Στιγμιότυπα από τη στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2017


Αυτή η παρέλαση ήταν ανέκαθεν φολκλόρ, φέτος θα κατεβεί στην κατηγορία τσίρκο…

Διάβαζαν οι άλλοι να βγάλουν 19 να περάσουν Ευελπίδων για να κάνουν παρέλαση Σαββατιατικα και να γυρνάνε το κεφάλι στον Προκόπη Παυλόπουλο!

 

Μαζί παρακολούθησαν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου ο εκπρόσωπος του Χριστιανισμού (δεξιά) και ο εκπρόσωπος του Βουδισμού (αριστερά)…

 

Όσο για μας , είδαμε και την παρέλαση, φάγαμε και τον μπακαλιαρο, αγναντέψαμε από το βεραντάκι μας  και τον ήλιο στο φευγιό του…

Καλό βράδυ, ες  αύριον τα σπουδαία!

Advertisements

Εγώ ήδη πληρώνω! Για αυτό θα πληρώσεις κι εσύ αυτό που σου αναλογεί


Το γνωστό θεατρικό έργο του Dario Fo τωρα πλέον παίζεται σε σύγχρονη διασκευή

όχι στις οθόνες μας αλλά στην ίδια μας τη ζωή

Το σύνθημα λοιπόν, δεν θα πρέπει να είναι το…«δεν πληρώνω»!

Αλλά το : «Εγώ ήδη πληρώνω! Για αυτό θα πληρώσεις κι εσύ αυτό που σου αναλογεί»!

Είτε απευθύνεσαι σε πολίτη αυτής της ρημάδας χώρας είτε σε πολιτικό , είτε σε τεως είτε σε νυν βουλευτή, είτε ακόμα και στον ίδιο τον πρωθυπουργό! (ακόμα και σε αυτόν!)

κι οχι να συμπράξει ο ΓΑΠ με τον Συριζα και να χορευουν χέρι- χέρι το ..

«όλοι μαζί τα φάγαμε πληρώστε τώρα εσείς κορόιδα»

 

…. Αν θέλουμε να χτίσουμε μια σοβαρή χώρα….

Είσαστε αχάριστοι… έτσι?


lysh-yparxei-alla-den-thn-theloyn-oi-daneistes

Δεν μπορώ ειλικρινά να καταλάβω κάποιους από σας που όλο γκρινιάζουαν για τν κρίση! Εμένα πάντως σε μερικά θέματα την κρίση την .. «πάω » πολύ! Τι να σας πω! Ξετρελλαίνομαι! Για παράδειγμα τρελλαίνομαι που :

– Όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά λιώνει στα γέλια. ( άσε που στα πλαίσια της λιτότητας έδιωξε και δυο τρεις που δε μου άρεσε η μούρη τους..! )

-Μου αρέσει που διάφοροι φίλοι έφυγαν στο εξωτερικό τώρα στο παρα πέντε της σύνταξης για κάτι καλύτερο. Θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. (Ελπιζω πως όλο και κάποιο δωρακι θα μου φέρνουν όποτε έρχονται – τι στο καλό!)

1-2-thumb-large

-Μου αρέσει που ακρίβυνε η βενζίνη κι έγινε πια απλησίαστη.. Ετσι το χρησιμοποιώ λιγότερο και θα το έχω για περισσότερα χρόνια! Επίσης παρπατάω περισσότερο και αυτό κάνει καλό στην καρδιά μου και είμαι και πολύ μούρη όταν προτείνω σε φίλους να πάμε βόρτα με το αμάξι στην εθνική ( γιτι αυτοί το κινούν ακόμα πιο σπάνια)! Άσε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν ολοι τον …κινέζο.

– Μου αρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για καφέ και αντί για μπάλα ακούς συζητήσεις επιπέδου (το έλάχιστο για μαύρες τρύπες) .

-Επιπλέον είσαι σίγουρη πια 100% ότι άλλος δε σε θέλει για τα λεφτά σου ( γιατί απλά δεν έχεις) .

-Μου αρέσει που ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια έχει πιο πολύ δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζούκια! ( καιρός ήταν) .

