÌáèçôéêÞ ðáñÝëáóç ãéá ôçí åèíéêÞ åðÝôåéï ôçò 25çò Ìáñôßïõ óôï Óýíôáãìá ôçí ÐÝìðôç 24 Ìáñôßïõ 2016. (EUROKINISSI/ÃÉÁÍÍÇÓ ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ)

Σεμνός και κόσμιος ο κ Πελεγρίνης .

  • «Η 25η Μαρτίου συμβολίζει τα γενέθλια της σύγχρονης Ελλάδας...

-Δυστυχία σου Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς ..    Ω! Ελλάς ηρώων χώρα τι γαιδάρους βγάζεις τώρα ;

απαγγέλουμε εμείς ως….» ποίημα  γενεθλίων», το στίχο του  Γ. Σουρή στον  ξεχειλίζοντα (όχι ελληνισμό αλλά μα-βλακεία)  απαίδευτο παρακαθήμενό σας  στην υπουργική καρέκλα του …Παιδείας…

Εσείς κ Πελεγρίνη ως  ‘Ελληνας, ως ακαδημαικός, ως φιλόσοφος  θα του απαντήσετε ή  θα αγοράσετε αγρόν;

 

φύλλα δάφνης

 

ÌáèçôéêÞ ðáñÝëáóç ãéá ôçí åèíéêÞ åðÝôåéï ôçò 25çò Ìáñôßïõ óôï Óýíôáãìá ôçí ÐÝìðôç 24 Ìáñôßïõ 2016. (EUROKINISSI/ÃÉÁÍÍÇÓ ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ)

Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τη χρονική στιγμή που τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία αλλά μια βαριεστημάρα για την παρέλαση τη δείχνει! Κάτσε καλά σε βλέπουμε! ( που λένε και τα παιδιά!)

φύλλα δάφνης

ÌáèçôéêÞ ðáñÝëáóç ãéá ôçí åèíéêÞ åðÝôåéï ôçò 25çò Ìáñôßïõ óôï Óýíôáãìá ôçí ÐÝìðôç 24 Ìáñôßïõ 2016. (EUROKINISSI/ÃÉÁÍÍÇÓ ÐÁÍÁÃÏÐÏÕËÏÓ)

2495338

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ! Και του χρόνου να είσαστε καλά και

να παρελάσετε τιμώντας  τη μνήμη όλων εκείνων των Ελλήνων που αγωνίστηκαν για να λευτερωθεί ο τόπος μας από τους Τούρκους.

(Ναι ! Γι αυτό έγινε η επανάσταση του 1821,  Νίκο Φίλη! Και  η 25η Μαρτίου δεν συμβολίζει τα γενέθλια της σύγχρονης Ελλάδας… Η χώρα δεν είναι πιτσιρίκι να γιορτάζουμε τα γενέθλια της! Η δε 25η Μαρτίου είναι εθνική επέτειος και μέρα τιμής για τους ¨Ηρωες της επανάστασης του 1821 και της απελευθέρωσης μας από τον Τουρκικό ζυγό)

Να τιμήσετε λοιπόν παιδιά και του χρόνου και ξανά και ξανά,  όπως και σήμερα

  •    όλους εκείνους τους  Αληθινούς Ηρωες που έδωσαν την τελευταία ρανίδα του αίματός τους και έταξαν την ίδια τους την ψυχή στα ιδανικά της Πατρίδας και της Λευτεριάς, για να μπορούμε εμείς κι εσείς αλλά και διάφοροι ανόητοι             ( τι να γίνει  κοντά στο βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα ) να εκφραζόμαστε ανυπότακτα και  να πατάμε σε λεύτερο χώμα, και οχι κάτω απο το  ζυγό του όποιου κατακτητή…
  • Ολους  εκείνους τους αγωνιστές, γνωστούς και αγνώστους, που αφιέρωσαν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους στην Ελλάδα και στην Ελευθερία, στο μέλλον το δικό μας, για να μας «ανοίξουν το δρόμο» προς ένα καλύτερο αύριο..

 

 

Όπως  είπε και ο Γέρος του Μωριά στο λόγο του στην Πνύκα προς τους μαθητές του Γυμνασίου «Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε…«

Άραγε στεκόμαστε άξιοι;…

Οχι όλοι θα έλεγα !

 

Τριώδιο


«Άνοιξε»  το Τριώδιο.
Τριώδιο ονομάζεται το Λειτουργικό Βιβλίο της Εκκλησίας μας το οποίο περιλαμβάνει τους Ύμνους των Κυριακών, από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο πριν την Τελετή της Αναστάσεως. Ονομάζεται έτσι διότι οι περισσότεροι Κανόνες του Όρθρου (πρωινή Ακολουθία) περιέχουν τρεις Ωδές ενώ συνήθως περιέχουν εννέα Ωδές – την 8η και την 9η πάντοτε, ύστερα δε διαδοχικά μία από τις πέντε πρώτες.
Το Τριώδιο τοποθετείται στα Αναλόγια των Ναών μας στον Εσπερινό του Σαββάτου της Κυριακής του Τελώνου και του Φαρισαίου αφού πρώτα ο Πρωτοψάλτης το παραλάβει απο την Εικόνα του Χριστού και το ασπασθεί. Έτσι ανοίγει το Τριώδιο, περίοδος η οποία διαιρείται σε τρεις μικρότερες, δηλ. Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι Κυριακή της Τυροφάγου, Καθαρά Δευτέρα μέχρι το Σάββατο Του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων το βράδυ μέχρι το Μεγάλο Σάββατο πριν την Ανάσταση. Παλαιότερα στην περίοδο του τριωδίου συμπεριλαμβάνονταν και η περίοδος από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την Κυριακή των αγίων πάντων. Αργότερα όμως οι ιερές ακολουθίες της περιόδου αυτής περιελήφθησαν σε ιδιαίτερο λειτουργικό βιβλίο το «Πεντηκοστάριο».
Για την διαμόρφωση του Τριωδίου, όπως το έχει στη χρήση της σήμερα η εκκλησία μας, έπαιξαν ρόλο όλες οι χριστιανικές γενεές από τον 5ο μέχρι τον 15ο αιώνα μ.Χ. (Το πρώτο έντυπο του Τριωδίου εξεδόθη το 1522 μ.Χ. στην Βενετία). Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από τις ασματικές ακολουθίες των εορτών του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (Β’ Κυριακή των Νηστειών), του Οσίου Ιωάννου της Κλίμακος (Δ’ Κυριακή των Νηστειών), κ.α. Αποδεικνύεται επίσης από την εισαγωγή του επιτάφιου θρήνου, εγκωμίων, δηλαδή που ψάλλονται στον Επιτάφιο, και από την εισαγωγή των συναξαρίων του Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθόπουλου. Στην διαμόρφωση των ασματικού κύκλου του τριωδίου συνέβαλαν επίσης και διάσημοι υμνογράφοι και μελωδοί της εκκλησίας μας, όπως ο Ρωμανός ο Μελωδός, και ο Ιωάννης Δαμασκηνός .
Το τριώδιο περισσότερο από όλα τα εκκλησιαστικά βιβλία που περιέχουν ιερές ακολουθίες οδηγεί τις ψυχές των πιστών τέκνων της ορθοδόξου εκκλησίας στην περισυλλογή και στην κατάνυξη. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται και κατανυκτικό τριώδιο. Με τον κύκλο των εορτών του τριωδίου ανανεώνονται τα βιώματα της νηστείας, της εγκράτειας, της μετάνοιας, και της χαρμολύπης.
Οι Κυριακές του Τριωδίου είναι οι εξής:
1. Τελώνου και Φαρισαίου 2. Ασώτου 3. Απόκρεω 4. Τυροφάγου

