Oι ωραίοι έχουν χρέη και πληρώνουν με φιλιά ;)p


2015-07-04_215252

Και μην ξεχνάτε αδέρφια, αύριο ψηφίζουμε με σταυρό στο ΟΧΙ. Οποιοδήποτε  άλλο σύμβολο ή σταυρός στο ΝΑΙ, πιάνεται άκυρο. ;)p

Advertisements

Αφενός τυχαία, εντέχνως μοιραία.


abend-fur-dich-by-elena-filatovΑφενός τυχαία, εντέχνως μοιραία. Κάπως έτσι σε φαντάστηκα μέσα στην άχλη του ονείρου μου. Όταν ξαπλωμένη σε ένα διπλό κρεβάτι ονειρεύτηκα όλες εκείνες τις στιγμές της πλήρωσης, που έγιναν πλάι σου στιγμές εκπλήρωσης. Και έμεινες εκεί, μέσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα, να ζεις έναν έρωτα, αντίγραφο πίνακα αναγεννησιακού ζωγράφου, απόμακρη και κοντινή, έρωτά μου.

Όργωσα το μυαλό μου με την προδότρα σκέψη μου που σε ακολουθούσε. Δεν σε άφηνα στιγμή. Μου άρεσε να είσαι εκεί. Μου άρεσε να σε ζω σε μία μη πραγματικότητα. Έξω από καθετί συμβατικό. Σαν μία ανολοκλήρωτη εικόνα που μόνο το περίγραμμά της σχηματίζεται.

Κι’ όταν έφτασε η στιγμή του αποχωρισμού, στάθηκες ακίνητος μπροστά μου. Το πρόσωπό σου φωτίστηκε και στα μάτια σου φάνηκαν δύο σταγόνες βροχής. Δεν τις κατάλαβα, παρά μόνο όταν έσταξαν επάνω στα χέρια μου. Τις έφερα κοντά στο στόμα μου και τις γεύτηκα. Έτσι ένοιωσα πόσο πικρή γευση μπορεί να έχει η θλίψη.

Δεν έφερα αντίσταση. Σε άφησα να φύγεις χωρίς κουβέντα. Χωρίς λόγια. Το ξέρεις ότι πάντα άφηνα τις εικόνες να γεμίζουν τον λεκτικό χώρο ανάμεσά μας.

 

( ΜΒ Μικρές Ιθάκες )

Μέσα στην καρδιά μου


2015-02-14_164446Μέσα στην καρδιά μου παλεύουν για σένα,
ο έρωτας με την αγάπη•
η επιθυμία με τη στοργή•
η ζήλια με την καλοσύνη•
η τρυφερότητα με τη βία•
η λαγνεία με την αγνότητα•
η φροντίδα με την αδιαφορία•
το σοβαρό με το γελοίο•
η χαρά με τη θλίψη•
η συμπόνια με το θυμό•
η ανησυχία με τη γαλήνη•
ο φόβος με τον εαυτό του•
το χθες με το σήμερα•
το αύριο με το τώρα.
Μόνο μου όπλο -παρ” όλ” αυτά-η Αθωότητά μου.
Μέσα στην καρδιά μου,παλεύω για σένα
μ” αιώνες ανθρώπινης θλίψης,
μ” αιώνες απέραντου ανθρώπινου πόνου,
μ” αιώνες εξάρτησης,
μ” αιώνες μοναξιάς,
μ” αιώνες απελπισίας,
μ” αιώνες ανάγκης γι” αγάπη,
μ” αιώνες κυνηγητού της ευχαρίστησης,
μ” αιώνες φόβου για το θάνατο.
Μέσα στην καρδιά μου
βουλιάζεις αργά σαν δηλητήριο
και περνάς στις φλέβες μου,
πλημμυρίζοντας τα πάντα μέσα μου

(Ν Πιλάβιος )

O Άγιος Βαλεντίνος και 2×7 ελληνικά ερωτικά ποιήματα


love-therapia

«Η ποίηση είναι η κατ ‘εξοχήν ερωτική πράξη» σημειώνει ο φιλόλογος και ποιητής Γιάννης Παπάς στον πρόλογό της έκδοσης-που κυκλοφόρησε πρόσφατα – με τίτλο,                  «Επειδή σ΄αγάπησα και σ΄αγαπώ ακόμη».

Και καταλήγει με τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη: «Έρωτας σημαίνει χάνομαι!».

