Γράμμα στον Αη Βασίλη


cebacf85cf81

Αγιε μου Βασίλη φέτος εγω δεν θέλω τίποτα για μένα …

Ναι ! Μη μου φέρεις τίποτα.

Απλά φεύγοντας από το Ελλαδιστάν πάρε μαζί σου όλους,

ανεξαιρέτως,  τους πολιτικούς  μας !

15747438_10154480140454335_120920387457985640_n

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Γράμμα στον αη Βασίλη


 

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!! ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ!!!!! ΛΕΤΕ Ν’ ΑΡΓΗΣΑ;;;;;
ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΑΗ- ΒΑΣΙΛΗ,
ΤΟ 2016 ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ!!!!!
ΘΕΛΩ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΜΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΜΑΝΤΑΛΑΚΙΑ ΝΑ ΚΡΕΜΑΣΩ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ!!!!!
KΑΙ ΜΙΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ ΝΑ ΡΟΥΦΗΞΕΙ ΑΠ’ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΝ ΑΣΧΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ!!!!!
ΦΕΤΟΣ ΧΑΡΙΣΕ ΜΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΛΠΙΔΑ, ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ!!!!!


ΣΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΗΝ ΚΡΥΨΕΙΣ ΦΕΤΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ: ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ, ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΙΓΜΟΥΛΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ!!!!!
ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΟΥΛΕΣ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ!!!!!
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΑΓΙΕ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΓΡΑΜΜΑ!!!!!

ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΚΑΛΟ ΤΕΛΟΣ!!!!!
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΟΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ….
ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΡΓΕΙΣ!!!!!

Lena Giannakoudi

Aγαπητέ Αη Βασίλη…


Aγαπητέ Αη  Βασίλη,

Τον απολογισμό μου κάνοντας, ωσάν παιδάκι βιαστικά  κάθισα,  και σου ΄γραψα αυτό εδώ το γράμμα

Σε ευχαριστώ,

  • Για όσα άσχημα παίρνει μαζί της η χρονιά που φεύγει.
  • Για τους ανθρώπους που υπάρχουν στη  ζωή μου και με κανουν  να πετώ  ότι σκίαζε τη Λιακάδα και να βρω το κουράγιο να είμαι ο αληθινός μου εαυτός ).
  • Για τα ταξίδια,  τις εμπειρίες, τα όνειρα κλπ που απλόχερα μου έφερεη περυσινή χρονιά.
  • Για τις φιλίες που κάνουν τη ζωή μου ανεκτή ως πολύ όμορφη…
  • Για τη ζωή που έχω μπροστά μου ….!!!
  • Για τους ανθρώπους που με νοιάζονται , και που στάθηκαν δίπλα μου ο καθένας με τον δικό του τρόπο στις αγωνίες μου και τις δυσκολίες της αυτής χρονιάς  …

Σε παρακαλώ τη χρονιά που έρχεται να  φέρεις :

  • Υγεία για όλους. Για  όλα τα παιδιά ( μικρά ή και μεγάλα !), τους γονείς τους και όλους τους υπόλοιπους, μετά!
  • ΕΙΡΗΝΗ  και λιγότερη προσφυγιά. ( κρίμα δε είναι να χάνονται παιδάκια στο Αιγαίο για να θησαυρίζουν μερικοί?)
  • Περισσότερη ψυχραιμία και υπομονή σε όλους μας (pleaaaaase! μην ξεχάσεις κι έμενα .. ποτέ δεν είχα αρκετή) …και δύναμη να αντέξουμε ότι μας φέρει η Νέα Χρονιά . ..ακόμα και τα   «δύσκολα»
  • ΕΙΡΗΝΗ¨
  • Ορεξη για δημιουργικές ενασχολήσεις….
  • Last but not  least, Άγιε μου, έχω την ίδια ευχή- επιθυμία που είπα και στο πνεύμα των Χριστουγέννων και  διατυπώνω ψιθυριστά στ αυτί σου (με  ακούς το ξέρω … όλα τα βλέπεις και τα ακούς εσύ …) Αφουγκράσου με για μια ακόμα φορά ..

…. και για να πειστείς πως τα αξίζω, όλα αυτά

υπόσχομαι:

  • Να αγαπώ τους γύρω μου  και να  τους προσέχω περισσότερο σαν μου μιλάνε
  • Να μην αφήνομαι να πέφτω… κι όταν πέφτω να σκουπίζω τα ματωμένα μου γόνατα και με αισιοδοξία να προχωράω μπροστά … ( να χαμογελώ πιο συχνά και να είμαι γενικά πιο δυνατή και αισιόδοξη )
  • Να οδηγώ πιο προσεχτικά …  Να μη βρίζω τόσο πολύ, όταν οδηγώ (δώσε και στους άλλους λίγη συναίσθηση όμως…)
  • Να μην αφήνω τις ανησυχίες μου , ούτε την ανυπομονησία μου να με κυριεύει.
  • Να προσέχω να μη στενοχωρώ άδικα με απρόβλεπτες αντιδράσεις ανθρώπους που με νοιάζονται
  • Να μη χάνω τις ελπίδες μου τόσο εύκολα με τους ανθρώπους
  • Να   βρίσκω πάντα τη δύναμη να παραμερίζω τον εγωισμό μου και να λέω δυνατά συγνώμη, σ αγαπώ, μ αρέσει, δεν μ αρέσει ή ότι νιώθω καθαρά και ανεπιτήδευτα … με λόγια απλά  …αλλά και με τις πράξεις μου
  • Να συνεχίσω να παλεύω για όσα και όσους πιστεύω  ότι αξίζουν (νόμιζες πως θα γλύτωνες? χεχε)

🙂

ΕΝΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ


Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για να μας οδηγησουν σε Grexit η να οδηγήσει η κυβέρνηση τη χώρα σε Grexit. Ειναι σαφές οτι το αφήγημα της εξόδου απο την ευρωζώνη προωθείται απο γνωστά κέντρα που επιθυμούν να μην διαταραχθεί το status quo οσον αφορά την λήψη οικονομικοπολιτικων αποφάσεων στην Ευρωζώνη.

Η Γερμανία με πρόσχημα την κρίση (που δεν είναι ελληνική αλλα συστημική ), και την δήθεν εξυγίανση των ασθενών  ( sic οικονομιών)   έχει επιβάλει στην ελληνική οικονομία ειδικά, μια θεραπεία σοκ η οποία είναι βέβαιο οτι οδηγεί τον ασθενή σε βέβαιο θάνατο , και ως προς αυτό συνηγορούν ολο και περισσότεροι οικονομολόγοι.

Προς επίρρωση των ανωτέρω αρκεί κανεις να ρίξει μια ματια στο διάγραμμα αλλα και την κλινική εικόνα του ασθενούς για να συμπεράνει οτι η θεραπεία απέτυχε και ο ασθενής πνεει τα λοίσθια.

Το αφήγημα οτι φταίνε οι Έλληνες και οτι τα οικονομικά μέτρα είναι σωστά και αποδίδουν σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, εκπορεύεται απο τα ίδια κέντρα  -ξένα και ντόπια-  και ειναι τόσο εξόφθαλμα ψευδές , οσο και ο τρόπος που χτίστηκε αυτο το βουνό χρέους που βαραίνει τις πλάτες μας .

Τα μέτρα κατάφεραν στο ΑΕΠ χώρας  ένα καταστροφικό πλήγμα ανάλογο εκείνου που επέφερε ο Α παγκόσμιος πόλεμος.

Διαβάζοντας κανείς ξένο τύπο βλέπει ότι όλο και περισσότεροι οικονομολόγοι αλλα και ο ιδιος ο Strauss Kahn προσφάτως πιέζουν προς μια λύση που θα περιέχει μια σημαντική ελάφρυνση του χρέους αλλά και ενα επενδυτικό πρόγραμμα.

Παρ’  όλα αυτά οι Γερμανοί έδειξαν κατα την διαπραγμάτευση οτι είναι σχεδόν εμμονικά προσκολλημένοι σε μια λάθος μέθοδο επίλυσης της ελληνικής (σύμφωνα με την συλλογιστική τους) κρίσης.