Για τις 14 Φλεβάρη μας έχετε πρήξει…….


Δεν θα σας γράψω ιστορίες σήμερα για τον έρωτα, φτου κι από την αρχή ..
Οποιος αγαπάει γιορτάζει κάθε μέρα!
Οσους θέλετε να διαβάσετε για τον ΕΡΩΤΑ θα σας παραπέμψω σε ένα παλαιότερο κείμενο μου όπου μιλώ γι αυτόν μέσα από τρεις μικρές αυτοτελής ιστορίες,
και στο κειμενάκι  μια ώριμης δεκαεξάχρονης :

Η αγάπη είναι σαν τα μαθηματικά.
Σαν τη γεωμετρία χρειάζεται αποδείξεις
πέρα από τα λόγια.
Σαν την άλγεβρα θέλει ισότητα και αλήθεια
για να ισχύει η εξίσωση της ανθρώπινης έλξης.
Σαν την αφηρημένη αριθμοθεωρία προϋποθέτει
φαντασία και ανατρεπτικές ιδέες.
Είναι άλλωστε κι αυτή συχνά για πολλούς
ένα άλυτο πρόβλημα.

(Αγγελική Βαρελλά)

 Έρωτας μάτια μου δεν είναι γιορτή της μιας ή της συγκεκριμένης μέρας κατά τη θεώρηση των πολλών, που μάταια κι επιφανειακά τη γιορτάζουν, αλλά αυτό που ζεις και εισπράττεις καθημερινά, σαν στη σκέψη ο ένας του άλλου κάνει  συνεχώς περίπατο καταλαβάνοντας τη συστηματικά κι  ασύστολα !

Θα μου πείτε πως γιατί  τελικά  αναφέρομαι σήμερα στον έρωτα; Γιατί μόνο σήμερα σας γράφω για τέτοιο θέμα? Καθημερινά (σχεδόν!) παραφυλάει πίσω από τις συζητήσεις μας, είναι μες τη ζωή μας!

Σε όσους γιορτάζουν τον έρωτα , σήμερα ειδικά, εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ –

για μας τους υπόλοιπους τι να πω; Eμείς γιορτάζουμε κάθε μέρα.

Οι έρωτες έχουν μιά ημερομηνία λήξης και κάποτε ξεθυμαίνουν. Σημασία έχει στη φάση αυτή  να αρχίσει η αγάπη .. Αν τα αισθηματά σου είναι αληθινά, αυτή η αγάπη θα παραμείνει σταθερή και  δεν θα σβύσει  παρά μαζί με την τελευταία ανάσα σου !!!

1909895_178000745903297_2326896595962318411_n
Στον  άνθρωπο που αγαπώ θα χαρίσω  ένα τραγούδι
Οχι για τους στίχους αλλά για την ερμηνεία της Zaz!
Tα λόγια που  θέλω θα του τα πω ψιθυριστά κατ ιδίαν και  όχι μπροστά στα αδηφάγα μάτια σας

Οταν η μικρή σου επανάσταση γίνεται επέτειος


ΕΜΠ

Σύμφωνα με έγκυρη πηγή σήμερα εως και ο Μάκης Βορίδης θα καταθέσει στεφάνι εκ μέρους του τανκ στο Πολυτεχνείο!

Οπότε τι να σας γράψω  η ονειροπόλα  έφηβη της εποχής εκείνης?

Να πούμε παλι για τα ξεπουλημένα όνειρα?

Ανατρεξτε αν θλετε στις παλαιότερρες μου αναρτήσεις .. σας τα έχω καταθέσει όλα όσα ένιωσα  όσα  ήξερα, όσα είδα τότε..

Αυτά που βλέπω τώρα , απλά με αηδιάζουν ..

Απέχω λοιπόν συνειδητά από το στημένο πανηγυράκι των πολιτικών και των οργανώσεων και των κομμάτων που  το καπηλεύονται το καθένα για τους δικους του λόγους..

Καλη μας μέρα και ΚΑΛΉ ΛΕΥΤΕΡΙΑ..

ΠΑΙΔΕΊΑ ακόμα δεν έχουμε …

ούτε φρέσκο ψωμί.

Απαντα τα αιτήματα παραμένουν αυτούσια ..

~.~

Υou might also like to read:

1. Με παρελάσεις, με ηρώα, με στεφάνια …– Τι πένθος: να θυμόμαστε πάλι πόσο οι νεκροί είναι ξεχασμένοι.