Μέρα των ερωτευμένων του κόσμου η 14η Φεβρουαρίου , καθώς τιμάται η μνήμη του χριστιανού ιερέα στη Ρώμη, Βαλεντίνου, ο οποίος, αψηφώντας την απαγόρευση του πολεμοχαρούς Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου Κλαύδιου του Β΄, να μην …ερωτεύονται οι νέοι ώστε να πηγαίνουν αδέσμευτοι στον πόλεμο, πάντρευε κρυφά τα ζευγάρια .

Όπως λέει η παράδοση, ο αυτοκράτορας τον καταδίκασε σε θάνατο με λιθοβολισμό στις 14 Φεβρουαρίου του 270 μ.Χ. και,   μετά από δεκαετίες, η Καθολική Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, ενώ ανεπίσημα , στα χρόνια του Μεσαίωνα, θεωρήθηκε προστάτης των ερωτευμένων.

Παράλληλα, σύμφωνα με μια αρχαία Ρωμαϊκή δοξασία, στις 14 Φεβρουαρίου αρχίζουν και ζευγαρώνουν τα πουλιά, οπότε οι χριστιανοί της Δύσης ταύτισαν τη θυσία του ιερέα με τη γονιμότητα.
Μπορεί ο «ξαφνικός έρωτας» των Ελλήνων με τον Άγιο Βαλεντίνο να ξεκίνησε από τη δεκαετία του ‘ 80, όμως οι Έλληνες ποιητές ύμνησαν , από αρχαιοτάτων χρόνων ,τον Έρωτα , ο οποίος , σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ο καρπός της παράνομηςολέθριας σχέσης του Άρη με την Αφροδίτη. Της θεάς της ομορφιάς και του θεού του πολέμου.

armed-dangerous
Αλλά και η ποίηση των νεωτέρων χρόνων έχει να επιδείξει αναρίθμητα δημιουργήματα που υμνούν αυτό το υπέρ λογικό στοιχείο του ανθρώπου. Ο «ωκεανός» της νεώτερης-σύγχρονης ποίησης έχει μια τυπολογική ποικιλία. Με ποιήματα που έχουν διακριτική και έμμεση αναφορά στον έρωτα, αλλά και άλλα με απροκάλυπτη και άμεση γλώσσα.                                                       Και «πλατωνικά» ποιήματα και σαρκικά. Και ευρηματικά με φινέτσα, αλλά και ωμά και διονυσιακά. Σε παραδοσιακή φόρμα- ομοιοκατάληκτα, αλλά και σε μοντέρνο ελεύθερο ρυθμό.

Ο έρωτας, ήταν, είναι και θα είναι μια αγαπημένη πηγή έμπνευσης για τους ποιητές. Μέσα από τους στίχους τους, έχουν την ικανότητα να ξυπνούν συναισθήματα και αισθήσεις σε όλους εκείνους που έχουν νιώσει την πραγματική έννοια της λέξης «αγάπη».
Οι Έλληνες ποιητές, μας έχουν χαρίσει κατά καιρούς εξαιρετικά έργα, πολλά από τα οποία αργότερα μελοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν από μεγάλες φωνές του ελληνικού ρεπερτορίου. Ανήμερα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε στίχους, που όλοι κατά καιρούς έχουμε τραγουδήσει, ή σιγοψιθυρίσει. Εξάλλου, μπορείτε να τους αφιερώσετε στη σύντροφο σας, και πιστέψτε μας, θα τη ξαφνιάσετε ευχάριστα!

C849969137C0B6D6471E2D2C00BA76D0

Langueuer d’ amour (Νωχέλεια της αγάπης)  (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Αχ, να φιλούσα τα δυο χείλη σου,
τα πορφυρά σου χείλη, τόσο,
τόσο τρελά και τόσο αχόρταγα,
που απ’ τα φιλιά σου να ,ματώσω…
Να τα ματώσω τα δυο χείλη!
Τα χέρια να σου πλέξω γύρω
και μες στα βάθη τα ολοσκότεινα
των μαύρων ίσκιων να σε σύρω…
Και να μου λες : «μη τα χειλάκια μου!»
Μην τα ματώνεις, τι σου φταίνε;
Αχ, μου πόνεσαν τα χειλάκια μου !
Σώνει γλυκέ μου αγαπημένε!…».
Και περνάνε τα μεσάνυχτα,
οι αυγούλες, οι βραδιές, οι χρόνοι,
και να σου λέω: «Ακόμα, αγάπη μου,
ακόμα , αγάπη μου… Δε σώνει!».