Είναι άραγε οι Γερμανοί τοσο κουτοί ωστε να εμμένουν τοσο συστηματικά σε μια λάθος μέθοδο επίλυσης του προβλήματος , ή καμώνονται οτι πράττουν όπως πράττουν στα πλαίσια μιας ψευδο-Καντιανης* ηθικής που επιτάσσει σεβασμο στο νόμο τους ωστε η δικη τους αρχή να καταστεί καθολικός νόμος .
Ουτε το ένα ούτε το άλλο . Οι Γερμανοί ειναι λαός που εργαστηκε συστηματικά και προγραμματισμένα οντας προσηλωμένοι σε ενα όραμα στο όραμα της Ευρώπης ,μονο που το οραμα των ηγετών της Ευρωπης των λαών και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου μετατράπηκε σταδιακά τα τελευταια τριαντα πεντε χρόνια σε Ευρώπη των Τραπεζών και των σκοτεινών λόμπι των Βρυξελλών. Ποιος ειναι ο ρολος της ΕΚΤ ; που είναι η αλληλεγγύη των λαών ; ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου ειναι πλεον διακοσμητικός ; θέλουμε σαν Ευρωπαίοι μια Ευρώπη όπου τα γουρούνια «PIGS» sic θα νιώθουν και θα ειναι ολο και περισσότερο φτωχοί συγγενείς του Βορρά ; ειναι θεμιτό και ηθικό μια χώρα να καταρρακωνεται ηθικά στα πλαίσια μιας ενορχηστρωμένης προπαγάνδας; ποιές οικονομικές θεωρίες πρεσβεύουν την εξωφρενική περιστολή δαπανών χώρας που ειναι υπο πτώχευση χωρίς παράλληλα δραστικό κούρεμα του χρέους ; εφαρμόζονται στην Ευρώπη δυο μέτρα και σταθμά οσον αφορα την καταπολέμηση της διαφθοράς ; ( βλπ σκανδαλο Lux Leaks), που πήγε η αρρωγη των εταίρων οταν ζητήθηκε δικαστικη συνδρομή για το σκάνδαλο Ζιεμενς – Χριστοφοράκου ; γιατί οι Γερμανοί δεν αναγνωρίζουν τις δίκαιες και ηθικές αξιώσεις της Ελλαδας οσον αφορα τις πολεμικές αποζημιώσεις αλλα και το επαίσχυντο κατοχικό δάνειο ;;;;;;;;;;;;;
Τελευταίο και πιο δραματικό ερώτημα που είναι και επιλογος- κορύφωση του ελληνικού δραματος.Γιατί οι θεσμοί (μη χεσω) ασκώντας μια παρελκυστικη τακτική, καθ’ολη την διάρκεια των διαπραγματεύσεων επιχείρησαν να εξουθενωσουν οικονομικά την χώρα (και το καταφεραν) και να αποδομησουν σταδιακά μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στα ματια του Ελληνικού λαού ;
Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι απλή.
Οι Γερμανοί εργάστηκαν συστηματικά απο την έναρξη της κρισης προσηλωμένοι σε ενα στόχο και αυτός δεν ήταν η επίλυση της.

Ο στόχος εξαρχής ήταν το ξέπλυμα των τοξικών ομολόγων που κατείχαν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες μεσα στην κολυμπήθρα του Σιλωαμ της ΕΚΤ . Μεταφέροντας το χρέος απο τις πλάτες των τραπεζών στις πλάτες του Ελληνικού κράτους έπρεπε να κανουν παράλληλα κάτι ·κατι στο οποίο είναι πολύ καλοί και διαθέτουν και την απαραίτητη τεχνογνωσία . Επρεπε να δαιμονοποιησουν εναν λαο για να δικαιολογήσουν μια σαδιστικά εξουθενωτικη( μεχρι τελικης εξόντωσης ) τιμωρία. Στην πορεία όμως και επειδή η κρίση ηταν συστημική προέκυψαν και άλλοι ασθενείς οι οποίοι έπασχαν απο την ιδια ασθένεια, και ακολούθησαν την ιδια θεραπεία αφού προηγουμένως ειχαν και αυτοί, κατα την προσφιλή τακτική των Γερμανων δαιμονοποιηθει.Εμβαπτισθησαν λοιπον εν μια νυκτί γουρούνια και τους κρεμασαν στα μανταλάκια όπως λεει και ο λαος μας. Το πρόβλημα είναι οτι σύμφωνα με το αφήγημα των Γερμανών και των Γάλλων σε ρολο πλέον δεύτερο, αλλα και των ημετερου Ιερατείου της πιο βαρβαρης νεοφιλελευθερης πολιτικής τα γουρούνια δεν δείχνουν να αναρρωνουν παρ ολες τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις.Και δεν πρόκειται να αναρρωσουν διότι η υπαρξη μιας πλεονασματικης Γερμανικής οικονομίας προϋποθέτει ως αναγκαία και ικανή συνθήκη εναν ελλειμματικό νότο, εμάς…… τα γουρούνια!
Οι Γερμανοί δεν ενδιαφέρονται για μια ενοποιημένη οικονομικά Ευρώπη , δεν εχουν την δύναμη **και την διάθεση να αντιμετωπίσουν την κρίση ( η Μερκελ σαν καγκελάριος δεν θα επωμιστεί ποτέ αυτη την ευθυνη απλα διοτι οι γερμανοί φορολογούμενοι δεν θα της το συγχωρουσαν).Η Γερμανια ενδιαφέρεται για τα ωφελη πού θα προσκομίζει απο μια οικονομική ένωση που θα ορίζεται γεωγραφικά, απο τα ορια των κρατων μελών της και οπου η οικονομική πολιτική θα ασκείται απο αυτήν σε ηγεμονική θέση, με όργανο το Eurogroup του οποίου ο θεσμικος ρόλος (οπως αποκαλύφθηκε στις διαπραγματευσεις) ειναι δυσδιάκριτος εως σκοτεινός.Σε αυτο το κατασκεύασμα που απέχει παρασάγγας απο το δικο μας όνειρο μιας ενιαιας δημοκρατικής Ευρώπης, οι δεύτεροι και τριτοι ρόλοι ειναι μοιρασμενοι σε χώρες δορυφόρους της Γερμανίας , που σε αντάλλαγμα της τυφλης υπακοης θα εχουν ισως ενα μεγαλύτερο ή μικρότερο οικονομικό όφελος. Μια Euroland οπου οι Γερμανοί μαζί με τους εξωνημενους και ομονοουντες συν-εταιρους επιφυλάσσουν για τους Ελληνες το ρόλο του παρία , του κακοπληρωμένου γκαρσονιου, του υποσιτιζομενου γέροντα και του ανέργου νέου, σε μια αιώνια αποικία χρέους .Μια Euroland οπου οι καταδικασμενοι νότιοι Έλληνες θα αποτελούν το παράδειγμα για όσους τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι στην ηγεμονική προσταγή της Γερμανίας.
Οι Γερμανοί όμως είναι συστηματικοι και προνοητικοι. Το plan b της Γερμανίας ειναι μεγαλοφυες . Οταν το καράβι της οικονομικής ένωσης αρχισει να μπάζει πολλα νερά και αφού εχουν αποκομίσει τεράστια οφέλη απο την κρίση (γεγονός που αποκρύπτεται συστηματικά απο την επιχειρηματολογία των νεοφιλελευθέρων) θα το εγκαταλείψουν στην τυχη του αφήνοντας πισω μια οικονομική έρημο (every way you look at it you loose) υιοθετώντας ξανα το μάρκο (euromark)
Οσοι απο μας νομίζουν οτι θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε σε αυτό το μέλλον που απλώνεται ζοφερά μπροστά μας πλανώνται πλάνην οικτράν
Επιμύθιο – καθαρσις – δεκάλογος ενος……καταδικασμένου .

