Σκέψεις της στιγμής


1X

Ο Γκιμπράν Χαλίλ Γκιμπράν ή Χαλίλ Γκιμπράν ή «ο άνθρωπος από τον Λίβανο», όπως είναι γνωστός στο παγκόσμιο κοινό, υπήρξε ποιητής, φιλόσοφος και καλλιτέχνης έχει πει πως

 Να είσαι ευγνώμων για τις δύσκολες στιγμές. Σου έδειξαν πόσο δυνατός μπορείς να είσαι.
Η καλοσύνη είναι αρετή των δυνατών των ανθρώπων


  Είναι οι μικρόψυχοι άνθρωποι εκείνοι που προσπαθούν να εξευτελίσουν τους άλλους.

  Το κακό που κάνουν άλλοι σε εσένα είναι πιο εύκολο να το ξεχάσεις, από το κακό που κάνεις εσύ σε άλλους.

  Μπορεί να ξεχνάς εκείνους που σε έκαναν να γελάσεις, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσεις εκείνους που ήταν δίπλα σου στις πιο σκοτεινές στιγμές.

  Τα απλά πράγματα στη ζωή είναι και τα πιο          συναρπαστικά.

  Η αγάπη είναι ζωή. Και η ζωή αγάπη.

  Πάντα να βάζεις αγάπη στην δουλειά σου.

  Για να καταλάβεις την καρδιά και το μυαλό ενός ανθρώπου, δες τι σε εμπνέει να κάνεις.

  Η αληθινή αγάπη ποτέ δεν είναι κτητική.

  Προσπάθησε να αντιμετωπίζεις τους κακούς τρόπους των ανθρώπων με ευχάριστο τρόπο.

  Η αγάπη συνδέει τα πάντα μέσα σε μια απόλυτη αρμονία.

  Δες την θετική πλευρά της ζωής.

  Δεν βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα. Τα βλέπουμε σύμφωνα με το ποιοι είμαστε εμείς.

  Η αληθινή αγάπη δημιουργείται όταν δυο άνθρωποι βρεθούν κοντά πρώτα στο πνεύμα.

  Αφήστε χώρο στις σχέσεις σας.

  Αν προσεύχεσαι όταν βρέχει, θυμήσου να προσευχηθείς και όταν έχει λιακάδα.

  Όταν δίνεις ολόκληρο τον εαυτό σου, τότε δίνεις πραγματικά.

  Η αληθινή ομορφιά πηγάζει από μέσα μας.


  Κάθε σχέση πρέπει να είναι ελεύθερη από δεσμά.

  Να είσαι ευγνώμων για τα καλά και τα άσχημα στη ζωή

  σου. Και τα δύο σου δίδαξαν κάτι.

  Η στάση σου απέναντι στη ζωή, θα καθορίσει και την στάση της ζωής απέναντί σου.

  Ο φίλος που βρίσκεται μακριά καμιά φορά είναι πιο κοντά σου από εκείνον που ζει στην διπλανή πόρτα.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά ? Διάβαζα Γκιμπραν όταν έλαβα μια απάντηση στο μειλ μου για κατι που  με απασχολούσε έντονα και είχα απευθ’υνει ερώτημα σε αυθεντία ειδικό στο είδος.

Το τελευταίο απόφθευγμα του ποιητή είναι η πρώτη σκέψη που καρφώθηκε σαν σφήνα στο μυαλό μου σαν έλεαβα την απάντηση στο ερώτημα μου . Πάραυτα και παρορμητικά ( να μια φορά που δεν πειράζει )  θέλω να εκφράσω  ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καλό  μου φίλο ή τη φίλη  που βρίσκεται μακρυά αλλά είναι πιο κοντά από εκείνο/η  που ζει στη διπλανή πόρτα και μου χαμογελά αποβλέποντας σε ίδιον όφελος!

 

Με διαβάζεις?

Καλή Χρονιά


360659-0_914e_c844d3e3_L

Περιμένοντας να έρθει η στιγμή να φύγουμε για το σπίτι φίλων καλών και αγαπημέων από όπου όλοι μαζί θα περάσουμε το κατώφλι του    Νέου Χρόνου είπα να σας αφήσω εδω μέσα μια ευχή που  έδωσε ο φίλος Χρήστος Παπαδόπουλος ( γνωστός ζωγράφος – φιλόσοφος και γνήσιος αθλητής ). https://www.facebook.com/christos.papadopoulos.52687?fref=ts

Μια ευχή που ομολογώ πως μίλησε στην καρδιά μου με λόγια αληθινά. Μια ευχή τόσο όμορφη που  καλύτερη της δεν θα εβρισκα τα λόγια να σας εκφράσω  κάτι τόσο σημαντικό σωστότερα.