-Μου αρέσει ο καφές που κερδίζω στη μπιρίμπα με τις φιλες μου αποτελεί το 5%του μισθού μου που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες αν τις κερδίω όλες έχω βγάλει ένα μισθό.

matsos_0

-Μου αρέσει που θα κόψουν τα επιδόματα. (Δεν άντεχω να περιμένω σε ουρές όρθια).

– Μου αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας!

-Μου αρέσει που μπορώ να τραβήξω μια καταθλιψάρα ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι «Τι σου λείπει ρε ηλίθια ; Τη δουλειά σου την έχεις, την οικογένεια σου την έχεις, το αμαξάκι σου, το εξοχικούλι σου, τι άλλο θες; »

– Μου αρέσει που στο σούπερ μάρκετ σπάνια πια περιμένεις τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια Κι αν πέσεις σε κάποιον τέτοιο, του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτι του!

-Μου αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμίευαν τόσα χρόνια, να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ η σκορποχέρα έτρωγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από «σπάταλη» έγινα «προνοητική» γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα!

– Μου αρέσει που γίνονται πιο πολλοί πολιτικοί γάμοι, γιατί σε αυτούς τουλάχιστον δε χρεώνουν για τους πολυέλαιουςκαι τη χορωδία.

-Μου αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία γιατί προστατεύουν το περιβάλλον.

-Μου αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

– Μου αρέσει που αν πω ότι δουλεύω μέρα παρά μέρα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά έλεγαν :- «Ρε την τεμπέλα»..

– Μου αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας, όπως μας έλεγαν παλαιότερα για τη Χούντα των Συνταγματαρχών ή την Γερμανική Κατοχή. Αλλιώς θα με πέρναγαν και για πολύ … gucci!

ceb48

Τι γκρινιάζετε όλοι σας;; Οι Τράπεζες να είναι καλά! Για το λαό έχει ο Θεός!

Ασε που μετά από τόσους «ήρωες» και μετά από τόση… «Ιστορία»,

στην Ελλάδα του σήμερα σπάμε πλέον το ένα «ιστορικό ρεκόρ» μετά το άλλο!!!!!!

Εσπασε ήδη το «ιστορικό ρεκόρ» της φτώχειας.

Εσπασε το «ιστορικό ρεκόρ» της ανεργίας.

Εσπασε και το «ιστορικό ρεκόρ» της απανθρωπιάς στα διαλυμένα νοσοκομεία, στις ουρές των συσσιτίων, στις ουρές των καρκινοπαθών για ένα φάρμακο, στον κατάλογο των αυτοκτονιών…!!!

Ετσι γράφεται Ελληνάκια μου η πραγματική ιστορία στην Ελλάδα…

Αχάριστοι !

o Μουσαντένιος βασιλιάς


paidi– Υπήρχε παιδί μου κάποτε μια παραμυθένια χώρα. Μια χώρα πανέμορφη, ζηλευτή και δοξασμένη. Με αγώνες, με ιστορία, με πολιτισμό, με προσφορά στην ανθρωπότητα. Κάποτε όλοι οι άνθρωποι την ζήλευαν γι’ αυτό που ήταν.

Τι θυμήθηκα τώρα…;
Σήμερα ούτε θέλουν να ξέρουν αν υπάρχει.

– Όμως, υπάρχει και σήμερα ;

– Είναι σαν να υπάρχει. Στο πέρασμα των αιώνων μίκραινε … μίκραινε … μίκραινε ολοένα και περισσότερο. Πέρασαν πολλοί από πάνω της που βοήθησαν σε αυτό. Βασιλιάδες, πρωθυπουργοί, γαλονάδες και πάλι πρωθυπουργοί και πάλι γαλονάδες. Γερμανοί αυτή τη φορά. Και πλησιάζει η ώρα που θα τούς στείλουν νέους βασιλιάδες να τους βάλουν σε σειρά. Κι αυτοί Γερμανοί θα είναι.