1. Αρνούμαι να υποκυψω στην ραγιαδικη λογική του ….μαζί τα φάγαμε.  Εγω τουλάχιστον τρώω μέχρι σήμερα το φαγητό που καταφέρνω να κερδίζω τίμια απο την περιουσία που οι παπούδες, οι γονεις μου και εγω μόχθησαμε για να αποκτήσουμε.

2. Δεν εχω πάρει θαλασσοδανεια , ΕΣΠΑ ,μιζες , δωρακια, φακελάκια , προμήθειες απο εξοπλιστικά , παράνομες επιδοτήσεις
3

. Πλήρωνα και πληρώνω την εφορία που μου αναλογούσε βάσει μιας ειλικρινούς φορολογικής δήλωσης την οποια το ληστρικό μεχρι σήμερα κράτος θεωρούσε ανειλικρινη και εξαναγκαζομουν ετσι να υποβάλλω δήλωση περαίωσης ωστε να αποφύγω ετσι κάποιους απίθανους, διορισμένα ορνεα μιας κομματικής ευνοιοκρατίας που μιμουμενα την πρακτική των ευεργετών (κομματαρχων , βουλευτών ) προσπαθούσαν να ξεσκίσουν τις σάρκες μου.

4. Αρνουμαι στην λογική του μαζί τα φάγαμε, να γινω κουκουλοφόρος δειχνοντας το φίλο, τον γείτονα , τον ευσυνείδητο φορολογούμενο , τον δημοσιο υπαλληλο, και τον σκληρά εργαζόμενο ελεύθερο επαγγελματία ,

5. Αρνούμαι το νεοφιλελεύθερο αφήγημα που λέει οτι ΟΛΟΙ οι πολιτικοί ειναι εξαγορασμενοι, σάπιοι ,φοροδιαφεύγουν παίρνουν μιζες , εχουν λεφτά στο εξωτερικό

6. Αρνουμαι την Γκαιμπελικη προπαγάνδα οτι ολοι οι Έλληνες ειναι σάπιοι, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες ,ανίκανοι να παράξουν οτιδήποτε , και ως εκ τούτου τους αξιζει η πιο επωδυνη , η πιο παραδειγματική τιμωρία

7. Εχω πληρωσει φόρο για το σπιτι που ο πατερας μου μοχθησε να μου κληροδοτήσει και αρνούμαι να πληρώσω κεφαλικο φορο ΕΝΦΙΑ για ακινητο που δεν μου αποδίδει κανενα εισοδημα.

8.  Εχω συμπληρωσει 31 χρόνια ασφαλισης με αιμα και κάποιοι σωτήρες ξενοι και ημετεροι θεωρησαν καλο να να ελαφρύνουν το ταμείο μου απο τις εισφορές μου βαπτιζοντας σε μια νυχτα τα αποθεματικά μου- ομόλογα του ελληνικου δημοσίου- για να τα κουρεψουν ωστε να σώσουν τις τράπεζες , επιβαρύνοντας με σαν φορολογούμενο και με το κόστος αναδιάρθρωσης (μαγικό ε)
8Αρνούμαι την λογική οτι ο αγώνας για το δίκαιο είναι χαμενος.**** Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.
9. Αρνούμαι να υποκυψω στην λογική του εγω βολεύτηκα , του δεν υπαρχει εναλλακτική , να σκύψουμε το κεφάλι γιατί θα πεινασουμε
10. Ειμαι Έλληνας δημοκράτης που επιθυμώ να ζω σε μια Ευρωπη ισοτιμη , δικαια , με προσήλωση στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο και θα ψηφίσω ΟΧΙ στην συνέχιση αυτής της βάρβαρης πολιτικής που κατέστρεψε τον παραγωγικό ιστό της χώρας μου .

