Ελλάδα: Η γραβάτα που δεν δένεται


 Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν ξαναχτυπά, στους New York Times
«Οι σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της δεν βελτιώνονται» γράφει στο σημερινό του άρθρο ο Πολ Κρούγμαν. «Φταίει γι’ αυτό η κακή διπλωματία των Τσίπρα/Βαρουφάκη; Μπορεί, αλλά υποθέτω ότι δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσαν να κάνουν για να αποφύγουν μια σκληρή αντιπαράθεση που δε θα σήμαινε άμεση προδοσία των ψηφοφόρων και των υποσχέσεων που είχαν δώσει. Κι από ό,τι φαίνεται οι δανειστές και οι αρχηγοί των άλλων κρατών περιμένουν να συμβεί αυτό [να υποχωρήσει η Ελλάδα] όπως συνέβαινε ξανά και ξανά τα τελευταία πέντε χρόνια. Όμως, είναι σχεδόν σίγουρο αυτή τη φορά, κάνουν λάθος.
Η δυναμική είναι διαφορετική τώρα, και το ότι δεν λένε να το καταλάβουν μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε μια καταστροφή χωρίς λόγο. Να γιατί χωρίς λόγο: Παρ’ ό,τι οι Γερμανοί ψηφοφόροι πιθανότατα δεν το γνωρίζουν αυτό- η Ελλάδα δεν ζητά έναν καινούργιο πακτωλό χρημάτων, αλλά μια μείωση στις δόσεις του υπάρχοντος δανείου. Όλοι ξέρουν ότι η αποπληρωμή του ελληνικού χρέους είναι αδύνατη, και γι’ αυτό η Ελλάδα ζητά ουσιαστικά να αναγνωριστεί και επισήμως η πραγματικότητα.
Τότε γιατί η κατάσταση θυμίζει καζάνι που βράζει; Σε ένα βαθμό επειδή αυτό που «όλοι ξέρουν» δεν έχει εξηγηθεί στους βορειοευρωπαίους ψηφοφόρους και αυτή η εξήγηση μετατίθεται συνεχώς για το μέλλον. Σε ένα βαθμό επίσης, υποψιάζομαι, επειδή οι δανειστές έχουν συνηθίσει τις Ελληνικές κυβερνήσεις να πετούν στα σκουπίδια τις υποσχέσεις τους στο όνομα της ‘υπευθυνότητας’ και περιμένουν τη νέα κυβέρνηση να κάνει κι αυτή το ίδιο. Αλλά όπως είπα, η δυναμική των πραγμάτων είναι πολύ διαφορετική αυτή τη φορά.
Πάντοτε πίστευα πως η δήλωση του Matthew Yglesias είχε κάποια βάση, ότι δηλαδή οι πολιτικοί μικρών χωρών είχαν προσωπικά συμφέροντα να δεχτούν τις απαιτήσεις μιας τρόικας ακόμα κι αν αυτό ήταν εναντίον των συμφερόντων της χώρας τους: Κανονικά θα έπρεπε να κάνουν ό,τι ικανοποιεί τους ψηφοφόρους τους για να επανεκλεγούν.
Αλλά στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της Ε.Ε.-ποίησης, νομίζω ότι οι ηγέτες μικρών χωρών έχουν άλλη στρατηγική: Αν φύγουν απ’ την εξουσία έχοντας ικανοποιήσει και εντυπωσιάσει το Νταβός, και ακόμα κι αν τους μισούν οι συμπατριώτες τους, μπορεί να τους δοθεί μία απ’ τις πολλές θέσεις στην Κομισιόν ή στο ΔΝΤ ή σε άλλους οργανισμούς… Όμως μια γνήσια αριστερή κυβέρνηση, σε αντίθεση με μια κεντροαριστερή, φέρεται τελείως αλλιώς -όχι επειδή οι πολιτικές της ιδέες είναι άγριες ή τρελές, που δεν είναι, αλλά επειδή οι πολιτικοί της έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσαν ποτέ να κερδίσουν την εύνοια του Νταβός.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να γίνει μέλος συμβουλίου τραπεζών, πρόεδρος ευρωπαϊκών οργανισμών κλπ. Ο δε Βαρουφάκης δεν φοράει καν γραβάτες – πράγμα που, υποσυνείδητα ή όχι, είναι ένας τρόπος για να δηλώσει ότι δεν πρόκειται να παίξει το συνηθισμένο παιχνίδι.
Οι νέοι Έλληνες ηγέτες θα πετύχουν ή θα αποτύχουν, σε προσωπικό επίπεδο, ανάλογα με το τι θα συμβεί στην Ελλάδα. Δεν θα υπάρξουν δώρα παρηγοριάς απ’ τους εταίρους – και δεν προσβλέπουν σε αυτά.
Το αντιλαμβάνονται αυτό το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες; Αν όχι, έχουν μπλέξει σε μια επικίνδυνη παρεξήγηση.»
Πηγή

