Η Ελληνικη απάντηση στο χλευαστικό βίντεο για τη γραβάτα


Ποιος μίλησε!

 

2015-03-04_224710

Η Ελληνική απάντηση  στο video

http://www.newsit.gr/politikh/salos-binteo-xleuazoun-tsipra-baroufaki-grabates/380540

των Κοινοτικών που χλευάζουν Τσίπρα και  Βαρουφάκη

για τη γράβατα  .

Αυτά τα Λαμόγια, χρόνια λυμαίνονται την ευρωβουλή και τις χώρες τους τις άφησαν να λιμοκτονούν….

Κάποιος να τους πει πως  ηγραβάτα δεν τους κάνει κύριους … Τη φορούν δεν τη φορούν Καθαρματα παραμένουν.. Απλώς γραβατωμένα.

 

…χαρταετός στον αέρα!


Mουσικό χαλάκι οι χαρταετοί του Μίκη Θεοδωράκη. Καθαρή Δευτέρα πρωί. Ολοταχώς για Κούλουμα και τα σχετικά. Επειδή όμως έχω την αίσθηση ότι δεν μας τρέχει η χαρά από τα μπατζάκια -ας όψεται η κρίση ας ξεκινήσουμε τη μέρα μας , με ένα… “πέταγμα” .

“ … Όποιος δεν … πέταξε ποτέ του χαρταετό , δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά…
…Όποιος δεν ένιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγκου, δεν κατάλαβε τη δύναμη του αέρα !
… Όποιος δεν αντέδρασε στη ζωή με αυθορμητισμό και ενθουσιασμό ( παιδιού σχεδόν ) που βλέπει να κινδυνεύει στο ψηλό το μετεώρισμά ο… ” αετός του” , δεν ένιωσε τη χαρά του να τα βγάζει μόνος πέρα με την ίδια του τη φύση …”

Ένας χαρταετός αλλιώτικος!

Ένας αητός διαφορετικός από τους πλαστικούς που πουλάνε στα μαγαζιά και στα πεζοδρόμια. Παραδοσιακός ίσως πουν κάποιοι αλλά πιστεύω «αληθινός» και όμορφος, γιατί τον εβγαλα από ..»μέσα μου»

Καθαρή Δευτέρα σήμερα . Μια Καθαρή Δευτέρα αλλοιώτικη ίσως και πολύ διαφορετική από όλες τις πρόσφατες της τελευταίας δεκαετίας …

Ισως και να μην υπάρχει η ανάγκη να φάμε αφροδισιακά, να ακούσουμε Πλακιώτικα τραγούδια να πούμε πιπεράτα λόγια κατά το έθιμο.Η ανάγκη όμως να έρθουμε ο ένας πιο κοντά στον άλλο για να αντιμετωπίσουμε την κρίση (την οικονομική αλλά κυρίως την κοινωνική) είναι μεγαλύτερη από ποτέ και η ιδέα της μάζωξης για να περάσουμε από κοινού στην ανοιξιάτικη ανανέωση και την κάθαρση (που είναι το νόημα της Σαρακοστής) είναι για μένα πρόκληση , έτσι σας έστρωσα εδώ το τραπεζάκι το Σαρακοστιανό με όλα τα ..συμπαραμαρτούμενα και μπόλικα αφροδισιακά!

Η πιο πολύχρωμη χαρά των μικρών και μεγάλων στο πανηγύρι της Καθαρής Δευτέρας, όμως , ήταν πάντα ο χαρταετός (το φτιάξιμο και το ζύγιασμα του).
Ξενόφερτο σαν έ8ιμο (από τη μακρινή ανατολή).η συνήθεια του πετάγματος χαρταετού προέρχεται πιθανότατα από την Κίνα. Είναι δημοφιλής σήμερα στην Κίνα, στην Ιαπωνία, στην Ινδία, στην Ταϊλάνδη και στο Αφγανιστάν.
Οι Κινέζοι ακόμη και σήμερα πιστεύουν ότι πετώντας τον χαρταετό διώχνουν την κακή τύχη, ενώ όσο πιο ψηλά φτάσει ο χαρταετός τόσο πιο τυχεροί θα είναι.
Στην χώρα μας έφθασε δια μέσου των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, και των λιμανιών της Ανατολής (Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη, Χίο) εκεί όπου υπήρχε η δυνατότητα εξεύρεσης χρωματιστού χαρτιού και σπάγκου.