Η συνέχιση απο μερους των πιστωτών χωρις την συναίνεση μου αυτής της πολιτικής που θα καταστρέψει ολοκληρωτικά την Οικονομία ισοδυναμεί με κήρυξη οικονομικου πολέμου και ως τέτοια πρέπει να εκλαμβάνεται απο εμάς.

Στο πρόσωπο καθε νεου που φεύγει μετανάστης βλέπω το παιδί μου , στο πρόσωπο του γεροντα που λιμοκτονει και δεν εχει λεφτά να αγοράσει φάρμακα βλέπω τον πατερα μου , στο πρόσωπο της γερόντισσας που ψάχνει στον κάδο των σκουπιδιων βλέπω την μάνα μου , στο πρόσωπο των ανέργων νέων που οι επαίσχυντοι πολιτικοί εκλεψαν την ζωή βλέπω τον εαυτό μου νεο , στο πρόσωπο του συνταξιούχου οικογενειάρχη που του έκοψαν την σύνταξη βλέπω τον εαυτο μου γέρο, και ολες αυτες οι μορφές με κάνουν δυνατό να αντέξω την βρώμικη προπαγάνδα τους τις απειλές τις φοβέρες και τις άναρθρες τσιριδες και να τους φτύσω κατάμουτρα ΟΧΙ .

Για ολους αυτούς τους λόγους αλλα και για εναν ακόμα ,                επειδή θελω να βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να νοιώθω άνετα απέναντί του,  ψηφιζω ΟΧΙ και ακόμα κι αν αυτο εχει σαν συνέπεια την φυσική μου εξόντωση δεν θα εχει καμία σημασία.΄Απλά θα εχει μείνει ενα γουρούνι λιγότερο χερ Σόιμπλε.

( Εγραψε ο Αντώνης Μπότσαρης  )

Παραλίες, ήλιος, samba, λεφτά, τακουνάκια, Μουντιάλ. Πάρ’ το αλλιώς…!


brazil

Το συγκλονιστικό γράμμα ενός Έλληνα από τη Βραζιλία

Είναι Έλληνας, ζει και εργάζεται στο Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας της ανάπτυξης, της αναδυόμενης οικονομίας, του επερχόμενου Μουντιάλ και γράφει για την πραγματικότητα μιας χώρας που λέγεται Βραζιλία, αλλά δεν έχει καμία σχέση με όλα αυτά τα ευφορικά κουραφέξαλα που έχουμε στο μυαλό μας για αυτή…

Το γράμμα του

«Μπέλο Οριζοντε, Δευτέρα 17.06.2013

Αγαπητέ φίλε, ναι μιλάω σε εσένα που ακούς Βραζιλία και σκέφτεσαι παραλίες, τακουνάκια, ανάποδα ψαλίδια, υπερμεγέθεις κώλους και ατελείωτα πάρτι. Συγγνώμη που σου χαλάω το όνειρο, αλλά το πάρτι τελείωσε. Η μάλλον έχει τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δεν σου το είπανε. Εδώ εξάγουμε, αλλά δεν πίνουμε καφέ, δεν χορεύουμε σάμπα εκτός των ορίων του Ρίο ντε Ζανέιρο ή μαλλον χορεύουμε σπάνια έτσι κι αλλιώς. Μέχρι και στην μπάλα εξάγουμε πλέον αμυντικά χαφ και στόπερ. Τα στερεότυπα μας τελείωσαν όπως και η υπομονή.

Τελείωσε η υπομονή. Την τελευταία εβδομάδα πήραμε τους δρόμους. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν για την αύξηση 7 λεπτών του ευρώ στις συγκοινωνίες αλλά πλέον διαμαρτυρόμαστε για όλη τη σαπίλα πίσω από αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι τα επτά λεπτά αλλά τα βασικά δικαίωματα. Η στρατονομία, κατάλοιπο της δικτατορίας, μοιράζει αφειδώς λαστιχένιες σφαίρες και ληγμένα δακρυγόνα. Αλλά είναι πλέον αργά. Ο κόσμος επιτέλους ξύπνησε και ζητά επίπεδο ζωής ανάλογο με την θέση της χώρας στο οικονομικό χάρτη. Βαρέθηκε να βλέπει τους λίγους να γεμίζουν τις τσέπες, να επανεκλέγονται εδώ και δεκαετίες. Βαρέθηκε ο φτωχός αλλά, επιτέλους βαρέθηκε και ο πλούσιος, και θα στο εξηγήσω.