2. Τη νύχτα εκείνη

3. Ψωμί, παιδεία, ελευθερία

4. ένα μικρο αφιέρωμα στις ημέρες εκείνες

5. Πολυτεχνείο

6. Πολυτεχνείο (17 Νοέμβρη )

7. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα

8. 17 Νοέμβρη 1973

9. Εξομολόγηση – σοκ

10 Τιμή σε εκείνους που όρισαν να φυλάνε Θερμοπύλες

11. H φωνή του Πολυτεχνείου είσαι, εσύ κυρά μου?

και 12. ένα REBLOG : Πολυτεχνείο 1973. Μια μαρτυρία ενός μαθητή…

Χρόνο το χρόνο, σε νιώθω να .. φεύγεις μαμά…


Είναι δύσκολο να γράψει κάποιος για ένα θέμα για το οποίο έχουν γραφτεί χιλιάδες κείμενα. Κι εγώ το έχω ήδη κάνει εδώ κι εδώ κι εδώ στο παρελθόν. Το αξιοπερίεργο είναι ότι σαν θέμα ποτέ δεν εξαντλείται και πάντα υπάρχει και κάποια προσωπική νότα να προσθέσει κανείς… Κι εγώ όσο τη βλέπω να γερνάει τόσο περισσότερα έχω να πω …

Μια γιορτή ξεχωριστή. Είναι η γιορτή που μας θυμίζει αυτήν που πόνεσε για μας. Αυτή που έκλαψε για μας , αυτή που μας κανάκεψε, που μας νανούρισε! Είναι το σμίξιμο καρδιάς, αναμνήσεων και ζωής, σε ένα γλυκό χαμόγελο. Είναι τα θέλω και τα πρέπει μας. Το κλάμα και το γέλιο μας. Είναι όλα ότι είμαστε! Είναι η ΜΑΝΑ μας, είναι η γυναίκα που μας έφερε στον κόσμο ή η άλλη αυτή που σας χάρισε τα παιδιά σας! Μια αγάπη που δεν σε προδίδει ποτέ… ότι κι αν κάνεις ή δεν καταφέρεις να κάνεις στη ζωή σου απλά γιατί είσαι το σπλάχνο της!

Η αγάπη της έγινε μουσική, χορός, έργο τέχνης, έγινε άγαλμα, πίνακας, στίχος και τραγούδι. Κανείς όμως δε κατάφερε να αποδώσει το φόρο τιμής που θα έπρεπε στο πρόσωπο αυτό που η αγάπη και η προσφορά του στη ζωή μας είναι μοναδική. Κι όσοι είχαν την ατυχία ή να μη προλάβουν να τη γνωρίσουν ή να τη χάσουν πρόωρα, δεν ξέρουν πόσα έχασαν και ούτε ποτέ θα μάθουν…

Δεν ήμουν από τα τυχερά παιδιά, που είχαν μαμά που δεν δούλευε. Η μάνα δούλευε μαζί με τον πατέρα για να τα φέρουν βόλτα και εμάς μας πρόσεχε η θεία μαζί με τα παιδιά της . Από αυτή λοιπόν την άποψη ήμουν από τα πολύ τυχερά παιδιά που είχαν και δεύτερη μάνα! Δεύτερη μάνα, σε όλα! Σε υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα! Οπως καταλαβαίνεις οι παρατηρήσεις έπεφταν σύννεφο αλλά το ίδιο και οι αγάπη και τα χάδια ! Τετράδια πρώτης γραφής, ατελείωτα παραμύθια γύρω στο τζάκι, κι όταν μεγαλώσαμε λιγάκι, βιβλία κι επιτραπέζια .Έμαθα να γράφω και να διαβάζω τεσσάρων ετών.
Θυμάμαι τις ποιο χαρακτηριστικές ατάκες της δικής μου Μάνας ( έτσι τη φώναζα μικρή και έτσι την αποκαλώ συνήθως- μαμά τη λέω όταν θέλω να μου πλέξει κάτι δύσκολο ή όταν μου θυμώνει για κάτι) σε διάφορες φάσεις και ηλικίες μας :

« Σου έχω πει 1000 φορές , όταν τρώςν μη μιλάς ..!»

«Έτσι που τρέχεις, αν πέσεις και χτυπήσεις… και θα τις φας κι από πάνω!»

«Σταμάτα να κλαις δίχως λόγο, γιατί θα τις φας και τότε θα έχεις λόγο!»

«Πού τα έμαθες αυτά ; (και γυρνώντας στον πατέρα: – Από πού πήρε, αυτό το παιδί;»

«Καλά! Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις!»

«Ας μην είναι καλοί οι βαθμοί σου και θα τα πούμε! Όλο βόλτες μου ήσουν αυτό το τρίμηνο! »

«Δεν έχει γιατί! Γιατί το λέω εγώ! »

«Ίδια ο πατέρας σου είσαι! Τίποτα δεν του έχεις αφήσει!»

«Πάλι ξημερώματα γύρισες; Δεν πας καθόλου καλά! »

«Σταματήστε να τσακώνεστε! Θα με πεθάνετε πια!»

«Καλά θα κάνεις και εσύ παιδιά και θα δεις! Θα σου κάνουν αυτά που μου κάνεις εσύ, τώρα!»

Μιλάω για τη μάνα που η κόρη μου φώναζε μαμά ως που έγινε ενός χρονού!

Πέρασαν χρόνια από τότε!

» Μάνα! Δε βρίσκεται λέξη καμία

να ΄χει στον ήχο της τόση αρμονία.. »

Μάνα, τελικά είχες σχεδόν σε όλες τις ατάκες σου άδικο – εκτός από την τελευταία ! Για αυτό κι εγώ, προσπαθώ να μην επαναλαμβάνω τις ίδιες ατάκες στην κόρη μου … που όταν με.. αγαπάει με φωνάζει » Μαμ» γενικά κι αόριστα, «Μάμα» όταν θέλει να της μαγειρέψω κάτι, «Μανού « όταν είναι στις γλύκες της , και δεν μας παρατάτε «Μητέρα» όταν της … φορτώνομαι !

Η Μάνα ( μου) εξακολουθεί να μουρμουράει ακάθεκτη – ακόμα και για αστεία θέματα- κι εγώ συχνά της απaντώ στον ίδιο τόνο φωνής της κόρης μου : « Μάλιστα Μητέρα!» και χαμογελώ άλλες φορές περιπαιχτικά και άλλες εννοώντας το !