Ένα παιχνίδι, που πετάει στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια, και που το πέταγμά του στα ύψη και ο τρελός χορός του με τον άνεμο, συμβολίζει την ανάταση και την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς.
Σαν ήμουνα παιδί ο παπούλης σου μου έλεγε πως αν πάνω στον αετό σου βάλεις ένα σημείωμα με τις λύπες ή τα πράγματα που σε στενοχωρούν και πετάξεις τον αετό τότε ο ουρανός θα πάρει μακρυά τις λύπες αυτες!
Ή αντίστιχα αν βάλεις σημείωμα με τις επιθυμίες ή τις φοβίες σου θα γίνουν πραγματικότητα τα όνειρά σου!

Σαν να είναι χτες παιδί μου σε 8υμάμαι πεσμένη στο πάτωμα,μπερδεμένο ανάμεσα σε πολύχρωμες κόλλες χαρτιού κι εφημερίδες, με το παιδικό ψαλίδι στο χέρι και τον Ν.B από δίπλα να προσπα8εί ( σαν να ήσουν το παιδί που δεν απόκτησε ποτέ του και τόχει μαράζι πια ) να σου μά8ει πως ψαλιδίζουν την ουρά και πως ρυ8μίζουν τα ζύγια για να πάει ο αετός σου ψηλά στα ουράνια!Εχοντας κατά νου τις ιστορίες που σου είχα διηγηθεί για το αδέρφι μου και τα καμώματά του σαν ήτανε παιδί, μου ΄θελες να στερώσετε και ξυραφάκια στην ουρά, τρομάρα σου!

Τι σημείωμα να βάλω στο χαρταετό μας σήμερα που εσύ έχεις μεγαλώσει κι ανοίγοντας τα φτερά σου πέταξες μακρυά εξερευνώντας δικους σου ουρανούς;;;

Στο έγραψα νομίζω ήδη… :D
Αμόλα καλούμπα & στη ζωή!

Λένε πως «αν στην ουρά του χαρταετού κρεμάσεις ένα σημείωμα με ότι σε στενοχωρεί και πετάξεις το χαρταετό ψηλά τότε ο ουρανός θα τα πάρει μακριά Αν πάλι βάλεις σημείωμα με όλες σου τις επιθυμίες αλλά και τους φόβους , οι μεν θα βγουν αληθινές , οι δε θα πετάξουν και θα χαθούν

Τι σημείωμα να βάλω εγώ στον χαρταετό, που αμόλησα εδώ μέσα σήμερα;;

Το είπα νομίζω ήδη ΄-)

Καλά κούλουμα, σου εύχομαι καρδιά μου … σου γράφω πaνω στα ζύγια του και στον χαρίζω !
Ένας αητός αλλιώτικος. και τα οστρακοειδή, με μέτρο , πάντα!

xartaetos3

Ουπς ….. τον αμόλησα το χαρταετό μου ! Οχι νομίζατε πως επειδή ξωμεινα μονάχη στην Αθηνα θα καθόμουν άπραγη και αετό θα άφηνα να αμολήσουν χαρταετό μοναχά τα μικρά παιδιά!

Φιλιά κορίτσι μου ! Πολλά κι ας είσαι μακρυά! Εμεις τον αετό μας θα τον αμολήσουμε από κοντά, μόλις ζεστάνει λίγο ο καιρός και δούμε και κανα ευρώ στη τσέπη μας..

Προ παντός, σταθερότητα..


B-G27CFCcAAhU4o

 

Παυλοπουλος ειναι η σωστότερη επιλογη για οσους ζητούν σταθερότητα. Ακινητος σαν ευζωνάκι !