Στην Βραζιλία ο βασικός μισθός είναι 234 ευρώ. Το εισιτήριο του λεωφορείου ειναι 1 ευρώ και το ρημάδι έρχεται όποτε γουστάρει. Κάποιος που ζει στο Μπέλο Οριζόντε κερδίζοντας βασικό μισθό, μένει τουλάχιστον 15 χιλιόμετρα από την δουλειά του και θέλει δύο λεωφορεία και μιάμιση ώρα για να φτάσει εκεί όταν δεν έχει κίνηση. Και όταν μιλάμε για κίνηση, μιλάμε για χάος. Στο Σάο Πάουλο για παράδειγμα κάθε μέρα εχουμε ουρές 70 χιλιομέτρων στις ώρες αιχμής. Εκεί συναντιούνται ο φτωχός με τον πλούσιο. Ο φτωχός στο λεωφορείο και πλούσιος στην αμαξάρα του με τα φιμέ τζάμια.

Ο πλούσιος που θα γυρίσει στο σπίτι του για το οποίο πληρώνει κατα μέσο όρο 1500 ευρώ ενοίκιο και άλλα 400 για κοινόχρηστα. Πληρώνει ιδιωτική ασφάλιση υγείας γιατί το δημόσιο δεν δουλέυει, πληρώνει πανάκριβα σχολεία για τα παιδιά του γιατί στο δημόσιο είναι δύσκολο να μάθουν οτιδήποτε, πληρώνει τα διπλάσια για οποιδήποτε προϊόν (αυτοκίνητο, ρούχα, υπολογιστής κλπ.) έρχεται απέξω γιατί ο φόρος εισαγωής ειναι 60% συν το κέρδος του εμπόρου. Πληρώνει με φόβο, γιατί δεν μπορεί να βγεί απο το «κάστρο» με τον ηλεκτρικό φράχτη όποτε θέλει. Γιατί δεν μπορεί να πάει μια βόλτα όπου και όποτε του γουστάρει. Γιατί φοβάται για την ζωή του καθημερινά. Και σου μιλάω πάντα για το Μπέλο Οριζόντε και τις άλλες μεγαλουπόλεις της χώρας. Αν πάρεις τον δρόμο και πας προς το βορρά ξέχνα τα όλα αυτά, εκεί εισαι πλέον σε στάνταρντς Αφρικής.

Κανείς σχεδόν δεν τα περνάει όσο ωραία φαντάζεσαι στην Βραζιλία. Ναι, έχουμε παραλίες και ήλιο αλλά αναλφαβητισμός είναι στο 10% και κάθε μέρα περίπου 13 εκ. δεν έχουνε φαΐ στο τραπέζι τους.

Είμαστε η 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο και την ίδια στιγμή πολύ χαμηλά στους δείκτες της παιδείας και της δημόσιας υγείας. Όσον αφορά στη διαφθορά και την γραφειοκρατία πρέπει να είμαστε στο τοπ 3 εύκολα. Πολύ ψηλά είμαστε και στην εγκληματικότητα με τα νούμερα νεκρών σε Ρίο και Σάο Πάουλο να είναι μεγαλύτερα από εκείνα σε εμπόλεμες ζώνες (49 χιλ στο 2010). Δυστυχώς το Μουντιάλ και η Ολυμπιάδα δεν θα αλλάξουν τίποτα από όλα αυτά.

Για μια ακόμα φορά μας δούλεψαν ψιλό γαζί. Μας υποσχέθηκαν πως θα αλλάξει η ζωή μας, επιτέλους, προς το καλύτερο. Πως θα έχουμε συγκοινωνίες και δρόμους πρώτου και όχι τρίτου κόσμου θα αλλάξουμε, λέει,επίπεδο σε όλα. Πως όλο αυτό το «φαγοπότι» θα αξίζει τον κόπο. Αντίθετα, μέχρι τώρα όλη αυτή η ιστορία έχει στοιχίσει πάνω από 27 δισ. δολάρια, περισσότερα από όσο τα τελευταία τρία μουντιάλ μαζί. Εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, το Μινεϊράο κόστισε 270 εκ. ενώ αρχικά είχε υπολογιστεί σε 146εκ. Να σου πω ακόμα πως πήγα στο στάδιο «Ιντεπεντένσια», επίσης εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, που κόστισε 45 εκ. ευρώ, παραδόθηκε με 2 χρόνια καθυστέρηση και λόγω κατασκευαστικού λάθους έχει πάνω από 6 χιλιάδες θέσεις που δεν βλέπουν το ένα τέρμα. Ανάλογες και χειρότερες είναι οι ιστορίες και στα υπόλοιπα γήπεδα.

Μιας και μιλάμε για μπάλα, να σου πω πως οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι θα δουν το Μουντιάλ από την τηλεόραση. Το φτηνό εισιτήριο για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών για τον αγώνα Ταϊτή – Νιγηρία κοστίζει κοντά στα 50 ευρώ. Φαντάσου λοιπόν τι θα πρέπει να πληρώσουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μην ξεχνάς, ο βασικός μισθός είναι στα 243 ευρώ.