 

Επέστρεφε   ( Κωνσταντίνος Καβάφης) 

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με –
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα•
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…

 

Σ’ αγαπώ (Μυρτιώτισσα)
Σ’ αγαπώ, δεν μπορώ Τίποτ’ άλλο να πω
Πιο βαθύ, πιο απλό πιο μεγάλο!
Μπρος στα πόδια σου εδώ
Με λαχτάρα σκορπώ τον πολύφυλλο ανθό της ζωής μου
Τα δυο χέρια μου, να… στα προσφέρω δετά  για να γείρεις γλυκά το κεφάλι
Κι η καρδιά μου σκιρτά κι όλη ζήλια ζητά να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι
Ω μελίσσι μου, πιες απ’ αυτόν τις γλυκές τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!
Σ’ αγαπώ τι μπορώ
Ακριβέ να σου πω
Πιο βαθύ, πιο απλό
Πιο μεγάλο;

 

 

Αμοργός (Ν. Γκάτσος)
Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα ξέρω
Εγώ που κάποτε σ ‘άγγιξα με τα μάτια της πούλιας
Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ ‘αγκάλιασα
και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομμένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό
τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου.
Χρόνια και χρόνια πάλεψα με το μελάνι και το σφυρί
βασανισμένη καρδιά μου
Με το χρυσάφι και τη φωτιά για να σου κάμω ένα κέντημα
Ένα ζουμπούλι πορτοκαλιάς
Μιάν ανθισμένη κυδωνιά να σε παρηγορήσω
Εγώ που κάποτε σ ‘άγγιξα με τα μάτια της πούλιας
Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ ‘αγκάλιασα
Και χορέψαμε μες στους καλοκαιρινούς κάμπους .

Τα ρω του έρωτα (Οδ. ΕΛΥΤΗΣ)
Αρχή του κόσμου πράσινη
κι αγάπη μου θαλασσινή
Την κλωστή σου λίγο λίγο
Τραγουδώ και ξετυλίγο
Σ ‘έκανα πουκάμισό που
Σε φορώ και περπατώ
Με το σώμα το μισό μου
στο δικός σου που κρατώ
Σου ‘χτισα μια Σαντορίνη
Με καμάρες και πορτιά
Να γυρνάς σαν το λυθρίνι
μες τη δροσερή φωτιά
Την αγάπη μια τη λες
Την ντύνεσαι τη γδύνεσαι
Όσο που γίνονται πολλές
και πάλι σ ‘όλες δίνεσαι
Αυτό που λέμε «σ ‘αγαπώ»
Με τον αέρα να σ΄το πω
Και να σου το φυσήξω

 

Σε περιμένω παντού ( Τάσος Λειβαδίτης)
(…) Α! ναι, ξέχασα να σου πω πως τα στάχυα είναι χρυσά
κι απέραντα γιατί σ αγαπώ.
Κλείσε το σπίτι
Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί
και προχώρα.
Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα οχτώ
εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων
σ ‘ όποιο μέρος της γης
σ ‘όποια ώρα
εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι
για ένα καινούργιο κόσμο.
Εκεί-
Θα σε περιμένω.

 

Το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα (Μ. Λουντέμης)
(…) Έρωτα, μη σε σκότωσαν
με μαγεμένα βέλη
έρωτα Μακιαβέλι;
Τα μάτια που σε λάβωσαν,
με δάκρυα πικραμένα
καρφιά ήταν πυρωμένα
και μπήχτηκαν βαθιά

 

Πιστεύω ( Μελισάνθη )
Η Αγάπη ,μόνο, βαστάζει όλα τα φορτία.
Μπορώ να βαστάζω όλα τα φορτία.
Γιατί η Αγάπη είναι το μέγα φορτίο!
Η Αγάπη σηκώνει το βάρος τ ‘ ουρανού.
Μπορώ να σηκώνω το βάρος τα ‘ουρανού.
Η Αγάπη υπομένει τα μαρτύρια του πυρός.
Γιατί η αγάπη είναι ο ουρανός και η πυρά!
Η Αγάπη πιστεύει στη ζωή και στο θάνατο
Η Αγάπη πιστεύει στο θαύμα.
Μπορώ να πιστεύω στη ζωή και στο θάνατο
Μπορώ να πιστεύω στο θαύμα! (…).