Είναι φορές που το ένα μέσα μου επαναστατεί με τις ιδέες της το άλλο όμως με φρενάρει ψιθυρίζοντας :Πόσο θα την έχεις κοντά σου ακόμα;;; Aφού μπορείς , γιατί να της χαλάσεις το χατήρι;; Σκέφτομαι τη μέρα που θα μας …»φύγει» και αναστατώνομαι προκαταβολικά. Εύχομαι να είναι στο πολύ μακρινή .. . Φτάνει που ο πατέρας μας… άφησε νωρίς.. .Τελικά , παρά τις … κόντρες μας μια ζωή την αγαπώ πολύ! Καμμιά σχέση με την αδυναμία που είχα στον πατέρα μου αλλά την αγαπώ!

Εξαιρετικά αφιερωμένο, σε όλες τις Μάνες, Μανούλες , Μαμάδες,

μαζί με κάτι που στις μέρες μας μπορεί να θεωρηθεί από κάθε άποψη σαν σχετικά ακριβό «δώρο» ! Είναι συγκεκριμένες ιατρικές εξετάσεις με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, στο Μητέρα)

Σας φιλώ!



Bάσω Επισκόπου.Βραβεύτηκε χτες για το επιστημονικό της έργο, που ρίχνει φως στην παράλυση των άκρων.


1_3400

Βάσω Επισκόπου.  Tην αναγνωρίζετε ? Σας είχα γράψει  και παλαιότερα γι αυτήν.

Χτες  βράδυ -Κυριακή, ο Ομιλος γυναικών Πειραιά για γράμματα και  τέχνες «Εξάλειπτρον» , τιμώντας τη γυναίκα, διάλεξε να δώσει Βραβείο Επιστημών , για το έτος 2015,  στη Βάσω Επισκόπου.

10983153_801435549946455_7154091358263236670_n

Η Β.Ε είναι η  Ελληνίδα καθηγήτρια της Αναπτυξιακής Βιολογίας στην Ιατρική σχολή του Imperial College ( London ) και το  εργαστήριο που διευθύνει η Β Ε , είναι στο Ινστιτούτο του Medical Research Council του Imperial .

Η Β.Ε  λοιπόν, ( η Βασούλα για όσους τη γνωρίζουν) έχει κάνει    -κι ας μην είναι ευρέως γνωστό στην Ελλάδα-  πρωτοποριακές ανακαλύψεις που ανοίγουν δρόμο θεραπείας για εκφυλιστικές ασθένειες!

Είναι παγκοσμίως γνωστή για τις μελέτες της γύρω από το πώς διαμορφώνεται ο εγκέφαλος στο έμβρυο, αλλά και με ποιον τρόπο οι νευρώνες της σπονδυλικής στήλης εκτείνουν μακρούς άξονες και συνδέονται με τους μυς για να τους κινούν.
Ανακάλυψε δύο γονίδια, που τα ονόμασε «Αρκαδία» και «Αρκαδία2».

Απέδειξε ότι η «Αρκαδία» είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη του εγκεφάλου στο έμβρυο και η «Αρκαδία2» είναι απαραίτητη για τη σύνδεση των κινητικών νεύρων με τους μυς.
Τα γονίδια κατέχουν συγκεκριμένη θέση στο χρωμόσωμα και θεωρούνται «γενετικοί» τόποι και έτσι το όνομά τους είναι εμπνευσμένο από την αρχαία Αρκαδία που ήταν ο επίγειος παράδεισος και τόπος καταγωγής της.

«Εχω αφιερώσει τη ζωή μου στη δουλειά αυτή. Για μένα είναι μεγάλη ικανοποίηση να μπορέσω να προσφέρω κάτι στην ανθρωπότητα, που να τη φέρει πιο μπροστά. Να την κάνει να προοδεύσει. Το θεωρώ καθήκον μου», δήλωσε  σε  κάποια συνεντευξη της στην εφημερίδα το «Εθνος».

Γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το 1956.                                   Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας και πήρε διδακτορικό στη Γενετική από το Κολούμπια της Νέας Υόρκης το 1989.                                                                                                   Σήμερα είναι τακτική καθηγήτρια Αναπτυξιακής Βιολογίας στη Νευροβιολογία της Ιατρικής Σχολής του Imperial College του Λονδίνου.
«Δεν είναι τυχαίο ότι έγινα επιστήμονας. Το χρωστώ στον πατέρα μου που αγαπούσε την επιστήμη και μετακόμισε μαζί με την οικογένειά μας στην Αθήνα ώστε να στείλει τον αδελφό μου και εμένα στα καλύτερα σχολεία. Ετσι φοίτησα στο Αμερικάνικο Κολέγιο θηλέων, όπου καλλιεργήθηκε η προσωπική μου αναζήτηση για γνώση, ενώ η εξοικείωση με την αγγλική γλώσσα μού άνοιξε φτερά»,  λέει .

«Πριν από 10 χρόνια είχα κάνει την ανακάλυψη ενός νέου γονιδίου που το ονόμασα «Αρκαδία». Το «Αρκαδία» είναι ένα σημαντικό γονίδιο το οποίο κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής φάσης είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη της κεφαλής στον οργανισμό και του εγκεφάλου. Επίσης έχει και δράση προστατευτική στον ώριμο πια οργανισμό, ενάντια στον καρκίνο. Το «Αρκαδία» έχει ένα ομόλογο παρόμοιο γονίδιο, που ονόμασα «Αρκαδία 2». Η «Αρκαδία 2» όταν αφαιρεθεί από τα ποντίκια, σταματά ή γίνεται ημιτελώς η ανάπτυξη των κινητικών νευρώνων. Χωρίς την «Αρκαδία 2» οι νευρώνες δεν μπορούν να φτάσουν τους πιο μακρινούς μυς που βρίσκονται στα άκρα και έτσι υπάρχει παράλυσις. Βρήκαμε, λοιπόν, ότι η «Αρκαδία 2″ είναι απαραίτητος παράγοντας για την επιμήκυνση αυτών των αξόνων κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης».