– Γιατί; Δεν μπορούν από μόνοι τους;

– Μα όχι, τα ρωτάνε αυτά; Ποτέ δεν μπόρεσαν. Ανέκαθεν έψαχναν να βρουν καινούριο ιδιοκτήτη. Και είχαν τη συνήθεια να ψάχνουν σχεδόν πάντοτε έξω από τη χώρα τους. Το μόνο που έμαθε πολύ καλά αυτός ο πρώην περήφανος λαός είναι το ξεμάτιασμα. Να δεις πόσο εύκολα βγάζει ο ένας το μάτι του άλλου, δεν θα το πιστεύεις.

– Συνέχισε ..συνέχισε, ! Θέλω να μάθω κι άλλα…

– Που λες, σ’ αυτή την παραμυθένια χώρα σήμερα έχουν έναν μουσαντένιο Βασιλιά. Πιο πριν είχαν έναν , σαμαρωμένο Βασιλιά, πριν έναν αλλοπαρμένο και ακόμα πιο πριν έναν μαρμαρωμένο βασιλια.

Ο φτωχός λαός ομως παι πιστευει πιστεύει ότι ο Βασιλιάς ένας είναι από χρόνια και τον λένε ..Πουλημένο. Κάθε φορά αλλάζει πρόσωπο για να μην τον αναγνωρίζουν. Μυαλά όμως δεν αλλάζει, αυτός.Δεν θέλει να βάλει μυαλό. Ο φτωχός αλλά και άμυαλος ακόμα , συνήθισε να έχει για χρόνια  εναν  βασιλιά . Παρά τις πίκρες που τον ποτίζει τον θελει . Πες από βιτσιο, πες απο ανοησία , θες γιατι ο ίδιος αποβλεπει σε προσωπικα του και μονο οφέλη , επιμένει να τον  θέλει..

– Τον Πουλημένο;

– Ναι, αυτόν. Γι’ αυτό και οι υπόλοιποι πολίτες  αυτόν τον λαό τον λέμε Βλαμμένο.

– Οι βασιλιάδες κυβερνάνε μονάχοι τους;

– Βασικά δεν κυβερνάνε ούτε αυτοί, αλλά ας μη σε μπερδεύω. Το παραμύθι λέει για ένα μεγάλο κτίριο που το λένε Κοινοβούλιο. Όπως μαρτυράει η λέξη εκεί μέσα φωλιάζει η βούληση η ..»κοινή». Δεν θα σου πω απόψε ποια λέμε ‘κοινή’ γιατί είσαι ακόμα μικρή!

Εκεί μέσα που λες μαζεύονται ψευταράδες, γελωτοποιοί, άνθρωποι της νύχτας, ψευτοδιανοούμενοι, τηλεπωλητές, μισό τρελοι, καλτσοδέτες και ανεπάγγελτοι. Όλοι θέλουν να σώσουν τον εαυτό τους και την τσέπη τους. Ο βλαμμένος λαός που λέγαμε πιο πάνω έχει ταυτίσει αυτούς με το δικό του μέλλον.

– και σε αυτο , το οπως το λες το κοινοβούλιο,  τι δουλειά κάνουν;

– Αυτοί που κυβερνούν αγωνίζονται ποιος θα γεμίσει πιο γρήγορα το δικό του σακούλι με ανέργους παιδί μου! Είναι ένας αγώνας ταχύτητας στον οποίον  ο καθενας τους τρέχει  γρήγορα προσπαθώντας να σκοτώνει τους γύρω. Σαν αυτά τα παιχνίδια που παίζετε στα κομπιούτερ εσείς τα παιδιά. Το βραβείο του νικητή είναι μια θέση παραπάνω από την προηγούμενη.

– Και οι άλλοι που δεν κυβερνούν τι κάνουν;

– Οι άλλοι προσπαθούν.. Να,  τσακώνονται συνέχεια για να μη κυβερνήσουν ποτέ.

– Ο λαός πως ζει;

– Όπως μπορεί και όποιος μπορεί. Οι περισσότεροι κάνουν την ίδια δουλειά: είναι άνεργοι. Αλλά είναι τέτοιο επάγγελμα η ανεργία, που όσους και να έχει ζητάει περισσότερους. Δεν σταματάει ποτέ να θέλει κόσμο, δεν σταματάει ποτέ να της στέλνουν. Αυτή είναι η πηγή των κακών που ήρθαν.