Έπος οδόντων (Π.Μπουκάλας )
(…) Φιλώ τη μνήμη του φιλιού σου
και τη φυλάω πορφυρή στα φύλλα της καρδιάς.
Εθελοντής ποντίζομαι στο λάμδα ετούτο
για να μ ‘αρπάξει η λέμβος των δοντιών σου
και να με αναστήσει δαπανώντας με.
Ο δρόμος της αγάπης είναι πάντοτε ανοιχτός.
Και γυρισμό δεν έχει.
Αυθαιρεσίες (Τίτος Πατρίκιος )
Μου άρεσε που μου ‘ λες στον έρωτα
λέξεις σε γλώσσα απρόσιτη για μένα
λέξεις που αυθαίρετα τους δίνω
όλες τις σημασίες που θα ‘ θελα να έχουν.

 

Γιατί μ ‘αγάπησες ( Μ  Πολυδούρη)
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ ‘αγάπησες
στα περασμένα χρόνια
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι ‘αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου (…).

 

Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον ( Γιάννης Ρίτσος)
Έσμιξαν τα χείλη
τις γλώσσες
το σάλιο τους
το σάλιο τους έπηξε
έτσι έπλασαν
ένα θεό
μικρές μαργαρίτες
στο τρίχωμα του στήθους του
ένα ψωμί στα γόνατά του
κι ο διαβήτης καρφωμένος
στο κέντρο του χάρτη-
ο κόσμος είναι κύκλος.

 

Η νοσταλγία γυρίζει (Μίλτος Σαχτούρης)
Η γυναίκα γδύθηκε και ξάπλωσε στο κρεβάτι
ένα φιλί ανοιγοκλείνει πάνω στο πάτωμα
οι άγριες μορφές με τα μαχαίρια αρχίσαν
ξεπροβάλλουν στο ταβάνι
στον τοίχο κρεμασμένο ένα πουλί πνίγηκε κι έσβησε
ένα κερί έγειρε και έπεσε απ’ το καντιλέρι
έξω ακουγόνταν κλάματα και ποδοβολητά
Άνοιξαν τα παράθυρα μπήκε ένα χέρι
Έπειτα μπήκε το φεγγάρι
Αγκάλιασε τη γυναίκα και κοιμήθηκαν μαζί
Όλο το βράδυ ακουγόταν μια φωνή:
Οι μέρες περνούν
το χιόνι μένει

 

Πέντε μικρά θέματα ( Μανώλης Αναγνωστάκης)
Κάτω απ ‘τα ρούχα μου δε χτυπά πια η παιδική μου καρδιά
Λησμόνησα την αγάπη που ‘ναι μόνο αγάπη
Μερόνυχτα να τριγυρνώ χωρίς να σε βρίσκω μπροστά μου
Ορίζοντα λευκέ της αστραπής και του ονείρου
Ένοιωσα στο στήθος μου αλήτισσα
Λεπίδι του πόθου μου αδυσώπητο  Νικητή  της σκέψης μου.

 

 

 

Τι ειναι αγάπη …


545773

Mε ρώτησες kάποιο απόγευμα
– «τι σημαίνει σ’ αγαπώ, τι σημαίνει αγάπη»;

Κι αν σου μίλησα διστακτικά, ήταν γιατί δεν είχα μια απάντηση ντυμένη με τα αισθήματά της. Και σου είπα πως αγάπη είναι ελευθερία, εμπιστοσύνη, ζεστασιά…

Μα αργότερα, αισθάνθηκα ψεύτρα για τις μισές αλήθειες μου.
Γιατί το ν’ αγαπάς δεν σημαίνει πως θα σ’ αγαπούν.
Δεν μοιάζει με τον έρωτα όπου κάποιο συναίσθημα περιμένει ανταπόκριση για να μεγαλώσει.
Η αγάπη τρέφεται και φουντώνει μονάχη της, δεν ζητάει να πάρει, να κερδίσει.
Μονάχα να δώσει.
Κουλουριάζεται στην αγκαλιά της καρδιάς και ζεσταίνεται με την ελπίδα.
Μα είναι και κτητική, δίχως να επιτρέπει ελευθερίες.
Αν αγαπάς αληθινά, ανήκεις μονάχα σ’ έναν άνθρωπο. Κι όχι γιατί στο απαιτεί, αλλά επειδή στο ζητάει μόνη της η καρδιά σου.