«Ολα αυτά τα χρόνια στο εξωτερικό μού άνοιξαν τον ορίζοντα, μου δίδαξαν πολλαπλούς τρόπους σκέψης και δράσης. Δούλεψα δίπλα σε επιστήμονες που η δουλειά τους βραβεύτηκε αργότερα με Νόμπελ. Εμαθα ότι αν έχεις θέληση μπορείς να πραγματοποιήσεις τα πιο απίθανα όνειρα», είπε  χτες η Βάσω Επισκόπου.

 

Συγχαρητήρια Βάσω μας. Οχι μόνο για τό  ότι έγινες για τον εαυτό σου, αλλά και για ότι προσφέρεις  στην ανθρωπότητα μέσα από το επιστημονικό σου έργο.

DSC_0715

Κeep on going .. ! Προσωπικά εύχομαι ολόψυχα : και στο  Nobel!

Oχι δεν σε ζηλεύω  για τις επιστημονικές σου επιδόσεις .. Σε αγαπάμε και  νιώθουμε περήφανοι για σένα

Ενα σου λεω να ξέρεις και που  το θεωρώ μεγάλο σου επίτευγμα κι αυτό  : είναι η ικανότητα σου να παραμένεις έφηβη, να κοκκινίζεις  μπροστα στην αναγνώριση της επιτυχίας σου και στα φλας   της δημοσιότητας .. Μείνε αυτή που είσαι . Άξια , απλή και σεμνή.  Σε αγαπάμε!

 

H σημερινή γιορτή είναι σαν το παραμύ8ι της μέρας των ερωτευμένων!


ceb3cf85cebdceb1ceb9cebaceb1

 

H σημερινή γιορτή είναι σαν το παραμύ8ι της μέρας των ερωτευμένων!
Λες κι είμαστε γυναίκες, νιώ8ουμε, αντιδρούμε, εκφραζόμαστε κι αξίζουμε σαν γυναίκες σήμερα μόνο !
Επειδή κάποιος αποφασισε να μας χαρίσει μια μέρα γιορτής!

Ε όχι λοιπόν! Εγω δεν 8έλω να γιορτάζω μόνο σήμερα το φύλο και την φύση μου που παραδέξου το είναι πιο γλυκειά από τη δική σου!Ποιό όμορφη!

Είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ και 8ελω να γιορτάζω τη γυναίκα κά8ε μέρα!
Είμαι περήφανη για τα όσα γνωρίσματα του φύλου μου η φύση απλώχερα μου χάρισε.
Κι ας μη κατουράω όρ8ια ( ναι μη γελάς γιατί εξοργίζομαι μαζί σου),
κι ας μην έχω περίσια δύναμη αντρίκια στα χέρια, σαν κι εσένα!

Διεκδίκησα σωστά και τίμια ότι μ αξίζει στον στίβο τον επαγγελματικό, στο σπίτι , στην οικεγένειακαι την κοινωνία.
Εφερα στον κόσμο τα παιδιά σου, τα μεγάλωσα και τα ανά8ρεψα με πόνο και με αίμα.
Δίπλα σου σου στά8ηκα στ αστήρικτα , και σε στήριξα.. σ ανέβασα και σ ανεβάζω, σ αγάπησα….σε παρηγόρησα και σε δόξασα..
Πως 8άταν η ζωή σου χωρίς εμένα? Αναλογίστηκες ποτέ σου?
Μην είσαι τόσο τσιγκούνης και μου χαρίζεις μια μέρα μόνο γιορτής..!

Την κά8ε μέρα 8έλω, γιορτή για μένα να την κάνεις με τον τρόπο που με αντιμετωπίζεις στη ζωή!
Δεν παλεύω να αποδείξω στον ΑΝΤΡΑ που έχω δίπλα μου ή στο κρεβάτι μου ότι είμαι ανώτερη.. ούτε όμως δέχομαι να είμαι κατώτερη!
Μπορεί να μη φαίνομαι , όμως υπάρχω! Πίσω από κα8ε σοβαρό έργο ενός άντρα υπάρχει πάντα μια γυναίκα ( είτε σαν μάνα ή είτε σαν συντροφος, είτε σαν φίλη είτε σαν αδερφή ).

Μη μου κακιώνεις .. τίποτα δεν πάω να σου κλέψω από τη δόξα!
Το κά8ε φύλο έχει τα δικά του προτερήματα και τα δικά του ελατώματα!
( όπως άλλωστε και το κά8ε άτομο ανεξαρτήτως φύλου)
Υπαρχουν τομείς που εσύ ΑΝΤΡΑ μου τα καταφέρνεις πιο καλά από μένα .
Ομως, παραδέξου το υπάρχουν κι άλλοι, που μόνο μια ΓΥΝΑΙΚΑ τα βγάζει πέρα..

Απλά γιατί δεν είμστε ίσοι αλλά ι σ ά ξ ι ο ι!
Το ένα φύλο είναι συμπλήρωμα του άλλου!
Ούτε εγω αλλά ούτε κι εσύ 8α μπορούσαμε ευτυχισμένοι να επιβιώσουμε ο ένας με την απουσία του άλλου .

Αν επιμένεις λοιπόν να γιορτάζω επίσημα σήμερα, δώστε μας σε όλες τις γυναίκες του πλανήτη αυτό που κα8ημερινά παλεύουμε να κερδίσουμε η κά8ε μια με τον δικό της τρόπο:
Την αξιοπρέπεια και την ελευ8ερία του φύλου μας, κι όχι μονάχα το γένος!

Οπου και να κοιτάξω γύρω μου η ΓΥΝΑΙΚΑ ακόμα με πονάει ….!
Σε χώρες ισλαμικές οι γυναίκες είναι ακόμα “res” .. κακοποιούνται και βιάζονται κα8ημερινά από άντρες αφέντες φαλλοκράτες …
στην Αφρική πε8αίνουν κατά δεκάδες απο AIDS …
στην πολιτισμένη ( ?) Αμερική πε8αίνουν, αφού πρώτα υφίστανται την επιβολή των προτύπων που οι αντρες ώρισαν για το φύλο μας, κα8ημερινά, από αφόρητη ανία ….
και στη Ευρωπαική τη Δύση πωλούνται στα παζάρια της λευκής σάρκας ενάντι 100 euro την ώρα!

