Στιγμιότυπα από τη στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2017


Αυτή η παρέλαση ήταν ανέκαθεν φολκλόρ, φέτος θα κατεβεί στην κατηγορία τσίρκο…

Διάβαζαν οι άλλοι να βγάλουν 19 να περάσουν Ευελπίδων για να κάνουν παρέλαση Σαββατιατικα και να γυρνάνε το κεφάλι στον Προκόπη Παυλόπουλο!

 

Μαζί παρακολούθησαν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου ο εκπρόσωπος του Χριστιανισμού (δεξιά) και ο εκπρόσωπος του Βουδισμού (αριστερά)…

 

Όσο για μας , είδαμε και την παρέλαση, φάγαμε και τον μπακαλιαρο, αγναντέψαμε από το βεραντάκι μας  και τον ήλιο στο φευγιό του…

Καλό βράδυ, ες  αύριον τα σπουδαία!

Η διατήρηση της εξουσίας και τα ελλείμματα


Μετά τη χθεσινή συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ , όπου ανέφερε για τον Αλέξη Τσίπρα πως δεν σκέφτεται την κοινωνία, αλλά τη διατήρηση της εξουσίας, ο συγγραφέας και φιλόσοφος Στέλιος Ράμφος επανήλθε σήμερα με νέα του συνέντευξη στον Alpha 9,89.

Ο κ. Ράμφος έκανε λόγο για τρομερό ψυχικό έλλειμμα που έχει ο Πρωθυπουργός και εκτίμησε ότι «έχουμε μπλέξει με «ομάδα ψυχοθεραπείας, ένα group therapy ως κυβέρνηση και πρέπει να τα βγάλουμε πέρα».

Μιλώντας στον Alpha 989 ο κ. Ράμφος αναφέρει ότι «διψά κανείς για εντύπωση όταν ο εαυτός του έχει ελλείμματα. Αυτό τον ψευτο-ψυχολογικό ρόλο έρχεται να διαδραματίσει ο πολιτικός».

Προσθέτει για τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα ότι «η κίνηση που έκανε πάντα δεν ήταν του κόπου, ήταν της κατάληψης. Εκφράζεται και με την αποφυγή γραβάτας. Μπορεί να υποδεικνύει και την αδυναμία του».

«Κυβερνώμεθα από καταληψίες. Εκθέτουν την ψυχή τους που είναι σκουπιδότοπος», συνέχισε ο ίδιος και σχολίασε ότι «οι πιο πολλοί απ’ αυτούς είναι αποτυχημένοι στη ζωή και τώρα παίρνουν ρεβάνς. Εμείς στην πραγματικότητα βγάζουμε την ουρά μας απέξω».

Αυτά τα ολίγα αλλά σοβαρά είπε ο κ Ράμφος..

Δεν μένει παρά να σκεφτούμε κι εμείς στα σοβαρά, τα λόγια του.

Σας φιλώ Ανοιξιάτικα! 🙂

Συμβαίνει τώρα στην Αθήνα. Χιονίζει …


 

Αθήνα 2016 Παραμονές άλλης μια μνημονιακής Πρωτοχρονιάς. Η άσπρη μέρα που περιμέναμε ήρθε με χιόνι!

 

xioniaathina_204520721

29/12/2016  15,09 Χιονισμένη Ακρόπολη

facebook_14829923063181

 

29/12/2016  Ακρόπολη και Ηρώδειο με χιόνι ( Φωτο Κ. Καλιστρίδης)

 

acropoli_snow

29/12/2016   Χιονισμένη Ακρόπολη

27470037_17443076.limghandler.jpg

 

 

Ο καιρός σήμερα: «Άσπρη» μέρα και στην Αθήνα, και κυρίως στα Β Προάστια .

 

c00gbhpxeaajwqd

Στο Νευροκόπι έχουν πεθάνει από τα γέλια  !