Να τι είναι αγάπη. Ένα άγγιγμα, μια ματιά, μια αγκαλιά κι ένα φιλί. Να πιάνεις το χέρι του άλλου και να αισθάνεσαι πως στα χέρια σου κρατάς ότι πιο πολύτιμο έχεις αγγίξει·
Να τον κοιτάζεις στα μάτια κι από μέσα τους να βλέπεις τον κόσμο σαν παραμύθι. Να σου χαρίζει μια αγκαλιά, να του χαρίζεις χίλιες·
Να σου χαρίζει ένα φιλί κι εσύ, να του χαρίζεις τον παράδεισο.
Να φιλάς τα χείλη του, να φιλάς και την ψυχή του·
Να του χαρίζεις τα χέρια σου να πιάσει τη ζωή του.

Να τι είναι αγάπη.
Να τι είναι το σ’ αγαπώ.
Να ξυπνάς το πρωί πλάι του και να μην μπορείς να τον αποχωριστείς· να ξυπνάς χώρια του και να ψάχνεις την πρώτη ευκαιρία να του πεις μια καλημέρα· να κλέβεις τις λέξεις του και να τις κάνεις υλικά για τις πιο όμορφές σου ιστορίες. Και στην απουσία, να μετράς τα πιο μικρά λεπτά σαν να είναι μέρες· να περιμένεις το βράδυ για να τον ονειρευτείς ξανά στην αγκαλιά σου.

Γιατί αγάπη δεν είναι το να βρίσκεσαι με κάποιον που μπορείς να μοιραστείς τη ζωή σου μαζί του. Είναι το να βρίσκεσαι μ’ έναν άνθρωπο που δεν μπορείς να ζήσεις χώρια του.
Γνωρίζεις ότι βρίσκεσαι για να αγαπάς, μα δεν θυμάσαι το πώς έφτασες εκεί.

Κι αν νομίζεις πως μόνο μετά από χρόνια μπορεί κάποιος να ψιθυρίσει το σ’ αγαπώ, θα έλεγα πως κάνεις λάθος. Γιατί η αγάπη δεν χρειάζεται τον χρόνο για να δείξει τον εαυτό της. Τον χρειάζεται μονάχα για να τον αποδείξει.

Δεν σε νοιάζει αν θα πληγωθείς ή αν θα πονέσεις. Κάθε αγάπη είναι μοναδική, σαν δυο χορδές στο ίδιο όργανο, μαζί ηχούν, μα ξέχωρα υπάρχουν. Μέχρι που μέσα στους καιρούς ανταμώνουν πάλι. Κι ίσως εν τέλει αυτή να είναι η πιο αληθινή αγάπη. Να κλείνεις το φως, να ξαπλώνεις στο κρεβάτι και να ψιθυρίζεις « Σ  ΑΓΑΠΩ», ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κανείς να σε ακούσει…

Για τον Έρωτα… ( τρεις μικρές αυτοτελείς ιστορίες)


“Πάνω στην πόρτα της καρδιάς μου έγραψα:
Απαγορεύεται η είσοδος.
Αλλά ο έρωτας ήρθε γελώντας και φώναξε:
Εγώ μπαίνω παντού!”

Έφηβη σαν ήμουνα ακόμα , ανάμεσα σε ιστορίες και χωρατά ένα βράδυ του χειμώνα γύρω από το τζάκι , εκεί στο σπίτι στο νησί, ρώτησα μια πιο μεγάλη γυναίκα:

«Τι είναι ο έρωτας; «


» – Δεν είμαι παιδί μου αρμόδια να σου απαντήσω γιατί δεν τόνε γνώρισα αλλά κατά πως ακούω να λένε, ένας διάβολος είναι π΄ αλίμονο σ’ αυτήν που θα τον συναντήσει και αλίμονο σ’ αυτήν που δεν θα τον συναντήσει! «


Ο πατέρας μου που μας άκουσε, γύρισε και της απάντησε βλοσυρός:

» – Άμα δεν κατέχεις να μη μιλάς ! Ο έρωτας άλλοτε είναι ένας Θεός που σε σέρνει άλλοτε μ’ αγκαλιές στον Παράδεισο , κι άλλοτε με αλυσίδες στη Κόλαση! Είν’ ένας Διάολος κοκκινοφορεμένος κι’ άμα ριζώσει στην καρδιά, αναθεματισμένος !