Μουντιάλ για ποιόν λοιπόν; Ίσως για εκείνους που θα έρθουν για να «ζήσουν το όνειρο» τους στην Βραζιλία. Αυτή ακριβώς την στιγμή γύρω στις 200 χιλιάδες Βραζιλιάνοι σε οκτώ μεγαλουπόλεις είναι στους δρόμους και διαδηλώνουν για τα δικαιώματα του. Δεν τους νοιάζει το Μουντιάλ, δεν πίνουν καφέ και σίγουρα δεν χορεύουν σάμπα.»

Dear Santa …


Εικόνα1

Αγαπητέ μου Αη Βασίλη ή όπως αλλιώς σε λένε  τέλος πάντων, ξέρω πως δεν υπάρχεις, παρά ταύτα θα σου γράψω άλλη μια χρονιά, όπως συνηθίζω να κάνω κρυφά ή φανερά τα τελευταία τα τελευταία σαράνταπέντε  χρόνια της ζωής μου (άντε κάτι λιγότερα, μιας και δεν γεννήθηκα με το επιστολόχαρτο στο χέρι…).

Σε απομυθοποίησα νωρίς και μη σου σου κακοφαίνεται. Καθότι παιδάκι καθικάκι,  κορίτσι  τσογλανάκι, από την ηλικία των πέντε, όταν προσποιήθηκα,  ότι κοιμόμουν στον καναπέ του σαλονιού, απέναντι από το φωτισμένο δέντρο και είδα τον πατέρα μου να κουβαλάει τα δώρα και να τα στριμώχνει  με τρόπο  κάτω από το δέντρο. Μου αρέσει που  ως τότε ανησυχούσα μην καψαλιστεί το γουνάκι της στολής σου, δεν άφηνα τους δικούς μου να ανάψουν τα τζάκι και ξεροστάλιαζα το έρμο προσμένοντάς σε.  Αυτό μου  πλήρωσες μάλλον !                                                                                                                                                               Στον πατέρα δεν το ομολόγησα μέχρι και την εφηβεία μου, όπου τα δώρα αντικαταστάθηκαν  πια με μετρητά. Η χαρά του ήταν βλέπεις τόσο μεγάλη, που δεν θέλησα να τον κακοκαρδίσω.

Κατά καιρούς, σου έχω ζητήσει διάφορα πράγματα. Σαν ήμουν μικρή, η  πιο ακριβή ευχή μου ήταν  μια κούκλα που έβγαζε άναρθρες κραυγούλες  και λίγο αργότερα ένιωθα ευτυχής με κάτι πιο ακριβό, όπως ένα στεροφωνικό για το δωμάτιό μου ή με εκείνο το κόκκινο raley (πανάκριβο για τότε αγωνιστικό ποδήλατο) που είχε η κόρη του γιατρού,του γείτονα, και το ήθελα κι εγώ το τρεχαλιτζίδικο ντε για να βρεθώ στο τέλος με ένα σπασμενο χέρι !

Μετά, κάπου  εκεί προς το τέλος του σχολείου, οι επιθυμίες γιγαντώθηκαν μου φαίνεται συγκριτικα πάντα με τις δυναμεις σου να τις πραγματοποιήσεις. Εναπόθετα (και στη δική σου βοήθεια) τις ελπίδες μου να περάσω σε μια σχολή, κάπου εκτός Αθήνας, μόνο και μόνο για να μπορέσω να ζήσω το όνειρο της αλλοφερμένης φοιτήτριας που σκάει στη Θεσσαλονίκη και τα κάνει όλα  Αμέρικαν μπαρ!

Με τα χρόνια, θυμάμαι ότι το κυρίως θέμα του γράμματος -αιτήματος  συσχετιζόταν με κάτι που ταυτιζόταν χρονικά με τις γιορτινές ημέρες και αφορούσε άυλα κυρίως θέματα. Έτσι π.χ. μια χρονιά σου ζήτησα να κάνεις καλά τη γιαγιά μου, που ήταν κατάκοιτη. Δεν το έκανες –και λογικό το βρίσκω – αφού δεν υπάρχεις! Ψυχούλα βλέπεις εγώ, ούτε τότε  σου κράτησα κακία. Το αντίθετο θα έλεγα.

Ακόμα και τώρα, που έχω μάθει, όπως όλοι μας (με καλό ή δια της βίας )  πως οι  επιθυμίες, τα θέλω και οι προσδοκίες μας εξαρτώνται από εμάς τους ίδιους, δεν παύω να σου γράφω, όχι γιατί περιμένω να εμφανιστείς ξαφνικά και να κάνεις πράξη αυτό που ζητάω, αλλά γιατί όλοι οι άνθρωποι,  και πρώτη εγώ, θέλουμε κάπου να εναποθέσουμε μια διακαή κρυφή μας ελπίδα. Κάποιοι τα πάνε πιο καλά με το Θεό, εγώ  καθόλου!  Σε βρίσκω πιο βολικό και τα πάω καλύτερα,  μάλλον μ΄ εσένα.