Από τις πρώτες πρωινές ώρες το πυκνό χιόνι που πέφτει στην Αθήνα, σε συνδυασμό με τη χαμηλή θερμοκρασία έχει παγώσει στο οδόστρωμα  γι αυτό ελληνάκια μου προσοχή στην οδήγηση.

fb_img_1482820849606

15697688_577202362476832_3726508180253954312_n

29/12/2016  06.30 Μαρούσι

 

  • Ομάδα αναρχικών απαλλοτρίωσε χιόνι απο τον Όλυμπο και το έριξε στην Αθήνα. Προσοχή Σκληρές εικόνες!
c0wqllixcae0w_l

29/12/2016 Βουλή των Ελλήνων –  Σύνταγμα


 

❄

  • – Πνιγεστε στην Αθήνα όταν ακούτε για χιόνι…. Που να πάτε να δείτε πως ζει ο κόσμος στα ορεινά που έχουν χειμωνα 10μηνες το χρονο.

 

❄

  •  Φυσάει τόσο πολύ που το χιόνι από Τρίκαλα έφτασε Αθήνα

❄

πεθάνετε όλοι.               ❄

 

❄

 

Προεδρικό Μέγαρο (1928)

Προεδρικό Μέγαρο (1928)

 

❄

 

Οδός Σταδίου (1934)

 

❄

 

Και επίσης τον Φλεβάρη του 2008 που απο τα χιόνια και μιλάμε γιαχιόνια και  όχι χιονάκι -πάσπαλη . Τοσο χιόνι που έκλεισαν ως και οι κεντρικές λεώφόροι της Αθηνας και επίσης και  και το αεροδρόμιο Eλ. Βενιζέλος ακυρώνοντας όλες τις πτήσεις.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από το προσωπικό μου αρχείο

omorfo-spanio-kai-epikindyno

cebacf81cf85cf83cf84ceb1cebbcebbcebfceb9

cf80ceb1ceb9cf87cebdceb9ceb4ceb9ceb1-cf84cebfcf85-cf86ceb1cebacebfcf85-cebccebfcf85-cebcceb5-cf84cebfcebd-cf80ceb1ceb3cebf