Στον κόσμο όλο γυναίκες πε8αίνουν σε στράτευση ( σήμερα που το όραμα της Ειρήνης είναι πανανα8ρώπινο!) …

Κoρίτσια, δεν είναι κατάκτηση η άνευ όρων ένταξή μας στις παραγωγικές και οικονομικές δομές που μας  αλλοτροιώνουν και μας κάνουν να χάνουμε τα χαρακτηριστικά του φύλου μας!

Δεν είναι καταάκτηση η μίμηση των αντρικών ρόλων και προτύπων!

Η αξία μας και η ομορφιά μας δεν έγκειτε στη δυνατότητα να κάνουμε οτι και οι άντρες… αλλά στη μοναδικότητα της φύσης μας με όλα της τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα! ®

Ποιά Ημέρα της γυναίκας ; Πλάκα με κάνεις;


10987579_914102815301389_8453171555902268182_n

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σήμερα κι εγώ σας γράφω  γιατί έτσι θέλω, έτσι νιώθω   και όχι κατά παραγελία , ούτε για να ευχαριστήσω ή να δυσαρεστήσω! Απλά  πιστεύω  οτι οι ανθρωποι ανεξαιρέτως φύλου είναι ισότιμοι κι οτι τα δυο φύλα θα έπρεπε λογικά το ένα να συμπληρώνει τις αδυναμίες του άλλου αλλά και να εκτιμά τις ικανοτητες και την προσφορά του!

Να ευχηθώ χρόνια πολλά για τη γιορτή μας ;  Μπα… δεν θα το πω, γιατί δεν θεωρώ πραγματικά ουσιαστική   γιορτή τη σημερινή μέρα! Αραγε έχει νόημα η καθιέρωση της, σαν Παγκόσμια  Ημέρα  για τη Γυναίκα, με όσα πολλές υφίστανται καθημερινά ακόμα  ;

Mια γιορτή που προτάθηκε από γυναίκα αλλά γιορτάζεται ακόμα στα μέτρα που τα περισσότερα μας  επιβάλλουν  άντρες! Αλήθεια τι γιορτάζουν για μας σήμερα όσοι με οποιονδήποτε τρόπο  καταπιέζουν ή επιβάλλουν  στις γυναίκες τη θέληση τους; Ξεχνάμε την  κακοποιήση , τους κάθε μορφής βιασμούς που γίνονται καθημέρινα; Κάποιες το βράδυ θα βγουν με  φίλες τους να  γιορτάσουν! Τι? Τις ομόφυλές μας  που υποφέρουν  «ζώνες αγνότητας», ολοήμερη εξοντωτική εργασία σε παραδοσιακές ή και  μοντέρνες  φάμπρικες-πολυεθνικές επιχειρήσεις,  ή και ακόμα χειρότερα ,  χαστούκια,  εγκλεισμό  στο σπίτι,  φερετζέ, τη  «μπούργκα», τα ξύλινα γιαπωνέζικα παπούτσια, τους χαλκάδες στο λαιμό των Νιγηριανών γυναικών ως και την κλειτοριδο-εκτομή που εφαρμόζουν στις γυναίκες τους  κάποιοι άθλιοι ( που να μην «ολοκληρώσουν»  ποτέ τους! );

Και όλα αυτά μήπως από φόβο, από σεξουαλικό μάλλον φόβο;   Nα λέμε την αλήθεια, δεν ξέρω κι ουσιαστικά και ούτε θέλω να  ψάξω να το βρω ! Στο μυαλό και την ψυχή τους  στις περιπτώσεις αυτές γίνεται χαμός!

Ακόμα κι εδώ, στην πολιτισμένη  δύση,  και σε μια τελετή για σχέση αγάπης ( υποτίθεται)  την τελετή του γάμου, πρόσθεσαν και επαναλαμβάνουν ακόμα τη  φράση «και η γυνή να φοβείται τον άνδρα»! Καταλαβαίνετε τι θα πει αυτό; « Χέστη την αγάπη, ο φόβος έχει σημασία σε αυτή τη σχέση »!

Γι αυτό  κι εγώ αναρωτιέμαι  τι γιορτάζουν σήμερα αυτοί και όσοι  άλλοι εθελοτυφλούν σε  όλα αυτά μας προσφέρουν τριαντάφυλλα  από τη μια αλλά από την άλλη  δεν  μάχονται για τα στραβά!

Λες κι είμαστε γυναίκες, νιώ8ουμε, αντιδρούμε, εκφραζόμαστε κι αξίζουμε σαν άνθρωποι και σαν γυναίκες σήμερα μόνο,  κι επειδή κάποιος αποφάσιζει να μας χαρίσει μια μέρα γιορτής! Ε όχι λοιπόν! Εγω δεν 8έλω και δεν  γιορτάζω μόνο σήμερα το φύλο και η φύση μου παραδέξου το είναι πιο γλυκειά από τη δική σου! Ποιό όμορφη!

Είμαι Ανθρωπος γένους Θηλυκού! Και για να είμαι ευχαριστημένη θέλω να γιορτάζω σαν άνθρωπος και σαν Γυναίκα την κά8ε μου μέρα  και μάλλον όποτε και όπως εγώ διαλέγω! Από τη φύση μου έχω μεγαλύτερες αντοχές από σένα-απόδειξη  ότι αντέχω τη γέννα  ( κι ας μην έχω τη μυική σου δύναμη στα μπράτσα) , δουλεύω σκληρά μέσα και έξω από το σπίτι , γεννάω τα παιδιά σου, τα μεγαλώνω,  τα διαπαιδαγώγω και μαζί ταυτόχρονα νταντεύω κι εσένα! Ο ρόλος μου στη ζωή είναι πολύ πιο πολυσύνθετος! Αρα δεν είμαστε ίδιοι … Σε άλλα μπορεί να υστερώ  δίπλα σου αλλά σε άλλα είμαι καλύτερη σου!

Ο αγώνας της γυναίκας είναι καθημερινός και συχνά πιο πολύπλευρος από τον δικό σου ! Είναι αδιάκοπος και  πρέπει να έχει συνέχεια, εγρήγορση , υπομονή, πίστη, θάρρος, προσωπικότητα, πείσμα, να περιέχει ελευθερία, έκφραση ιδεών και απόψεων και πολύ κουράγιο!  Αν θέλετε  λοιπόν  ουσιαστική γιορτή  αντρες μου αγαπημένοι ας  μας δείξετε  έμπρακτα τη θέληση σας  αυτή με καθημερινό σεβασμό και αγάπη!