« Με  ένα γαρίφαλο στο χέρι, λέω να προυπαντήσουμε το νέο χρόνο και να χαράξουμε νέα πορεία, προτάσσοντας λουλούδια στους πολεμοχαρείς και παμφάγους ηγέτες κρατών….και όχι μόνο..!!

Να κάνουμε τραγούδια αντί καταστρεπτικά όπλα,να κάνουμε χορούς αντί πολέμους και έτσι να δικαιολογήσουμε την παρουσία μας σ’αυτή τη μικρή ζωή που μας δόθηκε…!!»

 

Καλή αυριανή, λοιπόν!

 

—————————————-

Update

Μια δύσκολη χρονιά πέρασε και μια ακόμα πιό δύσκολη έρχεται…Εύχομαι να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες και να γίνουν τα θαύματα που ονειρευόμαστε και δεν τολμάμε να ομολογήσουμε! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους!

 

10171263_1072100589491530_223570025698837983_n

Γράμμα στον αη Βασίλη


 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!! ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ!!!!! ΛΕΤΕ Ν’ ΑΡΓΗΣΑ;;;;;
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΑΗ- ΒΑΣΙΛΗ,
ΤΟ 2016 ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ!!!!!
ΘΕΛΩ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΜΑΝΤΑΛΑΚΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΩ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ!!!!!
KΑΙ ΜΙΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ ΝΑ ΡΟΥΦΗΞΕΙ ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΝ ΑΣΧΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ!!!!!
ΦΕΤΟΣ ΧΑΡΙΣΕ ΜΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΛΠΙΔΑ, ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ!!!!!


ΣΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΗΝ ΚΡΥΨΕΙΣ ΦΕΤΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ, ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΙΓΜΟΥΛΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ!!!!!
ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΟΥΛΕΣ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ!!!!!
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΑΓΙΕ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΓΡΑΜΜΑ!!!!!

ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΚΑΛΟ ΤΕΛΟΣ!!!!!
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΟΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ….
ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΡΓΕΙΣ!!!!!

Lena Giannakoudi

Aγαπητέ Αη Βασίλη…


Aγαπητέ Αη  Βασίλη,

Τον απολογισμό μου κάνοντας, ωσάν παιδάκι βιαστικά  κάθισα,  και σου ΄γραψα αυτό εδώ το γράμμα

Σε ευχαριστώ,

  • Για όσα άσχημα παίρνει μαζί της η χρονιά που φεύγει.
  • Για τους ανθρώπους που υπάρχουν στη  ζωή μου και με κανουν  να πετώ  ότι σκίαζε τη Λιακάδα και να βρω το κουράγιο να είμαι ο αληθινός μου εαυτός ).
  • Για τα ταξίδια,  τις εμπειρίες, τα όνειρα κλπ που απλόχερα μου έφερεη περυσινή χρονιά.
  • Για τις φιλίες που κάνουν τη ζωή μου ανεκτή ως πολύ όμορφη…
  • Για τη ζωή που έχω μπροστά μου ….!!!
  • Για τους ανθρώπους που με νοιάζονται , και που στάθηκαν δίπλα μου ο καθένας με τον δικό του τρόπο στις αγωνίες μου και τις δυσκολίες της αυτής χρονιάς  …

Σε παρακαλώ τη χρονιά που έρχεται να  φέρεις :

  • Υγεία για όλους. Για  όλα τα παιδιά ( μικρά ή και μεγάλα !), τους γονείς τους και όλους τους υπόλοιπους, μετά!
  • ΕΙΡΗΝΗ  και λιγότερη προσφυγιά. ( κρίμα δε είναι να χάνονται παιδάκια στο Αιγαίο για να θησαυρίζουν μερικοί?)
  • Περισσότερη ψυχραιμία και υπομονή σε όλους μας (pleaaaaase! μην ξεχάσεις κι έμενα .. ποτέ δεν είχα αρκετή) …και δύναμη να αντέξουμε ότι μας φέρει η Νέα Χρονιά . ..ακόμα και τα   «δύσκολα»
  • ΕΙΡΗΝΗ¨
  • Ορεξη για δημιουργικές ενασχολήσεις….
  • Last but not  least, Άγιε μου, έχω την ίδια ευχή- επιθυμία που είπα και στο πνεύμα των Χριστουγέννων και  διατυπώνω ψιθυριστά στ αυτί σου (με  ακούς το ξέρω … όλα τα βλέπεις και τα ακούς εσύ …) Αφουγκράσου με για μια ακόμα φορά ..