Κράτα το

Τότε που λέγαμε τα κάλαντα …


c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b-231

Παραμονή Χριστουγέννων. Ξύπνημα από τις έξι. Ντυνόμασταν ζεστά, φοράγαμε τα σκουφάκια που μας είχε πλέξει η μάνα μας με τεράστιες φούντες στην κορυφή και αφού πίναμε γρήγορα γρήγορα το Νουνού φεύγαμε για τα κάλαντα. Θέλαμε να είμαστε από τις πρώτες που θα χτύπαγαν το κουδούνι. Ναι, κινδυνεύαμε να μην μας ανοίξουν πρωί πρωί, όμως αν, θα ήμασταν εμείς που θα κάναμε το ποδαρικό και θα περνάμε επαξίως τον καλύτερο μπουναμά. Συνήθως, η εμπειρία μας είχε δείξει δηλαδή, ότι όλοι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, άνοιγαν διάπλατα την πόρτα τους για να «τα πούμε». Τότε, δεν υπήρχε φόβος. Οι πόρτες ήταν ξεκλείδωτες και όλοι σε καλωσόριζαν στο σπιτικό τους. Η υποδοχή ήταν ίδια σε όλα τα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα. Μας έβαζαν στο σαλόνι τους, έτσι για το καλό. Για να ακουστούν οι παιδικές φωνούλες και να πλημμυρίσουν οι τοίχοι από χαρά. Αυτή η χαρά θα συνόδευε την καινούργια χρόνια και θα κράταγε μέχρι τον επόμενο χρόνο που πάλι θα χτύπαγε το κουδούνι και κάποια παιδιά θα έλεγαν τα κάλαντα με τον δικό τους τρόπο. Δεν φοβόμασταν να περπατήσουμε ακόμα και σε άγνωστες γειτονιές για «να τα πούμε». Ο κόσμος πιο ευγενής, τα αυτοκίνητα λιγότερα και οι οδηγοί πιο συνετοί. Εξάλλου ήταν τόσο πρωί που σπάνια συναντούσες αυτοκίνητο. Παραμονές Χριστουγέννων σήμαινε όχι μόνο κάλαντα για τα παιδιά αλλά και για τους μεγάλους. Άκουγα τον πατέρα μου που έλεγε στην μητέρα μου «κάνε ψιλά. Αύριο θα έρθουν τα παιδιά για τα κάλαντα». Η μητέρα επίσης φρόντιζε και για τα γλυκά. Συνήθως σοκολατάκια για κέρασμα. Σε ποιο παιδί δεν άρεσε η σοκολάτα; Έτσι όλα τα σπίτια έκαναν τις απαραίτητες ετοιμασίες για να υποδεχτούν τα κάλαντα. Ψιλά και σοκολατάκια, καμιά φορά κουραμπιέδες και μελομακάρονα, οι πιο κλασικές νοικοκυρές που δεν έσπαγαν την παράδοση. Σπανίως κάποιος δεν άνοιγε την πόρτα του. Σαν παιδιά που ήμασταν, χτυπάγαμε το κουδούνι και μετά περιμέναμε. Αν άνοιγε η πόρτα, καλώς. Αν αργούσε να ανοίξει, περιμέναμε σιωπηλά, σχεδόν δεν αναπνέαμε και κολλούσαμε το αυτί μας στην πόρτα. Να ακούσουμε αν ήταν κάποιος μέσα και έκανε το κορόιδο. Ναι, ήταν σεσημασμένοι οι γρουσούζηδες που δεν άνοιγαν. Τους ξέραμε, αλλά κάθε χρόνο ήμασταν εκεί. Έτσι για την αλητεία της εποχής. Τότε, τα χρήματα που μαζεύαμε ήταν πολλά για την εποχή. Αλλά δεν μας ένοιαζε αυτό. Πηγαίναμε έξω για τα κάλαντα για να ζήσουμε την περιπέτεια. Γιατί ήταν έθιμο και έτσι μας είχαν μάθει οι γονείς μας, που τους είχαν μάθει οι γονείς τους. Ήταν από τις λίγες φορές που μας άφηναν οι γονείς μας να βολτάρουμε μόνες μας. Το λεγόμενο χαρτζιλίκι που συγκεντρώναμε από τα κάλαντα, συνήθως το εξαργυρώναμε σε δώρα για τους δικούς μας ανθρώπους. Για την οικογένεια μας. Βλέπετε, τότε δεν υπήρχε mall, ούτε Zara, ούτε iPhone, ούτε tablet. Όταν τελείωνε η γύρα και επιστρέφαμε στο σπίτι, δεν σταματάγαμε να μιλάμε για την περιπέτεια. Ποιος μας άνοιξε, ποιος δεν μας άνοιξε, γνωστό αυτό, τι μας κέρασαν, πόσα μας έδωσε ο κολλητός του πατέρα μας. Κάθε χρόνο η μητέρα μου μας έκανε την ίδια ερώτηση, «δεν πιστεύω να χτυπάγατε πολλές φορές το κουδούνι και με μανία όταν δεν σας άνοιγαν;» Και κάθε χρόνο έπαιρνε την ίδια απάντηση,»Οοοχιιι». Εμείς αυτόματα κοιτάγαμε το δάκτυλο μας, τον δείκτη, που είχε γουβιάσει από την πίεση στο μπουτόν του κουδουνιού και κρυφογελάγαμε. Εννοείται, ότι κάποιοι θείοι μας που έρχονταν το μεσημέρι στο σπίτι μας για χρόνια πολλά, έλεγαν ποσό επίμονα χτυπούσαμε το κουδούνι. Και το έλεγαν κάπως ενοχλημένοι, τι κάπως δηλαδή, πολύ, αλλά εμείς είχαμε περάσει τόσο καλά που η παρατήρηση, παύλα, ευγενική επίπληξη μας άφηνε παγερά αδιάφορες. Τότε που πηγαίναμε για τα κάλαντα δεν υπήρχε ο φόβος να μας ληστέψουν στον δρόμο. Περπατάγαμε και νιώθαμε ασφάλεια. Τώρα, τα λιγοστά παιδιά που βγαίνουν την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς συνοδεύονται από κάποιον ενήλικα. Συνήθως οι μαμάδες αναλαμβάνουν τον ρόλο του σεκιουριτά. Οι περισσότερες πόρτες μένουν κλειστές. Δεν ανοίγουν στο χτύπημα του κουδουνιού. Κάποιοι κοιμούνται, κάποιοι βαριούνται, κάποιοι κάνουν πως δεν ακούνε. Κάποιοι δεν έχουν χρήματα να φιλέψουν τα παιδιά «Φέτος θα πούμε τα κάλαντα μεταξύ μας» είπα στην κόρη μου. Και όταν με ρώτησε γιατί, της απάντησα ότι δεν πρέπει να φέρνουμε τους ανθρώπους σε δύσκολη θέση. Έχω ήδη βγάλει από το ντουλάπι το τρίγωνο, με τρίγωνο τα λέγαμε και μεις, το έτριψα λίγο να γυαλίσει, γυαλίζοντας το τότε… Θυμήθηκα, χαμογέλασα…

 

Κράτα το

Κράτα το

Ξυπνήστε! Φοβάστε μην σας πουν ρατσιστές!