δηλωση του wonna be ΠΤΔ


 

-Κυριε παυλοπουλε τι εχετε να δηλωσετε;
-Εγω δεν καταλαβα,εγω κοιτουσα τον Καραμανλη που κοιτουσε τον Τσιπρα που φωναξε δυνατά, Προκοπης Παυλοπουλος !!!

 

2015-02-17_212057

 

υγ . Πλεον ακουω ΠΤΔ και μου ρχεται στο μυαλο η γρια στο κατω παρταλι !!

Αφενός τυχαία, εντέχνως μοιραία.


abend-fur-dich-by-elena-filatovΑφενός τυχαία, εντέχνως μοιραία. Κάπως έτσι σε φαντάστηκα μέσα στην άχλη του ονείρου μου. Όταν ξαπλωμένη σε ένα διπλό κρεβάτι ονειρεύτηκα όλες εκείνες τις στιγμές της πλήρωσης, που έγιναν πλάι σου στιγμές εκπλήρωσης. Και έμεινες εκεί, μέσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα, να ζεις έναν έρωτα, αντίγραφο πίνακα αναγεννησιακού ζωγράφου, απόμακρη και κοντινή, έρωτά μου.

Όργωσα το μυαλό μου με την προδότρα σκέψη μου που σε ακολουθούσε. Δεν σε άφηνα στιγμή. Μου άρεσε να είσαι εκεί. Μου άρεσε να σε ζω σε μία μη πραγματικότητα. Έξω από καθετί συμβατικό. Σαν μία ανολοκλήρωτη εικόνα που μόνο το περίγραμμά της σχηματίζεται.

Κι’ όταν έφτασε η στιγμή του αποχωρισμού, στάθηκες ακίνητος μπροστά μου. Το πρόσωπό σου φωτίστηκε και στα μάτια σου φάνηκαν δύο σταγόνες βροχής. Δεν τις κατάλαβα, παρά μόνο όταν έσταξαν επάνω στα χέρια μου. Τις έφερα κοντά στο στόμα μου και τις γεύτηκα. Έτσι ένοιωσα πόσο πικρή γευση μπορεί να έχει η θλίψη.

Δεν έφερα αντίσταση. Σε άφησα να φύγεις χωρίς κουβέντα. Χωρίς λόγια. Το ξέρεις ότι πάντα άφηνα τις εικόνες να γεμίζουν τον λεκτικό χώρο ανάμεσά μας.

 

( ΜΒ Μικρές Ιθάκες )

Μέσα στην καρδιά μου


2015-02-14_164446Μέσα στην καρδιά μου παλεύουν για σένα,
ο έρωτας με την αγάπη•
η επιθυμία με τη στοργή•
η ζήλια με την καλοσύνη•
η τρυφερότητα με τη βία•
η λαγνεία με την αγνότητα•
η φροντίδα με την αδιαφορία•
το σοβαρό με το γελοίο•
η χαρά με τη θλίψη•
η συμπόνια με το θυμό•
η ανησυχία με τη γαλήνη•
ο φόβος με τον εαυτό του•
το χθες με το σήμερα•
το αύριο με το τώρα.
Μόνο μου όπλο -παρ” όλ” αυτά-η Αθωότητά μου.
Μέσα στην καρδιά μου,παλεύω για σένα
μ” αιώνες ανθρώπινης θλίψης,
μ” αιώνες απέραντου ανθρώπινου πόνου,
μ” αιώνες εξάρτησης,
μ” αιώνες μοναξιάς,
μ” αιώνες απελπισίας,
μ” αιώνες ανάγκης γι” αγάπη,
μ” αιώνες κυνηγητού της ευχαρίστησης,
μ” αιώνες φόβου για το θάνατο.
Μέσα στην καρδιά μου
βουλιάζεις αργά σαν δηλητήριο
και περνάς στις φλέβες μου,
πλημμυρίζοντας τα πάντα μέσα μου

(Ν Πιλάβιος )

O Άγιος Βαλεντίνος και 2×7 ελληνικά ερωτικά ποιήματα


love-therapia

«Η ποίηση είναι η κατ ‘εξοχήν ερωτική πράξη» σημειώνει ο φιλόλογος και ποιητής Γιάννης Παπάς στον πρόλογό της έκδοσης-που κυκλοφόρησε πρόσφατα – με τίτλο,                  «Επειδή σ΄αγάπησα και σ΄αγαπώ ακόμη».