«Χορεύοντας με τον Ντράγκι»


168737-12652551

Κρούγκμαν: Μήπως ο «τσαμπουκάς» Ντράγκι είχε στόχο τη Μέρκελ;

Ανάλυση

Κι όμως, ο Ντράγκι μπορεί και να μην ήταν τελικά τόσο εχθρικός όσο νομίζετε… Περίπου αυτό λέει  ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Γκρούγκμαν στο blog του, στους New York Times, σχολιάζοντας τις τελευταίες… εχθροπραξίες επί του ελληνικού δράματος και ιδού πώς το εξηγεί:

Στο άρθρο, με τίτλο «Χορεύοντας με τον Ντράγκι», λέει πως η νυχτερινή «έφοδος» της ΕΚΤ δεν έφερε το τέλος ούτε των ελληνικών τραπεζών, ούτε – πολύ περισσότερο – της ίδιας της Ελλάδας, παρ’ ότι συνιστά προσπάθεια «πολιτικής χειραγώγησης». «Το πιο πρόσφατο συμβάν» γράφει, «ήταν ότι η ΕΚΤ δήλωσε πως δεν θα αποδέχεται πλέον ως εγγύηση τα κρατικά ελληνικά ομόλογα, για να δανείζει τις ελληνικές τράπεζες. Η αρχική αντίδραση ορισμένων ήταν ότι «ήρθε το τέλος» και η ΕΚΤ τραβάει την πρίζα βίαια και ξαφνικά».

«Πριν όμως ακόμη προλάβω να δω τις λεπτομέρειες ήξερα ότι κάτι δεν πάει καλά. Μπορείς να πεις πολλά για τον Μάριο Ντράγκι. Ίσως πράγματι δεν καταφέρει να σώσει το ευρώ και ίσως πράγματι κάνει μεγάλα λάθη. Αλλά δεν είναι ούτε ανόητος ούτε ανάλγητος. Δεν του πάει αυτό το στιλ. Είναι σίγουρο ότι η κίνησή του ήταν πιο ήπια απ’όσο διακήρυξαν οι εφημερίδες. Οι ελληνικές τράπεζες δεν χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα αυτό το κανάλι χρηματοδότησης πλέον και δεν τους είναι απαραίτητο για να επιβιώσουν. Μπορούν να συνεχίσουν να δανείζονται έμμεσα από την ελληνική κεντρική τράπεζα. Οπότε δεν είναι ένα συμβάν που προκαλεί κρίση» σημειώνει.

– «Ποιο το νόημά του, τότε;» αναρωτάται ο Πολ Κρούγκμαν και εξηγεί:

– «Σίγουρα έχει να κάνει με χειραγώγηση και «σηματοδότηση». Προς ποιόν όμως και για ποιο σκοπό; Ίσως είναι μια προσπάθεια να υποχρεωθεί η Ελλάδα να δεχτεί μια συμφωνία, αλλά κατά την γνώμη μου – και μόνο κατά την γνώμη μου», τονίζει «έχει στόχο περισσότερο τους Γερμανούς παρά τους Έλληνες. Από την μια πλευρά, είναι η ΕΚΤ που παίρνει τις δύσκολες αποφάσεις, γεγονός που μπορεί να κρατήσει την Γερμανία λίγο «πίσω» για την ώρα. Από την άλλη, είναι μια αφύπνιση: – Αγαπητή Καγκελάριος Μέρκελ απέχουμε ελάχιστα από την τραπεζική κατάρρευση της Ελλάδας και την έξοδο από το ευρώ – είστε σίγουρη ότι θέλετε να ακολουθήσετε αυτή την οδό; Αλήθεια, τώρα; Οπότε ήταν πράγματι «τσαμπουκάς». Ήταν ένας προ-τσαμπουκάς, μια προειδοποιητική βολή προς πάσα κατεύθυνση για το τι θα ακολουθήσει. Ξέρει ο Ντράγκι τι κάνει; Όχι βέβαια – σε αυτή την κατάσταση κανένας δεν ξέρει τι κάνει, γιατί πρόκειται για δημοσιονομική αντάρα. Αλλά ας μην πανικοβαλλόμαστε –ακόμη».