«Ξυπνήστε, άνθρωποι μου, ξυπνήστε! Μέσα στο φόβο σας να βαδίσετε ενάντια στο ρεύμα, μην τυχόν και σας περάσουν για ρατσιστές, δεν καταλαβαίνετε ή δεν θέλετε να καταλάβετε ότι μια Αντίστροφη Σταυροφορία έχει ήδη αρχίσει», αναφέρει εννοώντας προφανώς το σχέδιο της Νέας Τάξης να γεμίσει την Ευρώπη με μουσουλμάνους για να δημιουργηθεί χάος και να επιβληθεί η πανθρησκεία ως «λύση ειρήνης».

Η ασυμβίβαστη Οριάνα Φαλάτσι, με το ελληνικό αίμα από την Magna Grecia να βράζει μέσα της, γράφει μέσα στο βιβλίο, όπως τα βρήκαμε σε μέσο ενημέρωσης:Στην σημερινή Ιταλία και Ευρώπη (…) οι μετανάστες έρχονται, όποτε τους αρέσει και όποτε θέλουν. Τρομοκράτες, κλέφτες, βιαστές, πρώην κατάδικοι, πόρνες, ζητιάνοι, έμποροι ναρκωτικών, άτομα με μεταδοτικές ασθένειες. Δεν ελέγχεται το ιστορικό ούτε καν εκείνων που παίρνουν άδεια εργασίας.

Από την στιγμή, που περνούν τα σύνορα, τους παρέχεται φιλοξενία, τροφή και ιατρική περίθαλψη, με επιβάρυνση των γηγενών. Εννοώ των Ιταλών φορολογουμένων. Λαμβάνουν ακόμη και ένα μικρό ποσό χρημάτων για τα τρέχοντα μικροέξοδά τους. Όσο για τους παράνομους μετανάστες, ακόμη κι αν απελαθούν επειδή έχουν διαπράξει κάποιο φριχτό έγκλημα, πάντοτε καταφέρνουν να επιστρέψουν. Αν απελαθούν ξανά, πάλι γυρίζουν πίσω. Φυσικά, για να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα. Και οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτε. Ανάθεμά τους!

Αιτία θανάτου τής Οριάνα Φαλάτσι……καρκίνος ………τυχαίο;..μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 συγκέντρωσε τα πυρά των κριτικών με το σκεπτικό ότι προκαλεί το μίσος εναντίον των μουσουλμάνων. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στο Μανχάταν, τη δεύτερη πατρίδα της όπως αποκαλούσε.

Δε θα ξεχάσω ποτέ τις διαδηλώσεις, που έκαναν πέρυσι οι παράνομοι, κατακλύζοντας τις πλατείες μας, για να απαιτήσουν με αυθάδεια άδειες παραμονής. (Οι περισσότεροι ανέμιζαν τις σημαίες της χώρας τους ή κόκκινες σημαίες).

Αυτά τα παμπόνηρα, παραμορφωμένα πρόσωπα. Αυτές οι υψωμένες γροθιές, έτοιμες να μας χτυπήσουν, εμάς τους γηγενείς, να μας κλείσουν σε καταυλισμούς. Αυτές οι κραυγές, που έφερναν στο νου τις κραυγές των οπαδών του Χομεινί στο Ιράν, του Μπιν Λάντεν στην Ινδονησία, Μαλαισία, Πακιστάν, Ιράκ, Σενεγάλη, Σομαλία, Νιγηρία κ.ο.κ…

H Ιταλία είναι ένα πολύ παλαιό έθνος. Με εξαίρεση την Ελλάδα, θα έλεγα πως είναι το παλαιότερο της Δύσης. Η καταγεγραμμένη ιστορία της ξεκινά πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, όταν ιδρύθηκε η Ρώμη. Ή, καλύτερα, από την εποχή που οι Ετρούσκοι αποτελούσαν ήδη πολιτισμένη κοινωνία. Σ’ αυτές τις τρεις χιλιετίες, παρ’ όλη την εξάπλωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, παρ’ όλες τις εισβολές, που προκάλεσαν την Πτώση αυτού του εκπληκτικού επιτεύγματος, παρ’ όλες τις κατακτήσεις που μας είχαν διαμελίσει για πολλούς αιώνες, η Ιταλία δεν υπήρξε ποτέ έθνος μεταναστών. Δηλαδή, ένα μείγμα από φυλές, θρησκείες και γλώσσες.

