Τα όρια της φτώχειας μας, δυστυχώς, δεν καθορίζονται από το ύψος των τραπεζικών μας καταθέσεων, και μόνο!


Ψώνια στα Harrods; Ξεχάστε τα!

harrods

( Δεν φταίω εγώ!

Αυτές ήρθαν και κάθισαν στο διπλανό τραπεζι εκεί που έπινα τον καφέ μου.  Κηφισιώτισες μέσης ( πολύ μέσης) αστικής τάξης.

Εγώ γνωστή παρατηρήτρια και ωτακούστρια!)

Πάω να σκάσω Λένα μου.. Αν βγει αυτός  ο Σύριζα τέρμα το Λονδίνο. Αν η χώρα μας αποχωρήσει (οικειοθελώς ή αναγκαστικώς) από την ευρωζώνη ο Κάμερον επειλεί με κλείσιμο των βρετανικών συνόρων στους Έλληνες πολίτες…

Θα κλείσουν και στο Παρίσι ; Ο Ολαντ μου φαίνεται πιο προοδευτικός.. Βρε Xαρά, είδες;; To είδες το γκομενάκι ;; Ωραία γυναίκα η πες τη ντε .. και ηθοποιός, όχι ότι κι ότι..

altan-merda-non-sabbia

Aυτό ήταν! Δεν ήθελα πολύ να εκραγώ. Ευτυχώς  είχα πληρώσει ήδη τον καφέ μου.

«Μια ζωή στρουθοκαμηλίζεις! Ε λοιπόν τώρα σε ειδοποιούν ότι είναι σκατά, δεν είναι απλά άμμος» μουρμούρισα μονολογώντας αλλά με το βλέμμα καρφωμενο πάνω τους.

Για να προστατέψω όχι τόσο αυτές όσο εμένα από μια παραπέρα σύγχυση σηκώθηκα βιαστική κι έφυγα συγκρατώντας με, μετά βίας,  μην .. «επέμβω »  και  τους  επιτεθώ και παραπέρα πετώντας τους κατάμουτρα :

Τι λες κυρά μου;; Ποια είσαι; Mε τι ασχολείσαι εκτός απο το να πίνεις πρωινούς καφέδες με τη φίλη σου στη λιακάδα ;; Παράγεις τίποτα;; Προσφέρεις κάτι στο σπίτι σου, στα παιδιά σου, στην οικογένια σου, στην κοινωνία που ζεις;; Σαπρόφυτο ε σαπρόφυτο! 

Σε πια χώρα ζεις κυρά μου;;; Mου φαίνεται δεν ζεις.. Απλά αναπνέεις ..φωτοσυνθέτεις …

Φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια μάλλον είσαι ¨»θεατής»  στη χώρα μας! Εχεις  καιρό να κοιτάξεις (όχι το προσωπό σου, αλλά τον εαυτό σου)  στον καθρέφτη. Σαν τη στρουθοκάμηλο που χώνει το κεφάλι της στην άμμο. Μπροστά στην πραγματικότητα, προτιμάς  το παραμυθι των εντυπωσιακών φανταστικών κόσμων («Φρανκενστάιν»)  και τα  καλοσερβιρισμένα  χολυγουντιανά πακέτα με ιστορίες που διεκτραγωδούν το κυνήγι του αμερικανικού ονείρου : «Οδηγός διαπλοκής», «Ο λύκος της Wall street»  έτσι;;;

ενδια

Δεν είναι τυχαίο, ασφαλώς, πως, μετά τον ορυμαγδό ειδήσεων για μετανάστες πνιγμένους στη θάλασσα και ντόπιους επίσης πνιγμένους -στα χρέη-  τα δελτία ειδήσεων των μεγάλων καναλιών φροντίζουν να μας τροφοδοτούν ανελλιπώς με υποπροϊόντα του κραταιού χολιγουντιανού μάρκετινγκ.

Κι όλ’ αυτά τη στιγμή που σχεδόν σε κάθε τομέα της εγχώριας καλλιτεχνικής δραστηριότητας παρουσιάζεται μια δημιουργική καθίζιση χωρίς προηγούμενο.

Τα όρια της φτώχειας μας, δυστυχώς, δεν καθορίζονται  από το ύψος των τραπεζικών μας καταθέσεων, και μόνο!  Η ένδεια σε επίπεδο κουλτούρας και ιδεών μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνη και πιο διαβρωτική!

Η πεισματική άρνηση της πλειοψηφίας της  κοινωνίας μας  να αντιμετωπίσει τα κουσούρια  της καταπρόσωπο, ίσως  εξηγεί και την αδυναμία μας  να βρούμε  λύσεις σε προβλήματα που χρονίζουν και να επουλώσουμε  πληγές που αιμορραγούν που έχουν πάρει να κακοφορμίζουν…

Τι έχω να προτείνω;;

Στην ατέρμονη συζήτηση για το έλλειμμα  των  τρεχουσών συναλλαγών, να συνυπολογίσουμε και το έλλειμμα της αυτοκριτικής και της αυτογνωσίας μας …! Δεν είναι κακό. Αντίθέτως ίσως  κάποιοι μπουν στη θέση τους.

Θέλησα μια μέρα να ψάξω τον εαυτό μου.


ceb3cf85cebdceb1ceb9cebaceb1-cebaceb1ceb8cf81ceb5cf86cf84ceb7cf822

Θέλησα μια μέρα να ψάξω τον εαυτό μου.
Ρώτησα τους γύρω μου και εκείνοι μου είπαν το πώς με έβλεπαν.

Στράφηκα στους φίλους, αλλά εκείνοι μου είπαν το πώς με περίμεναν.

Το συζήτησα με τους γονεις μου … αλλά εκείνοι μου είπαν το πώς με ονειρεύτηκαν.

Γύρισα τότε κι εγώ στο ταίρι μου …αλλά εκείνο μου είπε το πώς με ήθελε.

Κοίταξα το Θεό μου, αλλά εκείνος μου είπε το πώς θα έπρεπε να ήμουν!

Ζήτησα από την κοινωνία μου και εκείνη μου είπε το πώς να μην είμαι.

Ρωτώντας και ψάχνοντας, βρήκα ένα καθρέφτη.
Βύθισα θυμωμένη το βλέμμα μου μέσα του.

Ποια είμαι τελικα?

Αναγνωρίζοντας εμένα στο είδωλο που καθρέφτιζε, μέσα του είδα και τους γύρω μου, και τους φίλους μου, τους γονείς μου, το ταίρι μου, το Θεό μου και την κοινωνία όλη!