Εν κατακλείδι, λοιπόν, για φέτος και από ότι φαίνεται και για πολλά χρόνια ακόμα, θα σου ζητάω ένα και μόνο:

Να φέρεις ζεστασιά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μη γελάς! Είναι το πιο σημαντικό πράγμα κι έρχεται με διάφορους τρόπους: με μερικά ξύλα στη σόμπα, με λίγο πετρέλαιο στα καλοριφέρ, με μια αγκαλιά, μ’ ένα χαμόγελο, με μια όμορφη κουβέντα και με ΑΓΑΠΗ.

Αν τα πρώτα δύο δε θεωρούνται δεδομένα για πολύ κόσμο, είναι στο χέρι των υπολοίπων (που τα έχουμε εξασφαλίσει) να βοηθήσουμε o ένας τον άλλο. Σαν πολλοί, μικροί αη Βασίληδες, στη θέση τη δικιά σου (γιατί εσύ τι να πρωτοσύρεις,την ηλικία σου ή τους τάρανδους;  )

Μέρες που είναι, λοιπόν, εμφύσησε σε όλον τον κόσμο το   «Πνεύμα των Χριστουγέννων»    υπό τη μορφή μιας χαμογελαστής φατσούλας.

Φέρε  σε μένα  και στους  φίλους, τους δικούς μας ανθρώπους,  αυτούς  που αγαπώ,  υγεία, αγάπη.Πίστη στον εαυτό μας για να μπορέσουμε να καταφέρουμε το ακατόρθωτο ,περισσότερα χαμόγελα, επιμονή,   υπομονή κι αντε και λίγξη καλη τύχη.
1374932_10202699362103284_691707109_n

  Επίσης δωσε μας δύναμη  να παλέψουμε για  τα όνειρα μας και  να ζήσουμε διαστήματα   ευτυχίας  στη  «κουλουβάχατη»   ζωή μας !

Σε αυτούς με τα πολλα τα πρόσωπα ,τους Υποκριτές, τους Mικρόψυχους,  τους εχθρούς ,  τα … φίδια,   δώσε  τους -Σάντα μου-    ότι ακριβώς ευχήθηκαν για μας,   κι ύστερα πάρε τους σύντομα κοντά σου!!!!

Κατά τ άλλα φέτος δεν θέλω να μου φέρεις τίποτα… αντίθετα θέλω να πάρεις από  μένα. Σου έχω αφήσει κάτι λογαρισμούς στη κάλτσα..

Αυτά μου είναι αρκετά.  Κι ας μην υπάρχεις   🙂

Αν μια μέρα με δεις “γριά”


2(2)

«Αν μια μέρα με δεις “γριά”… αν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ γρήγορα έχε,  παιδί μου,  υπομονή. Μην με κοιτάς με βλέμμα θολό ή βουρκωμένο. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου μάθω να ντύνεσαι σωστά αλλά και γρήγορα για να προλάβεις να είσαι στην ώρα σου στον προορισμό σου.

Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια και τα ίδια, μην με διακόπτεις, άκουσε με, σε παρακαλώ. Θυμήσου τα μικράτα σου  που κούρνιαζες κοντά μου κάθε βράδυ και εγώ σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή… Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να μπεις κάτω απ το ντους και να πλυθείς.

Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο μη με κοιτάς ειρωνικά και μη γελάς μαζί μου  γιατί σκιάζομαι. Εγώ  στάθηκα δίπλα σου  με άπειρη  υπομονή  και σου έμαθα  την  αλφάβητο.

Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώπρόσωπα και πράγματα ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων και μπερδεύω τις φράσεις μου, ή επναναλαμβάνομαι αδιάλειπτα δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις… Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να μ’ ακούς… (δεν το κατάλαβες ακόμα;)

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να είμαι ένα “βαρίδι σου”,  έλα κοντά μου και δώσε μου το χέρι σου να κρατηθώ, όπως έκανα εγώ όταν έκανες τα πρώτα σου βήματα ( λένε ότι μ αυτά μοιάζουν και του  ανθρώπου τα τελευταία)

Όταν αρρωσταίνω μη διαμαρτύρεσαι που σου χαλάω την εξόδου με τις παρέες σου. Θυμήσου πόσες νύχτες πέρασα στο προσκεφάλι σου ώσπου να σ’   αναστήσω   και δός μου  το περιθώριο ήσυχα  κοντά σας πο’ ανάθρεψα να πεθάνω.

Όταν λέω πως θα ήθελα να “πεθάνω”… μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, απλά επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα.

Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.
Σε αγαπώ παιδί μου…»