Ούτε αλλοιώθηκε η ταυτότητά της από τις επιδράσεις των κατακτητών της. Επίσης, για δυο χιλιάδες χρόνια, η ενότητά μας ήταν βασισμένη σε μια θρησκεία, που ονομάζεται Χριστιανισμός, σε μια εκκλησία που ονομάζεται Καθολική Εκκλησία… Πάρτε εμένα σαν παράδειγμα. «Είμαι άθεη και αντικληρικών αντιλήψεων, δεν έχω τίποτε κοινό με την Καθολική Εκκλησία», δηλώνω πάντοτε. Κι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά ταυτόχρονα είναι και ψέμα.

Γιατί, είτε μου αρέσει είτε όχι, έχω αρκετά κοινά με την Καθολική Εκκλησία. Πιστέψτε με, γαμώτο! Πώς θα μπορούσα να μην έχω; Γεννήθηκα σ’ έναν τοπίο γεμάτο τρούλους εκκλησιών, μοναστήρια, Χριστούς, Μαντόνες, Αγίους, σταυρούς και καμπάνες. Οι πρώτες μελωδίες που άκουσα, όταν γεννήθηκα, ήταν οι μελωδίες από τις καμπάνες.

Τι καμπάνες του Καθεδρικού της Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε, που τον Καιρό του Αντίσκηνου, ο μουεζίνης προσβλητικά κατέπνιγε με τα δικά του Αλλάχ-ακμπάρ. Γεννήθηκα και μεγάλωσα με αυτή την μουσική, με αυτό το τοπίο γύρω μου, με αυτή την Εκκλησία, που την έχουν προσκυνήσει ακόμη και μεγάλα μυαλά, όπως ο Ντάντε Αλιγκιέρι, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μιχαήλ Άγγελος και ο Γαλιλαίος Γαλιλέι.

Μέσα από αυτήν έχω μάθει, τι είναι γλυπτική, αρχιτεκτονική, ζωγραφική, ποίηση και λογοτεχνία, καθώς και τι σημαίνει ο συνδυασμός της ομορφιάς με την γνώση. Χάρη σ’ αυτήν άρχισα κάποτε ν’ αναρωτιέμαι, τι είναι το Καλό και το Κακό, αν υπάρχει Θεός. Αν μας έπλασε Εκείνος ή εμείς Εκείνον και αν η ψυχή είναι μια χημική ένωση, που μπορεί να υποστεί επεξεργασία σε εργαστήρια ή είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Και μα τον Θεό…

Βλέπετε; Πάλι χρησιμοποίησα την λέξη «Θεός». Παρ’ όλες τις λαϊκές και αντικληρικές μου αντιλήψεις, παρ’ όλο τον αθεϊσμό μου, είμαι τόσο διαποτισμένη από τον Καθολικό πολιτισμό, ώστε αυτός να είναι αναπόσπαστο μέρος του γραπτού και προφορικού μου λόγου. Μα τον Θεό, για όνομα του Θεού, προς Θεού, δόξα τω Θεώ, Θεέ και Κύριε, Παναγία μου, έλα Παναγία μου, Χριστέ και Παναγιά μου, στην ευχή του Χριστού. Χριστέ μου… Τέτοιες εκφράσεις μου έρχονται τόσο αυθόρμητα, που δε συνειδητοποιώ, ότι τις λέω ή ότι τις γράφω. Και να σας τα πω όλα; Και εν τέλει ας το παραδεχτούμε: οι καθεδρικοί ναοί μας είναι πιο όμορφοι από τα τζαμιά, τις συναγωγές, τους βουδιστικούς ναούς και τις άχρωμες εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων.