Και καταλήγει με τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη: «Έρωτας σημαίνει χάνομαι!».

Μέρα των ερωτευμένων του κόσμου η 14η Φεβρουαρίου , καθώς τιμάται η μνήμη του χριστιανού ιερέα στη Ρώμη, Βαλεντίνου, ο οποίος, αψηφώντας την απαγόρευση του πολεμοχαρούς Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου Κλαύδιου του Β΄, να μην …ερωτεύονται οι νέοι ώστε να πηγαίνουν αδέσμευτοι στον πόλεμο, πάντρευε κρυφά τα ζευγάρια .

Όπως λέει η παράδοση, ο αυτοκράτορας τον καταδίκασε σε θάνατο με λιθοβολισμό στις 14 Φεβρουαρίου του 270 μ.Χ. και,   μετά από δεκαετίες, η Καθολική Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, ενώ ανεπίσημα , στα χρόνια του Μεσαίωνα, θεωρήθηκε προστάτης των ερωτευμένων.

Παράλληλα, σύμφωνα με μια αρχαία Ρωμαϊκή δοξασία, στις 14 Φεβρουαρίου αρχίζουν και ζευγαρώνουν τα πουλιά, οπότε οι χριστιανοί της Δύσης ταύτισαν τη θυσία του ιερέα με τη γονιμότητα.
Μπορεί ο «ξαφνικός έρωτας» των Ελλήνων με τον Άγιο Βαλεντίνο να ξεκίνησε από τη δεκαετία του ‘ 80, όμως οι Έλληνες ποιητές ύμνησαν , από αρχαιοτάτων χρόνων ,τον Έρωτα , ο οποίος , σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ο καρπός της παράνομηςολέθριας σχέσης του Άρη με την Αφροδίτη. Της θεάς της ομορφιάς και του θεού του πολέμου.

armed-dangerous
Αλλά και η ποίηση των νεωτέρων χρόνων έχει να επιδείξει αναρίθμητα δημιουργήματα που υμνούν αυτό το υπέρ λογικό στοιχείο του ανθρώπου. Ο «ωκεανός» της νεώτερης-σύγχρονης ποίησης έχει μια τυπολογική ποικιλία. Με ποιήματα που έχουν διακριτική και έμμεση αναφορά στον έρωτα, αλλά και άλλα με απροκάλυπτη και άμεση γλώσσα.                                                       Και «πλατωνικά» ποιήματα και σαρκικά. Και ευρηματικά με φινέτσα, αλλά και ωμά και διονυσιακά. Σε παραδοσιακή φόρμα- ομοιοκατάληκτα, αλλά και σε μοντέρνο ελεύθερο ρυθμό.

Ο έρωτας, ήταν, είναι και θα είναι μια αγαπημένη πηγή έμπνευσης για τους ποιητές. Μέσα από τους στίχους τους, έχουν την ικανότητα να ξυπνούν συναισθήματα και αισθήσεις σε όλους εκείνους που έχουν νιώσει την πραγματική έννοια της λέξης «αγάπη».
Οι Έλληνες ποιητές, μας έχουν χαρίσει κατά καιρούς εξαιρετικά έργα, πολλά από τα οποία αργότερα μελοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν από μεγάλες φωνές του ελληνικού ρεπερτορίου. Ανήμερα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε στίχους, που όλοι κατά καιρούς έχουμε τραγουδήσει, ή σιγοψιθυρίσει. Εξάλλου, μπορείτε να τους αφιερώσετε στη σύντροφο σας, και πιστέψτε μας, θα τη ξαφνιάσετε ευχάριστα!