Τι λένε οι ψυχίατροι για Πάγκαλο – Βαρουφάκη;


varoufakis-pagalos

Τι λένε οι ψυχίατροι για Πάγκαλο – Βαρουφάκη;
Ο Πάγκαλος είπε ότι ο Βαρουφάκης θέλει ψυχίατρο γιατί βάζει συνέχεια το χέρι στην τσέπη του.

 

Ρώτησα ψυχίατρο και έβγαλε την εξής διάγνωση:
1. Ο Πάγκαλος έχει πάθει κρίση πανικού, γιατί ο Βαρουφάκης πολεμάει απλώς την κρίση.

2. Ο Πάγκαλος έχει πάθει ψυχαναγκαστική ταυτοποίηση γιατί νιώθει σαν αυτόν.      Ο Βαρουφάκης βάζει το χέρι στην τσέπη του, ενώ αυτός και αυτοί έβαζαν χέρι στην τσέπη μας.

3. Είπε επίσης ότι είναι άθλιο να κυκλοφορεί με το πουκάμισο έξω και το σωστό είναι να κυκλοφορεί με την κοιλιά έξω …

4. Ο Βαρουφάκης απείλησε ότι θα αυτοκτονήσει στις επομενες εκλογες αν δεν εχει σκασει απο το πολυ φαι .Ειπε επισης , πως ειναι για τα σίδερα και να μην ακούμε τα τρελά που λέει.

…γκρέμισε τον φράχτη στον Έβρο …!


B825L3pCAAApBZp

 

Παράνομη είσοδος νερού στην χώρα γκρέμισε τον φράχτη στον Έβρο …  !

Αυτό που δεν τόλμησε ή δεν πρόλαβε να κάνει ακόμα , ο  Πανούσης το ανέλαβε η πλυμμύρα …

Αφήστε μας να το χαρούμε λίγο, ρε γαμώτο!