Για όνομα του Θεού, για άλλη μια φορά, αυτό που θέλω να πω είναι, ότι εμείς oι Ιταλοί δε βρισκόμαστε στην ίδια θέση με τους Αμερικανούς. Δεν είμαστε ένα χωνευτήρι πολλών και διαφόρων ειδών, δεν είμαστε ένα μωσαϊκό από ανομοιομορφίες, συγκολλημένες μονάχα με μια ιθαγένεια.

Εννοώ, ότι ακριβώς επειδή η πολιτιστική μας ταυτότητα είναι ήδη προσδιορισμένη από την χιλιόχρονη ιστορία μας, δεν μπορούμε ν’ αντέξουμε ένα κύμα μεταναστών, που δεν έχουν καμιά σχέση μ’ εμάς… και που δε θέλουν να γίνουν σαν εμάς, να απορροφηθούν από εμάς. Αντίθετα, μάλιστα, θέλουν να μας απορροφήσουν εκείνοι. Θέλουν ν’ αλλάξουν τις αρχές μας, τις αξίες μας, την ταυτότητά μας, τον τρόπο ζωής μας. Και στο μεταξύ, μας αναστατώνουν με την οπισθοδρομική άγνοιά τους, με την οπισθοδρομική μισαλλοδοξία τους, με την οπισθοδρομική θρησκεία τους.

Αυτό που εννοώ είναι, ότι στον δικό μας πολιτισμό δεν υπάρχει χώρος για μουεζίνηδες και μιναρέδες, για ψευτο-εγκράτειες, για το ταπεινωτικό τσαντόρ, για την εξευτελιστική μπούρκα. Ακόμη κι αν υπήρχε χώρος γι′ αυτούς τους ανθρώπους, εγώ δεν θα τους τον παραχωρούσα.
Γιατί θα ήταν σαν να έσβηνα την ταυτότητά μας, σαν να εκμηδένιζα τα επιτεύγματά μας. Θα ήταν σαν να έφτυνα κατάμουτρα την ελευθερία, την οποία κερδίσαμε, τον πολιτισμό που έχουμε αναπτύξει, την ευημερία που έχουμε αποκτήσει. Θα ήταν σαν να ξεπουλούσα την χώρα μου, την πατρίδα μου. Κι η χώρα μου, η πατρίδα μου δεν είναι προς πώληση.

Εμείς εδώ στην Ελλάδα πότε θα ξυπνήσουμε?

Είσαστε αχάριστοι… έτσι?


lysh-yparxei-alla-den-thn-theloyn-oi-daneistes

Δεν μπορώ ειλικρινά να καταλάβω κάποιους από σας που όλο γκρινιάζουαν για τν κρίση! Εμένα πάντως σε μερικά θέματα την κρίση την .. «πάω » πολύ! Τι να σας πω! Ξετρελλαίνομαι! Για παράδειγμα τρελλαίνομαι που :

– Όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά λιώνει στα γέλια. ( άσε που στα πλαίσια της λιτότητας έδιωξε και δυο τρεις που δε μου άρεσε η μούρη τους..! )

-Μου αρέσει που διάφοροι φίλοι έφυγαν στο εξωτερικό τώρα στο παρα πέντε της σύνταξης για κάτι καλύτερο. Θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. (Ελπιζω πως όλο και κάποιο δωρακι θα μου φέρνουν όποτε έρχονται – τι στο καλό!)

1-2-thumb-large

-Μου αρέσει που ακρίβυνε η βενζίνη κι έγινε πια απλησίαστη.. Ετσι το χρησιμοποιώ λιγότερο και θα το έχω για περισσότερα χρόνια! Επίσης παρπατάω περισσότερο και αυτό κάνει καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε βόρτα με το αμάξι στην εθνική ( γιτι αυτοί το κινούν ακόμα πιο σπάνια)! Άσε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν ολοι τον …κινέζο.

– Μου αρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για καφέ και αντί για μπάλα ακούς συζητήσεις επιπέδου (το έλάχιστο για μαύρες τρύπες) .

-Επιπλέον είσαι σίγουρη πια 100% ότι άλλος δε σε θέλει για τα λεφτά σου ( γιατί απλά δεν έχεις) .

-Μου αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζούκια! ( καιρός ήταν) .

-Μου αρέσει ο καφές που κερδίζω στη μπιρίμπα με τις φιλες μου αποτελεί το 5%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες αν τις κερδίω όλες έχω βγάλει ένα μισθό.

matsos_0

-Μου αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. (Δεν άντεχω να περιμένω σε ουρές όρθια).