C849969137C0B6D6471E2D2C00BA76D0

Langueuer d’ amour (Νωχέλεια της αγάπης)  (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

Αχ, να φιλούσα τα δυο χείλη σου,
τα πορφυρά σου χείλη, τόσο,
τόσο τρελά και τόσο αχόρταγα,
που απ’ τα φιλιά σου να ,ματώσω…
Να τα ματώσω τα δυο χείλη!
Τα χέρια να σου πλέξω γύρω
και μες στα βάθη τα ολοσκότεινα
των μαύρων ίσκιων να σε σύρω…
Και να μου λες : «μη τα χειλάκια μου!»
Μην τα ματώνεις, τι σου φταίνε;
Αχ, μου πόνεσαν τα χειλάκια μου !
Σώνει γλυκέ μου αγαπημένε!…».
Και περνάνε τα μεσάνυχτα,
οι αυγούλες, οι βραδιές, οι χρόνοι,
και να σου λέω: «Ακόμα, αγάπη μου,
ακόμα , αγάπη μου… Δε σώνει!».

 

Επέστρεφε   ( Κωνσταντίνος Καβάφης) 

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με -
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα•
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…

 

Σ’ αγαπώ (Μυρτιώτισσα)
Σ’ αγαπώ, δεν μπορώ Τίποτ’ άλλο να πω
Πιο βαθύ, πιο απλό πιο μεγάλο!
Μπρος στα πόδια σου εδώ
Με λαχτάρα σκορπώ τον πολύφυλλο ανθό της ζωής μου
Τα δυο χέρια μου, να… στα προσφέρω δετά  για να γείρεις γλυκά το κεφάλι
Κι η καρδιά μου σκιρτά κι όλη ζήλια ζητά να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι
Ω μελίσσι μου, πιες απ’ αυτόν τις γλυκές τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!
Σ’ αγαπώ τι μπορώ
Ακριβέ να σου πω
Πιο βαθύ, πιο απλό
Πιο μεγάλο;

 

 

Αμοργός (Ν. Γκάτσος)
Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα ξέρω
Εγώ που κάποτε σ ‘άγγιξα με τα μάτια της πούλιας
Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ ‘αγκάλιασα
και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομμένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό
τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου.
Χρόνια και χρόνια πάλεψα με το μελάνι και το σφυρί
βασανισμένη καρδιά μου
Με το χρυσάφι και τη φωτιά για να σου κάμω ένα κέντημα
Ένα ζουμπούλι πορτοκαλιάς
Μιάν ανθισμένη κυδωνιά να σε παρηγορήσω
Εγώ που κάποτε σ ‘άγγιξα με τα μάτια της πούλιας
Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ ‘αγκάλιασα
Και χορέψαμε μες στους καλοκαιρινούς κάμπους .

Τα ρω του έρωτα (Οδ. ΕΛΥΤΗΣ)
Αρχή του κόσμου πράσινη
κι αγάπη μου θαλασσινή
Την κλωστή σου λίγο λίγο
Τραγουδώ και ξετυλίγο
Σ ‘έκανα πουκάμισό που
Σε φορώ και περπατώ
Με το σώμα το μισό μου
στο δικός σου που κρατώ
Σου ‘χτισα μια Σαντορίνη
Με καμάρες και πορτιά
Να γυρνάς σαν το λυθρίνι
μες τη δροσερή φωτιά
Την αγάπη μια τη λες
Την ντύνεσαι τη γδύνεσαι
Όσο που γίνονται πολλές
και πάλι σ ‘όλες δίνεσαι
Αυτό που λέμε «σ ‘αγαπώ»
Με τον αέρα να σ΄το πω
Και να σου το φυσήξω

 

Σε περιμένω παντού ( Τάσος Λειβαδίτης)
(…) Α! ναι, ξέχασα να σου πω πως τα στάχυα είναι χρυσά
κι απέραντα γιατί σ αγαπώ.
Κλείσε το σπίτι
Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί
και προχώρα.
Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα οχτώ
εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων
σ ‘ όποιο μέρος της γης
σ ‘όποια ώρα
εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι
για ένα καινούργιο κόσμο.
Εκεί-
Θα σε περιμένω.