…. και για να πειστείς πως τα αξίζω, όλα αυτά

υπόσχομαι:

  • Να αγαπώ τους γύρω μου  και να  τους προσέχω περισσότερο σαν μου μιλάνε
  • Να μην αφήνομαι να πέφτω… κι όταν πέφτω να σκουπίζω τα ματωμένα μου γόνατα και με αισιοδοξία να προχωράω μπροστά … ( να χαμογελώ πιο συχνά και να είμαι γενικά πιο δυνατή και αισιόδοξη )
  • Να οδηγώ πιο προσεχτικά …  Να μη βρίζω τόσο πολύ, όταν οδηγώ (δώσε και στους άλλους λίγη συναίσθηση όμως…)
  • Να μην αφήνω τις ανησυχίες μου , ούτε την ανυπομονησία μου να με κυριεύει.
  • Να προσέχω να μη στενοχωρώ άδικα με απρόβλεπτες αντιδράσεις ανθρώπους που με νοιάζονται
  • Να μη χάνω τις ελπίδες μου τόσο εύκολα με τους ανθρώπους
  • Να   βρίσκω πάντα τη δύναμη να παραμερίζω τον εγωισμό μου και να λέω δυνατά συγνώμη, σ αγαπώ, μ αρέσει, δεν μ αρέσει ή ότι νιώθω καθαρά και ανεπιτήδευτα … με λόγια απλά  …αλλά και με τις πράξεις μου
  • Να συνεχίσω να παλεύω για όσα και όσους πιστεύω  ότι αξίζουν (νόμιζες πως θα γλύτωνες? χεχε)

:-)

Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος


1469986_327194497477621_8882259758909113240_n

Άκυρα τα υλιστικά Χριστούγεννα για φέτος στην Eλλάδα… !
Η γέννηση για κάποιους που τη βλέπουν από την σκοπιά αυτή, ματαιώνεται!
Ο Ιωσήφ πρέπει να πληρώσει περαίωση (χάλια οι δουλειές),
Η Παναγία δεν παίρνει επίδομα τοκετού,
οι Άγγελοι δεν πετάνε λόγω απεργίας των ελεγκτών, η Φάτνη πρέπει να τακτοποιηθεί ως ημιυπαίθριος και
οι 3 Μάγοι φοβούνται ότι θα … απελαθούν ως λαθρομετανάστες…

Φέτος τα Χριστούγεννα τα μοναδικά φωτάκια που φέγγουν είναι του router… και.. αυτά της ψυχής μας.
Ζωή χωρίς αγάπη πόσο αξίζει να τη ζεις;;

Ευτυχώς που στην ατμόσφαιρα αυτών των ημερών στην καρδιά κάποιων » ονειροπόλων »  και κάποιων παιδιών  ακόμα επιβιώνει το ίχνος που έχει απομείνει από το περίφημο «νόημα» των Χριστουγέννων. Διακρίνεται ακόμη σαν αιφνίδια λάμψη στα μάτια τους μπροστά στα τρεμάμενα φωτάκια του όποιου χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Κλισέ; Κανένα πρόβλημα: Ο θεός των μικρών πραγμάτων θα με συγχωρέσει!

Πιστεύω πως τα Χριστούγεννα δεν είναι τόσο για να ανοίγεις δώρα, αλλά την καρδιά σου. Άλλωστε για μένα – όπως και για εσένα νομίζω- αυτό είναι το νόημα των Χριστουγέννων. Η προσδοκία του να έρθεις κοντά με τους άλλους , η αγάπη , η ουσιαστική επικοινωνία και η κατανόηση. Θα μου ανοιίξεις την καρδιά σου μέρες που είναι ; Tου χρόνου τα Χριστούγεννα , μπορεί εσύ , μπορεί εγώ , μπορεί και οι δυο μας να μην υπάρχουμε σε αυτή τη διάσταση…
.
.
.
Με την εκκλησία δεν τα πάω καλά , δεν είμαι θρησκόληπτη πιστεύω όμως ακράδαντα στη «γέννηση». Σταθερά πιστή στην προσδοκία που κουβαλάνε αιώνες τώρα μαζί τους και άλλοι σαν και μένα αυτές οι μέρες. Για αυτό ελπίζω και εύχομαι ,                        τα φετεινά Χριστούγεννα να φέρουν σε όλους μας , ότι και η γέννηση του Χριστού . »                                                                             Λίγα κι απλά πράγματα . Για να μπορούμε να’ χουμε ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί, ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ.                                                                                                        Να έχουμε έναν έρωτα που να μη μας τον λερώνουν, ένα τραγούδι που να μπορούμε να το τραγουδάμε… .                                               Να έχουμε Υγεία, Ειρήνη , Αισιοδοξία !