– Μου αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας!

-Μου αρέσει που μπορώ να τραβήξω μια καταθλιψάρα ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι «Τι σου λείπει ρε ηλίθια ; Τη δουλειά σου την έχεις, την οικογένεια σου την έχεις, το αμαξάκι σου, το εξοχικούλι σου, τι άλλο θες; »

– Μου αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια πια περιμένεις τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια Κι αν πέσεις σε κάποιον τέτοιο, του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτι του!

-Μου αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμίευαν τόσα χρόνια, να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ η σκορποχέρα έτρωγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από «σπάταλη» έγινα «προνοητική» γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα!

– Μου αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιουςκαι τη χορωδία.

-Μου αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

-Μου αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

– Μου αρέσει που αν πω ότι δουλεύω μέρα παρά μέρα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά έλεγαν :- «Ρε την τεμπέλα»..

– Μου αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας, όπως μας έλεγαν παλαιότερα για τη Χούντα των Συνταγματαρχών ή την Γερμανική Κατοχή. Αλλιώς θα με πέρναγαν και για πολύ … gucci!

ceb48

Τι γκρινιάζετε όλοι σας;; Οι Τράπεζες να είναι καλά! Για το λαό έχει ο Θεός!

Ασε που μετά από τόσους «ήρωες» και μετά από τόση… «Ιστορία»,

στην Ελλάδα του σήμερα σπάμε πλέον το ένα «ιστορικό ρεκόρ» μετά το άλλο!!!!!!

Εσπασε ήδη το «ιστορικό ρεκόρ» της φτώχειας.

Εσπασε το «ιστορικό ρεκόρ» της ανεργίας.

Εσπασε και το «ιστορικό ρεκόρ» της απανθρωπιάς στα διαλυμένα νοσοκομεία, στις ουρές των συσσιτίων, στις ουρές των καρκινοπαθών για ένα φάρμακο, στον κατάλογο των αυτοκτονιών…!!!

Ετσι γράφεται Ελληνάκια μου η πραγματική ιστορία στην Ελλάδα…

Αχάριστοι !

Εγραψε ιστορια σημερα το πρωί ο Αλέξης Τσίπρας


 

SYRIZA Nation wide Conference at the Peace and Friendship Stadium in Athens for a discution of the  procedure of transformation of Syriza to a unique Party instead of a coalition of left radical forcees. on 01st of December 2012 / Πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ στο ΣΕΦ με θέμα τον μετασχηματισμό του σε ένα ενιαίο Κόμμα

( Η φωτογραφία στο  άρθρο αυτόείναι σκόπιμα μικρή ..)

… εγινε ο πρωτος Ελληνας Πρωθυπουργος που κατεθεσε στεφανι στο πολυτεχνειο.

Πράγματι «έγραψε» ιστορία ο Τσίπρας….

Απλά δεν είναι αυτήν που φαίνεται….

Από σήμερα και πέρα η 17 Νοέμβρη θα αλλάξει την «σημασία» της..

Θα έχει για τους περισσότερους πολίτες άλλη σημασία και βέβαια θα αφορά πολύ περισσότερους από το αληταριό στο οποίο εξελήχτηκαν κάποιοι ( γνωστοί στον πολυ κόσμο ) που τότε πρωτοστάτησαν και ύστερα εξαργυρωσαν τη συμμετοχη τους στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Στο μέλλον και εξαιτίας του Τσίπρα ο λαός θα θυμάται ότι στις 17 Νοέμβρη παραδόθηκαν τα σπίτα των Ελλήνων στους διεθνείς τοκογλύφους…

Στις 17 Νοέμβρη ο Τσίπρας άνοιξε την «κερκόπορτα» της κοινωνίας στα «αρπακτικά» της παγκόσμιας «ζούγκλας»…

Σύντομα και εξαιτίας του Τσίπρα θα ξεχαστεί το αληταριό του Πολυτεχνείου….