– Δηλαδή;

– Σε πολλούς επίτηδες φτωχούς έχουν κόψει το ηλεκτρικό και ζούνε με κεριά όπως τα παλιά παλιά χρόνια. Του χρόνου οι περισσότεροι θα ζούνε σε χαρτοκούτι. Γίνονται ληστηριασμοί των σπιτιών

– Πλειστηριασμοί λέγονται  αυτο που τους πέρνουν το σπίτι ? αχμ  το άκουσα στην τηλεόραση!

– Ληστηριασμοί είναι παιδί μου, από το ‘ληστεύω’ βγαίνει. Τους πήραν τις δουλειές, τα αυτοκίνητα, τα σπίτια, την υγεία, το μέλλον και στη θέση τους άφησαν  μόνο  φόρους. Με τούτα και μ’ εκείνα ο λαός θα επιστρέψει στη φύση. Θα κοιμάται στα δέντρα, σε σπηλιές, θα ανοίγει λαγούμια…
Κάθε χρόνο σε αυτό το λαό φοράνε παπούτσι ένα νούμερο μικρότερο και του λένε ‘τρέχα’. Πάνω που αρχίζει να συνηθίζει τον πόνο την επόμενη χρονιά του το βγάζουν και του φορούν ένα νούμερο πιο μικρό. Πέντε νούμερα έχει αλλάξει ίσαμε τώρα. Και σύμφωνα με το σχέδιο θα τα φορέσει όλα. Μέχρι να του σαπίσουν τα πόδια.

– Μα γιατί δεν πετάει τα παπούτσια, αφού θα τρέχει πιο γρήγορα;

– Γιατί το θέμα δεν είναι να τερματίσει. Άλλωστε μόνος του τρέχει, δεν θα τον περάσει κανείς. Το θέμα είναι να τα φοράει για να τρέχει κουτσαίνοντας και μες τα αίματα. Και, κυρίως, δεν πρέπει ποτέ να πετάξει από πάνω του τις πατερίτσες. Δάνεια τις λένε αυτές τις πατερίτσες.

– Και δεν υπάρχει κανένας να ταρακουνήσει αυτό το λαό;

– Φαίνεται πως όχι. Οι πλούσιοι αρνούνται γιατί περνάνε καλά. Οι τραπεζίτες πληρώνονται από τους πλούσιους και δεν θέλουν να τους στενοχωρήσουν. Οι πολιτικοί δεν κάνουν τίποτα που θα στενοχωρούσε τους προηγούμενους. Ο λαός δεν θέλει να κάνει τίποτα για να μη στενοχωρήσει τους πολιτικούς, που δεν θέλουν να στενοχωρήσουν όλους τους προηγούμενους.

– Και από ενημέρωση;

– Την ενημέρωση που υπάρχει φαντάσου την κάτι σαν υπνωτισμό. Αυτοί που έχουν ταχθεί να κρατούν ξύπνιο το λαό είναι αυτοί που τον αποκοιμίζουν.

– Μα όλοι το ίδιο είναι;

– Όχι, ακριβώς. Στο περίπου όμως, ναι. Οι σοφοί αυτής της χώρας σώπασαν, οι πνευματικοί της άνθρωποι αποκοιμήθηκαν. Οι ποιητές της τώρα πια δεν γράφουν στίχους. Δεν γράφουν ποιήματα δεν βγάζουν στα βιβλία τις σκέψεις τους. Σήμερα πατούν κουμπιά με γράμματα ή μιλούν σε πολύχρωμα γυαλιστερά κουτιά και το μόνο που καταφέρνουν είναι να μεγαλώνουν τις αποστάσεις με το λαό. Και ο απλός λαός γυρίζει συνέχεια γύρω γύρω από τον εαυτό του αναζητώντας κάποιον, που δεν ξέρει ούτε πως θα είναι, ούτε πως τον θέλει.