Κι ο έρωτας κι ο θάνατος κι οι δυο με κυνηγούσαν κάποτε! Του θάνατου εξέφυγα! Τον έρωτα ακόμα τον φοβούμαι! Κι όταν δεν ξέρεις την απάντηση αγαπητή μου , οφείλεις να προστατεύεις την ερώτηση! ».

Και επειδή φοβούμαι πως , με σιγουριά κι εγώ δεν ξέρω την απάντηση, θα προστατεύσω από σένα την ερώτηση !


Ποιοι Βαλεντίνοι βρε? Ο έρωτας δεν έχει ετικέτες, δε φτιάχνεται με καλούπια σαν σοκολατάκι σε σχήμα καρδιάς! Κι εγώ κι εσύ το ξέρουμε καλά πως αυτά που λένε είναι αηδίες … και σοβαροί -σοβαροί γελάμε κατά βάθος με του μάρκετινγ τα κόλπα!

Ο Ερωτας είναι κάτι που το βιώνουμε , το ζούμε την κάθε μέρα κι όχι τα λουλούδια και τα σοκολατάκια που μας πουλάνε οι ανθοπώληδες και οι ζαχαροπλάστες ! Ας είναι όμως κι έτσι απόψε … βράδυ Σαββάτου! Το θέμα με ιντριγκάρει, κι έτσι γι αυτό παρόλο που έχουμε πει πολλά… πάλι γι αυτό θα πούμε εδώ και τώρα

» Ποιός είναι που μπορεί να δει :

πότε το σύννεφο γεννιέται πότε τα άνθη ανοίγουνε

και πότε η νύχτα με τη μέρα συναντιέται;

Πότε ο ύπνος έρχεται , πότε το μίσος κι η αγάπη

πώς κρύβει μέσα του το ξύλο τη φωτιά που θα το κάμει κάρβουνο και στάχτη!

Και με ρωτάς και με ρωτάς ο Eρωτας, ο Eρωτας πώς έρχεται,

πώς φεύγει, κι αν ξανάρθει !

Εγώ θα κάψω τον καιρό με κάρβουνο αναμμένο

κι αφού το σβήσω στο νερό πάνω σε τοίχο καθαρό θα γράψω περιμένω! «


Έρωτας μάτια μου δεν είναι γιορτή της μιας ή της συγκεκριμένης μέρας κατά τη θεώρηση των πολλών, που μάταια κι επιφανειακά τη γιορτάζουν, αλλά αυτό που ζεις και εισπράττεις καθημερινά, σαν στη σκέψη ο ένας του άλλου τριγυρνάει ! *

Θα μου πείτε : Γιατί γράφω σήμερα για τον έρωτα; Γιατί μόνο σήμερα σας γράφω για τέτοιο θέμα? Καθημερινά (σχεδόν!) παραφυλάει πίσω από τις συζητήσεις μας, είναι μες τη ζωή μας!

Σε όσους γιορτάζουνσέμερα ειδικά εύχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ -για μας τους υπόλοιπους τι να πω.. εμεις γιορτάζουμε τον έρωτα κάθε μέρα.

Σας αγαπώ πολύ και σας φιλώ κατάφατσα! ;-)*

ἡ ἀγάπη


Νὰ μου κρατήσεις σφιχτά μέσα στα δυο σου τα χέρια,
να σε κοιτάξω στα μάτια.
Ηταν περισσότερο απο το τίποτα!
Οχι πως μου φτάνει αλλά
ἡ ἀγάπη κερδίζεται μόνο με αγάπη , υπομονή και κατανόηση.

Δὲν ξέρω πῶς ἀντιλαμβάνεσαι ἐσὺ τὸν ἔρωτα..
Δὲν εἶναι μόνο μούσκεμα χειλιῶν,
φυτέματα ἀγκαλιασμάτων στὶς μασχάλες,
συσκότιση παραπόνου ή παρηγοριὰ σπασμῶν.
Εἶναι προπάντων ἐπαλήθευση τῆς μοναξιᾶς μας,
ὅταν ἐπιχειροῦμε νὰ κουρνιάσουμε σὲ δυσκολοκατάχτητο κορμί που μας έλλειψε!
(mb-©)