Οι πάντες όμως θα θυμούνται πότε τα σπίτια τους έγιναν λεία των τοκογλύφων…

Απλά την ημέρα που τα υπέγραψε όλα αυτά …και για ξεκάρφωμα πήγε στο Πολυτεχνείο να καταθέσει στεφάνι…

Πόσο «τυχαίο» μπορεί να είναι το γεγονός ότι το πιο δύσκολο και επικίνδυνο «κομμάτι» της διαπραγμάτευσης που αφορά τα σπίτια του κόσμου το «συμφώνησαν» τα μεσάνυχτα της παραμονής του Πολυτεχνείου;

Όλα «στημένα» εξ’ αρχής…Φοβούμενοι το ενδεχόμενο να αντιδράσει ο κόσμος και να βγει στους δρόμους φρόντισαν εκείνην την ημέρα που θα υπήρχε εκείνη η πιθανότητα να είναι η Αθήνα και οι δρόμοι της παραχωρημένοι στο παρακράτος…

Βλέποντας και κάνοντας….ο «επαναστάτης»…

Αν δουν ότι ο κόσμος αντιδρά ….τα «φιλαράκια» του Λάμπρου θα εξασφαλίσουν και άλλες παροχές στις φυλακές προκειμένου να γίνουν πιο βίαιοι και εντυπωσιακοί…

Ποιος πιστεύει ότι είναι τυχαίο που έφτασαν οι «διαπραγματεύσεις» σε αυτήν την κομβική «ημέρα»;

Μεγαλύτερος χαφιές και πράκτορας από τον Τσίπρα δεν πρέπει να υπάρχει, διάβασα κάπου και είδα στα μάτια μου αυτό που δεν τολμούσα ως τώρα να μου πω.

Τέτοιο «δούλεμα» στον ελληνικό λαό   δεν έχει τολμήσει να δοκιμάσει κανένας από τους προκατόχους του.

«Ο πιο δυνατός εχθρός μου είναι ο εαυτός μου.» (Τσίπρας)


Tσίπρας εναντίον Τσίπρα.

Εγώ δεν έχω τιποτα εναντίον του!

Αυτός έχει!

Οχι εναντίον μου καλέ!

Εναντίον του!

Αλέξης Τσίπρας: – Σας καλώ να συμμετάσχετε στην απεργία εναντίον των μέτρων που ψήφισα, γιατί δεν μπόρεσα να βρω ισοδύναμο για την απεργία !

2015-11-11_175222

«Θα απεργήσει και ο Τσίπρας»!

» Χρειάζονται μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές» είπε .

Να κάποιες που έχει κάνει μέχρι τώρα …

2015-11-11_174617

-86,000 κατοίκους η Μυτιλήνη άλλους τόσους η Λέσβος, κοίτα να δεις πόσους ψηφοφόρους κέρδισε ή μαλλον έχασε δια παντός ο Τσίπρας σε μια μέρα μου λεει η κόρη μου .

-Μπα, ο Τσίπρας έχει σχέδιο, καθυστερεί την Μερκελ για να πιάσει ο Χειμώνας στη Ρωσία, αντιλέγω και ενοείται συνεχίζω : Ούτε εμένα βεβαια μου αρέσει ο Τσίπρας, αλλά η λύση δεν είναι να στηρίζετε Άδωνι, μπορείτε απλά να αυτοκτονήσετε.

Εδω ο Tσιπρας δεν ξερει οτι η ελλαδα  εχει ναρκοπεδια στον Εβρο κι εσεις μου λετε για τη Λεσβο και τη Μυτιληνη, επεμβαίνει η Κηλίδα και συμπληρώνει με στόμφο: Έχω την εντύπωση ότι ο Τσίπρας δεν μας χωνεύει. Μπορεί  να μην θεωρεί το ίδιο τη Λέσβο με τη Μυτιλήνη αλλά  γνωρίζει  «το Καρπενησι, το Λαγονησι και τα αλλα νησια της ελλαδος» και θεωρεί το ίδιο το δεξιά με το αριστερά και άμα διαπραγματεύεται τα κοκκινα δάνεια να δείτε που στο  τέλος θα μας πάρουν και τα σπίτια που δεν έχουν  δάνειο.. !

Συγκινήθηκε ο Τσίπρας τόσο πολύ από τις γριες της Λέσβου που σκέφτεται να τους κόψει την σύνταξη απο την άλλη χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες για να προσπεράσει το πρόγραμμα.

Θα τον τελειώσουν οι Ευρωπαίοι ..

Να μου  το θυμάστε..