– Πρέπει κι εγω όμως τώρα για ύπνο… Εχω σχολείο το πρωί..και κάνει ήδη νύστα …Πες μου μονάχα ένα … Η ιστορία αυτή θα έχει καλό τέλος;

– Μα, παιδί μου, σου το είπα στην αρχή, παραμύθι είναι… και όπως όλα ετσι κι αυτό μπορεί να έχει  καλό αλλά μπορεί και κακό τέλος – όπως όλα τα παραμύθια.

Οχι, η ράτσα μας δεν ήταν ποτέ μια μαύρη «τρύπα» στην ιστορία… .


Αφού υμνήσαμε δεώντος αιώνες  τώρα τα κατορθώματα των προγόνων μας μπορούμε , νομίζω   να  καθήσουμε   και να σκεφτούμε  τι κάνουμε απο δω και πέρα, πατριώτες..

Κληρονομήσαμε έναν Πολιτισμό που δεν μπορέσαμε να κουβαλήσουμε στις πλάτες μας…
Βαριά κληρονομιά, κι εμείς  μαγευτήκαμε από το φως της και επαναπαυτήκαμε στις δάφνες των προγόνων μας.
Βαδίσαμε ετεροφωτισμένοι, τουλάχιστον εδώ και 4 δεκαετίες… και ειδικά τα δέκα τελευταία χρόνια συγχωρήστε με που θα το πω έτσι ωμά , ξεσαλώσαμε.
Μα το φως τρεμοσβήνει, έχει σβύσει μάλλον μπορεί να πει κανείς γιατί σαν τα καλοταϊσμένα πρόβατα που ευφραίνονται πριν την σφαγή, ξεγελαστήκαμε κι αφαιθήκαμε σε μια ευδαιμονία ψεύτικη … !
Όμως  οι ενοχές δεν ταιριάζουν στη φυλή μας, ας υψώσουμε το ανάστημά μας, ας σηκώσουμε τα μανίκια, κι ο καθένας μας  ας αρχίσει να βάζει το λιθαράκι του στο χτίσιμο   τούτης της  χώρας από την αρχή !
Η  συνταγή μπορεί να είναι -γιατί όχι-   ο τρόπους που έζησαν οι γονείς μας. Δηλαδή μια ζωή με σκληρή δουλειά,  αξιοπρέπεια αλλά και αλτρουισμό, σεβασμό στον διπλανό μας  και  ανθρωπιά!
Πρώτα από όλα  ας μην χάσουμε την ψυχραιμία μας και ας μην αφήσουμε κανέναν και τίποτα  να μας εξωθήσει στην απελπισία.
Διάβαζα πρόσφατα στο  βιβλίο του  Βίκτωρ Φράνκλ, ῾Το Νόημα της Ζωής῾ ,  που μιλάει για εκείνα τα φρικαλέα χρόνια στο κολλαστήριο του Άουσβιτς. Από το διάβασμά του εμένα μου έμεινε  κυρίως πως δυνάμεις πέρα από τον έλεγχο σου μπορούν να σου πάρουν όλα όσα έχεις εκτός από ένα,
» την ελευθερία σου να επιλέξεις πως θα αντιδράσεις στην κατάσταση«.
Δεν μπορείς πάντα  να ελέγχεις τι συμβαίνει στη ζωή σου, αλλά πάντα μπορείς να ελέγχεις τι θα αισθανθείς και τι θα κάνεις σχετικά με αυτό που σου συμβαίνει.
Είμαστε έλεύθεροι να επιλέξουμε πώς θα αντιδράσουμε—ότι και να μας συμβαίνει…¨

Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι πως  όταν  φτάσουμε σε σημείο να πιστεύουμε πως  δεν μπορούμε να αλλάξουμε μια κατάσταση, τότε είναι  η κατάσταση αυτή είναι  μια πρόκληση  για να   αλλάξουμε τους  εαυτούς μας…!!