2015-01-30_185724
 Πρώτη φορά βλέπω να βρίζουν όλοι επειδή μια νέα κυβέρνηση δηλώνει ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ ότι θα υλοποιήσει όσα δεσμεύτηκε ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ. Δεν έχει ξαναγίνει, μιλάμε για παράνοια.
      Αφήστε μας να το χαρούμε λίγο, ρε γαμώτο! Απ’ τη μύτη, μας το βγάζετε. Κάνετε σαν το κωλόπαιδο που όλοι είχαμε στην τάξη και μας έβγαζε ξινή την πενταήμερη: Μια θα βρέξει, μια το μπέργκερ χάλια, μια μου πήρες τη μερέντα, μια αλλάξτε μουσική. Ίδιοι είστε!
      Τι μίρλα είναι αυτή. Τι γκρίνια, τι μιζέρια, τι λαός είμαστε εμείς, έλεος κάπου! Κάθεται ο άλλος σαν κυράτσα και παραμονεύει πότε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΠΑΝΑΓΑΘΕ, θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τη στραβή.
      Read my lips, δεξιούλη μου: Θα τη κάνει τη στραβή, που να πάει ο διάολος. Θα την κάνει, στο λέω και στο υπογράφω. Νέοι είναι, άπειροι είναι, πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση είναι, θα γίνει η πατάτα, θα γίνει το φάουλ, θα γίνει το λάθος: Μόνο οι νεκροί είναι αλάνθαστοι.
      Αλλά αυτό το σίχαμα που βιώνουμε τρεις μέρες τώρα, δεν παλεύεται με τίποτα, αδερφάκι μου. Με τί-πο-τα: Κάθεται η ΝΔ σαν τη γριά στο κατώφλι και κουτσομπολεύει όποιον περνάει μπροστά της:
      Κι όταν λέω ‘γριά’, δεν εννοώ την γιαγιούλα την καλοκάγαθη.
      Την ‘άλλη’ εννοώ: την μικρόψυχη, την κακιασμένη, τη στρίγγλα πεθερά. Αυτή που έμεινε χήρα κι ανέραστη στα 30  της – και της φταις εσύ γι’ αυτό.
                 10289922_777313745696151_2760788891474529603_n Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια…
      Γιατί ορκίστηκαν στην «τιμή και στη συνείδηση» τους κι όχι στο Ευαγγέλιο.
      Γιατί δεν φόρεσαν γραβάτες.
      Γιατί δεν έβαψαν ρίζα.
      Γιατί έφτυσαν τσίχλα στον κήπο (κάτι ξέρω ‘γω που τις καταπίνω).
      Γιατί πήγε η Κωνσταντοπούλου με κίτρινο παλτό.
      Γιατί ο Βαρουφάκης το βράδυ έφαγε στη ‘Ράτκα’.
      Γιατί έχει λιλά σημειωματάριο.
      Λίιιιγο να το χαρούμε, πάει; Να μην ξεσκιζόμαστε, πάει; Να στείλουμε στα τσακίδια αυτή την εμφυλιοπολεμική φάση, πάει;
      Και στα πίσω πίσω – ειδικά εμείς που δεν ανήκουμε πλέον στη «γενιά της τρελής χαράς» γιατί που πολλά έχουν δει τα μάτια μας – κρατάμε από πριν μικρό καλάθι.
      Αλλά να εγκαλούμε μια κυβέρνηση επειδή δηλώνει ότι θα τιμήσει τις δεσμεύσεις της – ε, καλά δεν υπάρχει αυτό, τέρμα!
      Βγήκε ο Τσίπρας στο υπουργικό συμβούλιο κι – όσο μας επέτρεψε να ακούσουμε ένας που έβηχε συνέχεια κολλητά στον ηχολήπτη – έβαλε 4 προτεραιότητες.
Τις οποίες 4 προτεραιότητες ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ είχε βάλει και πριν την 25η:
            Μίλησε για αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.
            Μίλησε για την ανεργία και την Οικονομία.
            Μίλησε για διαπραγμάτευση με τους εταίρους.
            Μίλησε για φορολογία, διαπλοκή, διαφθορά.
      Τι το ‘θελε; Την ίδια μέρα πέσανε πάνω μας οι εφτά πληγές του Φαραώ. Χρηματιστήρια πάτωσαν, επενδυτές έφυγαν, τράπεζες πήραν ταγάρι ζητιανιάς και γενικώς ήρθαν τα πάνω κάτω.
(Παρένθεση: Το γεγονός ότι όλα όοοολα ΟΟΟΛΑ αυτά παίζει να είναι εσκεμμένες ενέργειες εν όψει διαπραγματεύσεων, ούτε που να μας διαπεράσει το πλατινέ. Κλείνει παρένθεση).
      Και από τηλεοράσεως, δάχτυλα άρχισαν να κουνιούνται:
                  «Πού θα βρείτε τα λεφτά;»
 venizelos_euaggelos__0
      Κι έβλεπες στο μάτι τους αυτή την χαιρεκακία, αυτή την ξινίλα, αυτό το μίσος από τους «πατριώτες». Που προτιμάνε να πάει η χώρα κατά διαόλου – μόνο και μόνο για να πανηγυρίσουν «σας τα ΄λεγα εγώ, δοξάστε με!». Που λένε «μακάρι να βγω» ψεύτης. Και το βλέπει το μάτι το γουρλωμένο «μακάρι να φουντάρουμε παρά να βγω ψεύτης».
B8itCo6CUAERQlN
                  Που θα βρούνε τα λεφτά;;;
            Δεν ξέρω – αν ήξερα θα ήμουνα ο Δραγασάκης. Μπορεί να τα βρούνε, μπορεί και όχι. Μπορεί να την πατήσουμε όλοι μαζί, μπορεί να προχωρήσουμε όλοι μαζί.  Μπορεί να δικαιωθούμε, μπορεί και να διαψευστούμε.
      Δεν ξέρει κανείς που θα μας βγάλει  αυτός ο δρόμος. Αφήστε μας όμως να απολαύσουμε τη διαδρομή. Αφήστε μας να το χαρούμε λίγο, ρε γαμώτο!
      Και ποιος ξέρει; Μπορεί – λέω εγώ τώρα – ΑΥΤΗ η πολιτική να μας βγάλει σε ξέφωτο…
      Γιατί η ΑΛΛΗ πολιτική μας έβγαλε στον Καιάδα.
Υ.Γ. Α, μην ξεχάσω. Όποιος ΝΔκράτης πρώην υπουργός χρειάζεται χαρτί υγείας, ευχαρίστως να του δώσω. Πήγα σήμερα σουπερ μάρκετ και guess what: Είχε στοίβες, Σοφία μου.
χαρτι