Είναι γεγονός ότι ζούμε σε μια  κοινωνία ανδροκρατική. Μπορεί κάποιες Γυναίκες σήμερα να έχουν καταλάβει σημαντικές εξουσίες, όπως προεδρίες χωρών, πρωθυπουργίες,  θέσεις σημαντικών  στελεχών κυβερνήσεων και πολυεθνικών επιχειρήσεων, παρόλα αυτά η θέση της γυναίκας στις ίδιες αυτές τις κοινωνίες κοινωνίες ήταν και παραμένει μειονεκτική, σε  σύγκριση με την αντρική ! Τα  έχει καταλάβει όλα αυτά αλλά τι θυσιάζει καθημερινά στο όνομα αυτής της ισότητας;

plaka me kaneis

Σήμερα υποτίθεται  είναι η μέρα κάθε γυναίκας στον κόσμο, είτε είναι μητέρα είτε είναι η κόρη, η αδελφή, η μάνα  η ερωμένη ή η φίλη τους. Σήμερα , όπως μας λένε , είναι η μέρα μας! Γιορτή για εμάς τις γυναίκες του δυτικού  κόσμου, μέρα αγώνα για τις γυναίκες που ζουν σε δικτατορικά καθεστώτα και άγνωστη έννοια για τις πολλές γυναίκες του τρίτου κόσμου! Ετσι το αποφάσισαν!

Για το ιστορικό της υπόθεσης παραθέτω ότι,»  στις 8 Μαρτίου του 1857, στη Νεα Υόρκη,  οι εργαζόμενες γυναίκες ντυμένες στα άσπρα έκανα απεργία με αίτημα την ίση αμοιβή με τους άνδρες. Η συγκέντρωση ήταν  πρωτοποριακή και επαναστατική για την εποχή και σαν αποτέλεσμα είχε να γεμίσει η πόλη με αίμα!  Τελικά, όμως, ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων άνοιξε και τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο τα πράγματα άλλαξαν προς το θετικότερο.

Χρόνια αργότερα, το 1910 στη Κοπεγχάγη , κατά τη διάρκεια της 2ης Διεθνούς Διάσκεψης Σοσιαλιστριών, προτάθηκε από τη Γερμανίδα Κλάρα Τσέτκιν,  αυτή η μέρα να είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, καθιερώνοντας την με αυτό τον τρόπο σαν μέρα στράτευσης για τα δικαιώματα των γυναικών.

Στη δικιά μας  κοινωνία , την Ελληνική, η θέση της γυναίκας αναβαθμίστηκε  θεσμικά τουλάχιστον,  το 1952,  όταν βάσει νόμου  οι Ελληνίδες απέκτησαν το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι». Μετά από αυτόν το νόμο ακολούθησαν αρκετοί νόμοι που  «έδειχναν»  πως άντρας και γυναίκα είναι ίσοι και έχουν τα ίδια δικαιώματα! Το 1982 ψηφίστηκε νόμος για την αγροτική σύνταξη,  το 1984 ασκήθηκε  η πρώτη δίωξη για το βιασμό και το 1986 νομιμοποιήθηκε το δικαίωμα τους στις  αμβλώσεις».

Όπως όμως και να έχει, την ισοτιμία μεταξύ των δύο φύλων τη φέρνουν οι νόμοι  ή οι ίδιοι οι άνθρωποι με τις πράξεις τους;

Εδώ και χρόνια η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται σε όλο τον πλανήτη για να μας υπενθυμίζει ότι η γυναίκα δεν είναι κατώτερο ον και ότι έχει  ίσα δικαιώματα! Οκ.  αφού το θέλετε έτσι  λοιπόν, θα σας τα πω χύμα για σήμερα  (γιατί μόνο μια γυναικα -μάνα-σύζυγος-εργαζόμενη μπορεί  να σας  πει  πολλά για την άνιση αυτή ισότητα)  κι εσύ μετά αν θέλεις απάντησε  μου εσύ   τι ακριβώς θες να γιορτάσω.

Λες  λοιπόν πως  είναι » Η Ημέρα της γυναίκας»!   Ας κοιτάξουμε γύρω μας  :

  • Αρσενικοί προσφέρουν λουλούδια και και γλυκά στις γυναίκες που έχουν δίπλα τους τη στιγμή που ίσως και να φαντασιώνονται την όποια Τζούλια να τους κάνει αεροπλανικά κολπάκια στο κρεβάτι!
  • Γυναίκες βγαίνουν μόνες και αρχίζουνε και λένε καθεμία τα προβλήματά της

με το «έτερον ήμισυ», ή με το υποψήφιο   «έτερον ήμισυ»,

  • Πίνουν και χορεύουν για να νιώσουν τάχα ότι  γιορτάζουν τη γιορτή τους!
  • Γυναίκες και ανήλικα κορίτσια σε όλο τον κόσμο  «τρώνε  χαστούκια»  ή συναδελφικά μαχαιρώματα και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν κρυφά ή φανερά,  προβλήματα διακρίσεων και βίας, που τις εμποδίζουν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή βασισμένη στο  θεμελιώδες  ανθρώπινο δικαιώματα της ισοτητας !
  • θάβουν  μέσα τους ότι καλύτερο έχουν  επειδή τις μεγάλωσαν μαθαίνοντας τους ότι ντε και καλά, πρέπει να παντρευτούν και να ανέχονται την όποια συμπεριφορά κάποιου  άνδρα   (συνήθως και πατέρα των παιδιών τους)   και δεν τους έμαθαν (όπως δεν έμαθαν και στ’ αγόρια τους) την Αγάπη ανάμεσα στη Γυναίκα και τον Αντρα !
  • κυκλοφορούν γυναίκες-αντικείμενα εκμετάλλευσης  σαν τη Τζούλια …
  • κυκλοφορούν γυναίκες με σβυσμένο βλέμμα. Γυναίκες που ο γάμος τους σάλεψε στο τέλος το μυαλό και χώθηκαν στην κατάθλιψη, τα ψυχοφάρμακα ή  σβήνουν τη ζωή τους με  ένα ηθελημένο επιλεκτικό αλτσχάιμερ.
  • υπήρξαν και κάποιες άλλες …  Γυναίκες- μάνες  που    «έφυγαν νωρίς»  και δεν πρόλαβαν να μάθουν στα αγόρια τους πως να δίνουν  αγάπη σε μια γυναίκα ή να δέχονται την δική της  χωρίς να την πληγώνουν.