Πως  φτάσαμε ως αυτό το σημείο; Tα είπαμε στην αρχή… Βασικά η μεγαλύτερη ζημιά  δεν είναι μονο οτι ο Σημίτης, ο Γ. Παπανδρέου,ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς   και η συμμορίες τους        ( γιατί περί συμμοριών πρόκειται) μας παρουσίασαν σε όλο τον κόσμο σαν τεμπέληδες και διεφθαρμένους. Ούτε που  περιφέρονταν/νται   στα διεθνή forum παριστάνοντας τους  μεγάλους  διαπραγματευτές  ( βλ. Baroufakis ) ενώ στην ουσία παρακαλούσαν/ουν  γονατιστοί  για βοήθεια ή αντιστιχα ο τελευταίος  για οριστική ρήξη.( τι θεατρινος Θεε μου)  .
Λοιπόν θα το ρισκάρω και θα σας πω ανοιχτά τη σκέψη μου. Η μεγαλύτερη ζημιά που έγινε δεν είναι  τόσο η οικονομική μας χρεοκοπία. Είναι ότι σαν  λαός χάσαμε την αυτοεκτίμησή μας , την περηφάνια και τις ελπίδες μας!!!!!!!!!
Γίναμε ένας λαός που δεν πιστεύει πια ότι μπορεί να τα καταφέρει! Κι ανέχεται τους μασκαράδες και τους όποιους κερατάδες , τους Μαφιόζους της ευρώπης να τον προσβάλλουν συστηματικά, να τον υποτιμούν και να τον απαξιώνουν.

Σύγχρονοι ραγιάδες. Έχουμε γίνει περίγελος διεθνώς αλλά αντίδραση από μέρους μας καμμία! Έχουμε πέσει  σε μια πρωτόγνωρη απάθεια. Έχουμε χάσει το χαμόγελο και την αισιοδοξία μας. Γίναμε μουρτζούφληδες! Σε όποια παρέα και να βρεθείς, με όποιον και να συζητήσεις, όλοι δεινά προβλέπουν και όλοι φοβούνται τα χειρότερα .
Από τη μια οδηγούμαστε σε εθνική κατάθλιψη κι από την άλλη ο πνευματικός κόσμος σωπαίνει παρατεταμένα.
Δεν σας κάνει εντύπωση;; Που είναι χαμένος αυτοί;;  Μερικές σκόρπιες φωνές εδώ και εκεί και τίποτα περισσότερο. Περιμένουμε σαν ραγιάδες και πάλι από τρίτους να μας σώσουν επειδή δεν μπορούμε να σωθούμε μόνοι μας.

 

Ακου Ελληνάκο μου, δεν είναι η πρώτη φορά που σαν έθνος βρισκόμαστε σε κρίσιμο σταυροδρόμι.
Όμως, η ράτσα μας δεν ήταν ποτέ μια μαύρη «τρύπα» στην ιστορία , ούτε παίξαμε  αμελητέο ρόλο.

Έχουμε   και ιστορία και πολιτισμό δια μέσου των αιώνων.
Προσέφεραμε στην οικουμένη αξίες πανανθρώπινες.
Καιρός λοιπόν -επειδή τις έχουμε χάσει- να κοιτάξουμε μέσα μας να τις βρούμε ξανά και να στηριχθούμε σε αυτές και μόνο,   αντί να περιμένουμε να μας σώσουν οι όποιοι  ενθοσωτήρες. Μόνο έτσι μπορούμε να και ανακάμψουμε! Μόνο έτσι θα βγούμε απ’ το φαύλο κύκλο και θα κοιτάξουμε μπροστά, μακρυά ….

Gr-flag-sea

Πέρα…. Στη γαλάζια θάλασσα του Αιγαίου…
Εκεί που άρχισαν όλα.

Ας  χαρούμε λοιπόν την  Ελευθερία που μας χάρισαν , αλλά παράλληλα σε όλους τους νεκρούς των αγώνως της φυλής μας ,  υπόσχεση ας δώσουμε :

Καθημερινά  να αγωνιζόμαστε ,  ομόψυχα ( το τονίζω αυτό -γιατί εκεί χολαίνουμε) ,  για το δίκιο, την αξιοπέπεια , τη  Ελευθερία και  την Ειρήνη  και

να μην περιμένουμε από κανέναν να μας σώσει!