 

Το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα (Μ. Λουντέμης)
(…) Έρωτα, μη σε σκότωσαν
με μαγεμένα βέλη
έρωτα Μακιαβέλι;
Τα μάτια που σε λάβωσαν,
με δάκρυα πικραμένα
καρφιά ήταν πυρωμένα
και μπήχτηκαν βαθιά

 

Πιστεύω ( Μελισάνθη )
Η Αγάπη ,μόνο, βαστάζει όλα τα φορτία.
Μπορώ να βαστάζω όλα τα φορτία.
Γιατί η Αγάπη είναι το μέγα φορτίο!
Η Αγάπη σηκώνει το βάρος τ ‘ ουρανού.
Μπορώ να σηκώνω το βάρος τα ‘ουρανού.
Η Αγάπη υπομένει τα μαρτύρια του πυρός.
Γιατί η αγάπη είναι ο ουρανός και η πυρά!
Η Αγάπη πιστεύει στη ζωή και στο θάνατο
Η Αγάπη πιστεύει στο θαύμα.
Μπορώ να πιστεύω στη ζωή και στο θάνατο
Μπορώ να πιστεύω στο θαύμα! (…).

Έπος οδόντων (Π.Μπουκάλας )
(…) Φιλώ τη μνήμη του φιλιού σου
και τη φυλάω πορφυρή στα φύλλα της καρδιάς.
Εθελοντής ποντίζομαι στο λάμδα ετούτο
για να μ ‘αρπάξει η λέμβος των δοντιών σου
και να με αναστήσει δαπανώντας με.
Ο δρόμος της αγάπης είναι πάντοτε ανοιχτός.
Και γυρισμό δεν έχει.
Αυθαιρεσίες (Τίτος Πατρίκιος )
Μου άρεσε που μου ‘ λες στον έρωτα
λέξεις σε γλώσσα απρόσιτη για μένα
λέξεις που αυθαίρετα τους δίνω
όλες τις σημασίες που θα ‘ θελα να έχουν.

 

Γιατί μ ‘αγάπησες ( Μ  Πολυδούρη)
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ ‘αγάπησες
στα περασμένα χρόνια
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι ‘αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου (…).

 

Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον ( Γιάννης Ρίτσος)
Έσμιξαν τα χείλη
τις γλώσσες
το σάλιο τους
το σάλιο τους έπηξε
έτσι έπλασαν
ένα θεό
μικρές μαργαρίτες
στο τρίχωμα του στήθους του
ένα ψωμί στα γόνατά του
κι ο διαβήτης καρφωμένος
στο κέντρο του χάρτη-
ο κόσμος είναι κύκλος.

 

Η νοσταλγία γυρίζει (Μίλτος Σαχτούρης)
Η γυναίκα γδύθηκε και ξάπλωσε στο κρεβάτι
ένα φιλί ανοιγοκλείνει πάνω στο πάτωμα
οι άγριες μορφές με τα μαχαίρια αρχίσαν
ξεπροβάλλουν στο ταβάνι
στον τοίχο κρεμασμένο ένα πουλί πνίγηκε κι έσβησε
ένα κερί έγειρε και έπεσε απ’ το καντιλέρι
έξω ακουγόνταν κλάματα και ποδοβολητά
Άνοιξαν τα παράθυρα μπήκε ένα χέρι
Έπειτα μπήκε το φεγγάρι
Αγκάλιασε τη γυναίκα και κοιμήθηκαν μαζί
Όλο το βράδυ ακουγόταν μια φωνή:
Οι μέρες περνούν
το χιόνι μένει

 

Πέντε μικρά θέματα ( Μανώλης Αναγνωστάκης)
Κάτω απ ‘τα ρούχα μου δε χτυπά πια η παιδική μου καρδιά
Λησμόνησα την αγάπη που ‘ναι μόνο αγάπη
Μερόνυχτα να τριγυρνώ χωρίς να σε βρίσκω μπροστά μου
Ορίζοντα λευκέ της αστραπής και του ονείρου
Ένοιωσα στο στήθος μου αλήτισσα
Λεπίδι του πόθου μου αδυσώπητο  Νικητή  της σκέψης μου.