Μα ποια γιορτή μιλάμε σήμερα ? Οταν ακόμα …

… στη δουλειά μας  υποχρεώνετε να μην κάνουμε παιδί για να μη μας απολύσετε;

…  πάμε να δουλέψουμε και το «αφεντικό» μας  την πέφτει άγρια  με το δικαίωμα και την υπεροχή του αρσενικού ;

…  πρέπει να τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να τα προλάβουμε όλα;

…  το βράδυ πρέπει να ξεχάσουμε τον κάματο της ημέρας  και να κάνουμε  ότι μπορούμε για  να ευχαριστήσουμε τον αντρα μας ακόμα κι αν δεν έχουμε τη  διάθεση γιατί είναι δικαίωμα του συζυγικό;

…  το δικό σας φλερτ και κέρατο θεωρείται   δικαίωμα και μαγκιά ενω το  δικό μας πουτανιά;

.

.

Η μέρα της γυναίκας, που μας χαρίσατε  άντρες  μου αγαπημένοι, έχει καταντήσει να είναι μια μέρα δόλωμα! Μια γιορτή «μαιμού  για να νιώσει η  γυναίκα  την ψευδαίσθηση ότι την αντιμετωπίζετε ισότιμα! Ισως και να΄ναι η μοναδική μέρα  που μπορεί να ξεχάσει για κάποιες ώρες τα προβλήματά  που εσεις οι ίδιοι της δημιουργείτε με τη στάση σας!

Η μέρα της γυναίκας  γιορτάζεται  έτσι όπως της επιβάλλουν τα πρότυπα της εποχής, τα πρότυπα που εσείς οι άντρες  επιβάλατε χρόνια τώρα , υποβιβάζοντας έτσι τον εαυτό μας,  αλλά ασυνείδητα και εσας  ακόμα πιο πολύ!

Μήπως όμως όλα αυτά δε βοηθούν τίποτα και κανέναν;
Προφανώς δεν εννοώ ότι αυτό συμβαίνει με όλες τις γυναίκες και με όλους εσας αλλά από αυτά που βλέπω γύρω μου, εγώ αυτό αντιλαμβάνομαι!

Κάνε κάτι να διορθώσεις κάποια από τα  στραβά  σου .., πάρε λουλούδια και ξαναέλα να με συναντήσεις από την αρχή!  … και τότε μιλάμε για…γιορτή!

Η Γυναίκα  που κρύβω μέσα μου γιορτάζει όταν την τιμούν καθημερινά και να την αντιμετωπίζουν σαν ισότιμη και οχι κατά περίσταση ή την εκάστοτε διάθεση τους!   Γι αυτό κι εγώ απόψε μπορεί να βγω ή και να μείνω  στο σπίτι  ( ανάλογα με τη διάθεση μου)   και να πιω ένα ποτήρι κρασί κόκκινο σαν το αίμα στην Υγεία και τη  Ψυχική  μας δύναμη !   Και των δυο μας!  Οχι μονο τη δική μου αλλά και του Αντρα! Γιατί η  αξία και η ομορφιά μας δεν έγκειται στη δυνατότητα  ή μη του να κάνουμε οτι και οι άντρες… αλλά στη μοναδικότητα της φύσης μας με όλα της τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα!

Και …  sorry αν τα παραπάνω σας στενοχώρησαν ή έστω σας ενόχλησαν, όμως …. καλές είναι οι γιορτές και τα παραμύθια  αλλά να λέμε που και που και καμιά  πικρή αλήθεια!

Πριν κλείσω εδώ, θέλω να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε κάποιες  γυναίκες  της δικής μου  ζωής

  • στη ΓΥΝΑΙΚΑ που μου χάρισε τη  Ζωή… ! Στη Μάνα μου που μ ανέστησε … και με δίδαξε … ότι είναι υπέροχο να είσαι γυναίκα
  • σε όλες τις Γυναίκες-Μάνες
  • στην  πολυαγαπημένη μου κόρη , που μόλις έφυγε από  κοντά μου πάλι  σήμερα και ήδη μου λείπει!
  • στην Αλίκη, την Ζωή,  τη  Χρύσα  και την Καίτη   ( λιγοστές αλλά ξεχωριστές  φίλες μου που είναι πάντα δίπλα μου )
  • στις Γυναίκες που ξέρουν να διδάσκουν την Ομορφιά και το μεγαλείο της Ζωής…
  • σε όλες εκείνες τις Γυναίκες που βοηθούν  να γυρίζει ο τροχός της ύπαρξης…
  • στις Γυναίκες που ξέρουν να χαμογελούν όταν έιναι χαρούμενες , που δεν κρύβουν τα δάκρυα τους όταν πονάνε …
  • στις Γυναίκες που ξέρουν να  αγαπούν βαθειά , ακόμα και να παθιάζονται  …
  • στις Γυναίκες που έμαθαν να χαρίζουν  …
  • στη μάνα που έφυγε νωρις απο κοντά σου…
  • στις μανάδες που  γεννάνε και μεγαλώνουν  Αντρες
  • σε εκείνους κι εκείνες που έχουν βοηθήσει στη κοινωνική καταξίωση της γυναίκας

που έχουν παλέψει με νου και καρδιά για τη δικαιοσύνη & και την  πραγματική ισότητα μεταξύ των ανθρώπων… που έχουν δώσει τον εαυτό τους για ένα καλύτερο κόσμο…!

Πιο ΙΣΟ ( όχι σαν το γυαλό) !

Πιο …  ΙΣΟΤΙΜΟ!

Σας φιλώ γλυκά και  εύχομαι  καλή βδόμαδα να έχουμε  όλοι!