Μα, πάνω απ’ όλα να μείνουμε Άνθρωποι σου ζητώ .
Είναι – δε θέλω να λέω ψέματα – γιατί είναι  δύσκολοι οι καιροί. Και θάρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά, τόσα έζησα… τόσα έμαθα … τόσα λέω… Κι απ΄ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος Οσο για τα υπολοιπα , θα την αλλάξουμε τη ζωή, παρ όλα αυτά !!!!!!!!! »

Έξω φυσάει αδιαφορία …


12373152_932147543532748_2917009127948125082_n

Το κοριτσακι με τα σπιρτα ζει…….
……………
Εδώ κι εκεί… ανάμεσά μας… παντού…

Κάποτε, όταν ήμασταν μικρά, το κοριτσάκι με τα σπίρτα, ήταν απλά ένα παραμύθι.

Μια από τις «μεθόδους» που ακολουθούσαν οι γονείς μας για να μάθουμε να εκτιμούμε όσα έχουμε, για να βλέπουμε τι συμβαίνει γύρω μας, έξω από το σπίτι μας και να γίνουμε άνθρωποι συνετοί και φιλεύσπλαχνοι.

Να όμως, τώρα, που μεγαλώσαμε πια, που το κοριτσάκι με τα σπίρτα ζωντάνεψε.

Και δεν είναι πια ένα παραμύθι, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα.

Στο διπλανό μας διαμέρισμα, στην επόμενη γωνία, στο διπλανό δρομάκι, κάποιος άνθρωπος υποφέρει, περνά δύσκολα, πεθαίνει από την πείνα.

Κι όμως δεν είναι πια παραμύθι… είναι η ίδια μας η ζωή..

Σκληρή και απάνθρωπη.

Δεκάδες συμπολίτες μας, στη σύγχρονη εξευρωπαϊσμένη και πολιτισμένη υποτίθεται  κοινωνία που ζούμε, περνούν πολύ δύσκολες στιγμές.

Κι όχι γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήματα που βγάζουν για να πάνε διακοπές.
Αλλά γιατί δεν φτάνουν ούτε καν να θρέψουν τα παιδιά τους ή και τους ίδιους τους τους εαυτούς.

Άστεγοι, εξαθλιωμένοι, πεινασμένοι, αναζητούν ανάμεσα στα σκουπίδια τα απομεινάρια των γευμάτων των συμπολιτών τους, χάνοντας κάθε ίχνος αξιοπρέπειας που τους έχει απομείνει.

Και δεν είναι ζητιάνοι, δεν είχαν μάθει να ζουν έτσι.
Είναι το ένστικτο της επιβίωσης που τους παρακινεί και τους οδηγεί ανάμεσα σε κάδους σκουπιδιών και παραπεταμένα χαρτόκουτα.

Είναι η ανάγκη τους να φάνε κάτι, να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους.
Ζουν μέσα στο κρύο, κοιμούνται στις εισόδους πολυκατοικιών ή στην καλύτερη σε ετοιμόρροπα χαμόσπιτα, κάτω από άθλιες συνθήκες, χωρίς να ξέρουν αν θα ξημερώσει γι’ αυτούς καινούρια μέρα.
Κι όχι, δεν είναι μακριά σου… δεν είναι ένας ανάμεσα σε χιλιάδες… είναι δεκάδες και αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

Είναι πολλά τα κοριτσάκια με τα σπίρτα που περιμένουν κάποιον περαστικό να αγοράσει ένα κουτάκι για να μπορούν να ελπίζουν πως θα επιζήσουν και σήμερα.

Έφτασε Δεκέμβρης … Μεθαύριο  έχουμε Χριστούγεννα.

Οι διαβάτες στους δρόμους περνούν σκυφτοί και βιαστικοί, κουκουλωμένοι με τα ζεστά πανωφόρια τους, κατεβάζοντας τα μάλλινα καπέλα ως τ’ αυτιά, κρατώντας στα χέρια τους τις πρώτες αγορές των γιορτών.

Κι εκεί, στη γωνία, μέσα στο κρύο, στέκει ένα φτωχό κοριτσάκι, με φθαρμένα ρούχα που πουλά την πραμάτειά του.

Μα δεν το βλέπεις;

Να κι άλλο ένα λίγο πιο κάτω… κι άλλο…κι άλλο…

Ένα κουτάκι σπίρτα να ανάψεις τη φωτιά σου,

ενα κουτάκι σπίρτα για να ζεσταθείς, ένα μόνο…

Μα πώς είναι δυνατόν να μην τα βλέπεις;

Ισως  να φταίει που πάγωσε η ψυχή σου…